242 resultaten.
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Daarbuiten begint het
wonen, leggen wegen
afstand uit, zingen banden
over tijd, gaan naar
daar waar engelen
en demonen zorgen
voor sterfelijkheid.
Tot hier nu, tot de dood
waar God zwijgt en kijkt.
Zijn voetvolk strijdt om
zielen. Niemand gaat
verloren. God waagt niet.
Eeuwig branden, eeuwig
loven.…
Spoken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.147 het helse hemelsvuur
dat zich laaiend in het maanlicht baadt
en bloederig langs de wolken schuurt
voor het zijn gele gif naar aarde stuurt
met de zwarte bezieling van zijn haat
in het blazen nevelt salpeterzuur
zijn schreeuwen donderen obstinaat
maar als er licht door het donker gluurt
dat slaapdronken naar beneden tuurt
vlucht de demon…
Intieme trots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.107 Op school was ik het slachtoffer van getreiter
ik verweerde mezelf als een eenzame held
maar ik werkte me steeds weer in de nesten
ik vond wel liefde maar ik had geen geld
er doemden demonen op uit allerlei gedachten
ik begon met het lezen van geschiedenisboeken
er kwamen grimassen op de herinneringen
ik deed wat ik niet laten kon
ik verlangde…
Licht op haar huid
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
693 haar bleke gezicht
strijdlustige zomersproeten
worden willoos weggevaagd
ze droomt zich openingen
om gedachteklompen
in op te lossen
ontwaakt steeds weer
tussen het gruis
hij zou het pulver weg willen strijken
met geheugenverliezende woorden
zijn handen vormen een kom
om haar opgeheven hoofd
een warme schaal waarin ze
haar demonen…
Van trots en deemoed
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.569 Daar zij geen liefde zocht
kon zij door macht van minne
de demon overwinnen
die niemand overmocht.
O minnelijk geduld
hoe machtig zijn uw wegen!
nu hebt ge ’t al verkregen
verplet ligt zonde en schuld.
Gij mensen met uw trots
wat zijt ge in Liefdes handen?
hier komt uw kracht te schande
als aardewerk aan rots.…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder innerlijk pais
vaak met uiterlijke onvree
slechts het sterven bevrijdt
het bewustzijn van de wond,
bij leven of dood,
met een zucht van verlichting
verlaat een demon…
Klaaglijk roepen de alcyonen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.319 KLAAGLIJK roepen de alcyonen,
Schichtig fladdren de alcyonen,
Boven 't woedend brandingklotsen
Tegen Akashiro's rotsen,
Waar wraakgierige demonen,
Boven Akashiro's rotsen,
Tussen gierennesten tronen.
Over Akashiro's rotsen
Zweeft een lieflijk avondrood;
Onder, blind in 't brandingklotsen,
Vindt de schepeling zijn dood.…
Penelope Wacht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
437 dat haar koning voor
hen beiden had klaargezet
Penelope weeft
om eer en troon te behouden
hetgeen ook de goden
als wenselijk beschouwden
voor hem die volbrengt
wat van Fortuna moet
een slopende Odyssee
van kwaad en van goed
Penelope wacht
weeft hoop in haar dromen
rafelt voor hem
een behouden thuiskomen
om dan in zijn armen
demonen…
Vaderlijk
hartenkreet
2.3 met 93 stemmen
23.559 Zo dichtbij zonder het te weten
Onvoorwaardelijk met me verbonden
Geen bloedband maar niet met het origineel te meten
Zonder het te weten vergaf je mijn zonden
De rebel die je zag, heb je niet vastgebonden
Zonder jou had ik nog vastgezeten
Mijn vicieuze spiraal heeft je doen zweten
Zonder jou waren mijn demonen niet heen gezonden
Grove fouten…
Doofgeschreeuwd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 heet gebarsten harses lossen de wereld op
in nauw beknepen ademtochten
wensen vol woeste doodsverwachting
razen door rauw ontstoken vloekgeluiden
wurgen wolken woedende verblinding
door een waas van gedoemd zicht
in voor rede doofgeschreeuwd gehoor
tot hoge prijs gewroken
zuigt een demon zijn tanden los
gewond gestolde ruïnes blijven
met…
Alexander van Ravenstein
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
660 Godverdomme schreeuwen,
omdat demonen niet bestaan.
God ons niet verdoemen kan.
Lex is een ware phoenix,
die uit zijn hartevuur,
is opgestaan.
Alex Roeka is een Alexander.
Niets dierlijks zonderling.
Niets menselijks vreemd.
Een Engel in een Beest.
Een oude troubadour.
Een hoge torenkraai.
Een Van Mourik.
Een wijze uil.…
grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 de demonen hielden zich schuil
onaangekondigd nestelden ze zich
in de spelonken van mijn geest
zonder gêne legden ze mijn moeizaam verworven
schuilplaatsen één voor één bloot
meedogenloos blokkeerden ze
mijn gedachtenreizen
ontwrichtten de grond van mijn bestaan
voegden angsten toe aan het fragiele palet
in een sporadische adempauze
werd…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige bladerdek dat als een bronskleurige deken de bosbodem beschermt tegen de eerste winternacht
Als de droge broodkorsten door zijn oude handen zijn verdeeld
zijn de demonen…
stukjes tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 ik haal mijn
kamer leeg
sprokkel veel en
nog meer bij elkaar
ik voel me ouder
dan stokoud
ik fiets hard
tegen stormen en
demonen in
hard nog harder
om ze meer dan
vóór te zijn
ik kijk geschokt
naar het jasje
een bedrieglijk
dun laagje dat
als een kille bomjas
mijn hart omsluit
jij en ik wij
dachten vroeger
zelden…
december maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 De maan maakt helse uren door
tussen het hemelvuur van de demonen
niemand heeft de leugen terug gepraat
en de lammeren blaten tussen de bomen
het bomenlandschap ligt onder het sterrenbeeld
van de duivel die denkt dat hij gewoon mens is
maar niets onmenselijks is de mensheid vreemd
wanneer hij zich misvormd in eigen wanen
woede kijkt voor…
warrior
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
301 Ik ben een warrior,
dressed voor success
en geworteld in spirit;
Balance
tussen body en soul
is mijn state of mind;
Mijn skills:
singleminded focus
en de juiste drive;
Mindfull
zet ik mijn targets
en pick ik mijn battles;
Ik struggle, en
conquer mijn demons,
one by one;
Step by step
overcome ik mijn shadow
en groei ik naar…
Afscheidslied
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 In hoeverre je echt dood bent
nu je blijft leven in mijn gedachten
durf ik niet met stelligheid te zeggen
ik ben in de war over een hulpverlener
die zijn zakken vult met nietsdoen
omdat je bent verdwenen in mijn angst
in de bizarre leegte van het niets
zit ik je achterna met mijn demonen
is er geen verklaring mogelijk
om je een dienst…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Voer me zachtjes mee
aan de vingers van je rechterhand
weg van diepe dalen
langs de chaosbergen
uit mijn verleden
naar de warme gloed
die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest…
Woord van welkom
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.731 Welkom zijn
M’n bange vrouw,
gevlucht, voor wapens en levende demonen.
Hoe zal ’t smaken? Is dit wat ik hopen zou?
Welkom zijn
M’n oude man,
vergeten, hoe het leven zich verdraagt.
Hoe rook het toen? Komt het ooit nog dan?
Welkom zijn
M'n wazig spiegelbeeld
zoekend, naar iemand die ’t zegt
Hoe moet ik voelen? Hoe geloven?…
Eenzaamheidsverlangen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.830 Ontvlucht men in de tempel, dan moet men
Voorouders aandacht wijden, offers brengen,
Om door demonen niet omringd te worden.
Ach, alles, eer en welstand, wilde ik offren
Om met mijn droefenis alleen te zijn.…
Voor Dries
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.748 angstdromen verdrijven
de kracht van woorden delen
en ook die van 't zwijgen
ik zal je vriendin zijn
aan het Noordzeestrand
samen spelen met water en zand
vertalen wat vogels en vissen zoal zeggen
ik zal je gezelschap zijn
in onze kleine tuin
vol dieren en bloemen
antwoordend op je groeiende vragen
samen zullen we soms
wat demonen…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit in zijn demonen
's nachts
ontdaan van hun gezicht,
Ondine's stem, de libranimf,
zijn ziel hebben beroerd?
Zou ooit zijn geest zijn overweldigd
door 't mystieke licht
van sterren dat hem lichter maakt
bevrijd van zijn gewicht?…
MH17 en meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 Boven een rommelig oorlogsgebied
is een verkeerd vliegtuig neergehaald
Het startsein voor een groots theater
onder directie van NAVO en VS
met Rusland in de hoofdrol
als demon in het proces
Na vijf jaar diepgaand onderzoek
naar de herkomst van de BOEK
hebben we vier foto’s met namen
van lieden die er mee kwamen
Er worden binnenkort…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
Vuile ruiten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.664 de toekomst schampert
naar het verleden
lacht om dood
gijzelt m'n blik
het huis verhaalt oud
gekromde levens
kamers ontvluchten
een verbeten geur
herinneringen spreiden
schrijven volle muren
krijten angst door
onzichtbare kreten
de vloer is doordrenkt
muren zijn vochtig
woede buit driftig
de bloedende pijn
tranen vreten
demonen…
De tand des tijds
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
15 zij die eren de hemelloods
De schilder mengt geen op olie gebaseerde verf
Als het een gevaar inhoudt op algeheel verderf
In het kunstmatige satanische licht
Vouwt de duif zijn vleugels dicht
Met een lucifer in de hand
Volgen zijn medestanders de lokgroep van de brand
De zachtmoedige reine moederziel begrijpt het wel
Hier zijn duistere demonen…
Krachten van gespuis rondom Bansky
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Er zijn ook nog veel die zijn werk niet kennen
naast anderen die geloven in idiote demonen
die volgens hen in Bansky’s kunstwerken wonen.
Alsof zat in de muurverf krachten van verderf
dat is echter enkel door hen zelf te geloven
die hersenspinsels gaan mijn en ons denken te boven.…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.811 Belanden in narita, het veld der vleugelen,
en een stad zo onheimelijk als de gebeeldhouwde
tempelwachters hier, dieren en demonen.…
Dag lief
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.452 Ik staar naar het laatste teken
Dat jouw aanwezigheid verraadt
Een afdruk in een stoffig pad
Herinnert mij aan het verraad
Gekwetst door zielen
Gillend in het duister
Kruipt ze door kamers
Hopend dat er iemand luistert
Zwakke woorden
Proberen verdriet te overwinnen
Je ziel geef je weg
Opdat we opnieuw kunnen beginnen
Duizend demonen…
labyrint
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
784 Kom mijn Lief ga op de barricaden
neem het zwaard op en bevecht,
al die donkere demonen,
het goede overwint het slecht.
Kom mijn Lief we zullen strijden,
overwinnen wat jou zorgen baart,
tot het goed jou zal omringen,
tot jouw onrust is bedaard.…