355 resultaten.
Levensboom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
804 Zolang mijn stem mag klinken
in ongetelde uren
gedenk dan in de donkerste nacht
dat onvermijdelijk overgaan
tot in dampen voort zal duren.
Aan jou,die mij het leven schonk
en wie ik mocht bevloeien
jouw betekenis voor mij
in voortdurende aanvaarding groeien
nooit waren zij gescheiden
noch immer zullen zij…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Later
die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
Hoewel 't tempo door
Verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten zich schuilt…
Woordenspel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.053 gembersmaak in verkouden stuifmeel lucht
wierook damp in vervlogen avond lust
ik droom de man die jouw voeten kust
verzengende hitte in het hete zand
slangengif in gebeten liefdes wond
blaren op je verschraalde lippen mond
zweetlucht in versmeltende liefdeskoorts
hartstocht op een te steile helling
ik droom de man in die vertelling
ontlading…
Herinnering aan Holland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 denkend aan Holland
zie ik brede riolen
dik door oneindig
laagland gaan,
rijen denkbaar
verdorde populieren
als hoge kale vingers
aan de einder staan;
wordt de zon langzaam
in grijze smog
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
staan de schandpalen
midden op het plein,
de goedendag
en ijzeren maagd
sussen het populistische
bekrompen geweten…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 .
---------------------------
doom: damp, mist, nevel…
in de cirkel van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 het begint met een golf
en met jou er middenin
of ben ik gewoon verliefd
en doe jij mij nog meer dromen
dan alle duinen waarrond een warme damp hangt
je glimlacht
nog hoger dan de horizon
ik geef je een naam
en wijs naar het zandkasteel
waarin ik raadsels schrijf
over stof en zand, zevenkleurige garnalen
en hoe het voelt om vol…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
Transparant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Transparant
Jij spetterde in het warme bad
damp op de ruit van het raam
achter doorzichtige douchegordijnen
Jij noemde mij bij de naam, kuste
me door het plastic heen, tevreden genoeg
aan elkaar van stukjes en beetjes
Jij en ik, mij en jou op te eten
Om ons heen gewikkeld het bijna niets
als een koele, lichte deken
Samen namen wij…
Astrant sonnet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 sociaal gedrag
een kind omgekomen op het zebrapad
vorige week lag er een bejaarde plat
gedood van de ene op de andere dag
het is sowieso een ellendig geheel
vingers krommen pijnlijk in de kramp
geen boe of bah wordt nooit teveel
alles gaat op in een sprakeloze ramp
velen zijn verslaafd aan het gespeel
als ze ontploffen gaan ze op in damp…
Nu Even IK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 binnenuit en van buitenaf
van uit het nu en het verre verleden
als door en naar een ander
als gewoon van en naar mezelf
ik draai om me heen zoals vliegen
in het donker om een lamp die brandt
ga mezelf niet voorliegen
was ook op zoek naar geluk
had het wel en wee niet in de hand
liep daardoor uiteindelijk stuk
alles wat is verwordt tot damp…
Viola tricolor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Regendagen vermodderen
mijn tuin, de goudwortel rot
mijn wensput loopt over
ik kan niet meer
naar de stad, slappe wegen
dat schiet niet op, niemand wil
daarvoor betalen, de wereld staat stil
mijn zoontje slaapwandelt op de tast
om mij heen, koe en kalf kijken
mij fronsend aan, zuchten
dampen gedempt door de fijne druppels
regentranen…
TOOG VOL VREDE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
460 Op het donkerbruine hout
dampen sierlijke kopjes
geurige koffie
daarachter wachten in kasten
flessen drank geduldig
op hun beurt te mogen schenken
hun geestrijk innerlijk
glanst en wenkt verlangend
maant de bezoekers
vriendelijk tot zelfkennis
langzaam genieten met eerbied
voor het matige hoe veel
pils schuimt opgewekt
zingt…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Mijdt de stad met kwade dampen
zie de horizon wijd en fris
dan krijgt men niet met claustrofobie te kampen
maar ziet men hoe de wereld werkelijk is.…
Pasen
poëzie
3.5 met 50 stemmen
6.386 Pasen, Pasen,
wijdt het vier,
wijdt het licht en
pint de lampen,
laat de verse
wierook dampen:
Hallelujah,
‘t jok is af
van de dood en
van het graf!…
Levensmoe?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.106 Razors pain you,
rivers are damp
acids stain you
and drugs cause cramp,
guns aren't lawful,
nooses give,
gas smells awful,
you might as well live.…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
Elenore
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
2.454 Denk dat ik je maar dierbaar bijzet
in de doos van onvervulde dromen
één van die punten, die ik niet heb bereikt
Bij nacht op zoek naar jouw aanwezigheid
je opnieuw van dwaallichtjes maak en meng
met witte wieven voor damp en luchtigheid
's Morgens de lakens terugslaan, uitrekken
je bent geweest en hebt dingen verplaatst
automatisch het…
As
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.116 Zwarte wolken rollen binnen
In een tijd waar vuur rookt
Donkerzwart gaat men beminnen
Als men oorlog stookt
Zwarte dampen wegen zwaar
Op de harten van vele mensen
Zwart roet in het haar
Licht zal men wensen
Haat en troebeling wordt geschapen
As is men aan het verstoren
Hoop ligt te slapen
Uit roet word niks geboren
Wanneer komt schone…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 Vroeger ging alles van waarde
mijn mond rond, zomerse weiden
het lange tenen van de wilgen, het
stil zwijgende van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis…
Plafonds
gedicht
2.8 met 39 stemmen
7.732 of :
niets -
crèmekleurige hoge plafonds
van op een ziekenhuisbed op hoge poten,
en oude plafonds
bekeken door
versleten mensen
die liggen in oude kamers
omdat lopen lastig wordt
een stofnest wordt
verward met barsten
met zimperend vocht
een spin in de hoek wordt
een monster;
er is de angst,
de angst die neerdaalt als damp…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
Ode aan de cursus filosofisch schrijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Voortgekomen uit het toeval soms,
van linksom draaiende aminozuren
toen bliksem knetterde door de waas
van zich verdichtende dampen
in de verstervende echo van de grote knal
en al onze impulsen, emoties en gedachten
dus evenzovele spuugbellen van het brein?…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 nu ik hier zo sta
ja
ik zal eeuwig onthouden
hoe jouw palmen
alles rondom hoeden
voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen…
Pasen in de Achterbuurt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
228 Wierook dampen?
Ik ruik alleen maar verbrand rubber en oude pis.
Hallelujah, de zon schijnt op de scherven
van een kapotte bierfles.
Dat is de enige verrijzenis die ik vandaag zie.…
Late regen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
624 Regendruppels glinsteren
Zacht aan de bladeren
In de late avondzon
Transparant helder
Glijden de druppels
Langzaam naar beneden
Geruisloos vallen de druppels
Op de aarde die doorweekt wordt
Het glinsterende water spat uiteen
Langzaam sijpelt het water
Verder over het mossige groen
De zon schijnt op de pareldruppels
Regendruppels glinsteren
Damp…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.822 De lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.…
Lachbui
netgedicht
3.2 met 47 stemmen
23.937 Ik kijk je volop in de ogen
die als schaapjes over drijven
alsof ze onbeperkt kunnen blijven
zolang het blauw maar onbewogen
Ik verzoek je, zeg me wat er is
Verveelde zuchten; langs me heen
verkilde flitsen, verwerpen alleen
jij ziet het fout; jij hebt het mis
Onderdruk zuigt damp uit kring
stormen dreigt in koude vlagen
tot opheldering…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…