203 resultaten.
bitte
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.636 uw
dood, een part van
die uit het zicht
geraakte SS-
mythe
Wat blijft, ouwetje,
flarden broos film-
journaal, waarop
u de paradepas
afdrukt in de
asresten van
boeken en
bundels
Maar kantel eens
uw verchroomde
ogen, en zie dat
'n eindeloze rij
wagons, met de
woordenschat
van spoorloze
schrijvers en
dichters, bij
uw lege
laarzen…
- Onbekend -
netgedicht
4.1 met 57 stemmen
584 de onbekende koning
gaat voor de sprookjeshoeken
vraagt ontroering, niet duidelijk omschreven
verzameld tragedie van het ruwe
slaat een hoofdstuk over
willekeurige voorwerpen verstopt
de digitale grauwe wereld ontvlucht,
laarzen maken geen reus, het glazen muiltje
geen ware slimme dame
zij die het antwoord gevonden hadden
willen niet…
Avonturier in denim
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 De denim donker, de laarzen zwaar,
Ontdekt hij het avontuur, keer op keer, jaar na jaar.
De handen warm in wollen handschoenen gestoken,
De blik naar voren, nooit gebroken.
Grijsblauw daglicht, de lucht nog fris,
Hier ben je vrij, waar de wereld even niet groot is.…
Open weide
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
387 De ruiter bestijgt het paard
Schuift haar laarzen in de beugels
De amazone spant de teugels
Samen nemen zij de vaart
In de open weide en voorbij 't voetbalveld
Waar de jongen juichend werd geprezen
Door zijn kornuiten; een doelpunt een held
Waarvoor bij 't oranje de vlag wordt gehesen
Verderop loopt in 't licht der hemelbogen
Een man…
Een dolescent
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
5.816 Onder mijn laarzen
ligt Hollands weiland altijd vlak en groen
met koeien die het nog veel vlakker grazen
of traag en treurig hun behoefte doen.
Later bij het ontbijt krijg ik een visioen:
het melkpak draagt van Willy Vandersteen
Suske en Wiske zó vrolijk dat ik daarheen
wil, de school moet het nu maar eens zónder mij doen.…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 huift
waarnaast de zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in onze droom
ik zal mijn laarzen…
dag vriendin ( + 1943)
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.209 ik draag je nog
in een ver verleden
dat steeds verder
steeds verder en dieper
in mij verdwijnt
soms hoor ik je nog lachen
zingen en uitbundig praten
maar wie hoort
wie ziet in mij
het verleden dat ik draag
tussen je ouders in
't was nauwelijks licht
tot ik slechts nog de laarzen zag
van soldaten....…
Een klein lied met grote gevolgen
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.704 De nacht geeft de dag een afscheidskus,
de vrouwen slingeren
hun laarzen om de mannen.
De daken en de bedden
kraken en deinen onder het
gewicht van de volle maan.
Het is bal in het dal
en de fonteinen op de pleinen van Sevilla
spuiten borrelende stromen van plezier.…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 Uit het verleden
sluipt een zin, gecamoufleerd,
de laarzen op de straat
zoeken hun weg in broze jaren.
Geweld is zachtzinnig, de jonge man
kijkt naar de oude man
tot die zijn krant tot vleugels vouwt
en wegvliegt zonder groeten.…
Iets settelde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 de stilte achter dijk
zo vast de klei en slijk
zo dicht hier achter
geen mens voorbij,
alleen de stem uit 't boek dat 'k las
mijn eigen stem en foto's
van bollenvelden hier vlakbij
ik apte ze naar hem en toen ik
iets terug,
toen aarde 't wad in mij,
'k leek vastgeklonken,
museumschuur, waar bedstee
kooktoestel en klompen,
de laarzen…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 het dreigen van wolken
de grom van het dier
de Duitsers kwamen
als een beest uit een kooi
ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen…
Moerheim 1944
gedicht
3.0 met 55 stemmen
19.872 Huis aan de vaart
waar ingekwarteerde vijand
laarzen draagt - maar banger was ik
voor de kleur van kikkers in de kleur
van plompeblad en kleine pad, die
in zijn bruine pak over voeten schoot:
hun kloppende kelen en die van mij.
Daarbuiten groeiden rozen en Russen
knielden wiedend in het aardbeibed.…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Wij bouwen op het woord van de profeet
dat in Gods rijk geen laarzen meer marcheren
en niemand ooit de oorlog meer zal leren,
het zwaard wordt tot een ploegschaar omgesmeed.
De uniformen van het bloed doordrenkt,
de brute heersers en hun paladijnen,
zij zullen alle eens voorgoed verdwijnen.
Dit is het toekomstbeeld dat God ons schenkt.…
niet te geloven
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.797 simpel maar mijn leven
en brede open ramen
voor elk gesproken woord
- niet nieuw voor ‘t lijf
groeit jouw bloem in grootte
als blijft het lentetijd
en waar wij ons ontmoeten
zien onze ogen hagelbuien
liefde opwaarts vallen
in ons hart terug
wensen wij vruchtbare regen
neervallend op ons verlangen
tranenplassen omgeploegd door laarzen…
Nichtje
gedicht
2.1 met 68 stemmen
29.943 Nichtje, wild honingnichtje, hoe we speels
langs tafelpoten kropen, pumps en laarzen
beslopen, steeds naar veters grepen, stout
stout nichtje, blond je vlechten en van snoep
je mond, die sloep, die zomer en dat meer
waar ik het raadsel van je mond uitvond,
nu strik je zelf je veters, stapte duizend
treinen in, nam vluchten naar Milaan
en…
Ik hou van Icarus
gedicht
3.0 met 21 stemmen
22.872 .'
Van de reus die kwaad is, omdat iedereen zijn schoenen laarzen noemt.
Ik houd van wie niet in het sprookje past. Maar vooral
hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.
---------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
Onder gele lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Een bomenrij langs het landhuis,
gehuld in vuilgele lakens
Over de straten liggen roodwitte linten,
als vergeten herinneringen
Ze rijgt de veter door haar hoge plastic laarzen,
en bindt een blauw strikje in haar opgebonden haar
Uren rekken zich langer dan een dag,
terwijl de wind de linten optilt,
een glimp van marmeren straatstenen onthullend…
Leider
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
488 Als de luide liegende leider beloont
mogen de gehoorzaamsten laarzen aan
wie hem trouw is draagt dan het uniform
initiatiefrijken krijgen ook nog een pet
zij voeren willoos uit wat de leider wenst
diens grillige eisen zijn immer onbegrensd
hij dicteert bovendien zijn eigen alfabet
met minachting voor kunst pers en pluriform
het volk moet…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 In de greep van je wrede pen,schrijf je mijn naam in giftig lood,
verpletter mijn botten onder zwartgeblakerde laarzen van leugens.…
en dan zal ze komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
989 Winterjassen opgeborgen in plastiekhoezen,
en laarzen in kartondozen onthaasten op zolder.
Zomergekleurde jurken zetten terrasjes in bloei
en zoenen doen het stadshart sneller slaan.
Kwispelstaartend heft de hond een achterpoot.
Met gespitste oren blaft hij langer dan gewoonlijk.…
Jachtverhaal
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.753 Dan trekken ze
met hun zware laarzen
de lege weitassen
en de leren jassen
losjes pratend
de bossen en weiden in.
De zenuwachtige honden
nog rillerig op hun poten
stoeien voor hen uit.
Al spoedig zijn ze verzwonden
in de oktobermist.
Van dan af hoor ik geregeld
de schoten echoën.
Ze verscheuren de stilte van de straat.…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 het jonge vogeltje dat wij verloren
wanen in het lage dichte struikgewas,
trachten te vinden, in de vaste overtuiging
het te redden van een zekere verstrengelingsdood,
vertrappen wij onder onze lompe laarzen.
de drenkeling te hulp schietend, duwen we kopje-onder.…
- Winterkoopjes -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
645 heel goedkoop, zo blijkt vandaag
niet geschikt om mee in plassen te lopen
hunkert men ernaar ze in te kopen
regendruppels hangen aan stengels
en takken en vallen
als een ontwerp,
in natuur van straatgeluiden
lage prijzen, service inbegrepen
tegelijkertijd innemend
vroeg ik naar de rekening
ongeëvenaard in schoonheid,
suède laarzen…
Een ode aan modder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 springen
Is zo overgewaardeerd
Enkel dat wat is geleerd
Zal zijn onthouden
Alle kleuren die bespatten
Worden algeheel bespot
Toch mooi, dat op dagen zoals deze
Gele laarsjes door het leven springen
Zonder vieze vrezen
Voor het leven dat ons onderhand
Is ingewreven
Ik lap al die opgepoetste droge eisen
Aan mijn niet-meer-gele-laarzen…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 nog brandt de wereld niet
maar ook het korstmos
genereert steeds minder leven
oceanen zijn niet meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd…
De opkomst van het Techno-Rijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
300 De Opkomst van het Techno-Rijk
Ze kwamen niet met laarzen en vaandels,
geen marsmuziek, geen vlag in de hand.
Hun wapens waren schermen en codes,
hun leger: miljoenen onzichtbare duimen.
Ze spraken van orde, van veilige havens,
een wereld verbonden — geleid door geld.…
Spelen in de regen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.504 Grote groene rubber laarzen
stampen in een waterplas
o, ik zou dan zo graag willen
dat ik even nog een kind weer was.
Heerlijk in de plassen spelen
modderspetters op 't gezicht
grijs opgedroogde druppels
dromen van een ,onnozel, wicht.…
Wandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
840 Dag stad, dag oude binnenstad
motregengrijs op tweede-kerstmorgen
dag huizen waar ik heb gewoond
nu mag een ander voor je zorgen
de Gehoorzaal heeft haar deuren dicht
groene laarzen staan in een etalage
het Stadhuis baadt in schijnwerperlicht
ik draag mijn zestig jaar bagage
dag Breestraat, Pieterskerkchoorsteeg,
dag kerken, Singels en…
In de haven van Cesinatico (I.)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.440 rode edelsteen
hangen leergelooide handen
- door strijd verleerd - met zich alleen
opgevist in lange nachten
struikelen zij in nieuw morgen
na een val in diepe schachten
Drie blauwe boten stom en
vast gedauwd in sterrenhagel
gezouten smart van nagel
in ‘t gebeente; nachtelijk vermomd
hun houten buiken uit die ‘s morgens
- met lange laarzen…
Het huwelijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.388 De klokken hollen met laarzen
over het blad van deze dag
schudden de bruidssuiker
met emmers uit hun bolle buiken
het altaar is de sponde
waarin nu alles mag
de priester lipt zijn zegen,
zwaait met de witte vlag
bruid zijn is een bevalling
zo te zien
het ja-woord ligt in stuitligging
onder de witte sluier
klampt zich vast aan
de…