Alle inzendingen over witte wolken

13575 resultaten.

Sorteren op:

vissen aan de IJssel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
op tast ligt een kleine rij wolken als een witte kroon verzonken. zo ver te zien grijpt rimpeling aan lichte koorden die dringen naar waterkringen. er is een begin aan geluk onder een vlekkeloze hemel, zonder tijd, de uren op land, bij een visser langs de kant. hij laat het snoer ondergedompeld in oneindigheid lopen.…

Duizendschonen blij

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 501
wit de lucht verveelden zorgde blauw dat de song haar liefde eerlijk verdeelde…
wil melker30 oktober 2022Lees meer >

GRILLIGE AARD

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 290
De top haalt dikwijls wolken op zich neer: die nieuwsgierige ogen weg halen! Eigenzinnigheid: Matterhorns grote eer.…
Han Messie6 september 2025Lees meer >

wolkenkind en wolkenjager

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
wolkenjager jaagt wolken naar de zon waar ze oplossen tot vochtige warmte schiet losse flodders naar hun rafelrand tot slechts lichte nevel resteert in dunne vlagen van wolk naar wolk vlucht het wolkenkind hulpeloos wanhopig naar de allerlaatste waar verder vluchten niet meer mogelijk is treedt dan langzaam uit haar eigen…
Gerardo17 april 2009Lees meer >

Water

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 350
Het water in de rivier Stroomt eindeloos in de zee, De zee verdampt eindeloos Zijn water naar de wolken, De wolken geven eindeloos Hun regen aan de rivier, De rivier stroomt door en door.…
Joris Olivier14 november 2025Lees meer >

Witte Sint

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 946
Sinterklaas is wit geboren maar niemand wil nog heden horen dat Pietermanknecht, ja, het is niet te geloven zwart is beneden, maar ook van boven Sinterklaas houdt het daarom kort niet dat het aan zijn dichtkunst schort maar een witte Piet dat is het niet en als je hem ziet, dan is het geen Piet zonder letters dus loze woorden en weet je…
jan zwennes3 november 2017Lees meer >

als

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
hoe het is als twee meisjes, zo klein samen aan het eten, in tranen zijn ineens de wereld verging hoe kon ik vergeten waar het om ging mijn leven jou om het even besef nu echt hoe slecht, dit was hoe zou het zijn als je las, als je wist wat dit heeft veroorzaakt wat de wolken zo mistig maakt flarden van wolken wolken vol mist nog…
i29 december 2009Lees meer >

Herinnering aan M. Gorky

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
In de lucht boven de grijze zee Verzamelt de wind donkere wolken. En tussen de zee en de wolken Een machtige stormvogel zweeft zo trots Als een dreigende zwarte bliksem……
Julia T.6 september 2005Lees meer >

Lichtinval

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Het donker heeft Gedroomd in mij - Wolken, alleen Maar wolken dreven Voorbij - Nu is daar Uit het niets Het licht dat Zachtjes op mijn Schouder tikt waardoor Ik wakker word - Het is niet donker meer, De avond, de nacht zijn Voorbij…

Sneeuw

gedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 9.954
Het wit. Onhoorbaar is het wit. Slechts wat getrippel van vogelpoten heel omzichtig in de bange stilte van het wit. Onhoorbaar ligt het wit in de leeggeblazen ochtend. Ik schrijf er geen voetstappen in. ------------------------ uit: 'Bladstil', 1977.…

seizoenen van slagroom chocola en bitterkruid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 631
zo treft hij de vrouw , met slechts een pijl middenin de roos vanwaar zij opstijgt en paden beklimt van crunchie chocoladerotsen gevuld met granberries - amandelen en pistache zij werkt zich door uiterst pikante gerechten aphrodisiaca ten top over heuvels en bergen stijgt zij dwars door zachte wolken lobbig geklopte zoete witte…

Strandbeleving

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
Strand 2 De golven wit, de wolken grijs waartussen blauw, het zand een crème 'k merk ik hou zoveel van hem, hoor zelfs zijn stem, tussen 't gekrijs van meeuwen, tussen het gebeuk van golven tussen 't gekraak van schelpen.…

Van beroering en ontroering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Wit sneeuwwit wit van ei witlof netjes in een rei bloemkool wit van het oog meringue sneeuwklokje madeliefjes in de wei wit hemd wit kleed wit van de pijn trouwen in het wit zwart kool raaf braambessen kraaien zwarte das zwarte auto bv passat ebbenhout zwarte beer zwart pak zwart van verdriet trouwen in het zwart zwart-wit schaakbord…
vancoillie14 december 2012Lees meer >

't Is lang geleden (11)

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.129
ik gaan, Ik die, uit angst van aarde, hijgend wou vluchten Naar bevrijding in storm, in sterreluchten, In koele smartenloosheid van natuur, Tot waar, van eeuwigheid in Brahman dronken, De extaze ziet als wolk van as en vonken Stuiven 't Heelal uit 't eigen Wereldvuur.…

Mijn leven

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Onverklaarbare woorden, zwevend op wit papier. Gevoelens, stromend door lichaam en gedachten. Gouden lucht, ongenaakbaar als de sterren. Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm. Oneindig zoals niets anders. Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken.…

Nauw zichtbaar wiegen...

poëzie
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.576
Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht, De witte bloesems in de schemering - ziet, Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht, Een enkele, al te late vogel vliedt. En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht Als parelmoer, waar iedere tint vervliet In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…
Willem Kloos7 september 2024Lees meer >

DE WOLKVOGEL !

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.721
Witte reuzen begeleiden zijn laatste reis De Wolkerse wolken fluffig en pedant Hij was groot, groter dan zijn zijn Warrig en onduidelijk zijn praatgrage mond Ieders ogen gekleefd aan de barstige lippen Mierenheuvels, wespennesten in rouw gedompeld Pissebedden, spuugbeestjes, grijsgrauw duingras Vogels, bunzingverdriet......overrompeld.....…

bij Hugo Claus te Antwerpen

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.337
hoe een groot schrijver zo klein worden kan de kist, eenvoudig strak op sokkel met witte roosjes overal zijn ogen, mensen die spreken en buiten wachten in groepjes wolken schudden zich uit er hangen mantelmeeuwen boven de stad, zij roepen hem naar zee, dwars door klei, polderland en dijken Bourlaschouwburg loopt langzaam leeg, kaartjes…
Rieg29 maart 2008Lees meer >

Avond

poëzie
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.324
De wind, de wolken... alles gaat al zachter en zachter. Alles wordt zo stil... En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak, dat al zó moe is, altijd luider slaat, altijd maar luider, en niet rusten wil. -------------------------------- uit: Verzen (1894)…

ze danst meren

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 774
vogels die allen over een zon dromen, over thuis en licht getinte wolken ze weet het zelf niet hoe ze poëzie tekent rond ogen als vanzelf en voorgoed en op weg naar een woord alles groter maakt achter mijn blijvende stilte ja, herhaal ik, binnenin het is mooi om te luisteren…

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Overal weerspiegelden de wolken zich flonkerend in de golven. De zeewind voerde verre geuren mee en speelde met jouw natte, blonde haren. Vanaf de duinen zag ik tegen terugwijkende verten in het wit van de branding jouw vertrouwde gestalte staan en ik bevroor de tijd in celluloid met een knipoog van mijn polaroid.…

Wazig

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
Gelukkig blijft het tijdstip, net als de witte, koude sfeer, onbestemd en onbekend, met een sprankje hoop in nevelen gehuld.…

Het eerste sneeuwfront.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 971
sluipende aankomst zal vast heel zeker enig opzien baren als ze zich boven onze hoofden ontlast waarna een wit kleed zich langzaamaan vouwt over huizen, boerderijen en akkers wat onverwacht, doch 's winters zo vertrouwd…
Leonardo21 oktober 2015Lees meer >

Les Baux en Provence

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.064
De karakteristieke witte rotsen van Les Alpilles glimmend na de regenbui een magere zonnestraal breekt door de wolken dampend gebleekt kalksteen met resten van een oud middeleeuws fort om me heen rotsen, wijngaarden,akkers en kleurrijke woningen in de verte stralen enkele gele bloemen op de rand van een door bauxiet okerbruin…
Leonardo5 februari 2016Lees meer >

Onverwachte weersverandering in het zuiden

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 819
in de aantrekkende wind en kwamen rap in neervallende sneeuw te staan thans staan ze stil met hangende toppen in een vreugdeloze witte tooi ze kleuren nog wel in vermoedelijke verwachting dat het sneeuwen rap zal stoppen…

Triana

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Triana, Triana o zo bitterzoet Rivier, stad, gitanas bier, wijn in overvloed Zo zacht maar soms zo wreed breekt zij harten open Als Triana hardop weent tranen in de rivier laat lopen zullen groene heuvels haar omringen wolken wit in de hemel staan Als gitanas zullen zingen hun liederen over de stad heen gaan zal Triana betoverd zijn…

Zomerbloei

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Velden bepareld door dauw en zonneschijn Omzoomd door blauwe nevelige bossen Daarboven zweven wolken als witte trossen Boven ’t water zwermen insecten groot en klein Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen Van kleuren geuren en duizenden bloemen Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…

Slavendrijvers

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Zie ze komen als zwarte wolken. Zie ze vreedzaam verder gaan. Ontmasker de slavendrijvers die we zijn. Daarna hebben we geen zin meer. Geen zin om slaven te houden in onze kop. Geen zin om slavendrijvers te willen zijn.…

Bitter eind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
De twee eenheid van die twee mensen, Die zo hecht aaneen was gesmeed Door ’t geluk je iedereen toe zou wensen, Ontkwam niet aan ’t bittre leed, Dat hen overkwam, gelijk zovele mensen, Gingen heen in wit doodskleed.…

FIJNTJES WEKKEN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 330
Uit zware wolken dalen ademstromen, beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten: groene luchtige tapijten verzachten harde grond met hun groeiende zomen. Alle pluizen van de kleden zwellen; ontwaakte middagzon dringt in hen door, schept spoedig kleine wit-roze bellen.…