379 resultaten.
Voorbode
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
703 een Poolse vrieslucht
waait binnen
de tijd vertraagt
wanneer een kale boom
driehoog
mij oud aankijkt
zijn takken zijn dofgrijs
en zwart
aan de randen
alsof hij treurt
en me wil waarschuwen
voor wat komen zal
ik ril
om reeds gevallen schaduwen
en knik hem toe
hij heeft het koud
in zijn marmeren huid
vol huiver
ik ween…
Alleen de onverlaat
netgedicht
0.2 met 4 stemmen
652 jij kent
de poorten van de hel
het hek met gouden deuren
een marmeren trap
met zonden geplaveid
mensen zo ver de horizon reikt
je kijkt ze aan
in alle ogen staat begeren
nergens berouw verdriet of traan
er is geen duivel
die ze binnenlaat
een bordje met alleen de onverlaat
ze schuifelen
gezichten in de plooi
dat goud blinkt eindeloos…
Hooggehakte lange benen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
637 in lilarood
daal jij
witmarmeren trappen af
een gracieus entree
de parfumvlinders
fladderen met je mee
je danst op
hooggehakte lange benen
zwarte laarzen om de schenen
je robe rokt
tot op de knie
de adem stokt
als jij je draait
met vleugjes lente
in je ogen
langs het witte marmer
weer naar boven
ik begin in hemel te geloven…
leeftijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 voor zintuiglijk vergeten
pijnloos liefhebben of
lijfelijk herschikken
zit er vertraging in elk ogenblik
zoals mos op de bast
naarmate dagen verkorten
als er geen vragen meer zijn
kunnen we verder, we waren al laat
we versliepen ons in eindeloos tijdsbestek
dronken zielsveel van ons hemelwater
deelden ooit één dag
die van het marmeren…
DROOMVROUW
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
719 in mijn droom heb ik
geprobeerd jou
uit marmer te houwen
op doek als een Mona Lisa
te vereeuwigen
te boetseren uit klei
met woorden beschrijven
in een hemels mooi gedicht
dit alles zetten naar mijn hand
nu ik weer in de werkelijkheid
ben aanbeland
en ik jou bij daglicht
weer aanschouw
besef ik dat ik niet meer hoef te dromen
alles…
doodse maskers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.011 marmer gezicht van wit
met doodse wijde ogen
de blik staart star, ruw
met lachrimpels verfijnd
traant 't gelaat verdriet
in koele blikken verstilt
de wangen rood, blosjes
warm 't zicht kleuren
totdat hemelse ogen
de levenslust proeven
en maskers hard, snel
breken tot pulver zilver…
Dag vader-dag
netgedicht
3.0 met 94 stemmen
12.708 In het spoor van de tijd
lopen herinneringen
hand in hand met de kiezels
van een verloren jeugd
Uitgehouwen staat jouw naam
in de marmeren steen, scherp
doch geslepen kijken levenloze
letters mij aan, verwonderd
lees ik reeds begraven tijd
In dorre grond dorsten plantjes
naar leven, spookachtig verlicht
door een kaars, smelten voor…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
TWEESPRONG
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
447 het zwaarmoedige labyrint
In de werken van de komende Gregoriaanse meesters
Alreeds overvallen te zijn
En verliest zijn zuivere evenbeeld bij het afdwalen
Van de struikelende Priapus
In het troebele ravijn van grijpgrage haat
En alles wat verzwegen blijft
Waarin enkel de gedoofde Vesta
Het schijnheilige porselein
Van het goddelijke marmer…
Strijklicht van de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
154 In het laatste donker
voor de dageraad zwerf ik
na het feest door de stad
mijn vertrouwde stad
De lucht is helder
ik heb geen idee
wat ik zou willen
De rivier glijdt voorbij
Lege kaden, geen verkeer
stilte om de monumenten
en alles netjes aangeveegd
In de museumpaleizen
wonen naakte mensen
van marmer en verf
De prinsessen zitten…
ouderwets
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.102 ik kom hier zo af en toe
omdat het hier zo ouderwets is
een vervallen kroeg
van zijn groezelige soort
aan de oude tapkast
met marmeren blad
drink ik de plaatselijke cognac
tussen vissers en armoedzaaiers
in de verbeelding
van mijn bezopen brein
is die vreemde oude vent
van een dichter hier ook binnen
rechtop achter zijn glas
schrijft…
Tegelvloer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 Het marmer versleten en grauw.
Hij zal het nog lang moeten voelen,
het drukke geren, zo hard en zo rauw.
Al zullen ze hem nog jaren vertrappen,
een gedachte dooft veel van de pijn.
Zullen de zolen die op hem stappen
er over honderd jaar ook nog zijn?…
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 mijn schreeuw
deed het glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
De galblaas knapt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
856 Over scheefgezakte zerken
Hangt het zilver
Waas van de maan
De nacht verlamt de tongen
Hij danst onder stroom
In het kerkportaal
Onder de spitsboog
Op de marmeren grafsteen
Glad als een sidderaal
Hier waren demonen rond
In een te wijd kostuum
Met larven van lust in hun mond
Hij sust de woelige slapers
Die zich nog springlevend wanen…
Vaderdag zonder vader
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
14.134 je grafsteen oogt nog nieuw
al is hij bijna 25 jaar oud
de zon glanst in het marmer
waar het verleden rouwt
dieper en verder, steeds verder
ligt de horizon van jouw leven
toch is mij die horizon nabij
welk schip vaart zonder steven
in stilte lees ik je naam
het jaar waarin je gestorven bent
een vaderdag zonder vader
een leegte die nimmer…
bij titanium daglicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 dan lijkt ‘s ochtends de marmeren hemel op een heengezonden doorzon
is er overal gelijkenis met toekomstige oertijd, stilgevallen in een slot van zilvervlies
bomen zijn kaal maar weten zich spoedig omarmd
het landschap luistert nauw, stemmig onder begeleiding van vogels
de kenner weet welke, de argeloze toehoorder verzet zich nergens tegen…
de naam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 twee stenen leeuwen
- tandeloos en blind -
zien liggend toe hoe jij
de naam beitelt in steen
de klok slaat loden uren
wolken hullen zich in
leigrijze kleuren
de zon weet wat afscheid is
takken buigen diep
voor het ademen
van donkere aarde in
een droomloze tijd
de naam in marmer
laat zich niet benoemen
blinde wachters
snoeren…
Paleis op de Dam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Overal zie ik blote borsten,
in marmer of steen uitgehouwen
en op de schilderdoeken
tussen de portretten van vorsten,
ik ga er bijna van miauwen,
de kuisheid is ver te zoeken,
zelfs vlakbij het beroemde balkon,
ik zie overal topless koninginnen,
het lijkt wel een enorm bordeel,
voor puriteinen is er geen pardon,
want een bezoek prikkelt…
welkom op mijn feest
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.046 Wim krijgt een mooi boek
Petra een tweedehands fiets
Yvonne een schilderij
En Rob een marmeren iets...
Ik trakteer op dit feest
- omdat het mijn laatste is -
op mijn spullen en mijn erfenis.…
Afgraven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.651 Ader marmer als het ware
opdat gans de aard dement
langs vergane glorie rent.
Richt voor mij een monument
met de loop op heel de schare
welk om`t even graven schendt.…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 een bed van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin zich
in een kolk van eenzaamheid
vol marmeren…
In gebreke
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
663 vastgevroren
in de levensdraad van eigen bestwil
en met de blik opzij
moet ik plots zingen onder hoog geboomte
om dagen schoon te maken
in marmeren zalen
van gerechtigheid.
de leugen
werd jouw liefdesscène.
- luctor et emergo -
ik worstel en kom boven…
Silentium aeternum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
692 ontdaan van elke katholieke franje,
geen goud of zilver, geen marmer,
zuiver geloof in ruwe, stugge stof,
omsloten door ruw sisal koord
geen paus of priester, kardinaal,
geen beeld, reliek of kathedraal,
maar slechts dat pure, zuivere woord
wijn en brood en in stil gebed
luisteren naar heldere klokken,
tijdens de daagse ommegang,
door…
Plaza della Pietà
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 ik tracht met mijn scherven,
op de Plaza della Pietà,
sprakeloos,
weer heelheid te verwerven
wanneer ik oog in oog sta
met de fontein
waarvan de stralen
huilend de leegte erven,
van de val verhalen
en druppels uiteenspatten
op reeds uitgesleten groeven
van de marmeren Moeder,
zodat ze verpletterend
een verlies vertalen
ik zoek…
Florence, la Luna
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
839 zou ik haar vragen
om in het terra
van de dansende
coulissen, geuren
parfumerend langs
de Arno, mee te gaan
naar Piazzo della Signoria
gevels met witte luiken
zijden jurken, losjes
en nonchalant over
de schouders, bandjes
zichtbaar, glimlachen
neergelegd in marmer
waar pioenrozen
uiteen vallen, de maan
zijn sikkel kwartiert…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
809 Laat kinderen lezen,
dat zij hun naam en oorsprong zien,
gebeiteld in marmer.
Hoever moet ik gaan,
blikken uit ogen te vergeten,
wat kinderen is aangedaan.
Oud en vertrokken,
vanaf die tijd gedoofd in mij,
haar zwavelstokken.
Houten speelratels
kleppen kinderdromen
tot madeliefjes.…
Functioneel hervormd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ongeloof laat
marmeren pilaren knakken
heiligen door hun sokkels zakken
het gekleurde glas
verdrinkt weer in gesmolten lood
de dood zal geen mysterie meer bevatten
devotie gaat verdwijnen
orgel en sopranen zingen
ontroerd een laatst verschijnen
het gebouw is in snel tempo
functioneel hervormd tot
gezondheidscentrum van de stad…
Strijklicht over Noord-Beveland
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Het inspireert de kunstenaar
tot schilderen, musiceren,
marmeren, vilten, boetseren.
Droombeelden worden scheppend waar,
stilstand komt in beweging,
sporen openen wat dicht,
nodigen tot verbeelding.
Bezoekers volgen gericht
de voetdruk naar beleving,
vormtaal spreekt in Zeelands licht.…
Zorgeloos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
627 Jij, op je hurken daar voor die
onthoofde marmeren god? Ik, die de sagen
over diens ontrouw in de schaduw voorlas...
Zorgeloos?
Vandaag sabbel je opnieuw op die grasspriet,
onderbreekt je blote voet weer steeds de lectuur,
laat ik je haast hoorbaar zeggen: -Voorzichtig!
Ja, zo is het goed.…