Alle inzendingen over in memoriam

10120 resultaten.

Sorteren op:

In Memoriam

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.607
Hij wist de waarheid uit; de onrust die zijn geweten drukt hij, de verlater van zijn geest terwijl de zoveelste metafoor z’n bloed laat kolken traant de schrijver in het vuur van zijn onbegrepen verlangen. Niet meer, de woorden die bij elke zucht een grijze haar of andermaal een slapeloze nacht en de rots in zijn keel neemt ademoverhand…

In Memoriam

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 637
wat ik nog wil zeggen kent geen lettergreep laat staan een gebouwd huis uit schrijfstenen vergaard onzichtbaar voor daglicht of uitzicht op de maan wat ik wil zeggen is niet meer geaard uit stof is zij enkel ziel geworden tot een eeuwige gedachte verheven het is niet uit te leggen ieder heeft weet dat ook in het ademen sterven wordt…

IN MEMORIAM

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.136
Vanavond sluit de zomertijd Met winst vóór maanden ingeboet: Een vol uur nachtrust komt tegoed Aan wie zich braaf te slapen leit, En zonder erg de morgen beidt. Maar slaaploos blijven wel wij twee: Ik zelf door zoveel leed bezocht Dat ik de kracht niet winnen mocht U uit te leiden tot de steê Waar men in de aarde u onderbrocht. .…

In memoriam

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Weer schieten de herinneringen Massaal als losse vlodders in mijn hoofd Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd In het ondiepe waar de zalmen springen Reeds vallen bij de eerste tintelingen En masse de lome vlinders in het loof Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd Met een punaise bij de dode dingen Bestaat mijn moeder enkel en alleen Als…

in memoriam

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 713
jawel / hier is de dader ik beken ik heb het gedaan niet omdat ik haar het leven niet gun maar puur en alleen vanwege krankzinnigheid het is vriendelijk aangepakt met een accent op likeur chocola ansjovis en poffertjes en toen ze even niet keek schoot ik haar door het hoofd ze beseft het niet eens ze is dood het is niet…
dondolo1 april 2010Lees meer >

in memoriam

hartenkreet
4.9 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.246
Jij bouwde een huis van niets tot iets maar er kwam geen nieuwe start want genadeloos timmerde het noodlot zijn spijkers in jou hart en ooit werd nooit... wij zijn nu zonder jou en ook ons thuis zijn wij kwijt maar we blijven hopen dat je ons kunt laten weten hoe wij moeten lopen want de weg terug die er niet meer is ligt vol met…

In memoriam

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.720
Er is een schaduwspel van twijgen en knoppen over 't zonnig grind, en bloemengeur en licht en wind verzaligen het grote zwijgen. Het is zo stil, dat het bewegen van 't licht wordt of een ver geruis van vleugelen ging door het huis en of zich engelen om u negen. Het is zo stil en wit dit rusten. Zo slapen enkel Gods gekusten, zo vredig…

in memoriam

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 766
groot waren zij, bonkig, oprecht en puur hun verweerde gezichten vertelden van de natuur ze waren niet van praten ze grommelden maar wat lopend, licht gebogen langs veld en wallenkant wisten ze van vogels, vissen en van de gewassen op het land met hun knuisten grof en groot zetten zij het verdwaalde eendenjong terug in de sloot in eenvoud…
lijda2 december 2010Lees meer >

In memoriam

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.005
Gouden geruchten gaan uit uw ogen; 'k hoor het breken van uw hart en uw polsslag diep-bewogen door de smart; de avond huivert wijl het kil is; aan uw wimper beeft een traan; Och, hoe de avond zwijgt en stil is en vol maan.…

In memoriam

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.939
Dàt was een lief mens, die wij nimmer zullen Terug-zien, stervende als hij is geweest Heel ver van wat hij lief-had, als een beest Gezeuld in 't eerlijk graf-zijn, dat met mulle   Plof zacht viel op zijn trouwe hoofd, het rulle Zand, dat's der dode' allerlaatst aardse feest. O 't dood-stil graf, dat nooit weet wat geweest Is 't arm mens-lijf…

In Memoriam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 685
nog onlangs heb ik je in een droom gezien je was weer alleen liep wat onzeker door West je glimlachte en was op zoek naar mij misschien .. in een taxi kwam ik heel snel dichterbij (de chauffeur had het over “druk druk druk”) toen werd ineens alles door die vent verpest plankgas gaf hij en reed je rakelings voorbij .. jou mijn metgezel op…

‘In Memoriam’

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.523
Verdoemd! Allen zijn klein. Geen is er groot. Beter weg in de dood Dan verdoemd met het kleine te zijn.…

In memoriam

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Ik ben niet eenzaam sinds gij zijt gegaan. Zoals het licht gans om de wereld is zijt gij met mij. Alle herinnering is vager en verder van mij heengegaan, overgegaan, als bloemen in hun zaad onder de aarde. En dit is zo vreemd dat nu àl inniger de stilte neemt aard van uw wezen, sinds van u begon vergetelheid van woord en daad. Van dit…

In memoriam

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 856
(voor Menno Wigman) Ineens ben je helemaal weg van de aardbodem verdwenen voorgoed in slaap gevallen de warmte uit alle genen er resteert slechts een leeg hok in de dichterlijke paardestallen. Je wist ons zo schoon met woorden te verblijden je hart zuchtte 'pech!' maar over is het lijden blijvend zijn jouw poëmen en ik ben blij dat ik eens jouw…

IN MEMORIAM

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
daar lig je dan koud en kil ik kijk naar je - bedrukt en stil je hebt geleden gemeden hebt jezelf in stilte moegestreden wat van het gezicht is af te lezen jij bent nu in die andere wereld die vredige overkant waarvan wij hopen dat die er is jouw joviale: ‘Hallo met mijn naam’ als welkom als ik belde is wat ik straks mis het zal vast nog…
catrinus3 november 2020Lees meer >

In Memoriam

snelsonnet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 551
Wij allen koesterden eerst nog de hoop Dat hij de aanslag wel zou overleven Hij was te moedig om iets op te geven Toch kreeg de laffe daad een triest verloop Zijn overlijden vormt een groot verlies: Ons land had maar één Peter R. de Vries –…

in memoriam

snelsonnet
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 754
de dichter heeft als “wapen” enkel woorden waarmee hij haat - en “molens” ook - bestrijdt het woord (zijn slagveld) vindt hem steeds bereid in zelfs de landen waar ze hem vermoorden daar is zijn woordenstrijd een gruweltest waar slechts ons diep respect hem dan nog rest…
Jan Bontje14 november 2021Lees meer >

In memoriam

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
Ik zie je portret jouw lichaam is er niet meer herinnering leeft Wanneer ik reis in jouw schitterend portret herbeleef ik onze tranen van vreugde en verdriet Eerste kus met haar contouren en fijne lijnen afgedrukt op onze lippen terwijl vier kleine woordjes kleven op de huid. Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht trillend met…
CB31 oktober 2022Lees meer >

In memoriam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 719
Moeder is niet dood ze groeit voort in al haar kinderen en 't bloeien van die loot geen snoeimes kan 't verhinderen het navelkoord ten tweede maal doorsneden maar moeders streng bloeit voort in 't diepste van ons leden haar vergeten zal niet gaan want bij het in de spiegel kijken zien wij voortaan omdat we veel op haar gelijken…

in memoriam

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 678
Ik wil alles met u delen de liefde en het leven ik heb slechts schamele woorden ondanks de dood vindt u mij. In fluisterende poëzie een vreugdevolle melodie ik vind u in welluidendheid in schrijnende refreinen. U wilt ver van wereldse rumoeren alles met mij delen in de warmte van sobere doorvoelde woorden naar het diepste van wezenlijk…
J.Bakx2 januari 2026Lees meer >

afscheid van Constant Nieuwenhuys

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Constant bleef nooit stille staan in stilte bleef hij verder gaan na Cobra Corneille Appel deed hij een appél voor Nieuw Babylon toekomst van ruimte en zon er was genoeg ruimte onder zijn zon einde Grote Wittenburgerstraat op het oude lange eiland tegen de waterkant in een oude school zag men hem jarenlang onvermoeibaar gaan en komen…

Inge Boulonois

snelsonnet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 878
Nu Inge Boulonois is overleden, De Grande Dame van de poëzie, Krijg ik gevoelens van melancholie, Dan denk ik aan de tijd die is vergleden. Aan Inge denken wij zoals het hoort: Zij leeft postuum in al haar bundels voort.…
Wim Overweg6 december 2024Lees meer >

Lopen met de dood

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Gedragen door het gebeier Van klokken die de eeuwen Hebben doorstaan, en die Ze hier aan onze voeten leggen, Lopen we richting dodenakker Met links naast ons het bloeiende Witte knollenveld, hartstochtelijk Beschenen door de altijd levende zon, En recht voor ons De loerende schaduw Van de dood…

te laat

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.403
Nooit gesproken woorden op het puntje van mijn tong, die aan jou toebehoren maar die ik steeds verdrong. Woorden zo breekbaar als glas gebroken in mijn mond, die ik je graag nog had willen vertellen, maar waarvoor ik de moed niet vond...…

In memoriam mijzelf.

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.448
In brons gegoten klokken galmen luid mijn ingetogen uitvaart uit de mensen droef gelaten schrijden voort in lange rijen zij volgen zo eerbiedig stil wat er nog rest van mij met houten sier omsloten vier zwarte raven sleuren aan het koperen beslag zij trachten even triest te lijken als zij die volgen hun gedachten ingesloten In steen…
Verdano14 maart 2003Lees meer >

KOPEREN IN MEMORIAM

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.065
De winter is uit zijn gewone doen, heeft flink wat kou onder de leden. De koorts loopt verontrustend op, wordt met gebed en grog bestreden. “’t Is zacht”, zegt de een tot de ander, “wat is er eigenlijk aan de hand? Hartje winter, de bollen komen boven, egels scharrelen, klopt van geen kant.” “Effect van de broeikas”, beterwetert de chauffeur…

Onvergetelijk

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.194
Mijn adem heeft zich om jouw naam gevouwen en draagt zijn klanken deinend door het bloed voor ze als tere fluistering de lippen strelen jouw beeltenis heb ik in mijn zicht gevangen en elke lijn zorgvuldig op het vlies gebrand zodat jij rust in elke blik de warmte van je stem zweeft voort gevleugeld door mijn zuchten die de stilte van jouw…

In de geest van mijn vader

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
hij is er steeds bij kwijnend licht naast dichte schotten weggedoken stil met ingeslagen wapenfeiten in echo’s van verleden stemmen hij neuriet alle kogels weg bedaart de stormen in zijn kop met bijeengeraapt vertrouwen ‘je moet het zó zien’, zegt hij beklemt op zachte toon de wereld niemand draait er nog omheen zwijgt als tabak…

Antonie

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 947
soms is het donker, zoveel sterker dan het licht. Vlinder vliegt even niet. Merlijn tovert even niet. De kleine blonde, is dood. bloemen zullen zich mettertijd, weer ontbloten aan de zon, harten worden weer verwarmd, door herinneringen los van de tijd. de vlinder zal weer vliegen. de tovenaar zal weer toveren. De kleine blonde,…

In memoriam patris

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.262
O vader, die ik nimmer heb gekend, Die in de schoot verzonken zijt der aarde, Voordat ik werd geboren, toen de lent’ Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde. De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde, Zij raakte daar wel nimmer aan gewend, Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde, Hetgeen ik pas veel later heb erkend. Zal ik…