Alle inzendingen over één

8719 resultaten.

Sorteren op:

de bomen, ze vallen één voor één

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
de bomen, ze vallen één voor één al zijn ze jonger en niet eens uitgehold vingervlug zoals een dief je zakken rolt, gingen ze brutaal, schielijk van je heen je plant je wortels dieper in de aarde je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los de lege plek in het Red-je-hachje-bos verhoogt helaas alleen je eigenwaarde zaailingen…

We lezen ze voor, één voor één

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
een brok in de keel bij het voorlezen van de families die nooit weerom keerden immens grote families met allemaal dezelfde achternaam grootouders, ouders oom, tantes, zusters schoonbroers, schoonzusters, broers, neven, nichten pasgeborenen het benoemen van de leeftijden hekelt de pijn nog dieper de wereld was gek geworden…
LadyLove24 januari 2020Lees meer >

Op één tijd, in één licht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 242
Trots staat hij op zijn sokkel op het kruispunt van de straat stoer staart hij naar de massa aan zijn voeten. Men ziet hem denken, Waarvoor dit alles onder ander licht is nog alles zoals het altijd was. En langzaam schuift de massa onder langs zijn sokkel door de straat steeds verder. Onder het andere licht zoals het altijd is geweest…

Merel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Een merel op een schoorsteenpijp, geeft een openlucht concert, waardoor ik mijzelf begrijp. Brengt zijn lied met de borst vooruit, 't is mijn binnengevoel, dat hij naar buiten fluit. O, vogel wat ben ik gek op jou, als symbool van vrijheid, neem ik jou in ogenschouw. Zou je vleugels aan mijn rug willen zien, ben dan pas vrij, als een…

Pharmakon nepenthes

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.081
Uw tere tred in ijle stille sfeer - in mij, in mij de nacht! - ik wacht op u… om u dat ‘k nog begeer. Mijn leven zij, zo ik mij tot u keer… - vergaan van u bedacht - en zacht de open droom te efemeer. Te zijn in ’t ongetijde, dit niet meer… - een schijn in stille pracht verragt - en dieper is het zinken weer. Totdat…
Dop Bles29 oktober 2025Lees meer >

Afscheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen. We kwamen op de tocht zoveel momenten tegen die vreugde brachten, ook verdriet, en zo gaat 't leven voort. Je bent er niet meer bij waar wij nu verder moeten; toch willen we je groeten en danken voor zoveel. Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen en ‘t leven gaat voorbij - straks…

Zomer '05

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.494
Zomaar een hittegolf In mijn lijf, in mijn tuin Dat was het meisje dat Zomer heette. Ze rookte. Ze zoende zo lekker, dat zeker 2 jaar nadat ik gestopt was ik altijd nog smachtte naar haar ziltroze tong. En de smaak was ongenaakbaar. Zinderende Zomer met je vleugels, je vreugde je visie, je zorgen Je was het gewoon. Ik smeekte…
wiron20 juni 2005Lees meer >

De klimaatcyclus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 816
soms is het beter wachten wanneer een tijd de ruimte laat wenen denk in gisteren was de tocht gierender dan vandaag…

een nieuw begin

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.097
een nieuw begin... vol overgave laat ik mij gaan ik zweef... in mijn dromen een nieuw begin tegemoet zo puur, zo alleen in ademloze stilte zet ik mijn stappen in een wereld vol onrust zo breekbaar loop ik mijn leven in naar een nieuw begin...…
btje2 mei 2003Lees meer >

Het sprookje van een paddestoel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Een uitstralende kracht in de wijkende lucht eens alle rassen zal brengen tot een markante edelsteen; edelmoedig sprookje, een paddestoel en veranderende zucht, de hypothesehelft van een vloek verdwijnt daarin hoog heen.…

Feminiene kunststijl

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
Het uiterlijk in een nieuwe tijd niet te ontkennen zal met recht van zegen eens jouw kant uit vallen; die stof uit vervlogen tijden jij knap voorbij zal rennen, de schoonheid van binnenuit geurende stof doet stallen.…

Uitwisselende beelden

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 893
Je opgestoken hoofd in het open veld van onklare woorden straalt alsof de zon op de aarde over een bepaald punt; de opslag van intrinsiek materiaal ergens in verre oorden, het gezicht mij vooraf codeert alsof jij afstanden runt.…

Verlichte wraak

hartenkreet
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Om wat voor redenen ik je spijtig ook laat gaan in vrijmoedige armoe daar je het leed verblinden kan; alleen op grond van ons fundament in de Edisonlaan, jouw zaklamp dan uitschijnt over een gebroken dakpan.…

KUSJE

poëzie
3.1 met 60 stemmen aantal keer bekeken 11.282
'Gij zijt toch immer lastig! Gij wilt gestadig kussen! - Wat doet toch al dat kussen? Wat wil dat toch beteeknen?' Zo sprak mijn schone Fillis, En keek met donkere ogen, En wendde 't hoofd ter zijde. Ik greep haar lieve handjes, En zei: mijn dierbaar meisje! Mag ik u dan niet kussen!... Zij schudde 't hoofd en boog zich, En drukte met…

Uitgeteld

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.997
De knul ging heen naar Dieren: naar 't weeshuis met z'n wijf, om Adrie's feest te vieren. Ze gaven hem de vijf. Ze stonden meel te zeven en wachtten toegenegen op Stientje, die nog even een zelfmoord wilde plegen. _____________________ Noot: Dit is een afteldicht. Ga na, dan zie je zelf op rij en goed in zicht de nummers nul tot elf…
Aubrey11 december 2005Lees meer >

een gedicht te vroeg

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 789
on a summer’s day I’m a believer ik woon nergens in bomen of op het vochtig zand van de zee geen ritueel doet mij geloven dat ik verder moet zoals de jaarringen waarin vlinders zich nestelen uit het dons van de zomer straks komt de wind, op weg naar bloemen, rozen van vuur omlaag, omlaag wil ik me begraven zoals…

Hoop

hartenkreet
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.780
De "hoop" hangt aan de hoogste boom Daaronder hangt "vertrouwen" En als vertrouwen klimmen kan Gaan we een feestje bouwen.…
Ellen21 augustus 2008Lees meer >

'n korte kus

hartenkreet
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.150
'n korte kus daar ben je dan... je ogen lachen haast verlegen... waarom kwam ik jou niet eerder tegen... toch wil ik je niet leren kennen ik wil niet meer aan iemand wennen alsof ik ontwaak uit 'n verleden ik ben na 'n lange droom terug in het heden.....…

Noorderzon

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
Ik wil niet lijden aan een droom, die de geest verwart, verbijt mijn pijn, ik schenk je in een dubbelleven een ander hart, dat jouw realisme tart, om je ontrouw te vermijden. Laten we de duivel te grazen nemen, met wie jij in de slaap op moet trekken, met genoegen zal ik mij voor de daad lenen, om alleen die schim te wekken, om…
pama11 maart 2009Lees meer >

Cirkelgang

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 748
heel voldaan is de mens voor zijn geboorte daarna staat hij alleen als een verloren god hoe omstandig hij tracht te voldoen grenzen te slechten terwijl hij zich aan materie hecht hij weert en wringt zich ongewild in bochten de gezochte vervulling blijft weg zijn bereik ver te buiten tot hij ooit oprecht liefde kan uiten…

Valse schaamte

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 514
Niet zelden trekken modderstromen van rottend vuil in kommer en kwel, meestal vrijgekomen, vanaf de hoge naar de lage kant, waar geur en hypokratie hun stinkende stempel drukken op de aangeboren afvalkuilen, waarmee overdaad stand houdt tot aan de marmeren zuilen van de door paal en perk gesterkte zwijgen, tot in de weggeworpen kudden…
pama27 juli 2009Lees meer >

Woordblindheid

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 558
Zinnen, geef mij je woorden terug, als gelooide huid over vel en been, als een lege slaapzak op mijn rug, om inzichtelijk te worden opgeslagen blijven witte bladen blanco als voorheen, blindheid van het woord, het wordt je aangepraat misschien, dat ik de inhoud nog niet zie en ik me op de private tekst verlaat, in de maat der poëzie…
pama14 september 2009Lees meer >

Een gewone spier?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 487
Ik schuif de grendels dicht, van zeven kamers in dit hart, er bloeien zeven rozen in dit hart, voor elke kamer een, ontstaan in doornen, zonder kleur, er druppen kaarsen in dit hart, warmte en licht geeft er geen, ik zet de rozen voor elk gezicht, die ik ontmoette in de ruimten, zet de vensters en de deuren op een kier, zuiver zuurstof…
pama25 oktober 2009Lees meer >

Breekbaar?

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
De zon bebroedt de klei en aarde, stileert de schaal van eigenwaarde, in haar wolken speelt het kind wordt het bemint raakt het in gevederd licht, lichtend in het duister. Tijd verschuift met dons, bepaalt het gewicht van ruïnes, steelt vuur uit hemel en harten, waarin blikken zijn versluiert, golven vonken breken door vanuit de…
pama29 november 2009Lees meer >

Het antwoord

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Animositeit tussen de wereld van jou en die van mij De vijandschap. Die strijd Verdwenen verleden Verloren tijd…

Op de rede,

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
Getijdenstroom loopt niet parallel met de schijn, lijkt stil te staan, kost kracht om tegen stroom en mening in te zwemmen, en als drenkeling - op een door god verlaten kusten - te vondeling gelegd. Wrakhout van de onmacht drijft mee naar open zee, waar de ervaring leert dat gevoel en wijsheid zich niet onder een net laten scharen…
pama4 december 2009Lees meer >

Verkeken?

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 646
Wat we niet hebben, daar blijven we naar gissen, al lijkt het missen heviger dan wat we gehad konden hebben, als ..! Gefundeerde ideeën pronken naar gehechtheid om te lonken, wat bedoeld werd met remmen, proclamatie van verbeeldingen over de nog te verwerven dingen, in spijt te wissen en waarover we maar zwegen, associatie mondiaal…
pama27 december 2009Lees meer >

Sfinx

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 585
Hij zegt, dat hij heelt de wonden, geldt dat ook voor hen die vroeger dansen konden in het door het lot beschenen en ondoordringbaar bos? In dat labyrint moet de juiste richting nog worden uitgevonden, wijst met z’n beloften soms naar rechts, dan weer links, als men vraagt de gulden middenweg, zal hij tijdloos glimlachen en zwijgen…
pama30 december 2009Lees meer >

Begoocheling?

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
Wanneer het in een gedicht weer over de muze ging, dacht ik dat dit de enige liefde was. Maar tussen de zinnen door, staarden mij de muzen aan, brachten mij ontgoocheling. Te twisten als zwermen bijen, vol ijver met de taal hun raten te vullen, om tot een hymne te breien, een magere lofzang op een vluchtig epos, waarin de goden elkaar…
pama12 april 2010Lees meer >

Vuurdans

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 542
Twee ongelijke stenen in melkwegen vol vuur ontstaan in een tomeloze energie van warmte, de ijskristallen waarmee ik je huid bespeel, kippenvel ontdooit op den duur, verbrandt de littekens uit de as van het verleden, alleen de vonken houden stand, trekt de werelden strak, vrijwillig verlangen in onzichtbare tekens, van kwetsbaarheid…
pama9 mei 2010Lees meer >