220 resultaten.
het etiket gaf je een bed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
926 je fonkelde als vuur
in glazen vol met dromen
de druiven rijpten zuur
maar uit het bocht
dat zijn herinneringen gistten
fermenteerde liefde puur
troebelheid vermistte de
verspilde jaren zon op dronk
nasmaak van de eikenhouten fusten
herkenbaar aan de fles
werd je geschonken aan de tong
je was nog jong door onbedaren
het etiket gaf…
Segbroek College
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
3.136 frituren is behoorlijk ongezond
je moet je volle omvang maar eens meten
geloof me, dat is slecht voor je geweten
wie zoveel schranst is eigenwijs of blond
gelukkig is er nu de au-tomaat
met appels, druiven, kiwi’s mandarijnen
het Waterloo voor frieten en kroket
dus bollebozen doe niet obstinaat
en laat die slappe baby-buik verdwijnen
eet…
Een nieuwe mond om te spreken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
591 gestalte krijgt
Dan keert de dag naar binnen
Er kraait geen haan naar
gezonder of beter
Gezocht heb je
naar dat ene puzzelstuk
naar de naam
van voor je geboorte
naar een nieuwe mond om te spreken
De klimop vertakt zich meer dan vorige jaren
in de bleekheid van je gebeente
En de groeven in je huid smaken naar verzuurde druiven…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 Mijn ogen tekenen de stilte
de glinster op het golvende water
de klokslag op dit late uur
Waar rook is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe lang ben ik bestand
om eigen zure druiven
te slikken,waarvan ik niet
besef of ze rijpen,alvorens
me in de bloeiwijze te
zullen schikken, zonder
de essentie te begrijpen?
Hoe veraf is een antwoord
of oneindig dichtbij op
die kerende vragen?…
De geuren en van linden en van coniferen
poëzie
2.8 met 10 stemmen
1.827 Aldus geniet ik alle gaven dezer aarde,
De goede spijzen en vooral de goede wijn,
De rozen en de druiven tieren in de gaarde
En kweken vreugd en lust, die onvolprezen zijn.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 bevroren
zie ik kraaien onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen met de tijd zijn gevlogen
op zoek naar ranken vol zoete druiven…
La France Est Une Bonne Preuve De Beaute
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
1.320 de mooi gekleurde lavendel met zijn heerlijke lucht
laat je de ware natuur beproeven
en dan die heerlijke druiven
waar we de lekkerste wijnen van maken
waar je pas echt weg kan dromen
in het mooie Frankrijk…
WAAROM HUIL IK
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.088 verstreken
Ik bekeek je als een godsgeschenk
totdat de sterren gingen verbleken
Waarom deed je mij zo’n verdriet
door plots uit mijn leven te treden
Dat je ging merkte je evenwel niet
veel te vroeg bleek je al overleden
Waarom huil ik elke nacht om jou
wijl ik naar de donkere hemel tuur
We beloofden elkaar eeuwig trouw
zo smaakten de druiven…
Dochter
gedicht
3.0 met 1 stemmen
7.109 Je voeten hebben mijn druiven geplet, je handen
mijn deeg gekneed tot ik geen adem meer kon halen.
Je hebt brood van mij gebakken, dat ik in de ochtend rook
maar dat snel verdroogde. Jij hebt mij leeggeschonken.
Je hebt je sigaretten in mijn mond gedoofd, je gesprekken
op mijn huid geschreven, je glimlach mijn oogbol in geperst.…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar de druiven en zie,
onder onze zorg kan ze tot wijn kan verworden.
Kijk naar de wolken en zie,
hóe ze kringloop zijn.
Kijk naar de wereld, en naar haar geschiedenis.
Kijk naar het goudgele koren en staar met ongeloof,
naar de gruwelijkheden van deze wereld.…
De geit en de bok
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
541 De druiven zijn immers vaak duur en zuur.
Dat zijn autoriteit op het boerenerf zich
soms in gekkigheid kan uiten.
Heeft verschillende verschijningsvormen,
maar zijn toch altijd puur natuur.…
de jaren weten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
673 de jaren weten
dat de jonge wijnstok
meer druiven draagt
en betere als hij ouder wordt
dat jeugd roes is zonder wijn
en ouderdom wijn zonder roes
de jaren weten
dat ouderen jeugd kenden
maar jeugd geen ouderdom
dat zorg om prille blik
slechts nieuwe rimpels geeft
de jaren weten
dat je zo jong bent als jij je voelt
dat je eerst oud bent…
het zachte breken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 moeder
trakteert vanavond
op een dinertje
oud en vleugellam
naast haar zieke
zoon gezeten
u bent uitbehandeld
we kunnen helaas
niets meer voor u doen
u mag naar huis
maak er het beste van
had dokter ferm gezegd
sindsdien schreeuwt
moeder het Moerman
mantra van de daken
ze schotelt haar zoon
bakjes rauwkost en
blauwe druiven…
Herfstimpressie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 Reeds ontwaakte deze morgen
met stralende zonneschjn
belofte voor een dag zonder zorgen
in een seizoen vol kleur, druiven en wijn.
Herfst toont zich in haar feestkledij
met hier en daar nog zachte tonen uit het lover
langs een laan statige populieren in een rij
dit jaargetij geeft schoonheid ten over.…
DE PLUK SPREEKT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 Druiven, aan de tak gehecht, zijn omgeven
door al wat Hemelse genade betaamt.
De Heilige Geest in het ooft beraamt
in stilte waarnaar de vrucht mag streven.
Het wachtende, rijpende sap herbergt
ongekende krachten, die door geen tijd
of omringend gedruis worden getergd.…
Landelijke herfst
gedicht
3.4 met 80 stemmen
24.532 Wie niet, als wij, in het donkerst Europa
van deze eeuw, toen er geen enkele
uitkomst meer leek, jong zijn geweest,
en hebben liefgehad, zullen nooit beseffen
hoe wij ons klampten aan het klein geluk,
een sonnet, een spoortje van weelde,
wat druiven in een kristallen coupe, die scheurde
bij het overtrekken van bommenwerpers.…
Malle Gerritje
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Is typisch mediterraan
niet op strand in groen gras
meer tussen kurkeiken
lekker succulent met agaven
bootjes die in de verte drijven
broodbomen cactusvijgen
Onder depressies van Azoren
die in het voorbijgaan
niet druipen en niet storen
druiven olie van olijven
bloeiende oleander en camelia
maagdenpalmen rode japanse rozen
mandarijnen…
Alweer een.....
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
557 Of ontkomen we aan de averij,door
in een dwingend gebaar, de klokken
in muiterij de stilte te verstoren, of
gaat de tijd in vlijt verloren, zijn
de afgevallen rapen nog niet gaar,
en springt de wijzer naar het hele uur,
verschoten vreugde is van korte duur,
blijken reeds geplukte druiven zuur,
lijkt alweer een jaar verloren, of
ben ik alleen…
Volgende
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 We staan na het vertrek van Agnes Kant
Al klaar om ook JP weer uit te wuiven
Want zuur zijn voor het CDA de druiven
Verhagen heeft het mes al in de hand
Dat hij straks krachtig in zijn rug zal steken
Om hem vervolgens dankbaar toe te spreken.
----
HILVERSUM - Bijna een kwart van de CDA-stemmers (24 procent) wil…
Vólgende
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 We staan na het vertrek van Agnes Kant
Al klaar om ook JP weer uit te wuiven
Want zuur zijn voor het CDA de druiven
Verhagen heeft het mes al in de hand
Dat hij straks krachtig in zijn rug zal steken
Om hem vervolgens dankbaar toe te spreken.
------
HILVERSUM - Bijna een kwart van de CDA-stemmers (24 procent) wil…
o.t.t.=onvolt. toekomstige tijd.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.221 gedachte
doet haar opveren
en kwieker lijken
dan de afgelopen dagen
zou ze daar nog in
slagen
dat zal blijken
nu eerst een
kopje thee
en wennen aan het idee
beetje terug in de
tijd
toen ze als jonge meid
overal kon
beginnen
ach, mijmeringen
zoete dingen
als rijpe druiven…
Springtij?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 gefolterd en humaan gespleten,
deelde hebzucht de grond in tweeën,
pyrrusgewin zonder lauwerkrans en veegt
de oostenwind het diepste zwijgen weg,
geplukte druiven van een verre droom,…
Oogstrelend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Hoe reizen we de tijd en dag door,
waar staan we voor als we onwetend
van druiven en hun ranken wijn proeven.
Zouden er nog boekweitvelden bestaan.
Kennen we de smaak van echte honing
stappen we de stilte op het veld wel eens in
weg van het geruis om ons verhemelte
te verrassen met puur natuur.…
Deae Nehalennia
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Gij die leeft aan zee,
wees mijn roergangster
en reis met me mee;
met u als leidsvrouwe
bevaar ik rivieren
en zeeën vol vertrouwen
dat m’n lading, vaten wijn,
behouden blijft, en
profijtelijk zal zijn;
u schenkt immers voorspoed,
geeft gunstige wind, en heerst
over eb en overvloed;
van u de bloemen in het voorjaar,
de appels, peren, druiven…
Vertrouwen in het Leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 eigen druiven gaan oogsten
om jaren later na rijping
op het leven te toosten
aan een meerdelige
romancyclus beginnen
om een literaire prijs te winnen
die ene hoge berg nog in gedachten
om die met groot gemak te beklimmen
eerst even iets anders – hij blijft wel wachten
trainen voor die schaatstocht
want je weet maar nooit
hij kan elk…
TRADITIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.005 ze kenden alle druiven
het zoet, het zuur
de zonnewijzers
en wijn die vreugde bood
de dood was ook voor hen het einde
o, dat we kijken konden
hoe ze zich aan voedsel laven
het vlees van botten kluiven
hun bekers reiken
aan hun slaven
het vet nog langs hun monden
ze zijn als verre vrienden
die we uit het oog verloren
er zijn geen duiven…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.
Kom spoedig met ons leven, met ons wuiven
de zwanen toe, klassiek, in 't schemeruur.
Kom voelen hoe de zorgen vàn u schuiven,
met de allerlaatste zucht naar 't Avontuur.…
S.O.S.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.657 de wereld was niet groter dan het hier
toen wij bij avondlicht de kust bezochten
en wijzers wezen lang niet elk kwartier
hoewel we om een eeuwigheid verzochten
we voelden ons als opgejaagde dieren
die dorstig smachten naar een heilzaam vocht
vol overgave streken we banieren
elk middel was geheiligd, alles mocht
gehaast persten we druiven…
Bloemen
gedicht
3.2 met 36 stemmen
16.938 Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,
zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,
katoenen knoppen zouden openscheuren
tot pluche harten die naar franje geuren,
En op de bergen zouden gipsen zuilen staan
Die gipsen druiven huilen.…