225 resultaten.
Onbewezen hypothese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 (Nooit meer slapen)
De portier is een invalide*
Ik de persoon die nooit meer sliep
Terwijl 't kompas maar vals bleef wijzen
Beefde de aarde
De portier, inmiddels gestorven
Ik de persoon die g'woon goed slaapt
Hoewel muggen maar bleven steken
Zag ik reeds waarde
De portier, tijd terug, begraven
Wij, mensen die overleven
Allemaal keren…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 We duwen molenstenen over een rulle wereld
de grond wordt zacht van de aarde die we helen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen…
In het oog (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Ik word wakker,
mijn handen aan het roer
en kies mijn koers
zonder kompas
uit het oog
naar buiten
en ja,
de storm in,
want alleen zo
weet ik de wereld
te bevaren...…
De Reiziger
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.110 rond al wekenlang
Langs eindeloze maanden
Door sluiers vol geheimenissen
En in nevelen gehuld
Doorbreekt hij grenzen en gedachtegoed
Een levensloop zonder geweld getreden
Op zijn weg naar verre einden
Dicht bij de eindeloze horizon
Vind hij wellicht geluk
Dat geen wat hij al jaren zoekt
In eenzaamheid verborgen
Ver weg gevonden met kompas…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
Windkracht 12 ?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
640 schip getuigd, werd
door angsten overspoeld
een jachtig galjoen, als
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauw wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard vast liet lopen,
bolde winddruk 12 zeilen
met de kracht van de
gordiaanse knopen en van
een vaste koers verstoken,
stuurloos met een gebroken
kompas…
De zon schijnt bloot
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
558 de wind kwinkeleert altijd mee
op gewassen vogelveren
die vrolijk spatten in alle zeestromen
blijgeestig van aard
‘t kompas is geduldig
blijft om zijn lichtas draaien
al eeuwenlang, de zon schijnt bloot
dat over het aardrijk straalt
het zonlicht maakt geen verschil
heeft geen voorkeur, verheft zich niet
in het licht van ogen
die harten…
Hij die mijn ogen spiegelt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
590 ik mij verborgen voor een stroef ontwaken
van de dag
Soms kleden warme woorden mij
als mijn naakte ziel er verloren staat
verkleumd, stil en aangedaan
dan is mijn huid als blank hout
onder een schors van levensvragen
is mijn lijf als een ivoren toren
in een landschap van illusies
beweegt mijn geest
zich onophoudelijk als het kompas…
Kaagse Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 (Zie ook Wim Meyles' snelsonnet
waarin hij D66-voorvrouw Kaag
de maat neemt...tenzij je politieke interesse net zo ver is gedaald als het moreel kompas van Van Drimmelen)…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 woonde ze nog aan de zuidwestkade
vandaag vertrok het vlaggenschip
naar het boeienoord, voor anker
en met het kompas geloosd krijst
de hemel het water blankgrijs
relikwieën als tentoongestelde
obelisken vertellen in deze
manke tot zwakgemalen winter
dat eens het verleden het nu trotseert
met het antwoord van het heden
waarom dán toch…
Subversief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Voor eens bereid niet over het kompas te springen,
maar te lezen, te voelen wat zijn bedoeling is!
Jaren voer je en zwoer je aan niemand in het bijzonder,
– hoewel ja, aan jezelf het meest – het navigeren te leren.
En zo zit je dan op je tropische eiland vol kokosnoten,
autarkisch en met een woeste pen.…
Koud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Leven was ooit
zonder kompas mooi,
zonnewarmte ook in de winter,
bloemen juichten
vogels zongen
in jouw spoor.
Jij ging heen,
onsterfelijk gedacht.
deuren gingen dicht,
een hele wereld werd afgestoten,
ruw van de mijne.…
Op de tochten (deel V)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 In het zicht getreden,
kompas wat verlegt,
geen naald, nog koers, nog horizon,
modaliteit dan, ik streep je weg,
tegen ooit, tegen ooit, tegen ooit,
oud besef, nieuw quadrant, bevochten land.…
jij bent er
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 dat in stilte schuil geeft, warm en stevig is
je handen rusten vaak rusteloos wachtend
totdat ze voor mij nodig en helpend zijn
als een baken, snel en zeker, staan ze klaar
een vaderhart immers weet, zwijgt en telt
je hoeft geen grote woorden, geen applaus
je liefde door de tijd heen, woont in jouw daden
als stormen komen, ben jij het kompas…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
256 Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de lage zon
mijn enige kompas.
Wat zoek ik hier, in deze richtingloze leegte?
Een glimp van inzicht, een toevallige
waarheid,
of slechts een moment waarin
alles stilstaat – waar de reis verdampt en
alleen ik besta?
Niets ben ik, en alles tegelijk.…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Soms een wazig eiland aan de einder,
een albatros of twee,
een vis die zich verhief,
de drift en het kompas,
was alles wat er was.
En soms misschien Cythère,
een paradijs voor wie bejaard is,
een lustoord voor wie van de aarde is.
Mar niets, zelfs niet Hy-Breasail,
voor wie de kaarten maakte en ze las.…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Maar het kompas van onze harten
deelt zich slechts duister toe,
waar licht ons meer dan welkom is.
In deze wereld van oorlogen, armoede en ziektes
verdwijnen dromen, bomen en natuurgebieden.
Alles van bijzondere waarde is kwetsbaarder dan ooit.…
het land van nergens
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.232 doel om na te streven
zo blind te vliegen in de hoge lucht
de adelaar gelijk
zo hemelsbreed en rijk
maakt tomeloze dingen klein
en dan bestaat geen angst of pijn
tot ik halverwege deze vrije vlucht
de vleugels streek en zag dat ik in werkelijkheid
in blind en oeverloos verlangen
alleen de vlucht gevlogen was
geen adelaar en geen kompas…
NA DE SCHEPPING
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
666 stierf die gelijk een nachtkaars uit
Even leek haar stem hier gehoord;
pijlsnel verging dit schoon geluid
Wijl nevelflarden zakten in ’t stil
keek de schepper op de aarde toe
Blijkbaar was dit de mens zijn wil
dacht God, al zijn schepping moe
Toen de damp weggetrokken was
zag de aardkloot korte tijd schoon
Hierna verloor de mens ’t kompas…
jack in the bottle
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
764 ik heb de tijd in een fles gestopt
mijn beloftes ook
ik heb de klok eruit geschopt
in mijn kussen zit een spook
het behang krult van de muur
terwijl de lijm de sterkste was
mijn adem ruikt naar zwavelzuur
en gedachtes zijn als een kompas
het stuur zit stevig in mijn hand
vertelt me nooit waarheen
jack in the bottle op het…
Naast honderdvijftigduizend kelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Meer dan je inhaler, blijft het ideaal
je kompas voor een zoveelste benauwde overtocht.
Hoe te spreken met honderdvijftig kelen,
en het gehuil van Sirenen achter rotsen verscholen?
De kamerbode in jacquet, de glimlachende beveiliger;
ankers van ridderlijke mildheid.…
In de schaduw van een dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 ik zag haar in de morgenstond
neen, niet oog in oog,
slechts in de marge
de afstand was in velerlei opzichten
onoverbrugbaar of zomaar te ver
om het kompas op te richten
niet dat ik maar een letter verstond
vermoeid legde zij wat woorden
in haar mond die op slapen duidden;
het was opnieuw de nacht inluiden
de dag aansluitend heb ik maar…
dag opa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 ons de fouten maken
die je eerder had gemaakt
maar bleef bij het loslaten
ons altijd stevig vasthouden
de jaren en alles wat jij deed
maken jou wie jij ons blijft
een geweldige opa en vriend
als maatje op ons levenspad
vanaf de overkant van de tijd
blijf jij altijd op onze schouders
met een glimlach van oor tot oor
een hand als stil kompas…
Guardian Angel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 tinteling
Zijn lokken, waar de geur in hing
Van hun parfum, betovering
Die hem beroofde van zijn zin
Een nevelwaas ontnam hem kracht
Om overgave in te tomen
Bedwelmd geraakt door hun demonen
En bezeten door hun macht
Ook bij Charybdis was Pallas
Zijn lichtend pad, beschermgodin
Van eilandnimf tot zeemeermin
Zijn reddingsboei en zijn kompas…
Dolende Reuzen; en Andere Donderslagen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
765 ‘t Oog van de Storm draait rond
zijn Hart; zijn Borst, als Kompas,
fungeert op ongefundeerd Niveau
als stompzinnige, onbetrouwbare
Vorst in ‘t ontdooiend Winterpaleis,
wijst ijzig krijsend op ‘t weinige
Vereiste:
Medicijnen!…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Wat wij nu breken tot symptomen,
was eens een kompas voor overleven,
een verhaal dat de groep bijeenhield
tegen het donker van de nacht.
Misschien is waanzin slechts
zinnig van waan –
een drift van de geest die ons herinnert
dat menszijn altijd meer is
dan nuchterheid alleen.…
De Grote Trek
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
868 breken af
Tochtig is de trek,
't afkoelen van de aarde
weersveranderingen en kortere dagen
Noord-Zuidverbindingen bij valavond
magnetische velden en sterren om zich te oriënteren
't verzamelen voor "De Grote Trek"
afhankelijk van de soorten
fragmentarisch in verschillende getijden
een open hemel
startsein van een verre vlucht
't kompas…
Waar een moeder begint
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
205 Niet omdat ze perfect is,
maar omdat ze aanwezig is,
een thuis dat meegroeit,
een kompas dat niet schreeuwt,
maar fluistert:
hier ben je veilig, hier mag je worden.…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Een woord als een routekaart
vol belofte van orde,
een bakensysteem in chaos,
structuur in wanhoop—
veilig klinkt het,
maar soms wordt het een tunnel
zonder einde,
waar je alleen nog
loopt op automatische piloot.
Toch, als het samen gemaakt wordt,
kan een protocol fluisteren:
“Hier is houvast.”
In het ochtendritueel…
Theedoek
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.349 Eindelijk had zij het canvas willen zijn
het beroemde landschap of portret
met de eerste blauwe draad
in haar linnen weefsel
zij naam afscheid van haar wensen,
de vier richtingen van deze wereld
in plaats van ogen
gaven vorm aan haar teleurstelling
en zij werd
het kompas van de keuken,
vriendinnetje van ieder,
ideale opportunist en bijdehandje…