4313 resultaten.
nergens gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 onder de kast
van vergetelheid
schuilen bedrukte
flarden van een
onbegrensd gemis
in het verlaten
landschap scheurt
de storm de
gekwelde schreeuw
aan stukken
één voor één zetten
we de spiegels van
het verleden neer
één voor één
draaien we ze om
we zijn nergens
gebleven…
voortgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen
waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar
voortdurend
nu we toch verdwijnen
kunnen we, eendrachtig de taal,
gebruikmaken van aanhoudend zwijgen
om al vergetend ons verlaten voort te zetten
later dan destijds is ons toekomend gras
bezaaid met onbeschreven blad…
Een hond begon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Het gebeurde, hij overleed
Ik zag hem opgebaard
zijn huis verlaten, veel mensen
liepen fluisterend mee
Het was nog niet uitgezocht
maar zijn verweer was zo gering
het haalde niet eens de krant
De dragers zeiden dat hij schuldig was
jongens gooiden verf op zijn terras
de klokken beierden, een hond begon
te blaffen zo hard hij kon…
moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 verdekt opgesteld in
digitale loopgraven
vuren ze anonieme
aanvallen af
verpakt in modder en
het slijk van de aarde
woedend vastgelopen
op ijzige wegen
op de dingen zoals
ze lijken te zijn
en nu de moed om
slijk modder en de
loopgraven te
verlaten en dan
de dingen zichtbaar
beter te maken dan ze zijn…
Zomereinde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
639 Stranden zijn verlaten
geluiden verstomd
geur van zee en zonnebrand ebt nog na
badpak, zonnebril en bikini kunnen
weer terug in de la
normale temperaturen keren terug
groen wordt weer het gras
zo glijden we vanzelf
de herfst weer in
met paraplu en regenjas…
binnenzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 het getij van de ziel
is weerbarstig als een maandag
dan melden zich meer
sterren dan zandkorrels
zodra verte en veraf
breedgedragen ruimte krijgen
in stilstand bij vroegtijdig verlaten
-alvorens dagen zijn geteld
van buiten te leren, lotvaardig
ter volmaak
en weer binnenwaarts
naar oneindig wederkeren…
oogsten in de dwaaltuin
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
518 de moerasruiter uit het paradijs is
zingend op weg om de aarde te verlaten
in de palm van zijn hand strijkt een vogel neer
lichtschikkende zingende liedjes
monologen die zich herhalen
zwierig hertalen in ongrijpbare beelden
hij droomt op weg naar de weg die
nergens begint en nergens heenvoert
hij droomt dat hij is niet is…
VERDACHTENSWAARDIG
snelsonnet
2.0 met 20 stemmen
1.432 Instanties vol van vlotte onvervaardheid
gaan iemand die totaal niets heeft misdaan
bewegen om zijn woning uit te gaan
uitsluitend en alleen om zijn geaardheid.
En gaat men nu ook hetero’s verjagen
omdat die zich nog nooit hebben misdragen?…
Zij
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.197 Zij zal je nooit verlaten.
Zij luistert keer op keer.
Laten de anderen maar praten.
En dan komt de dag,
dat zij je zal verlaten.
Een lullige smoes om te haten,
Een pijn die niemand anders zag.
Dat was de eerste keer.
Dit gebeurt mij nooit meer.…
IN EENZAAMHEID.
poëzie
2.9 met 24 stemmen
4.160 De Hemelvader heeft geen kroost
Dan dat Hem nooit verlaat, en nimmer wordt verlaten.…
mij ontbreekt niets
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
662 klaag ik als jij kijkt in de spiegel
van verwachting en gemiste dromen
en jouw leed wordt vergroot
door overdadig op mij in te zoomen
o zeker, mij ontbreekt niets
in ogen van honger en dorst
ook de massa om mij heen is paraat
maar zie je ook wat het kost
dat ik mij vooral op de ziel verlaat
mijn horizon blijkt jouw kim niet te kruisen…
voetstappen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
945 Ik snap niet dat U me juist op
dat moment hebt verlaten.'
Maar God zei:
'Mijn lieve kind, ik houd van je
en zou je nooit verlaten.
Maar in tijden van verdriet en moeilijkheid,
waar je maar één paar voetstappen ziet,
juíst in díe tijden heb ik jou gedragen.'…
je bent er niet meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
634 In de tuin een verlaten ligstoel
een gebarsten bloempot in een hoek
een vergeten parasol, verregend
alleen mijn schaduw
eenzaam op het natte gras.
Moe ben ik
een gebroken standbeeld...
Over mijn gezicht
langzame tranen
van eenzaamheid.…
Ach die liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 Nee ik ken de echte liefde niet
geen adembenemende pieken
geen bodemloze dalen
ik heb ze nooit gekend
De pijn van het verlaten
de extase van het verlichte
ken het in beperkte mate
wil me bewust niet laten ontwrichten
geen bitter misplaatst warme tranen
aan mij besteed is zoiets niet
ik zal er niet over gaan dichten
’k verzocht Eros niet…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 Nu,
nu we de kust verlaten hebben
en naar de horizon trekken,
getrokken op getijden en wind,
zeg ik je: maan
woont hier, op dit schip,
in haar eigen kwartier…
Er zijn geen grenzen meer, want wie
kan water verkavelen?…
Wilde dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.219 In een eenzaam huis
behangen met schijncoryfeeën
Waart rondt een jager
Hij graait naar elke schaduw
Als een rusteloze tijger
op zoek naar duidelijke sporen
Op de trap en in de gang
glijdt hij als een moordenaar
langs de koude muren
Zelfs onder het bed op zoek
Naar dromen die zijn jachtterrein
Al jaren hebben verlaten…
Hart
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
900 Afgedankt, gedumpt en verlaten
zit je daar alleen,
een beetje iedereen te haten,
met niemand om je heen,
maar laat het nou maar komen,
je overspoeling van verdriet,
dan kan je daarna weer dromen,
van de dingen die je ziet,
en maak jezelf en anderen,
niet nog alleen maar zwart,
mensen kunnen veranderen,
iedereen heeft een hart...…
Lievelingskat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.353 Zij was alreeds verlaten
door ieder om haar heen
ze was nu slechts nog samen
met haar kat alleen.
Daarom zaten zij samen
heel dicht bij elkaar
die kat die zij zo bij haar houdt
betekent veel voor haar.…
Aan zee
gedicht
3.4 met 116 stemmen
38.294 Zijn blik is naar
Verlatenheid -
Geen uitzicht, waar
Men die vermijdt.
In 't niets verglijdt,
Zonder misbaar,
De hooploosheid
Van weer een jaar.
De mond blijft stom
Tegen den tijd,
Want ouderdom
Is eenzaamheid.
-----------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten, 1965.…
sluit jouw ogen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.103 als jij moet gaan
waar dromen vervagen
verlaat dit bestaan
naar eeuwigheid toe
laat jouw ziel
onze harten bewaren
het beeld van jouwzelf
raakt ons verdriet
tot waar de nacht
het verleden huilt
de toekomst heel zacht
jouw ogen sluit…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
strand
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 wandelen langs
verlaten stranden
blote voeten
in het zand
met de zon
hoog aan de hemel
samen lopen
hand in hand
lekker luieren
schelpen zoeken
uren zwijgen
uren praten
boeken lezen
echt genieten
en de boel
de boel maar laten…
ontluistering
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.682 zachte zinnen
verbrokkeld tot
kruimels woorden
dwalend in lege
rusteloze dagen
het licht gedoofd
in vroege jaren
weer ontstoken
het broze lichaam
uitgewoond, zijn
oude ziel verstild
nog een schim
van wie hij was
op weg naar huis
vanwaar hij kwam
zijn doolhof al
geruisloos verlaten…
Zal nog één keer huilen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.488 Het laatste beetje liefde
Drijft als een schip in mijn ogen
Jouw woorden en daden, verwoestende golven
Lieten het leeg en verlaten achter, elke keer
Jaren later toen alles was verborgen onder het leven
kwamen schatzoekende duikers
ik zei ze dat er niets meer was
Zodat niet ook zij verdronken in jouw woede…
Dromen die uitdoven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.148 Denkend aan de woorden en de wachtende ogen
die verlaten wat ik niet meer kan bereiken.
Of niet kan verzinnen waar de eenzaamheid me dwingt
en steeds begint met gebroken vertrouwen.…
overleven
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.456 ik sta in de boksring
heb mijn kruk in de hoek zojuist verlaten
dit wordt voor mij
een gevecht om te overleven
en dan zie ik mijn opponent
een kolossale zwaargewicht
terwijl men mij een klasse
in papier had toegedicht
de eerste ronde, een gong sloeg
en ik ook, ik houd er niet van
dat men mij een afwachtende houding verwijt
dat lucht…
Natuurproces
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.280 Spinrag ligt als een
dun geweven sjaal rond
stakerige schouders van
wat struiken in mijn tuin
Geen kruid lijkt opgewas-
sen tegen het verstrijken
van de tijd en zelden lag
een hof er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt ver-
gankelijk te zijn en mij
rest slechts een uitzicht
op het brakke paradijs…
Weg.
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.702 Ontluisterd door het gemak
waarbij zij hem verlaat.
Zijn ontmaskering is een feit.
Ongelukkig en in een klap jaren
ouder te zijn geworden,
draait hij zich om, en verdwijnt
achter de voordeur.…
Strandgast
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.317 Ze ligt in het zand
in de verte blinkt de blauwe zee
achter haar zonnebrilleglazen
zijn de ogen gesloten
Ik denk aan Freud en Jung
hoe de menselijke geest
alles van buiten naar binnen neemt
en zich verwonderen blijft
Ze is verdwenen, haar handdoek
verlaten op het zand en ik
hoor haar stem vanachter mij
wat heb je nu weer geschreven…
weg
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.269 ..alles verlaten
iedereen achterlaten
alles waar je van houdt
begin je dan opnieuw
met de cirkel?
waar je zo moeilijk mee begon
leef je dan morgen
en vergeet je nu en toen
ben je dan weg
weg van hier
tot morgen
ik zal je dan wel zien…