10120 resultaten.
In Memoriam
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.607 Hij wist de waarheid uit; de onrust
die zijn geweten drukt
hij, de verlater van zijn geest
terwijl de zoveelste metafoor
z’n bloed laat kolken
traant de schrijver in het vuur
van zijn onbegrepen verlangen.
Niet meer, de woorden
die bij elke zucht een grijze haar
of andermaal een slapeloze nacht
en de rots in zijn keel
neemt ademoverhand…
In Memoriam
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
637 wat ik nog wil zeggen
kent geen lettergreep
laat staan een gebouwd huis
uit schrijfstenen vergaard
onzichtbaar voor daglicht
of uitzicht op de maan
wat ik wil zeggen
is niet meer geaard
uit stof is zij enkel ziel geworden
tot een eeuwige gedachte verheven
het is niet uit te leggen
ieder heeft weet
dat ook in het ademen
sterven wordt…
IN MEMORIAM
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.136 Vanavond sluit de zomertijd
Met winst vóór maanden ingeboet:
Een vol uur nachtrust komt tegoed
Aan wie zich braaf te slapen leit,
En zonder erg de morgen beidt.
Maar slaaploos blijven wel wij twee:
Ik zelf door zoveel leed bezocht
Dat ik de kracht niet winnen mocht
U uit te leiden tot de steê
Waar men in de aarde u onderbrocht. .…
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 Weer schieten de herinneringen
Massaal als losse vlodders in mijn hoofd
Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd
In het ondiepe waar de zalmen springen
Reeds vallen bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
713 jawel / hier is de dader
ik beken
ik heb het gedaan
niet omdat ik haar het leven niet gun
maar puur en alleen
vanwege krankzinnigheid
het is vriendelijk aangepakt
met een accent op likeur
chocola ansjovis en poffertjes
en
toen ze even niet keek
schoot ik haar door het hoofd
ze beseft het niet eens
ze is dood
het is niet…
in memoriam
hartenkreet
4.9 met 49 stemmen
2.246 Jij bouwde een huis
van niets
tot iets
maar er kwam
geen nieuwe start
want genadeloos
timmerde het noodlot
zijn spijkers in jou hart
en ooit
werd nooit...
wij zijn nu
zonder jou
en ook ons thuis
zijn wij kwijt
maar we blijven hopen
dat je ons kunt laten weten
hoe wij moeten lopen
want de weg terug
die er niet meer is
ligt vol met…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Er is een schaduwspel van twijgen
en knoppen over 't zonnig grind,
en bloemengeur en licht en wind
verzaligen het grote zwijgen.
Het is zo stil, dat het bewegen
van 't licht wordt of een ver geruis
van vleugelen ging door het huis
en of zich engelen om u negen.
Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig…
in memoriam
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
766 groot waren zij, bonkig,
oprecht en puur
hun verweerde gezichten
vertelden van de natuur
ze waren niet van praten
ze grommelden maar wat
lopend, licht gebogen
langs veld en wallenkant
wisten ze van vogels, vissen
en van de gewassen op het land
met hun knuisten grof en groot
zetten zij het verdwaalde
eendenjong terug in de sloot
in eenvoud…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.005 Gouden geruchten gaan uit uw ogen;
'k hoor het breken van uw hart
en uw polsslag diep-bewogen
door de smart;
de avond huivert wijl het kil is;
aan uw wimper beeft een traan;
Och, hoe de avond zwijgt en stil is
en vol maan.…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.939 Dàt was een lief mens, die wij nimmer zullen
Terug-zien, stervende als hij is geweest
Heel ver van wat hij lief-had, als een beest
Gezeuld in 't eerlijk graf-zijn, dat met mulle
Plof zacht viel op zijn trouwe hoofd, het rulle
Zand, dat's der dode' allerlaatst aardse feest.
O 't dood-stil graf, dat nooit weet wat geweest
Is 't arm mens-lijf…
In Memoriam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 nog onlangs heb ik je in een droom gezien
je was weer alleen liep wat onzeker door West
je glimlachte en was op zoek naar mij misschien ..
in een taxi kwam ik heel snel dichterbij
(de chauffeur had het over “druk druk druk”)
toen werd ineens alles door die vent verpest
plankgas gaf hij en reed je rakelings voorbij ..
jou mijn metgezel op…
‘In Memoriam’
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.523 Verdoemd!
Allen zijn klein.
Geen is er groot.
Beter weg in de dood
Dan verdoemd met het kleine te zijn.…
In memoriam
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.423 Ik ben niet eenzaam sinds gij zijt gegaan.
Zoals het licht gans om de wereld is
zijt gij met mij. Alle herinnering is
vager en verder van mij heengegaan,
overgegaan, als bloemen in hun zaad
onder de aarde. En dit is zo vreemd
dat nu àl inniger de stilte neemt
aard van uw wezen, sinds van u begon
vergetelheid van woord en daad. Van dit…
In memoriam
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
856 (voor Menno Wigman)
Ineens ben je helemaal weg
van de aardbodem verdwenen
voorgoed in slaap gevallen
de warmte uit alle genen
er resteert slechts een
leeg hok in de
dichterlijke paardestallen.
Je wist ons zo schoon met
woorden te verblijden
je hart zuchtte 'pech!'
maar over is het lijden
blijvend zijn jouw poëmen
en ik ben blij dat ik eens
jouw…
IN MEMORIAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 daar lig je dan koud en kil
ik kijk naar je - bedrukt en stil
je hebt geleden gemeden
hebt jezelf in stilte moegestreden
wat van het gezicht is af te lezen
jij bent nu in die andere wereld
die vredige overkant
waarvan wij hopen dat die er is
jouw joviale: ‘Hallo met mijn naam’
als welkom als ik belde is wat ik straks mis
het zal vast nog…
In Memoriam
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
551 Wij allen koesterden eerst nog de hoop
Dat hij de aanslag wel zou overleven
Hij was te moedig om iets op te geven
Toch kreeg de laffe daad een triest verloop
Zijn overlijden vormt een groot verlies:
Ons land had maar één Peter R. de Vries –…
in memoriam
snelsonnet
4.7 met 20 stemmen
754 de dichter heeft als “wapen” enkel woorden
waarmee hij haat - en “molens” ook - bestrijdt
het woord (zijn slagveld) vindt hem steeds bereid
in zelfs de landen waar ze hem vermoorden
daar is zijn woordenstrijd een gruweltest
waar slechts ons diep respect hem dan nog rest…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Ik zie je portret
jouw lichaam is er niet meer
herinnering leeft
Wanneer ik reis in jouw schitterend portret
herbeleef ik onze tranen van vreugde en verdriet
Eerste kus met haar contouren en fijne lijnen afgedrukt
op onze lippen terwijl vier kleine woordjes kleven op de huid.
Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht
trillend met…
In memoriam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
719 Moeder is niet dood
ze groeit voort
in al haar kinderen
en 't bloeien van die loot
geen snoeimes
kan 't verhinderen
het navelkoord
ten tweede maal doorsneden
maar moeders streng bloeit voort
in 't diepste van ons leden
haar vergeten
zal niet gaan
want bij het in de spiegel kijken
zien wij voortaan
omdat we veel op haar gelijken…
in memoriam
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
678 Ik wil alles met u delen
de liefde en het leven
ik heb slechts schamele woorden
ondanks de dood vindt u mij.
In fluisterende poëzie
een vreugdevolle melodie
ik vind u in welluidendheid
in schrijnende refreinen.
U wilt ver van wereldse rumoeren
alles met mij delen in de warmte
van sobere doorvoelde woorden
naar het diepste van wezenlijk…
afscheid van Constant Nieuwenhuys
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.803 Constant bleef nooit stille staan
in stilte bleef hij verder gaan
na Cobra Corneille Appel
deed hij een appél
voor Nieuw Babylon
toekomst van ruimte en zon
er was genoeg ruimte
onder zijn zon
einde Grote Wittenburgerstraat
op het oude lange eiland
tegen de waterkant
in een oude school
zag men hem jarenlang
onvermoeibaar gaan en komen…
Inge Boulonois
snelsonnet
4.9 met 9 stemmen
878 Nu Inge Boulonois is overleden,
De Grande Dame van de poëzie,
Krijg ik gevoelens van melancholie,
Dan denk ik aan de tijd die is vergleden.
Aan Inge denken wij zoals het hoort:
Zij leeft postuum in al haar bundels voort.…
Lopen met de dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Gedragen door het gebeier
Van klokken die de eeuwen
Hebben doorstaan, en die
Ze hier aan onze voeten leggen,
Lopen we richting dodenakker
Met links naast ons het bloeiende
Witte knollenveld, hartstochtelijk
Beschenen door de altijd levende zon,
En recht voor ons
De loerende schaduw
Van de dood…
te laat
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.403 Nooit gesproken woorden
op het puntje van mijn tong,
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong.
Woorden zo breekbaar als glas
gebroken in mijn mond,
die ik je graag nog had willen vertellen,
maar waarvoor ik de moed niet vond...…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen…
KOPEREN IN MEMORIAM
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.065 De winter is uit zijn gewone doen,
heeft flink wat kou onder de leden.
De koorts loopt verontrustend op,
wordt met gebed en grog bestreden.
“’t Is zacht”, zegt de een tot de ander,
“wat is er eigenlijk aan de hand?
Hartje winter, de bollen komen boven,
egels scharrelen, klopt van geen kant.”
“Effect van de broeikas”, beterwetert
de chauffeur…
Onvergetelijk
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.194 Mijn adem heeft zich om jouw naam gevouwen
en draagt zijn klanken deinend door het bloed
voor ze als tere fluistering de lippen strelen
jouw beeltenis heb ik in mijn zicht gevangen
en elke lijn zorgvuldig op het vlies gebrand
zodat jij rust in elke blik
de warmte van je stem zweeft voort
gevleugeld door mijn zuchten
die de stilte van jouw…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 hij is er steeds bij kwijnend licht
naast dichte schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak…
Antonie
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
947 soms is het donker,
zoveel sterker dan het licht.
Vlinder vliegt even niet.
Merlijn tovert even niet.
De kleine blonde,
is dood.
bloemen zullen zich mettertijd,
weer ontbloten aan de zon,
harten worden weer verwarmd,
door herinneringen los van de tijd.
de vlinder zal weer vliegen.
de tovenaar zal weer toveren.
De kleine blonde,…
In memoriam patris
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.262 O vader, die ik nimmer heb gekend,
Die in de schoot verzonken zijt der aarde,
Voordat ik werd geboren, toen de lent’
Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde.
De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde,
Zij raakte daar wel nimmer aan gewend,
Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde,
Hetgeen ik pas veel later heb erkend.
Zal ik…