2289 resultaten.
Gezonken schip
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
623 Het noodlot reeds beklonken
de bemanning telkens dronken
de kapitein verlaat de kroeg
een oceaan ligt voor de boeg
het huwelijk moest stranden
niet bestand tegen de golven
thuisgebracht naar verre landen
in de kajuit daar juicht het leven
schuimend bier en schaamhaar
aan de geschiedenis gegeven
rond de mast schreeuwen de eeuwen
in de…
Een jaar voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
953 Een jaar waar wij naar hadden uitgekeken
ligt weldra weer als een verre herinnering
dagen die wij nooit meer willen vergeten
andere waren soms doelloos en zonder zin
toch is iedere dag ons als geschenk gegeven
waarom maken wij er dan geen feestje van
ook op aarde is een stukje hemels leven
als wij kunnen meewerken aan Gods plan
laat ons…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Verhaal van de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Luister op het duin naar golven der zee
Daar spoelen ondersteund door branding
Verhalen van lang verleden met zich mee
Verhalen van verre landen onbekend
Met kusten van rotsen of palmenstranden
Landen vol schoonheid zo niemand kent
Daar in Atlantisch heerste enkel vree
Geen haat of nijd verscheurde de band
Helaas, ’t is verdwenen in…
In welke mate?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Een stille droom in duistere nacht
Waarin geen licht wil schijnen
Geen maan die vriendelijk lacht
De kleinste sterren zelfs verdwijnen
En biddend wachten op de morgen
Een verre kim gehuld in gloed
Een dag vol zon en vrij van zorgen
Waarin stille droom zijn doel ontmoet.…
LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.838 0, verre beemden, draagkracht mijner vreugde.
Er staat een reiger met mijn blik te staren:
Een visser schrijft de lijn der piramiden
En knielt voor zoete Boeddha, nu hij inlegt.
De Griekse krekel des te luider roept,
Nu 't christlijk vesper de avondkerkklok luidt.
Eens leg ik af de oogopslag der ziel..…
Naar de hemel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
513 wij hebben de
afgoden achter ons
gelaten met hun blaten
en straffende hand
ooit hadden wij samen
de horizon als perspectief
wij volgden hun verre
blik die onfeilbaar alles wist
maar toen hoogmoed
ter discussie kwam
hooghartigheid het overnam
werd sektarisme ons regime
van persoonlijke vrijheid
was men niet gediend
brood werd met…
De levensreis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 We gaan op reis
Naar verre landen
Met de boot, de trein, de fiets
En we liggen op alle stranden
Aan onze reis komt geen eind
We blijven altijd reizen
We zien alles van de wereld
Van de bossen tot de paleizen
Niemand stopt ons
We blijven doorgaan
We bezoeken ieder land
Pas maar op, we komen eraan
Maar plots stopt onze reis
Geen land…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zie die verre torenbroeders,
't lustig landschap nog de hoeders,
weerhaan weer die zwoele wind!…
Bruisend leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 geschreven
op alle delen
van jouw leven
in het bos
vliegt plots
een vogel op
met veel misbaar
door die scene
schrik je op in
auditief herinneren
een regelrechte top
op het donker
spiegelend meer
schrijft maan zijn
intrigerend wassen
wij rafelen
ondeugend aan
de kant zijn gezicht
met golfjes in plassen
nog staan op
het verre…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 sierlijk glinsterend
domineert de
glazen engel al
jarenlang onze kerst
haar voeten stralen
sterrenlicht uit
het verre heelal
naar krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt…
vanuit de diepten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 hoe kan men zwijgen
als men schrijven moet
over trage
ijzingwekkende tijden
in onaanraakbaar
lentelicht de verre
ijle tonen van
herfststormen over de
diepe doffe stilte in de
versteende winter?…
Scherpe bron
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 het streepte blauw
met kartels wit
in hoge ijle kou
een snelle baan
waarop gedachten
zonder weerstand gaan
de oogopslag lijkt
al voldoende voor
een homerun zonder uit
als de posities in
het verre veld op
winnen zijn gesteld
dan blikkert zon
zijn genadeloos
scherpe bron
is het weerbericht
totaal van slag en
dag zijn honken…
Eindelijk zomer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
585 De vogels die ik hoor die komen van verre,
maar ze zorgen voor een heerlijke sfeer.
Het kampvuur licht op van een zuchtje wind.
De warme gloed drijft over mijn benen.
Door de maan krijgt de hemel een prachtige tint.
En zijn mijn zorgen voor even verdwenen.
Eindelijk zomer, ik verheug me erop,
want met de warmte komt ook de rust.…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme stilte
zijn humeur hangt onder de blauwe lucht
de vitale kwast schildert de zomerse duinen
over de grote oceaan naar een verre…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen kopje
Met de roep van de verre…
Liefdesspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Al een poos zonder lucide dromen
was ik mijn lichaam met warm water
schoner dan voorheen, het vuil spoelt weg
een trein uit het verre Noorden
brengt ons verse dromen
het is de tijd voor zoete pret
ik wil puur zijn voor wat komen gaat
nu mijn dromenland ons samenbrengt
in het mysterieuze spel van de liefde
al lang geen fantasie meer
doop…
pijntjes
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
556 Halsema
“ voor haar “
mijn vrouw aan het werk, ben net
aan mijn tweede ontbijt begonnen
die zij met liefde heeft gemaakt
en nu wacht ik op het liedje
“ voor mij “
het leven gaat z’n gang,
Carmiggelt schrijft nog
steeds in het Parool, niet heus
maar het “ vroegere “ heeft
mijn verlangen geëxecuteerd
naar het heden
het verre…
Spits in knollenland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
528 .
______________________________
RETOURTJE EMMELOORD
Twee lichtjaren geleden
voor de komst van flevoland
een schoolreisje per autobus
naar 't verre n. o. p.…
Café in Davos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 *
Prediker zei - en hij zei het
heel fijn -
Wij moeten niet vliegen maar reizen per trein
't Is niet alleen goed voor je geest en je lijn
Maar 't houdt je ook verre van magere Hein!…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Is het een wagon van verre
die haar vasthoudt,
terwijl de sleutel kermt
in het roestig slot?
Of sloot men brozer deuren?
Welke mist legt zijn zachte kunst
op haar schouder?
Met blootgelegd hiaat
reikt ze me de beker aan
uitgebeten, zwart.
Niets verraadt
wat vanaf haar vingertoppen start.…
Spreuken die nooit zijn gehoord
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 In wrevel van de wereld afgewend,
de ogen die niemand ooit zag;
nieuw licht dat zweeft in de dageraad,
gloeiend door het licht van de verre zon,
3.
weerkaatsingen van wat ooit speelde
glanzen als dauw op de koude aarde.
Dichter, uit zijn vers geen hoop gewekt,
wever van woorden die ongehoord zijn.…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 Verschijnen doen we maar voor even
Voorbijgaand zijn we van nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee…
Het schip der dwazen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 De reis is onrustig
maar het schip
is een prachtig schip
al zijn er geen scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen…
Roodkapje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
515 in de bermen van de begaande paden
waar de kantjes al vanaf gelopen zijn
vind je de mooiste bloemen
net wat verderop bij die heldere bron
vind je de mooiste narcissen
ze liep in het bos
met een roos en een kruik
witte mistslierten dreven in het struweel
een verre echo klonk
gegrom
de tanden waren wit als eierschalen
het speeksel kwijlde…
Hendrik de Vogelaar
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
1.074 In Zwolle is hij onlangs neergestreken
Een sperweruil, die zelden wordt gezien
Hij bleef nog dagen zitten bovendien
Terwijl talloze spotters naar hem keken
Maar als ik zelf naar Zwolle was getogen
Dan was de vogel uiteraard gevlogen…
Mijn oude fauteuil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
905 In jou vliegen
mijn vogels naar verre
de traan ziet het licht
de nacht raakt de sterren.
Dan verlies ik immer
mijn maagdelijk wapen
dat rusteloze denken
als ik in jou ga slapen.…
Vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 Diep in mezelf heb ik vrede gevonden
zonder symbolen van verre gezonden
langs lange lijnen van leugens gehouwen
uit vette woorden tot bijbels gebrouwen.
Dicht bij mezelf heb ik liefde ervaren
weg van die stenen, groteske gebaren
in zachte, warme soms droevige ogen
vér van die keiharde preekstoelbetogen.…
Mailer Demon
hartenkreet
2.8 met 52 stemmen
18.237 In geen wegen of verre velden,
kan ik hier dan ook wat mee...
Eerst hadden we een 4-engever,
nu een die geen afzender heeft,
wat is dat toch op deze site,
het lijkt wel allemaal haat en nijd?
Gedichtjes wil ik plaatsen,
reageren mag écht iedereen,
of het negatief of anders is,
dat maakt me helemaal niet uit.…
meervoud
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.096 vele geledingen
doordrenken
mijn denken
en feitelijk
bestaan
ze brengen zo
vaak verwarring
in de weg die ik
ja ik, moet gaan
soms trekt
mijn verdriet mij
naar binnen
of geniet ik intens
van mijn zinnen
om het lijfelijk genot
te beminnen
soms wip ik
in de speeltuin
van het leven
naar verre hoogten
en duivelse diepten
of…