14350 resultaten.
HET JONGSTE ZUSJE
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.136 'k Heb een zusje,
Die 'k een kusje
Ieder ochtend lustig bied.
'k Lach haar tegen;
't Lacht, gelegen
In haar wiegje, als zij me ziet.
Hoe lieftallig,
Hoe bevallig
Is mijn zusjes aangezicht!
't Geestig liefje,
't Hartediefje,
Lacht als zij te slapen ligt.
Als eens 't kindje,
't Zoete vrindje,
Niet meer zit op moeders…
Een mug (de mug)
gedicht
2.8 met 74 stemmen
28.546 Een mug (de mug)
beklimt, desnoods:
bestijgt een olifant
(de olifant).
Zo gooide iemand eens een bal op.
Deze stuiterde nog enige malen,
bleef toen zo goed als stil liggen.
-------------------------------
uit: 'Gedichten', 1968.…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 O dooi-wind, dooi-wind, dooi, o wind, o dooi!
Gij die van ’t zuiden aanvliegt, maak, o maak
Dat al, wat stokte, weer op gang geraak’,
Dat al wat dor is, word’ weer mooi!
- Ik ruik de geur alreê van gras en hooi
Uit gras en zooi – en dat weer ’t al ontwaak
Tot nieuwe muziek en zangerig vermaak,
Dat ook ikzelf uit kille koude ontdooi!
Ik zie…
Winterspiegel
gedicht
2.7 met 19 stemmen
14.906 Zo'n eerste dag dat water
geen water meer is maar meer.
Het kind met beide voeten gestrand
vraagt naar ijs - glad - ijs.
Zo vraagt ze naar de chemie
van het simpele, gladde, volmaakte
waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet.
De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.
Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover…
KRISTAL EN FONTEIN
poëzie
2.9 met 14 stemmen
2.473 Het is zo weinig wat ik heb:
Dit éne leven, dit kristal
Waaruit ik straal en vormen schep
Van ’t wijd heelal.
Dit éne leven, maar het is
Een knooppunt in het wereldweb,
Van waaruit alles anders is
Dan ’t andren was of is of wezen zal.
Ik heb wel altijd dit kristal
Waarin de wereld spiegelt,
En in me is altijd vloed en val
Van golf die wendt…
Wij weigeren geen bitterheid
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.481 Wij weigeren geen bitterheid
wij zijn niet bang voor schande en nijd.
Als Gij ons hart maar aan wilt nemen,
O God, die wijs en heilig zijt!
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1923)…
IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.249 [Uit de Tweede Zang van: De Hollandsche Natie]
Op de eeuwige Alpen, dik met sneeuw en ijs omschorst,
Ontwringt de schone Rijn zich aan der bergen korst.
Eerst sluipt hij nietig voort, met ongewisse gangen,
Als een versmade beek, nauw waard een naam te ontvangen.
Allengskens aangegroeid, schiet hij langs breder boord
Met jonglings vuur en kracht…
droom na droom
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.427 droom na droom
splijten de rotsen open
steken ravijnen scherper af
verstuivend gebied
getijde na getijde
onder de blauwe koepel
tekent helder een woestijn
terrassen van zand
resten van een tempel
in stralende verlatenheid
--------------------------------------
uit: 'Verstuivend gebied', 1979.…
De bomen steken
gedicht
3.5 met 20 stemmen
8.758 De bomen steken
hun takken en twijgen
onverschrokken, aangepast,
in de blauwe vrieslucht
van de gevorderde ochtend.
Het is koud, verhoudingsgewijs,
goed schilderijweer,
oudhollands voor later,
de oude zonden
en gruwelijkheden van God
vergeten en, in zoverre,
vergeven.
De natuur wrokt niet,
draagt de gevolgen
als nieuwe vanzelfsprekendheden…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 'Praat me niet van sneeuw en ijs'
sprak mijn meelbestoven vader
terwijl hij witbrood in de rijs-
kast schoof, 'daar komt maar dooi van'.
Maar toen hij 's avonds in de maan-
overgoten kerstetalage van zijn tuin
heenkeek over het poedersuikeren
gazon, de borstplaten vijver,
de marsepeinen beelden op hun
sokkels van fondant, knorde hij…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
IK HEB U LIEF
poëzie
3.7 met 42 stemmen
5.322 Ik heb u lief, ik heb u lief!
Dat is mijn kus, dat is mijn groet,
dat is de blijdschap in mijn bloed,
dat is elk woord in elke brief,
dat is mijn hart: ik heb u lief.
Ik heb u lief, ik heb u lief!
Dat is mijn zorg, dat is mijn zang,
dat is mijn roem, mijn leven lang.
Slechts Hij, Die mij tot u verhief,
kent gans mijn hart: ik heb u…
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
zeer kleine ode aan de liefste
gedicht
2.9 met 79 stemmen
19.058 vanochtend
zag ik op straat
een leeg heinz-blikje liggen:
en onmiddellijk
dacht ik aan jou:
57 varieties…
Verlangende lijd ik mijn gemis.
gedicht
3.3 met 24 stemmen
37.480 Ik weet niets dan deze ene zang
van 't hart, dat zocht en nimmer vond,
en van een altijd-droeve mond,
die dorstte, heel het leven lang
Ik weet alleen dit ene lied
van trouw, die leeg en bitter is, van schrille vreugd en staag gemis,
en onvree, martlend als verdriet.
Mijn stem was jong en sterk; en stout
zong ze de grote wereld in.
Mijn…
Zal nimmermeer gebeuren...
poëzie
3.5 met 15 stemmen
6.856 Zal nimmermeer gebeuren
Mij dan na deze stond
De vriendschap van uw ogen,
De wellust van uw mond?
De vriendschap van uw ogen,
Van uw ogen.
De vriendschap van uw ogen,
De wellust van uw mond,
De gunste van uw hartje,
Dat voor mijn open stond
De gunste van uw hartje,
Van uw hartje.
Zo zal ik nochtans blijven
U eeuwig onderdaan,…
Er ontbreekt iets
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.878 Volle melk, hete aardappelen,
schroeiend vlees.
Meer! Erger! Waar is de slager?
Daar achter die bloedrode horizon.
Verlangend naar het theater van de slacht gingen we op
weg.
Maar het was te vermoeiend.
Geen van ons kwam aan.
en toen we stierven dachten we:
er ontbreekt iets. Dit
was niet wat we ons ervan hadden voorgesteld
en we zijn…
TRANEN
poëzie
3.5 met 23 stemmen
5.482 ’t Is nevelkoud,
en, ’s halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de bomen, die ‘k
nog nauwlijks zien kan,
wenen dikke tranen.
’t En regent niet,
maar ’t zevert… van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolke en wulle en watte.
’t Is asgrauw al,
beneên, omhoog, in
‘t veld en langs de lanen:
de bomen, die…
De stad verhief zich...
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.963 De stad verhief zich uit de wijde sneeuw,
En ‘k zag een donkre schaar uit het loodgrijze
Komen op het geelwitte van de sneeuw.
Het leek een groep van afgematte slaven.
Het waren arbeiders en ‘k sloot mij aan,
Zoals een broeder doet,
En door het donker licht trokken wij daar heen.
Ik kende hen allen door het schittrend licht,
Dat de Liefde…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 Verwijt mij niet dat ik niet steeds dezelfde ben.
Ook de wilgen met hun fluwelen kronen
staan straks weer als geheven vuisten
aan de gestolde vaarten. En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
--------------------…
Don juan lul
gedicht
3.9 met 44 stemmen
19.644 'k Kan niet lezen en niet schrijven.
'k Ben de langzaamste in vlijt.
Maar het allerdroevigst ben ik
in sociale vaardigheid.
Nooit kan ik iets leuks verzinnen!
Sta ik voor een mooie meid,
ach, dan schiet mij slechts te binnen
dat ik dood wil. Heel de tijd.
----------------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik…
Ruimte en tijd
gedicht
3.2 met 74 stemmen
30.979 'Jij mag alles in mij kwijt'
zei de ruimte tot de Tijd.
'En? Wat moet ik dan beginnen?'
'Waarom kom je niet eerst binnen?'
En zo zeurt het stel al jaren
zonder dat het komt tot paren.
Moraal:
Als de tijd het al niet kan,
lieve lezertjes, wie dan?
----------------------------------------------------
uit: 'Hollands Maandblad…
Daar ruimt de wind...
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.719 Daar ruimt de wind en vaagt de heemlen schoon.
Vanavond nog zult gij verheerlijkt zijn
Wanneer de winden sluimren aan uw troon,
De sterren vlammen in uw baldakijn:
Als tussen u en uw oneindigheid
De schaduw valt, en in dat klaar gewelf
Uw blank geluk dat god noch mens benijdt,
Niets ziet weerspiegeld dan zijn glimlach zelf:…
Zo gaat de wereld
poëzie
2.7 met 13 stemmen
3.475 Toen zij begraven werd,
Toen was ’t als zou zijn hert
Van smarte breken.
Hij knielde bij het graf
En wilde er niet af –
Daar hielp geen smeken.
En daaglijks keerde hij
Naar ’t kerkhof, weende bij
De groene zode,
Waar hij met eigene hand
Een kruis had op geplant
Ter ere der dode.
Een jaar verliep, en nu –
O wis die traan, die
In de…
Schuldbekentenis
gedicht
3.2 met 32 stemmen
23.624 Ja, ik geef het toe, ik beken het openlijk:
mijn lichaam was altijd een toren zonder uitkijk.
Ik heb hem steen voor steen in folianten gepend
ik heb mij geplooid naar de tijd en de trend.
De stenen die ik uit de wand verwijderd heb
zijn de woorden waar ik dit gedicht mee schep:
ik kijk naar de wereld waarin gij woont
en al zie ik onscherp en…
De accordeon
gedicht
2.6 met 13 stemmen
1.582 Je lippen tintelen van roomijs
er staat een accordeon te liften.
Alles heet naar streken,
twee donkere kinderen
trekken blij een straat uiteen.
We leggen onze harten niet op tafel,
slapen onder velaren.
Kijkend naar twee handen
lopen we terug van de overeenkomst, en heen.
Daarna zijn we ingepakt, nog nat.
Een vuilniswagen rijdt voorbij…
Toevluchtsoord
gedicht
3.5 met 27 stemmen
12.521 Het moet er zijn
als aan een stil ontbijt, erinyen
weggesloten in de honingpot -
wat zij wraakzuchtig neuriën
raakt ons niet meer.
-----------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1983.…
De brief
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.427 Toen de avond de kamer innam,
Werd de spiegel met licht gevuld.
De brief, die ik niet meer lezen kon,
Glansde koel als het zachte gezicht
Van een kalm gestorvene,
Wiens lippen een vleug warmte vasthouden
Om onze laatste kus niet te verschrikken.
De samenvouwing der handen
Wil ons naderen reeds niet meer kennen,
Hun verstrengeling weert ons…
Alarmisten
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.560 1848
Och bevende alarmisten,
Och pruiken, podagristen,
Och ouwe–wijven–kliek,
Och nare leuterkousen,
Och bankroetiers en smousen,
Je malen maakt me ziek.
Je duffe conversatie
Is éne lamentatie,
En nergens zie je licht;
Je snatert en je stottert,
Je steunt en stikt en snottert....
’t Is wat een vies gezicht!
Gedaalde metallieken…
VOOR EEN PARADIJSVAARDER
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.751 Veroorloof mij u nogmaals af te wijzen,
binnen de maat van een veracht sonnet:
de Schoonheid wreekt zich, want ik sterf van pret
om al uw kostloos bovenwerelds reizen.
Uw buitelingen tussen paradijzen
met als eindhaven toch een kleevrig bed -
moet men niet dom zijn, om zo nauwgezet
steeds weer een nieuw soort hemel aan te krijsen?…