6775 resultaten.
Wenend landschap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
818 Mijn hersengolven patronen
geweven door het geweten
ze dansen als doffe geluiden
die breken op eenzame boeien
drijvend naar de uitgestrektheid
de kust ver achter zich verlaten
enkel het wegsterven van vuurtorens
nog net in zicht maar onbereikbaar
patronen golven in mijn hoofd
kom nader tot het baken
droog de tranenvloed van wanhoop
zet…
op één oor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 ik was scheerslags plat gegaan
en besefte gestrekt op één oor
dat ik mijn gezicht verloor
en voelde eenmaal opgestaan
van voren alleen een open wond
daarbij viel ik ook op mijn mond
met droge ogen en lange bloedneus
water stijgend tot aan de lippen
geen kies over om mee te bijten
geen baard om aan te plukken
ja wat je noemt zwaar flippen…
Gaza
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.214 kinderen
op een steenworp
van elkaar
Behalve dan
zoals nu
met een bestand
dat houdt
Een ademtocht
van verlichting
een zucht
naar meer
dan een dag
Voor de dag die
weer lijkt op
een gewone dag
Een dag van gewone zorgen,
van gewone blijdschap
van gewone mensen
onder dezelfde zon,
warm genoeg om
je tranen te drogen…
Étude d'Amour
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.163 Je bent mijn grootste valstrik
en sinds ik voor jou viel
oogt alles valer want jouw aanblik
kocht met valse hoop mijn ziel
Je oogopslag vertelt me droog
dat ik geen hoge ogen gooi
maar ik zal vechten, oog om oog
mijn oogappel, wij twee zijn mooi
Ik ga niet zonder slag of stoot
vertrouw me, ik zal slagen
ik kleur des liefdes slagveld rood…
Terug naar Laren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
938 Het is weer raak help ik verzink
thuis bij kopjes lindebloesemthee
met mariakaak in de roezige mêlee
van t' Bonte Paard op de Brink
Ja apostrophe die verkeerd hangt
Gooijers kwamen voor de dorst van de hei
gingen er droog vier eeuwen aan voorbij
Hun voeten schuurden op het zand
Mijn huig zwemt al weer in de kraag
voor een goudgele laag…
Traan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.465 benee
Zoals het water
Van vloed naar eb
Het strand verlaat
Het zilte water zich bang
Terugtrekt naar de zee
Om zich te voegen
Bij alle tranen
Die ooit in al hun banen
Stroomden
Van alle zanderige gezichten
Als stille gedichten
Naar oceanen
Van week ach en wee
De zon
Stralend en blij
Verwarmt ondertussen het strand
Het is zo weer droog…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 buiten is het glad
koud en kil
men droomt van
een witte kerst
ook dat nog
fluistert zij
in wankel evenwicht
zij droomt van
droge schone straten
lekkere vrieskou
met een zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de…
Engel.
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
979 zilveren draden gesponnen uit liefde
die mijn hart ontwarren uit verdriet
en mijn hoofd te ruste draagt
gouden blik tussen jouw wimpers
die mijn tranen drogen als de zon
en mijn leven weer kloppen laat
saffieren pracht die mij doet zoeken
naar de schoonheid van een vrouw
en mijn nare gedachten verlaat
diamanten kracht die mij verleidt…
Ongewis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 verstrengeld door liefde lezen zij elkaar
in de weerspiegeling van de zee
maren in de wolken zonneklaar
blijkt dit nu allemaal passé
hij leest zijn pijn in haar ogen
blaam kruipt op vanuit zijn ziel
probeert hij ze kussend te drogen
wat eens solide was nu zo schriel
lijkt deze magie doorbroken
nu hij vaker in cirkels praat
's nachts…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.…
Onweer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
535 binnen
hou de plu maar paraat
het kan nu elk moment beginnen
je weet wel hoe dat gaat
als je toch de sprong gaat wagen
ondanks gerommel in de lucht
is dat om moeilijkheden vragen
zelfs de vogels zijn gevlucht
hoor de druppels eens kletteren
kijk ze springen zelfs omhoog
en het onweer heerlijk knetteren
straks wordt het vanzelf weer droog…
Gezichtsbedrog*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.601 Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein
van een klaaglied met vergeefse doelen
raspend naar buiten, niet weg te spoelen
met de beste rode of witte wijn.
Steek ik niet onder tafels of stoelen
dat wat zich verhuld heeft in schone schijn
de laatste dag van de veertig mag zijn
mij zonder vocht te laten afkoelen.…
Turfroute bij nacht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.333 tentje
dan staat hij niet aan regen bloot
De regen bleef maar stromen
Mijn luchtbed werd een boot
Waarop ik lag te dromen
En wegdreef in de sloot
Ik voer met natte voeten
Door een deel van ’t Friese land
Ik dreef de hele turfroute
Er kwam een foto in de krant
Thuisgekomen moest ik beven
de toegesnelde arts zei dat
mijn auto was droog…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Grauw water moet eten van ijzige oeverranden,
droge inktvlekken moeten holle luchten vullen.
Dwangmatig, omdat de rivier niet mag verzanden
en luchten zich niet in zwijgen mogen hullen.
Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 de woorden uit je lippen
wis het gevoel dat jij achterlaat
ben nog opgesloten in verwarring
fluister jouw naam in mijn hoofd
denk aan al die zoete dingen
die jij mij al zo vaak had beloofd
teruggaan naar recent verleden
naakt en zonder schroom
zag ik mijn prins verschijnen
in een erotische meisjesdroom
huil de tranen uit mijn ogen
droog…
Perzisch rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 (Stad zonder rivier*)
Deze stad staat droog
spoelt niet schoon als de
stenen in een rivier die
uiteindelijk gevormd van de
aarde rollen, terwijl de zon
zich spaarzaam laat zien
Deze stad danst niet
Door trauma van op-
gelopen oorlogswonden
zuigt misschien wel laatste adem
door katoenen lappendeken
over haar mooie huid
Haar liefde…
Tram 8
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 gestalten die ze vandaag
onbedachtzaam bezaten
de hitte zakt en wat overblijft
een zweem van zweet en lege
ronde kartonnen weke doosjes
van lopend ijs gesmolten room
en wespen en lome wachters
zwijgend als op scheep naar
lang vergeten oorden of naar
van waarheen ze kwamen
mijn spieren zijn gespannen
als de elektrische draden mijn
droge…
Elfen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 De Gaast
Westerwolde
is hen vergeten
van Munnekemoer
tot De Lethe
sidderend
in dunne stemmetjes
hun misbaar
overal waar
vuile wolken
uitlaatgassen
een stroef laagje
op hun vleugels maken
moeten ze wassen
zweven niet meer
landen
met hun handen
poetsen, wrijven
om de vleugels
schoon te krijgen
zich in dauwdruppels
te wassen
te drogen…
Tysweer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 aan de zuidzijde
van de Punt van Reide
slaat de regen
putjes in het slik
zoet regenwater
spettert op zout water
vermengt zich
en wordt dik
opkomend en afgaand tij
houdt de uren bij
duwt zich traag omhoog
en valt daarna weer droog
keer op keer
hier lag eens
het dorp Tysweer
maar dat is voorbij
opkomend, afgaand tij
schuurde het dorp…
Zelfbehoud?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
365 Blijvende verwondering
zie ik ons baden in de
watervallen van geluk
even opgehouden in z’n
versnelling, waarmee het
leven gaat meanderen, de
aderen en de beddingen
slippen langzaam dicht
waarmee de toekomst in
perspectief doorgelicht
om niet totaal droog te vallen,
in een duurzame ondertoon
een veilige weg te banen, maar
diep van binnen…
Illustere leegte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
544 Niets is voor altijd
alles gaat voorbij
het fruit van jouw lippen
droge dromen van zijde
alles is inherent en incompleet
door grove vergankelijkheid
in deze worsteling met verveling
gedachten aan jouw vroege dood
ach, was ik maar een regenworm
dan zouden mijn stomme dromen
voor altijd zonder zonde zijn
in de warmte van het eenzaam bed…
Een verdwaalde veer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 water
Verlost uit die almachtige waan
Mee met waar de wind naartoe staat
Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een verdwaalde heer
Die telkens weer zijn kop stoten moet
En het probleem op de verkeerde plek zoekt
Al dartelend zou u mij zien gaan
Als een vis in het water
Maar ik spartel en voel me voorgelogen
Als een vis op het droge…
3
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.579 Radiostilte, plein busstation
ik heb het meeste weggefloten
maar er klinken droge knallen in de verte
en een hond dringt binnen
gaat tegen de ruit staan
klaar voor een nachtelijk vonnis.
-----------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2008.…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
je wapende met haat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.027 ik voelde de orkaan
die in je stormde en joeg
proefde de agressie
die hij in zich droeg
je schuilde in het oog
en huilde zijn ontwrichting
maar je tranen waren droog
gaven donker geen verlichting
je wapende met haat
sloeg terug met argumenten
bijna kwam herstel te laat in de
luwte van de woeste elementen
het kind in je was bang
voelde…
Nederig neergeslagen ogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Mijn buurman zegt dat hij dit al wel wist
Al jaren weet hij, worden wij bedrogen
Ik voel mij als een op-het-droge vis
Dan plopt vanuit een soort geheugenkist Regressie therapie: onaardse ogen
Schel, goddelijk van ja,- een hagedis!…
Oorverdovend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
535 Doorschuiven en inchecken, onder dat reddeloze beetje zonneschijn,
op geen stap teruggekomen, het gelijk steekt boven de huizen uit,
uit onbehoorlijk hout gesneden, niemand weet tranen te drogen.…
Nachtpauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Mijn kleren zijn zwaar, lastdieren
met zakken vol zorgen, ik laat ze
wassen wanneer ik slaap, drogen
in het licht van de maan, ademen
Er kabbelt water in het donker
van de kloof tussen de bergen
hier en daar vuurvliegjes
die willen seksen, ze dansen
voor me uit naar de baai
het water is nog warm
zoals toen ik kind was
met mama in bad…
Boze Fee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Het zou ook oneerlijk zijn, ja
onverdraaglijk, als sprookjes
echt zouden kunnen zijn
Mijn vrienden gun ik alles
zolang we bij elkaar passen
en ze niet te koop lopen
met hun kinderen
schaapjes op het droge
of andere voorspoed
Ik mijd buren en collega's
die graag opscheppen
over aanwinsten en snufjes
Die spullen kan ik missen
maar…