210 resultaten.
Casablanca
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.545 Sist een engel vanaf een grote kathedraal:
“Ik ben bang, lieveling. Bang dat ik ga vallen”
En ik troost geen engelen,
durf aan satan ook mijn handen niet te branden.
We gaan zien hoe zij zal landen.
De klanken uit Parijs vergeten
en de wijn tot as en stof vergaan.
De liefde vliegt express naar Nederland;
Ruim baan.…
Jaarspiegel,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
498 De stoutste dromen die ik droomde
bleken fundamenten van een oud verhaal,
in de beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom,
met zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat
uitsterft in een troebele tempel van mijn
horizon, in contouren…
Bagage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
407 Aan de kathedralen langs het parcours
raak ik zo onderhand wel aangewend —
die ene toren blijft toch wel briljant.…
Ode
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
432 In de zeilmakerij van Achiel
danst hij als een schip op de golven
Zijn lange armen wapperen
als grootzeilen in de wind
Meeuwen kabbelen als
lachende oude mannen
Geen zee gaat de danser te hoog
hij voelt ritme tot in zijn vezels
Neem een kathedraal zingt hij
hoog in de lucht breed in de buik
Zet er wat masten op
de liefde voor…
Achter de duinen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
265 Toch huist er achter
het struikrovershelmgras
een vreselijk oorlog-en-
vredelievende mooie stad
achter Indische duinen
waarachter bezuiden
de grote rivieren
tompoucen in moppendozen
met pisangtaarten
zich vermommen als reuzen
in monumentale kathedralen
gelijk de nazaten
van djenghis khan
waar el kader atollah
benali zich king…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 Heel even staat hij in een bui van veren
een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen
weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede
terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.
De lichte buit begeerd de vogel weerloos
als room geschept gelegd tegen zijn huid
aanspoelend in een golf van bloed ontroering
de kerk zet in de zon haar bakens uit.…
Helm
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
540 Dat ze hem in de Notre Dame zó knijpen
Voor onheil dat misschien wordt aangericht
Dat men het dragen van een helm verplicht,
Dat kan ik godsonmogelijk begrijpen.
Want eeuwenlang is het erin gepompt
Dat alle zegen toch van boven komt.…
Het kleine ventje...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.795 Vrolijk slaan zijn handjes de trom
De wereld om hem heen vervaagt
Het ventje buigt zijn armpjes krom
Niemand die hem nu nog uitdaagt
Hij is de beste van allemaal
Zijn trommel is zijn beste vriend
Trots slaat hij in de kathedraal
Het beste applaus heeft hij verdiend
Vrolijk maakt het ventje een buiging
Nu is hij niet bang, nee voor niemand…
DE LOIRE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 fotografeert
Bij de Abdij, gebogen, gedrogeerd,
Schuifelen zij die pech hebben gehad
De psychiater spoot hen vrijwel plat
De vrouw vervolgt haar pad vrij onverveerd
Zíj is veel minder in zichzelf gekeerd
Hoewel ook zij haar zwakke krachten mat
Traande bij wierook- en wijwatervat
En worstelde met God als Jacob deed
Vertelde mij mijn vriend de Kathedraal…
Whisky en spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
259 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
waar de oude mannen whisky drinken
in de kroeg bij de brute avondmonding
is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen
van het gewicht van alle ergernissen
en hij weet niet of hij terug gaat
naar de…
ICOON
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 De mens weet als hij wil een kathedraal
Van goud en licht en glas in zich te bouwen
Verdient dan als hij sterft een hevig rouwen
En nagedachtenis in elke taal
Hij schreef geschiedenis op grote schaal
Kreeg tegenslag en duister te verstouwen
Liet anderen gerechtigheid aanschouwen
Was voorvechter van menig ideaal
Mandela, Gandhi, Marten Luther…
mist in de polder
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
444 het lijkt gewetenloos
wanneer mijn stappen
zich zetten op de vlekkerige
paden die zich hebben
verzameld tot een nest
vol eerbied doch wel
met een sprankel anarchie
eigenlijk geen wonder, want
in deze trage mist doemen
telkens in deze niemandsland
kathedralen op, derhalve
dat deze al herkauwend
door het met rijp belegde gras
zich voortbewegen…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
386 Arbeiders helpen de weidse kathedraal
op te bouwen. Wellicht hun leven lang
zwoegen ze met mateloze werkdrang,
versterken langzaam aan de stedenpraal.
De sjouwers geven het hart helemaal
aan edel werk, kennen niet het belang
van streven naar eigen eer of lofzang,
zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal.…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Ik roep je in de stilte van kathedralen,
waar echo s vallen als tranen op steen –
en hoor alleen mijn eigen hart,
dat breekt als een viool onder oneindige vingers,
toch blijft het spelen, speelt tot het laatste snik.…
adversarius (tegenstander)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.081 de kanselier wisselde van heer
en wist zich voortaan horig
aan de potentaat der potentaten
zelfs zijn vriend de koning
moest wijken voor diens eer
o die bloedige ernst
macht verheft zich tegen macht
en heimelijk draagt thomas
het boetehemd van geitenhaar
wemelend van leven
hij week niet
toen de moordenaars
de kathedraal betraden…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 Het laat zijn kathedralen jankend wegzinken.
En Sancho houdt zijn christelijke adem in.
Hij speelt met de namen van de sterren.
Hij voorspelt al wat geschiedenis wordt
en haalt het paars uit al het paarlemoer.
De goden zuchten en blozen.
Zijn uitgedoofd lichaam dwaalt nog door
het landschap van La Mancha zonder licht.…
Tot luisteren gedwongen.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
746 Helder en brons van toon klinken de klanken
uit de klokkentoren van de kathedraal,
zijn dat werkelijk de engelen die zingen?
ja, het is een zich steeds herhalend verhaal.…
Sigrid Kaag (1)
gedicht
3.4 met 7 stemmen
1.630 Soms is de stilte hoorbaar; luister maar
nog zachter dan een fluistering in ’t oor
een streling van het vaak gekweld gehoor
In bergen, kathedralen hoor ik haar
De stilte van het zwijgen is ook náár
Zo donker en verstommend, metafoor
voor onmacht tegen het gebral in koor
Maar dan is zwijgen niet verdedigbaar
Alzo sprak Sigrid in haar Herzberglezing…
Het rijke roomse land
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 in het rijke
roomse land
stroomden gezwollen
rivieren uit
dikke brevieren
kermden biechtstoelen
penitenties vol tranen
in amechtig berouw
want het
gegeven geld
voor de verbetering
van de afvoeren
was met de collecte
voor de kerk trouw
in het onderhouds-
programma van
de kathedraal beland
waar meneer pastoor
de goede gevers op grote…
bouwvakker
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.239 de eerst timide vloeken worden ferm
vergeet het toch, wat kan het je verrotten
maar ik behoor nu eenmaal tot de zotten
die ondanks zuchten, zwoegen en gekerm
vertwijfeld wachten op die ene term
de fraaie villa tussen al de krotten
'alleen in mijn gedichten kan ik wonen'
schreef een dichter met een goddelijk talent
hij schiep de kathedralen…
Middel verruimende geest
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.348 Die slaperige zomerdijken
zijn omgevallen regenbogen
Tien ranke populieren reiken
als middeleeuwse kathedralen.
en kraaienzang gaat bijna lijken
op het gekweel van nachtegalen.
Tenslot laat ik zelfs luchtkastelen
als engelen ter aarde dalen
en uit miljoenen honingkelen
ontsnappen blanco madrigalen.…
Aanleunwoninkjes
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
729 De vervliegende tijd vervormt
de lijnen van hun lichaam
van strak en fier als kathedralen
tot knusse aanleunwoninkjes
't gevolg van gezegende arbeid
gedragen vruchten en tegenwind
De kleur van het leven is gebleven
ondanks de langstrekkende kelken
waaruit soms bitter, dan weer zoet
genipt of gulzig gedronken wordt
het paar, gespaard en…
Dit fenomeen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 de materie is geschoond
mensen hebben het universum gekregen
met zon maan en planeten
om dit fenomeen intens te beleven
piramides en amfitheaters
catacomben en kathedralen
curieuze paleizen om in te verdwalen
staan aan de basis van dit samengaan
in dans kunst en muziek
draait alles alleen maar om liefde
om met elkaar uiting te geven
aan…
Aanbidding
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
744 al zou je honderd-en-een zijn dan nog zou ik je
goddelijke schoonheid eren en begeren
ik heb al die jaren naar dit moment van toenadering
toegeleefd koningin van alle dichtersmuzen Godin
ik spreid mijn lichaam voor je uit zoals priesters
op de koude vloer van een kathedraal…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Een rosse pluimstaart steekt
daar ver, de bosweg over
naar een eikenstam gezwind
en verdwijnt al zigzaggend
in een kathedraal van lover,
als gejaagd door de wind.
Omdat natuur mijn ziel beroert
en mijn realiteitszin tart
met haast goddelijke gratie,
ontwaar ik in mijn hart,
mijn verheugde mensenhart
nederig ontzag en stille admiratie.…
vaart nog trager dan de tram
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.289 wat zocht je in de stad
jij die alles was en had
het zachte groene land
een hand boven je oog
de boog in de rivier en al
die trotse vergezichten hier
wat zoek je in de kathedralen
beelden die de tijd verschalen
uitgehakt in steen, waar moeten
al die mensen heen die bidden
met hun hoofd tegen de muur
de offers zijn hier veel te duur…
Paus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 eminenties
kardinale excellenties
gedragen door bisschoppelijke monseigneurs
apostolische ambassadeurs
ondersteund door zeer eerwaarde dekens
en het pastoraat
gestut door vlijtige diakens
zusters broeders en al wie zo graag naar de hemel gaat
de roomse piramide is wel torenhoog
maar onderaan toch fel verzwakt
op gevaar af dat de kathedraal…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Mijn taal is slechts een lantaarn
in een kathedraal zonder muren;
hoe meer ik bijlicht, hoe verder de schaduw
zich uitrekt naar een diepte die niet opraakt.
Er is geen laatste steen, geen hek,
geen punt waarop de echo zwijgt.
Ik ben de wandelaar en het ravijn,
de weg die zichzelf pas tijdens het gaan
steeds weer opnieuw verklaart.…
Lust voor het leven
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.250 duisternis van het hart
hoe dwing ik mijzelf om te ademen
als diafragma niets anders heeft
te tillen dan pijn en er geen prisma is
om het licht te buigen omdat de geest
al lang verbrand is
hoe dwing ik mijzelf, met welk kracht
om te gaan bidden als bidden niet helpt
tegen de tijd dat alleen een kant op
blijft vliegen
en mijn lege kathedraal…
Wandeling
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.785 Wat een weelde stil te dwalen
uren lang,
door de lover-kathedralen,
rijk aan zang,
velden langs met wind-bewogen
goudgeel graan;
vlagen kwamen, vlagen komen,
snellen aan,
en te speuren onder ’t dolen
schaûw op ’t pad
en te zien de watermolen,
’t waterrad,
dán te luist’ren en te leven
in ’t geruis
en…