Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

schoonheid

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 835
in het frêle ochtendlicht contouren van de prille dag het bespeelt de meibomen rustig balancerend op de wind het draait de deuren open van donker naar licht waarin mensen ontwaken in de spiegeling van eigen creatie de dag trapt af in wiegende beelden vloeibaar wuivend over de schoonheid van het landschap…

Winter in Sapporo

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 666
Het trage landschap stroomt bleek langs mijn lichaam ijzige bomen wringen hun klauwen door de nevel als wilden zij de loden wolken openscheuren één onbesneeuwde vogel splijt ver boven mij de koude eenzaam zwart in het wit van de winter door de mist van mijn adem klinkt zijn schreeuw.…

stilte beleven

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.728
aan de andere kant van het vensterglas walst het landschap aan je voorbij terwijl jij juist nu de stilte beleeft als een echo van weleer die je lang geleden bent kwijtgeraakt Lejo van Kuijeren…

zachte huid

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 696
in het landschap van de zachte huid ontwaart voor mij nieuw leven de bast van de oude blauwe eik opent zich als een jonge maagd om zonlicht smachtend te verweven met een roep die om bevruchting vraagt en doet niet anders dan wordt opgedragen door de ringen van zijn bestaand verleden maar zich ook opent voor geleedpotigen…

de weg is kort tot aan de nacht

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 631
de nacht valt uit het landschap van donkere stemmen dof waaiend en vergrijsd wanneer ongevederde vuurvogels zich op mijn keel storten en het laatste uur in mijn lichaam wekken, meedogenloos over huid verloren ik zal eeuwig leven, van alles afgesloten, de dragers en de dag er is niemand meer die de regen en mijn spreken in…

Oogopslag

gedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 7.082
En precies ditzelfde landschap zal zich tonen wanneer mensheid als een dun maar koppig laagje overmoed van de eeuwigheid is afgeschraapt. Maar om door wie te worden bekeken. --------------------------------- uit: 'Onder de bomen', 1994.…

Sluimerzinnen

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 962
Het landschap dat zich al vormde voordat de inkt haar verhaal deed nestelt zich voorgoed in mijn herinneringen. Op papier, knisperend verlangen verloren nachten sluimergedachten.…

Niemand weet

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 714
Een boom een berk en een beuk een landschap bossen in volle wintertooi een schaap graast in een vuile wintervacht je handschoen geworpen je voeten in de middagzon een avond met een belofte op morgen de wind schreeuwt om een sneeuwvlok ik weet het ... maar je vlecht het rijp in mijn haar zonder te weten waar, waarom te zoeken naar wie…

Bewonderenswaardig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Iedereen bewonderde zijn weidse blik - zoals díe uitkeek over het landschap bergen, dalen, bossen en meren woestijnen en oceanen onafzienbaar als ze waren toch hélemaal in zich opnemend die blik die zei: pas als ik dat allemaal belopen bereden, bevaren heb en daar dan ben, dáár daar helemaal achteraan, weet je wel dan ben ik er -…

Opluchting

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Verbaasd en verrukt laat deze stad zich vastleggen Als westerling geniet ik hier de tijd In combinatie met het allesbe- halve vormeloze landschap Rijdt de landrover in stijl en goed geoutilleerd door en óver de groene heuvels De koudste hoofdstad van de wereld is 's zomers een verademing Ulaanbaatar, zomer 2001…

Grasveld in het park

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Om in dromen te dwalen moet je innerlijk rijp zijn zoals het authentieke knaagdier in verte van jouw landschap waar molshopen op bergen lijken een schilderij zou je kunnen zijn met verwilderde vergezichten voor een pastelkleurig konijn onder mijn hoed van eeuwigheid terwijl de regen het woord zoekt vliegen er dromen naar herfstkraaien…

Nieuw-Weerdinge bij nacht en ontij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Terwijl ik mezelf nog zoek, Niet weet of ik het nog wel ben Die zijn eigenheid ongemerkt verloor Aan de waan van de dag, het jaar, Kijk ik met doffe ogen Naar het verlaten landschap Van mijn jeugd - Vasthouden heeft geen zin meer, Al het nieuwe wordt oud, En heeft alleen een nieuw begin Waarna alles weer verglijdt In minuten,…

Wilgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Ons zullen ze -in het Hollands landschap- niet over 't hoofd zien Wij, boompjes-op-lijn met onze ragebol of ruige knoet Als 't moet worden we 's winters geknot onze stam niet aangeraakt Noch met geen botte bijl geen scherpe zaag Het is niet langer de vraag.... of wij knotwilgen zijn.…

meidagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
de sluimering die lijkt te ontwaken in een figuurlijke windstilte van bevroren tijd een weten dat verborgen gaat achter zwijgen het verlangen naar een onbetreden landschap vrij van belastend gewicht niets is onbeschreven, alles ongeheeld en vervlochten met geheugenweefsel vroeg in de ochtend, een naderend moment als kind stel je soms…

als een trein

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 620
zachtjes glijdend door het landschap doch duidelijk waarneembaar de schaars verlichte trein door een ietwat donkere decembermaand in gindse verte de warme klank van midwinterhoorns over de stijf bevroren oude Twentse grond op radio oost een prettige stem van een omroeper die ons in dialect vertelt dat kerstmis onderweg is…

Lokroep achter tralies

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.223
mijn vleugels zijn gebroken, mijn veren dof en vuil, mijn ogen mistig van niet meer in te houden tranen, mijn stem verstild in zuchten, een zuidenwind, wat een noorderstorm zou moeten zijn, fluistert: 'help mij... in kan het niet... niet alleen...'…
Lena6 september 2004Lees meer >

een glimlach liet je achter

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.417
zo koud en kil lag jij daar, je gedachten stil al jaren gebonden door het duister geleidelijk ontdaan van je waardigheid en luister je wassen handen gevouwen op het laken geel verstilde glimlach, de eeuwigheid nu je deel je glimlachte toen de Engel Gods je kwam halen in je geest begon het licht steeds feller te stralen je richtte je op en…
Adriana9 september 2004Lees meer >

de anatomische les

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 867
Nicolaes Tulp 'de chirurgijn' een verstild moment van trots en pijn dat op meesterlijke wijze werd vereeuwigd door die jongen van van Rijn ---------------------------------------------- de anatomische les van dr. Nicolaes Tulp - 1632 doek Rembrandt van Rijn het Maurithuis Den Haag…

Het park

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 725
er hangt een lachbui boven een vergeten regenjas vol verstild verlangen naar een zilveren meisjeslach kinderen spelen tikkertje in het park, de schemering voorbij tot zij roodgeblost berispt door tijd en moeder heerlijk slapen gaan vader leest een sprookje voor over wat er ooit eens was door het open raam waait een koele zomerbries…
Eric Martens27 augustus 2007Lees meer >

Een stille stem

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.768
Laat nu maar los, verzoen je met het einde Wees maar niet bang voor wat je nog niet weet Ga maar gerust, wij volgen dan wat later… Dezelfde weg die jij alvast betreedt Je hand, zo smal en roerloos in de mijne Raakt nu de grens van duisternis en licht Voorbij die grens wacht de volmaakte liefde… De pijn verdwijnt van je verstild gezicht Laat…

Jacaranda's

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Nog veel vrolijker dan alles wat door tijd genomen was hief ik mijn zoutkristallen glas voor iets dat werkelijk kon komen wachtte ik gedachtenloos verstild getijdenstromen af dreef ik luilekkerland op zee geraamteloos haast in bekoren had ik meer dan ik kon zien weer eens mijn ogenkost verloren Maar niets meer bleek minder waar toen ik…

schemering ( in sepia )

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 630
zwoel kruipt de schemering nabij drapeert zijn schaduw lieflijk over het helle zomerlicht, vervaagt de kleuren van de dag zilverwit speelt een zonnestraal door het gebladerte van groene kruin, verstild tegen de grijzende verte staat in sepia gekleurd, een wollige kudde roerloos als beelden neer gezet een meerkoet met haar jong achterlangs…
lijda11 juli 2010Lees meer >

Nachtlichtjes

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
Zachte wolken drijven over stenen vloeren van verweerde graven Je leeft verstild met de doden Ingetogen spreken behulpzame handen hun zorg uit Zij strelen rimpelogen die de nachtlichtjes nog verdragen in een oud gelaat en twinkelen zoals de pimpelmees die in je schoot geborgen over liefde zingt In ompaalde hartelijkheid…

Stroomafwaarts

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
Vergeven zijn alle gesproken en verzwegen onvertogen woorden Vergeten de momenten waarop wij elkaar niet hoorden Onvervulde verlangens met diep verstilde wensen Stromen afwaarts de rivier naar nieuwe plaatsen en mensen De mooie momenten blijven ons bij, de geur van een rijpe vrucht Ze komen en gaan, als een uur…

De gelukkige klas

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Een lach voor even verstild; het fotogenieke toen, in eenheid vorm gegeven. De gelukkige klas; hoe uitzinnig die was, wanneer de schoolbel had geklonken en de meester zei: 'tot morgen zijn jullie vrij' en een gejoel opklonk waar hij generaties had geklonken.…

Gestremd

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
de allerbeste plantjes die weldra hun melk des te fijnere smaak geeft tot eer van kaasgeschiedenis pittige GRUYERE wentelt zich smeltend om in de proevende mond brengt langs tong en kiezen een door zon gerijpte geurende kruidentuin zoete EMMENTALER met holtes vol luchtige adem streelt zacht het gehemelte is een fris bedauwde verstilde…
Han Messie1 februari 2016Lees meer >

herfstzielen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
cirkels omarmen de verstilde plek waar opvliegende vogels en bladgeritsel ontaarden in een trage dance macabre beeld: Het meisje van Yde, bister/o.i.inkt op papier Hieke Veenstra…

Schade

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Het duizelt tomeloos ik tast naar houvast waar niets mij meer overeind houdt dit landschap stoot mij uit alle banen van gaan ik wil spreken maar hakkelend verstom ik slechts de stilte, hooguit een fluisteren mag hier binnentreden een ongrijpbare mengeling van kleuren, lijnen en contouren verdooft mij de ranke masten betasten de dampen die…

Dichtgetimmerd dichtersoog

netgedicht
1.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 400
Ik ben een dichter die verkeerd geboren is, dit holle landschap kan mij niet bekoren; de rijen wilgen mogen geen naam hebben, de afwezigheid van een verscheidenheid aan vogels en insecten is een direct gevolg van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…

warme winterdag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
de zon is uitgeput enkele straaltjes ontspringen de hemel de planten worden stijf en de bloemen schrompelen hun seniliteit tegemoet de bomen zijn moe en kaal de dag zwakt als maar af terwijl de nacht sterker wordt dieren kruipen weg in hun holen de vorst ontruimt het landschap het wordt winter en toch heb ik het warm vandaag…