176 resultaten.
lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.590 Tere zonnestralen ontwaken de winter
uit haar diepe winterslaap
Lentezon speelt met de silhouetten
van ontluikend groen
dat afsteekt tegen een azuurblauwe lucht
Vogels komen weer terug van hun verre vlucht
op zoek naar een nieuwe lentebruid
en zingen het hoogste lied
met hun lieflijk stemgeluid
Bloesem en narcissen verspreiden
haar betoverende…
Cocon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 Zonder ons in die pijn te kunnen wegen
veel verder dan een vast verdriet, leidt
terug naar eerder genomen punten
ontdooit in malse voorjaarsregen
schuilend in een cocon van mededogen
in een kluwen waaraan niet is te ontkomen
hangen ervaringen te drogen
in een milde lentezon.…
Zeeën van azuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
600 Lentezon spreekt aan,
hoog meten ze hun krachten,
mijn leeuweriken.
Een bonte specht,
kiest slechts een simpele stam,
ver van de bloesems.
Bosviooltjes in bloei
wat klinken ze klaar en helder,
kinderstemmetjes.
Bloesem dwarrelt neer,
varen steekt z’n handen uit,
verpakt de zegen.…
De gouden koets reed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 kon zien
hoe de prins wakker kuste
wat niet werd geweten
en voorlopig moet rusten
ze dansten de toekomst
zij en gemaal van geen kwaad
het paleis was lang open
de muziek en bewaking paraat
rond het plein lopen moeders
de handen ineen
ze roepen hun kinderen
er komt er nooit een
want de straten zijn leeg
de mannen verdwenen
de lentezon…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een magische wintermantel waaronder vredig, fragiel, nieuw leven groeit
tot lentezon vorst ontdooit
alleen zijn koude echo wordt gehoord.
Winterreis...…
Na winterslaap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
283 Haar gezicht verdween
tussen de kieren van “t gordijn
schenen de warme stralen
van de lentezon.…
Alleen op het strand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.008 een vroege lentezon
warmt mijn ziel
als was jij hier aanwezig
een zilte bries
streelt mijn wangen
als waren het jouw vingers
een maalkolk van gedachten
waart door mijn geest
als was ik met jou aan het praten
leven , hier en nu
omringd door mensen
en toch eenzaam en alleen
een hart verscheurd
door tomeloos verlangen…
Woordgeboorte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 sporen achter zich laat glijden
perst zich een woord met moeite naar buiten
waar het gewikt wordt en eindeloos gewogen
uiteindelijk te licht bevonden
om zin te geven aan een volzin
waarop het zinloos sterft als onzin
Kom geef me je hand al is hij zwaar
leun op m’n schouder kom nu maar
snuif met mij alle kleuren op
die volop geuren in de lentezon…
van lentezonnen tot ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 als alles in de lente bloeit
de zomer binnenschuift en verschroeit
tot de herfstwind met tak en blad stoeit
en het winterijs ten laatste vervloeit
als de lentezon knoppen openbreekt
en later de zomerzon venijnig steekt
de herfstregen jou en mij doorweekt
tot de winter het lijf ruw verbleekt
als de lentebloesem openspringt
en een zomerbries…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
Nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 Ziekte en dood
mensen in nood , och hoe dof en
mistig was de winter
stil en vermoeid volgden
we de persconferenties
hunkerend
naar kracht bibberend in de nacht
uitzien naar de lentezon
die maar niet wil komen
onze kinderen weer zien
vrienden weer in huis ontmoeten
warmte voelen
gevoelens en wensen
op laten komen…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten,
een prille lentezon gaf alles kleur.
Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten,
een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein.
Het kwispelde, als om mij te begroeten,
en had een vriend’lijk baasje aan de lijn.…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;
Zo schepte ook ik mijn dagen uit de bron
Des levens en verblijdde me in de glans
Van 't water, helder in de lentezon…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder gekozen doelen, verdriet
ontplooit in eerste voorjaarsregen,
schuilend in een cocon van onvermogen,
as van verlangen in kruiken aan de aarde
toevertrouwd, in de ochtend uitgestoten
hangen loten van ervaringen te drogen
in de lentezon…
Lente in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
773 Voel jij ook die kriebels
die vogels voelen wanneer ze zingen
muziek waar stilte ooit een plaats had
ik wens het je toe
je bent een nieuwe liefde
van een oud verlangen
ik heb het al die tijd geweten
je ruikt naar de lente in Amsterdam
als een muzikale toerist
in het zonlicht van de lentezon
op een terrasje, gitaar naast je stoel
een…
afstand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 elkaar dichtbij
omdat juist de afstand ons sterkt
voor de toekomst die komen gaat
nu klein voor ons de wereld wordt
bouwen wij een brug naar elkaar
met een boeket kleurrijk geurend
van samen gemaakte herinneringen
uit de tuin van liefde en vriendschap
die ons ook nu loslatend vasthoudt
afstand is als gisteren een omhelzing
van in lentezon…
Madelief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
487 In ’t voorjaar in de prille lentezon
is het vaak nog koud,
Toch richt het fier zijn kopje op,
richt naar de zon zijn hart van goud.
Vaak wordt het platgetreden,
het is zo nietig klein,
zo zonder praal of veel vertoon.
Zo doodgewoon.
Ons oog ziet niet het nietig bloempje,
dat welig tiert in ’t groene gras.…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 alle boeren klaar
zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar
kwetterend in de zwartgeploegde voren
je schaduwt deze plaats al eeuwenlang
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij die boom geweest waar ik op bouwde
rode kaarsen bloeiend in de lentezon…
nu dat ik dood ben
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 zo’n garageverkoop
de spullen
die me bezig hebben gehouden
smelten
langzamerhand in de lentezon
het is toch lachen
al de regels en clausules en dit
bittere geschil
achter de lachende maskers
glanzen de scherpe snavels
nu pakt
de sterkste aasgier
de botten
zie wat ik had
zie wie ik was
hebben of zijn?…
film
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.602 fatale beelden
keer op keer ga ik de
confrontatie aan, de ene
keer in gelatenheid,
dan weer met gebalde
vuisten van woede
het was een leven dat slechts
zo kort leven mocht zijn,
als flarden nevel, de
stille getuigen van
een kille nacht
die enige tijd later vervagen
en ruw verdreven worden
door de warme stralen
van de opkomende
lentezon…
film
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.459 fatale beelden
keer op keer ga ik de
confrontatie aan, de ene
keer in gelatenheid,
dan weer met gebalde
vuisten van woede
het was een leven dat slechts
zo kort leven mocht zijn,
als flarden nevel, de
stille getuigen van
een kille nacht
die enige tijd later vervagen
en ruw verdreven worden
door de warme stralen
van de opkomende
lentezon…
De liefde gaat niet henen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.917 Ik mijd daarom het ijdele wenen, klagen…
Licht in elks hoofd, in elks gemoed de vrede
Wil ik, als gulle lentezon, doen dagen.…
Naamsverandering...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 Alle oudjes op het pleintje,
genietend van de lentezon,
lachen stiekem om dit geintje,
dromen, hoe het ooit voor hèn begon.
(het verdere leven van de ekster "Japie.")…
Morgen Palmzondag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 De dorpen liggen in de lentezon te blinken
terwijl de kinderen met palmen zwaaien
en van een pure vreugde luidop kraaien
omdat ze zeker nog niet weten van ’t verzinken
in dood en pijn en duisternis, voor U bereid.
En zelfs uw leerlingen zijn nog niet klaar
de bittere beker ook met u te delen.…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 ergens langs de waterkant
tussen het hoge riet
kun je vredig wegdromen
helemaal in het niets
ik sluit gewoon mijn ogen
en voel aan mijn gezicht
de zachte helende warmte
van een vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting…
Het preludium van het vieve zomerseizoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
439 Dagdieven in de eerste lentezon.
Die de eerste warmtestralen schijnt.
overschaduwt dat wat slechter kon.
Alle narigheid verdwijnt.
De natuur in al zijn pracht ontwaakt.
Een eind aan winterdromen maakt.
Het preludium van het vieve zomerseizoen.
Reïncarnatie van het eerste groen.
Bloem en plant met een weergaloze kracht.…
Puur Genieten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 O liefhebbers van duurzaam choco-ijs
De lentezon laat alwat leeft weer bloeien
De bloeddruk stijgt en laat wat zweet rood gloeien
Het licht verhitte lijf raakt van de wijs
Derhalve waken wij over de smaak
Der tropische surprises van cacao
Van Mexico, Brasil tot Curaçao
En stellen elk klein smetje aan de kaak
Zolang men aan geen andere kwalen…
Kees XXVIII; woorden zonder inhoud
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
427 Was het maar zo dat deze stralende lentezon,
al was het maar voor deze ene keer,
de belofte nakomen zou
waar in de geschiedenis al zo vaak over is geschreven,
een belofte die altijd onterecht en ongepast is gebleven.…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 Het oude schooltje,samen
in de klas met de gebladderde plafonds
waarin het venster van de wereld
verkleind werd door geblindeerde ramen
ver weg van de lentezon en het
uitnodigende groene gras
die lonkten aan de verkeerde zijde
van dat weerbarstig glas, schemerig
verlicht door matglas bovenlicht
in de schaduw van de hoofdcipier
die met puntige…
Kraaienogen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.213 Ikzelf fiets in de lentezon
langs haar woning, waarin ze nog niet is
teruggekeerd. Ga weg daar, rothuurders,
zonder jullie was alles anders gelopen,
hoefde ik niet in de kraaienogen te kijken.
Zij ook niet. Die pijn vooral, ongewenste
gasten. Pas maar op, ik visualiseer een
straaljager met meedogenloze voltreffers.…