13575 resultaten.
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 op tast ligt een kleine rij wolken
als een witte kroon verzonken.
zo ver te zien grijpt rimpeling
aan lichte koorden die dringen
naar waterkringen.
er is een begin aan geluk
onder een vlekkeloze hemel,
zonder tijd, de uren op land,
bij een visser langs de kant.
hij laat het snoer ondergedompeld
in oneindigheid lopen.…
Duizendschonen blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 wit de lucht
verveelden zorgde
blauw dat de song haar
liefde eerlijk verdeelde…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De top haalt dikwijls wolken op zich neer:
die nieuwsgierige ogen weg halen!
Eigenzinnigheid: Matterhorns grote eer.…
wolkenkind en wolkenjager
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 wolkenjager jaagt
wolken naar de zon
waar ze oplossen
tot vochtige warmte
schiet losse flodders
naar hun rafelrand
tot slechts lichte nevel
resteert in dunne vlagen
van wolk naar wolk
vlucht het wolkenkind
hulpeloos wanhopig
naar de allerlaatste
waar verder vluchten
niet meer mogelijk is
treedt dan langzaam
uit haar eigen…
Water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
350 Het water in de rivier
Stroomt eindeloos in de zee,
De zee verdampt eindeloos
Zijn water naar de wolken,
De wolken geven eindeloos
Hun regen aan de rivier,
De rivier stroomt door en door.…
Witte Sint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 Sinterklaas is wit geboren
maar niemand wil nog heden horen
dat Pietermanknecht, ja, het is niet te geloven
zwart is beneden, maar ook van boven
Sinterklaas houdt het daarom kort
niet dat het aan zijn dichtkunst schort
maar een witte Piet dat is het niet
en als je hem ziet, dan is het geen Piet
zonder letters dus loze woorden
en weet je…
als
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
726 hoe het is
als
twee meisjes, zo klein
samen aan het eten,
in tranen zijn
ineens de wereld verging
hoe kon ik vergeten
waar het om ging
mijn leven
jou om het even
besef nu echt
hoe slecht, dit was
hoe zou het zijn
als je las, als je wist
wat dit heeft veroorzaakt
wat de wolken zo mistig maakt
flarden van wolken
wolken vol mist
nog…
Herinnering aan M. Gorky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 In de lucht boven de grijze zee
Verzamelt de wind donkere wolken.
En tussen de zee en de wolken
Een machtige stormvogel zweeft zo trots
Als een dreigende zwarte bliksem……
Lichtinval
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 Het donker heeft
Gedroomd in mij -
Wolken, alleen
Maar wolken dreven
Voorbij -
Nu is daar
Uit het niets
Het licht dat
Zachtjes op mijn
Schouder tikt waardoor
Ik wakker word -
Het is niet donker meer,
De avond, de nacht zijn
Voorbij…
Sneeuw
gedicht
3.6 met 20 stemmen
9.954 Het wit.
Onhoorbaar is
het wit. Slechts
wat getrippel
van vogelpoten
heel omzichtig
in de bange
stilte van het
wit.
Onhoorbaar ligt
het wit in de
leeggeblazen ochtend.
Ik schrijf er
geen voetstappen
in.
------------------------
uit: 'Bladstil', 1977.…
seizoenen van slagroom chocola en bitterkruid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
631 zo treft hij de vrouw ,
met slechts een pijl
middenin de roos
vanwaar zij opstijgt
en paden beklimt
van crunchie chocoladerotsen
gevuld met granberries - amandelen en pistache
zij werkt zich door uiterst pikante gerechten
aphrodisiaca ten top
over heuvels en bergen stijgt zij
dwars door zachte wolken
lobbig geklopte zoete witte…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Strand 2
De golven wit,
de wolken grijs waartussen blauw,
het zand een crème
'k merk ik hou zoveel van hem,
hoor zelfs zijn stem,
tussen 't gekrijs van meeuwen,
tussen het gebeuk van golven
tussen 't gekraak van schelpen.…
Van beroering en ontroering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Wit
sneeuwwit wit van ei
witlof netjes in een rei
bloemkool wit van het oog
meringue sneeuwklokje
madeliefjes in de wei
wit hemd wit kleed
wit van de pijn
trouwen in het wit
zwart
kool raaf braambessen
kraaien zwarte das
zwarte auto bv passat
ebbenhout zwarte beer
zwart pak
zwart van verdriet
trouwen in het zwart
zwart-wit
schaakbord…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 ik gaan,
Ik die, uit angst van aarde, hijgend wou vluchten
Naar bevrijding in storm, in sterreluchten,
In koele smartenloosheid van natuur,
Tot waar, van eeuwigheid in Brahman dronken,
De extaze ziet als wolk van as en vonken
Stuiven 't Heelal uit 't eigen Wereldvuur.…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 Onverklaarbare woorden, zwevend op wit papier.
Gevoelens, stromend door lichaam en gedachten.
Gouden lucht, ongenaakbaar als de sterren.
Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm.
Oneindig zoals niets anders.
Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken.…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…
DE WOLKVOGEL !
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.721 Witte reuzen begeleiden zijn laatste reis
De Wolkerse wolken fluffig en pedant
Hij was groot, groter dan zijn zijn
Warrig en onduidelijk zijn praatgrage mond
Ieders ogen gekleefd aan de barstige lippen
Mierenheuvels, wespennesten in rouw gedompeld
Pissebedden, spuugbeestjes, grijsgrauw duingras
Vogels, bunzingverdriet......overrompeld.....…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 hoe een groot schrijver
zo klein worden kan
de kist, eenvoudig strak
op sokkel met witte roosjes
overal zijn ogen, mensen
die spreken en buiten
wachten in groepjes
wolken schudden zich uit
er hangen mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 De wind, de wolken... alles gaat
al zachter en zachter. Alles wordt zo stil...
En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak,
dat al zó moe is, altijd luider slaat,
altijd maar luider, en niet rusten wil.
--------------------------------
uit: Verzen (1894)…
ze danst meren
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
774 vogels
die allen over een zon dromen, over thuis
en licht getinte wolken
ze weet het zelf niet hoe ze poëzie tekent rond ogen
als vanzelf en voorgoed
en op weg naar een woord
alles groter maakt achter mijn blijvende
stilte
ja, herhaal ik, binnenin
het is mooi om te luisteren…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Overal weerspiegelden de wolken
zich flonkerend in de golven.
De zeewind voerde verre geuren mee
en speelde met jouw natte, blonde haren.
Vanaf de duinen zag ik
tegen terugwijkende verten
in het wit van de branding
jouw vertrouwde gestalte staan
en ik bevroor de tijd in celluloid
met een knipoog van mijn polaroid.…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Gelukkig blijft het tijdstip,
net als de witte, koude sfeer,
onbestemd en onbekend,
met een sprankje hoop
in nevelen gehuld.…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 sluipende aankomst zal vast
heel zeker enig opzien baren
als ze zich boven onze hoofden ontlast
waarna een wit kleed zich langzaamaan vouwt
over huizen, boerderijen en akkers
wat onverwacht, doch 's winters zo vertrouwd…
Les Baux en Provence
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.064 De karakteristieke witte rotsen
van Les Alpilles
glimmend na de regenbui
een magere zonnestraal
breekt door de wolken
dampend gebleekt kalksteen
met resten van
een oud middeleeuws fort
om me heen
rotsen, wijngaarden,akkers en
kleurrijke woningen
in de verte stralen enkele
gele bloemen op de rand van
een door bauxiet
okerbruin…
Onverwachte weersverandering in het zuiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 in
de aantrekkende wind en
kwamen rap in
neervallende sneeuw te staan
thans staan ze stil
met hangende toppen
in een vreugdeloze
witte tooi
ze kleuren nog wel in
vermoedelijke verwachting dat het
sneeuwen rap zal stoppen…
Triana
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
726 Triana, Triana
o zo bitterzoet
Rivier, stad, gitanas
bier, wijn in overvloed
Zo zacht maar soms zo wreed
breekt zij harten open
Als Triana hardop weent
tranen in de rivier laat lopen
zullen groene heuvels haar omringen
wolken wit in de hemel staan
Als gitanas zullen zingen
hun liederen over de stad heen gaan
zal Triana betoverd zijn…
Zomerbloei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Velden bepareld door dauw en zonneschijn
Omzoomd door blauwe nevelige bossen
Daarboven zweven wolken als witte trossen
Boven ’t water zwermen insecten groot en klein
Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen
Van kleuren geuren en duizenden bloemen
Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen
Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…
Slavendrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Zie ze komen als zwarte wolken.
Zie ze vreedzaam verder gaan.
Ontmasker de slavendrijvers die we zijn.
Daarna hebben we geen zin meer.
Geen zin om slaven te houden in onze kop.
Geen zin om slavendrijvers te willen zijn.…
Bitter eind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 De twee eenheid van die twee mensen,
Die zo hecht aaneen was gesmeed
Door ’t geluk je iedereen toe zou wensen,
Ontkwam niet aan ’t bittre leed,
Dat hen overkwam, gelijk zovele mensen,
Gingen heen in wit doodskleed.…
FIJNTJES WEKKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 Uit zware wolken dalen ademstromen,
beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten:
groene luchtige tapijten verzachten
harde grond met hun groeiende zomen.
Alle pluizen van de kleden zwellen;
ontwaakte middagzon dringt in hen door,
schept spoedig kleine wit-roze bellen.…