2002 resultaten.
Tiger Plastic
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Vroeg men mij lang geleden
om papieren
Een paspoort voor een buitenlandse reis
Een geldig groen verzekeringsbewijs
Gestempeld en formeel geaccordeerd
Voor wielvoertuigen op minstens
twee assen
Strak in de lak en gemotoriseerd
Dan was ik God in Frankrijk,
niets ontbeert
Thans laat ik mij als volgt legitimeren
Toon ten bewijze…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 een deken van grijs
ligt over de Maas
het is nog vroeg
als ik daar naar toe reis
mijn lijf draagt nog de waas
van ene menselijke vervreemding
het was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een…
Nacht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.052 hand die mijn huid raakt
Beklemmend en mooi
Adem stokt
Twee harten bonzen
Een tak die ik gooi
IJzingwekkend duister
Een oehoe roept
Je knijpt in mijn arm
Zacht liefdesgefluister
Een ster, soms de maan
Versluierende wolkenslierten
Spookachtige kruinen
Gauw hier vandaan
Haardvuur wacht
De pas versneld
Wij tweeën tezamen
Een reis…
Mijn hart
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
837 Maar jouw vuur smelt het ijs
liefde wordt vloeibaar
en dan 'en petit comité'
gaan we samen op reis,
gevoel is onbetaalbaar.…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
jij...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.655 jij bent
mijn jij
jij hebt deuren geopend
of toch ramen
een tijdloos gevoel
wat ben jij sprankelend
rustig
wat een rust
levend op een uniek ritme
wauw
wat een reis
ik ben ingestapt
ben reizende
dit mooie gevoel
slaat diep naar binnen
geeft mij daar een warm stralend licht
jij
ongelooflijk
dat jij mijn jij bent
dat…
roxanne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
654 de wind waait langs mijn gezicht
de haren plakken aan mijn lippen
jij bent lief
maar niet de ware
bergen en watervallen
de zoektocht in dit leven
druppels vervagen
regenboog en vragen
klim en val
niets te geven
alleen te vervagen
reis met me mee
door deze vallei
een klein beetje
geef ik jou
van mij
luister naar de wind
de bomen fluisteren…
al de dagen
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
1.829 geef mij te drinken
wanneer ik door het land
van leugens reis
melaats
zoals de nacht
die tot waanzin groeit
in schrale wind
en een niet meer te dragen
stem
verf de aarde zwart
wanneer mijn mager lijf
naast donkere randen valt
en vroege dromen verliest
in jou en in de vreemdeling, dicht
tegen de dood
van mijn ziel
waarin…
DE REIZIGER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Ligt waar de reis hem brengt
een voelbaar contrast misschien
dat hem dieper inzicht schenkt?
Zichzelf weer doet vinden?
Ooit keert hij weer
naar het land dat
hij destijds verliet
met dat wat verloren was
tezamen hand in hand…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 Nog zaliger is:
na uitstap of na reis
de zekerheid:
het huis staat er nog,
de sleutel omgedraaid,
buiten van ons afgegooid,
wij zijn thuis.
Dit huis:
een warme thuis.…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen:
de reis opnieuw begonnen, tegen beter weten in,
een kans gegeven aan de boef, de boze;
het lied opnieuw gezongen door de engelen.
Dat de zachte krachten het toch halen:
een avondzoen opnieuw na ruzie, onbegrip,
een groene twijg na 't zwart van winterdagen;
een kleine scheut die leeft, voldragen.…
Drieënvijftig lentes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.271 drieënvijftig lentes
waren je gegeven
in het leven
hier op aard
klaverjassen in de
Baskuul met vette blow
deden we zo
groot de lol
bulderend lachen
kon je goed
gaf men moed
in bange dagen
met jongeren werken
daar lag je hart
morgen 'n nieuwe start
maar zonder jou
je bent begonnen
aan jouw reis
op jouw manier eigenwijs…
Zwarte sneeuw
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
745 Koud vuur in dit getij,
oud zeer druipt van alle
omgekomen bomen, zwarte
sneeuw bedekt de borst
van de doden die van
verre zijn gekomen,
streelt de winter,oud
en wijs gedeeld in ijs,
vindt de weg terug van een
reis in afgedankte sterren,
tussen afgevallen bladeren
ontbonden smarten onder gladde
stenen, dan zijn ze thuis, tijd
ontbindt…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.093 Een lange reis vol verlies en pijn…
Waarom zouden ze zo boos op ons zijn?
Ramen ingegooid en huizen vernield…
Ik weet niet wat die bruinhemden bezield.
Oproer en geweld…
Is de partij alles wat nog telt?
Afschuw en haat in hun ogen…
marcherend in hun parades, allemaal voorgelogen.…
Wil je praten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.770 Alles wat komen gaat doet jou pijn
het zwarte gat staat op wacht
slechts denkend op korte termijn
ontneemt het negatieve jou de kracht
Ik wil jouw onzekerheid strelen
genezende gesprekjes uitstrooien
jouw gapende wond van angst helen
inspiratiesnippers in de lucht gooien
Dus ik neem je mee op reis
we zullen vast verdwalen in woorden
maar…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 Laat me nog even naar je kijken
want de nacht nadert nu snel
het einde is niet meer te stuiten
straks zul jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister…
Enkeltje Angola
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Als kind werd hij gedumpt in ‘t vreemde Nederland
Het land van niet alleen maar melk en honing
Want acht jaar trouwe dienst geeft als beloning
Een enkele reis terug naar ’t vaderland
Nog langer blijven tja dat kan ie wel vergeten
Hij is gewoon hardLeers hij had het kunnen weten
--------------------------------------------------
DEN HAAG…
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 wakende herders zien een ster
vertrouwen straalt aan het heelal
het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Adempauzes (8 x)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
594 Dialoog gelijk
duurzame dromen op reis,
weigeren schipbreuk.…
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 En ik reis in de trein
van ogenblikken
beschilderd
met een hemels blauw.
En overal
waarheen ik kijk
vind ik geen enkel einde.
alleen een nieuw begin…
Alles stond er nog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
879 Willem Frederik van der Giessen
(1923-2003)
Keukentrap beladen
Met spijkers en schroeven
In soorten en maten,
Tekening achtergelaten
Op een kistje van hout -
Tot op de millimeter
Nauwkeurig je nieuwe plafond
In de sponningen gedouwd -
Je had het afgekregen, je
Laatste klus, en alles
Stond er nog toen jij
Aan je laatste reis…
het eentonig gebrom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 nu de herfst lijkt te smoren
in onkundigheid is het gloren
van de nieuwe zon verdwenen
in de trage dimensie van mijn vlijt
hoe het boek ook schreeuwt
zich wil laat lezen dwars door het doffe kaft
is mijn vlucht langs dode vogels
iets wat ik nooit had bedacht
het hart, de pionier van mijn reis
de ingezetene van het verdorven vlees
blijkt…
Verlies
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.277 Verlies van iemand dierbaar is niet leuk
Het doet pijn, het is niet fijn
We hebben allemaal wel iemand verloren
Iemand die niet meer bij ons kan zijn
Deze persoon verliet deze aarde
Voelt geen pijn meer en is bevrijd
Deze persoon voerde zijn laatste reis
Hoog boven de wolken naar de hemelse stad vertrokken
Zijn laatste transformatie ondergaan…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee spreekt van vervagen
Iedere ziel is opgewassen
Tegen de reis…
Herfsttapijt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Het bos nodigt uit
Vogelzang haalt me binnen
Ik geniet
als de najaarszon
warm tussen de bomen gluurt
en kleuren van het herfstblad
vurig op laat lichten
Het is bijna of de lente
wederom gaat beginnen
Zo intens
Honderden paddestoelen
rijzen op uit mos en bomen
En ik reis mee
langs schat en zwam
Een zompig stuk moeras met
dam van…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 Strooi de as van sneeuwvlokken
uit mijn winterhart als ik naar
onbekende tijden reis,
bedek de sporen van de golven
van een gekortwiekte oceaan
die mij ontwaken laat voordat zij
op de kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat…
Lange afstand
gedicht
3.6 met 5 stemmen
8.489 .
---------------------------------------
randonné - reis, expeditie, trektocht.…
dichtbij de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 dwars door de dag
onder een korenbloem
blauwe lucht
dichtbij de aarde
fietst het kind
de wind geeft
het vleugels voor
deze wervelende reis
dichtbij de aarde
fietst het kind
de klaterende regen
stort zich met
met overgave neer
dichtbij de aarde
fietst het kind
het vliegensvlugge avontuur
eindigt abrupt in een
schrijnende ontknoping…