291 resultaten.
Weergaloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
737 studentikoos:
zoals ’t fokschaap op 't kofschip
onder ezelsbruggetje naar zee
van lieverlee langs kusten
(alsof het beter was
dan zielenrust)
met het Spaanse graan
de orkaan lijkt te doorstaan
zo zet ik de wereld aan
uit blauwe hardsteen
een handzame god bikken
eentje die nooit sterft
een blijvertje als het ware
met de laatste…
Prullen, of...
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
531 Ik pas op,
op de kat
in Maassluis
Ik kijk uit de metro
op kranen,
‘k zag Futureland en de silo’s
containers vooral, sleepboten
‘k moet aan de Aldi‘s denken,
de Lidl’s, Kruidvaten, Etossen,
Ikea’s, Actions, meubel paleizen
Aan wapens wil ik niet denken
ook niet aan drugs
Aan granen liever,
maar velden genoeg in dit land
Misschien…
Als de wind niet meer is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
290 Als de wind niet meer is
zien we het graan
niet meer golven over de akkers
Als de wind niet meer is
voelen we niet meer
de streling van Gods hand.
Als de wind niet meer is
zweeft Gods Geest
dan nog over de aarde?
Als de wind niet meer is...
en Gods Geest is verdwenen.
Kunnen wij dan nog leven
op deze aarde?…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Vergezicht vanaf een stille binnenplaats: bloesemgewijs
vloeien overwoekerende paden uit tussen het graan.
Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag,
dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid.
Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen?
Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.…
DE KLAPROOS
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.643 Een warme adem wriemelt door ’t koren
En aait met zachte zuchten
De golvende dijen
Van ’t graan.
Grasgroene lippen
Groeien open tot
Een fluwelen mond
Van vuur.
Uit roze wolken
Dauwt een warme honing
Van likkende bijen
Die gonzen.
De klaproos ontboezemt
Haar bloedrode huid.…
Potdicht (5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Wat je allemaal niet bestaan hebt, bezeten
vervloekt hebt, geweest bent, nu lig je
papegaai boven je bed
hij snavelt het Boek af, bevleugelt de woorden
herhaalt jouw organen, dofgoud brokkaden
het graan is bescheten, wil nog vergeven
je uurwerk maalt niets en weet elk uur beter
diep in de tuin slaat het binnenste buiten
altijd die Vogel…
Herinnering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 De velden wiegend met het groeiend graan
wij lachten, heerlijk kersen eten
tijd in overmaat was daar
en groen tot rood de kleuren.
Dit alles hebben wij genoten
de zon heeft ons gezien en liet begaan
haar baan en tijd aan ons voltrokken,
vermoeid na dit onstuimig feest
rest nog de hoop, op nieuwe bloesems
volgend jaar.…
Zonder Vleugels
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.706 mensen vielen uit de hemel
engelen die vrede kwamen brengen
hoopten we
maar ze hadden geen vleugels
stukken van mensen regenden neer
op onze daken en tuinstoelen
in onze velden en akkers
tussen gras en graan
mensen kwamen tevoorschijn uit de wolken
als vogels hoopten we nog
dat ze geen doden waren
ik heb je zoon gevonden en zijn vrouw…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Vers hooi
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
742 hoge gras geurt ademloos
naar vervlogen tijden
de zeis flirt driftig met vers hooi
dat moet leren lijden
je bent te jong nog voor verlies
van een vertrouwd gezicht
ik kies jouw grote teddybeer
tot troost in dit gedicht
uit je dal van hete tranen
klimt een uitweg door het loof
bindt je verdriet tot korenschoof
in een veld vol rijpe granen…
~De Volle Borsten~
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
656 In café ~De Volle Borsten~
strijkt de waard met zwier zijn spaan;
in een geur van gistend graan
is hij keizer aller vorsten.
In café ~De Volle Borsten~
zal in plaats van dood te slaan
schuim fris langs de lippen gaan
en de schrale keel ontkorsten.
In café ~De Volle Borsten~
spreekt de dwerg als een titaan.…
Cluster pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Een pil genomen tegen de migraine
moeder schenkt onvolprezen koffie in
met één oog gebladerd door de ochtendkrant
met zijn koppen scherp venijn:
bomaanslagen, godsdienstoorlogen
aardverschuivingen, bevingen
continenten drijven schokkend
op het gloeiend magma rond
Tussen de oren bonkt en bonkt
wordt als graan de tijd vermalen
het zwarte…
Dat wat ons aan de ziel verbindt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 Halverwege het strand onder
De wijde hemel blijft zij staan
En peinst als uit marmer
Gehouwen naar het water
Alleen de maan zwemt nog
In rollende golven: verstomd
In haar vertrouwen wie zal om pijn
In borst van een dichter rouwen
Waar golft het graan en kraait de haan
Kukelt een hemelse vonk in de harten
Boven dat wat verlaagt opgejut…
van 't brood eten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 de woorden zijn er eerder
daar waar aards voedsel gewoonlijk passeert
de geest en gevoel dringen zich op
hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd
welke type speeksel draait dan aan de knop
het moet gezegd
dat het een persoonlijk aansturing kent
soms neemt het graan de leiding
terwijl de ziel kiest voor haar moment
het vraagt…
90 HET NIEUWE 70
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
895 90 het nieuwe 70
Mama, Paula 90
nou die geef je geen 90
in geen 90 jaar
die geef je 70
ze is mijn schoonmoeder
ze was 'n vakantieweekje mee
met zoon Jelle, mijn man en mij
naar zonnig Gran Canaria
in een eigen optrekje
maar ze trok er op uit
alleen en met ons
de paden op, de zeeën in
vooruit met flinke pas, plas, plons
ze liep…
De dikzak
poëzie
3.4 met 17 stemmen
3.183 Zijn vorm, zijn inhoud en gewicht
Verscheen reeds menigmaal in ’t licht,
Want reeds voor eeuwen ging zijn vroede
Geslacht dezelfde landstreek rond
En schatte peerden en percelen,
Het zwoegend grauw, ’t graan op de delen,
Luidruchtig van gemoed en mond.
Hij stompt de vrouwen in de maag
En strijkt de meisjes langs de wangen.…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen willoos rond
zonder te weten wat de waarde is van graan…
Poëet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 Het pad waarover hij zijn stappen zet
ligt afgezonderd
ver van stemmen anders dan de zijne
eenzaamheid is metgezel lijkt het wel
voor al degenen die in eigen zwijgen
niets kunnen verstaan
maar hij ademt verwondering
wanneer een lelie - badend in de maan -
liefdevol het water kust
of het nijgend zware graan
vergoten tranen draagt
van…
De Blauwhelm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.480 Mijn kind wil ik strelen
Mijn akker wil ik zaaien
Mijn graan wil ik oogsten.
Ik wil met jou delen
De liefde die je niemand gaf
Maar hak niet mijn voeten af.
Het hakmes viel,
Haar handen vielen neer.
Een Blauwhelm keek toe
Naar verluid.…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven
Ons moedig de nieuwe dag
Toeroept hoor ik van mijn
Metgezel dat ik bij het
Begin van mijn reis naar
De eeuwigheid niet bang hoef
Te zijn, want liefde regeert
In haar, en als je gewoon
Meebuigt met het graan…
Grondstoffelijke trillingen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
438 Een bommel-ding, een knalvuursalamander
Verspreidt grofstoffelijke trillingen
Bezorgt het noorden weer
de rillingen
In onderaardse verticale
gangen
Er gaat niets boven Groningen
dan gas
Waar bovenaards van Pekela
tot Beijum
De eigenheimer en de bint
gedijen
En voor de strokarton een zee
aan graan was
O ferme commissaris van…
de sirenes aan hun graf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
858 voorbij het koren rijpen
rijdt de dorser naar zijn loon
waar vroeger boeren bundels bonden
groeien granen uit een kloon
bomen krijgen nu de lengte
van de plukkers van het fruit
de takken zijn vol vruchten
en de herfst al ver vooruit
waar is de boerderij gebleven
het rieten dak, de lange stal
er staan geen bomen langs de dreven
de voedersilo…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen in het gaan van doen naar ledigheid
Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep
van de aarde, het rijpend, ruisend graan…
Er gaat iets boven.
gedicht
4.5 met 56 stemmen
6.210 Waar overal en
nergens heen de horizon
verstoppert met de wolken
en mosterd, graan en
koolzaad zomen
aan een gouden rand.…
Optellen!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.025 Straks graan dat
gaat dansen en golven.
Oogst uit Gods hand!…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.…
De winter wordt bijna ontslagen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
573 Menig gewas vreest nog de vorst die zijn laatste nukken torst
maar ik denk al aan zaaien en maaien en het versere uit een tas
aan de bloesem en de granen en het stapelen van het veldgewas.…
je t'aime
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
678 De liefde is een beste borrel,
puur en onverdund,
een gerstekorrel
of een blaadje munt
De liefde is een wuivend veld
met goudgeel graan.
De liefde is hartstocht
in een open schuivend raam.
De liefde ligt in het vocht
van een traan besloten,
in het roepen van
zijn naam
en in gevouwen vingerkoten.…
Pandemie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Wolven eten herten eten gras,
wormen worden gegeten door de das,
buizerds eten muizen eten graan,
vossen eten kippen en soms haan,
corona verorbert zieken en bejaarden;
alle zegen komt van Moeder Aarde.…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Nog hoort men je stem: in het huilen van de wind,
het ruisende graan, dat rechtop blijft staan.
Hij klinkt nog steeds door in het zingen van een kind
en als mensen voor de vrijheid opstaan.
‘Venceremos’ was jouw lied
dat zorgt dat je niet zal verdwijnen.…