Alle inzendingen over seizoenen

1614 resultaten.

Sorteren op:

waar is mijn hoekje

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 965
is hier en daar nog afgedekt met rood en gele steen het groen is kunst geplant op zand en aarde van het godvergeten puin dat doo de nieuwe generaties is vermalen om weer tuin te zijn waar is mijn hoekje in de zon waar planten groeien die niets weten en door mensen en commercie zijn vergeten en hun tijdloos spel met de seizoenen…
wil melker18 december 2005Lees meer >

Voor later

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 496
dijken door de sneeuw naar school Sinterklaas nog niet de meester strooide pepernoten Donker door de regen door de gangen en met tegenwind met tegenzin naar huis Boerenbloesemwangen je eerste kus vergeet je nooit grote vakanties geven soms geheimen bloot Nu ren jij naar buiten jas vergeten warme wangen van de kou Seizoenen…

Af (voor E.S.)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Beschaafd, begaafd, gewoonweg aardig in zijn mild bebrild charisma bijna waardig beroept hij zich even onverwacht als zacht op overmacht: `Sorry, het is als de seizoenen ik ga mijn eigen straatje boenen ik moet en zal weer uit meanderen op naar die ultieme andere`.…
Guus Maris15 september 2022Lees meer >

rennen

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 491
de dijken door de sneeuw naar school Sinterklaas nog niet de meester strooide pepernoten Donker door de regen door de gangen en met tegenwind met tegenzin naar huis Boerenbloesemwangen je eerste kus vergeet je nooit grote vakanties geven soms geheimen bloot Nu ren jij naar buiten jas vergeten warme wangen van de kou Seizoenen…
jerome semois4 september 2022Lees meer >

Het hete zand

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 484
we hoorden de roep van het land in de seizoenen toen wij dwaalden in de geur van bloemen zagen wij steeds minder insecten die wiegend op de golven van warme zomerse tinten net genoeg honing konden vergaren om te leven wij schrokken van het hete zand dat pijn deed aan de voeten uitgeloogd op de scherpste kant we verdwaalden…
wil melker10 november 2022Lees meer >

Tintjes rood

netgedicht
5.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 503
de zon op in de laatste vlok sneeuw waar kristallen als druppels gaan stromen en in weerkaatsing hun licht in water laten dromen de eerste warmte raakt onze huid die zoveel licht opneemt dat het vergeten wordt waar lente alles laat ontkiemen worden mensen opnieuw geboren uit het winters wit dat mee kleurt met de seizoenen…
wil melker21 januari 2024Lees meer >

In de zachtheid van haar zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 746
onderzoekende blik haar spitse wijsvinger die naar alles wijst wat belangrijk is in deze stilte hoor ik haar stem die vraagt aanvult en die van zwijgen weet als het nodig is we spreken niet alles uit En toch troost me dat zozeer in de lichtheid van haar kamer zij heeft weet van de wisselingen van het komen en het gaan Zij kent de seizoenen…
J.Bakx16 april 2025Lees meer >

Onthouden en vergeten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 235
onthouden, vastleggen, dat je daar en toen zo’n mooie tijd had dat je die en die naam nooit vergeet, terwijl zoveel namen je ontglippen, dat je de plantennamen vooral wilt onthouden dat je de gezichten onthoudt en herkent dat je bepaalde waarheden altijd onthoudt terwijl alles permanent verandert, de gezichten, de planten er elk seizoen…
Ralameimaar26 oktober 2025Lees meer >

Het blijft

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.352
Natuurlijk wentelen de seizoenen door bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht en hoort er niemand wat ik hoor zeker, ik ben de ontdekker van mijn land maar mijn plek die met een geheim begon wentelt zich almaar in lucht en in zon en jaagt hier mijn hart en ziel in brand om mij heen…
Mathieu Bosch30 augustus 2001Lees meer >

herfstgeluk

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.127
de wind die tussen de bladeren hijgt een warme damp die de aarde ontstijgt ik maak met mijn vingers een kijker het geluk kleurt alle beelden rijker ontelbare druppels lekken van bomen na-nat terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
tim balthazar11 november 2003Lees meer >

Schemerbos

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Er dwarrelen verdorde dennennaalden op mijn kraag terwijl op fluwelen voet een vroege vos mijn pad kruist over de flanken van het bos Mijn achtertuin leunt tegen dit woud waarin de vrije loop van de seizoenen voorziet in het natuurlijk onderhoud met in de winter karige noodrantsoenen en de zomer de overdaad verzwelgt ook ieder mensenwerk…
kees keizer16 november 2004Lees meer >

Vuur van de zon

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
in donkerrood warmde zich de eeuwenoude stenen muur met het vuur van de zon met kruimels cement had zich het minuscule leven al jaren verwend in krenterige symbiose zij kende de kleur van seizoenen wist dat wind met stormachtige vlagen haar bloempjes tot toekomst zouden maken jij hebt met de wallen gesproken en stukjes geschiedenis…
wil melker26 november 2020Lees meer >

Een echt thuis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 541
keken en luisterden wat de lijnen en groeven te vertellen hadden in de hoofdstukken van jouw levenswerk zwaar belast in huiselijke sfeer na een leven van zwoegen stond de huid in diepe perkamenten kloven als fundament voor een echt thuis met veel familie en allerhande bindingen met boeren en bedrijven kinderen natuur seizoenen…
wil melker5 september 2024Lees meer >

Doodgaan

poëzie
3.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 8.724
De bomen dorren in het laat seizoen, En wachten roerloos de nabije winter... Wat is dat alles stil, doodstil... ik vind er Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên. Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen, Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er Te sterven zonder dees?…
Willem Kloos27 september 2024Lees meer >

Wilde zwanen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Met het ochtendrood in haar schaduw vluchtte zij naar een ander seizoen, de herinnering als glas in haar gedachten waar zij nog immer wacht met de golfslag ruisend aan haar voeten.…

Vrijheid op vleugels

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
vrijheden met de status ongezien of nog niet vertoond waant jezelf los van alles wat met aarde bindt alleen nog ik maar wij zijn elkaar goed gezind het zijn vreemde transfers zo zonder materie alleen de gedachte is al snel genoeg om onopvallend meteen ter plaatse te zijn als een geur de wereld voorbij in kleur niet gebonden aan seizoenen…

Hoe lang nog

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 917
ik sta met handenvol bladeren kijk naar de lucht biedt het blauw alle kleuren aan als de wind zacht zucht zij voelt de wanhoop van het herfstgebaar het eonen oude ritueel groeien bloeien oogsten in herhaling van seizoenen zonder hemels commentaar dwalend in de sterrenwolken lijken wij er niet meer bij te horen zelfs de boodschap…
wil melker12 november 2016Lees meer >

zomereinde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.071
het begin van sprookjesachtige verkleuringen in vlammend rood en okergeel met ieder z'n eigenheid in blad en vorm in het grote geheel verliezen de bomen langzaam hun zomerkleed en maken zich voor een nieuwe fase gereed de takken fier en wijd in de reflectie van de tijd de wortels verankerd in de grond waarmee het sluitstuk van een seizoen…
ria6 september 2007Lees meer >

Zo veel moois

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Hier is de schepping mooi dat zal niemand ontkennen elk seizoen zijn eigen tooi toch blijft de mens rennen. Hij rent door het leven heen alsof hij de tijd wil inhalen zo blijft hij helemaal alleen tot God hem eens komt halen.…

Tuin

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.532
Van aarde ben ik en de kleur van een seizoen. Omsloten door de hagen en het huis vorm ik een buffer tussen weg en thuis. Men graaft in mij en dekt me toe, snoeit waar ik te uitbundig doe, een pad is krappe oversteek naar wegen waar ik niet van weet; mijn rand is daar slechts mee gemoeid.…
Hester Knibbe28 november 2020Lees meer >

Zomer

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
Dankbaar mogen we zijn voor deze tijd Waarin de aarde z’n gewas weer geeft Door Gods trouwe zorg en goedheid, Zodat mens en dier de winter overleeft Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid Maar toch springt de zomer er uit Het geeft warmte en vrolijkheid Waarbij de vogels met hun gefluit.…

De zomer

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 760
De zomer heeft alle registers geopend met overtreffende trap in uitbundig groen waar de kleurrijkheid groeit en bloeit en overweldigd bij iedere stap wat een verademing om te genieten van dit mooie seizoen om even niets te moeten of iets te doen alleen maar kijken naar de blauwe lucht je te warmen aan de zon of je te nestelen in het…
ria23 juli 2009Lees meer >

ongemerkt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
de winter is mij sympathiek heeft weinig te verbloemen ontsluiert slapende geheimen verstopt in het dorre hout of onder het verstorven loof de solitair maakt blij, naakt als hij is scherp afgetekend in de ruimte doorzichtig als mijn haag onthult hij rustig wachten op leven van de koude grond haast onbespied komt 't licht in dit seizoen…
annabel8 december 2009Lees meer >

Brakke dijken en natte voeten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
de aarde doorweekt, de luchten grijs zo luidt het verhaal van donkere dagen het seizoen van regen en wilde vlagen van brakke dijken en meeuwgekrijs naaktheid alom, het landschap schraal de geploegde akkers dromen al en bomen kleumen in naakt verval met natte voeten en kruinen kaal toch hoor je buiten de straffe wind nog vrij van depressie…

Zomer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid Maar toch springt de zomer eruit Het geeft warmte en vrolijkheid Ook door de vogels met hun gefluit.…

Te licht bevonden.. ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Maar in sprakeloze wanhoop, als het licht van de duisternis herpakt in de seizoenen om een herwaardering strijdt, naar hogere ruimten stijgt waar het – evenzo – een bandeloos leven leidt, zonder verbanden naar de letters van de realiteit, de voordeligste positie kiest en voorrang krijgt.…
Pama18 september 2013Lees meer >

O dennenboom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Ha dennenboom groen, ha dennenboom groen Jou neem ik mee voor een kwart seizoen Ik geef je wat licht ik geef je wat glans En breng om je stam een vrolijke dans Ik geef je wat kleur, ik geef je wat geur En jij bent de boom... met wie ik wekenlang sjans Ho dennenboom groen, ho dennenboom groen Wat doe je nu, wat sta je te doen?…

Herfstdoorsnede

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht ons mooie overtrek toont slijtage zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst de zomers in ons zullen verjaren steeds verder bladerend achteruit Jij, die nog slaapt in de zachte trekken van jouw gezicht waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…

Prozagedicht; Een hulde aan het leven?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Carnaval: hoe komen mensen erbij tegen een decor van troosteloosheid, grauwheid en verval in een koud, sfeerloos, somber en heilloos seizoen de groen/oranje sjaal te dragen of andere potsierlijke kledij als uit een nachtmerrie en wagens in elkaar te knutselen die de bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige veruit overtreffen in waanzin…
I.Broeckx20 augustus 2015Lees meer >

Mijn Moederboom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Het seizoen is weer herfst geworden. Ook ik werd een oude, herfstige man. Dromen zijn tijdloos en ik droom. Ik zie mijn jonge moeder terug. Ik kus haar teder en ik fluister. Wees maar niet zo angstig moeder. Vanaf nu blijf ik altijd bij je. Appels vallen nooit ver van de boom.…