157 resultaten.
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 dat wel wordt genoemd,
het seizoen van de stilte, wit soms en met ijs
de polders met hun sloten waren ooit beroemd
in mijn jeugd dan, zo maak ik me wijs
ook is er al een bloesem, hier rechts van mij
het duidt op de warboel in de gaande groei
en vertelt over de kracht, haast overdadig en vrij
dat maakt klein, ik ben het die niet meer snoei…
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 De cultuur bloeit het lichaam open
Maar het hart dat is gesloten
Body glinstert als in goud gegoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte…
RegiMe
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
673 Redactie, snoei die Exoot fiks terug!
Straks wordt uw site éen Iemandsland.…
boompje groot
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.400 toen ik als kind een eikel vond
heb ik die meegenomen
omdat ik wist dat uit zo'n vrucht
een eikenboom kon komen
ik plantte en verzorgde hem
waardoor hij goed ging groeien
doch toen mijn eik wat groter werd
vergat ik hem te snoeien
zodat mijn boompje ongeremd
snel hoger wist te komen
en hoger groeide dan mijn huis
en alle andere bomen…
Hap slik weg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
949 hoe toch blij te zijn met een heerlijk resultaat
als lang tevoren vaststaat dat het razend rap
verloren gaat als prettige belevenis
het is als breed vertakte bomen snoeien die gelijk
weer verder groeien, ruimte nemen
zonder rem en die je dan met taaie twijgen
in een snelle werveling zwierend om je oren slaan
ik krijg het niet gedaan,…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 wij zijn aan
het graven
zoeken naar
nieuwe bodems
die ons leven
en bestaan
kunnen dragen
de fundamenten
voldoen niet meer
zijn sleet geworden
erop leven
wringt steeds
meer en doet
behoorlijk zeer
wij zijn ze
ontgroeid omdat
wij te lang zijn
blijven bloeien
zijn blind en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Op een stille avond staar ik naar
de tuinen waar nog mensen bezig zijn
met het snoeien van een heg of het
maaien van gras.
Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 Elke druiventros voele de scherpe tand
van 't snoeien, ondanks scherpe pijn steeds goed.
De boom der eed'le drank verplaatst zijn voet,
dankzij mild heersend apostelverstand.
De stam boort door Europa's sterke grond
diepe wortels, bestendig als zuiver goud,
ofschoon ze vaak hevig worden gewond.…
Nog meer kerstleed
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.047 Dat gaat maar door, geen mens die hem komt snoeien
en ’t mooiste is, jaarrond staat hij in ’t groen.
Doch einde zomer dreigt er groot gevaar.
De vesters komen met hun motorzagen
met bruut geweld het sparrenbos belagen
alvast voor Kerst, dan is die klus maar klaar.…
Geestelijke voorbereiding.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 deed woorden binnenstromen
in tijd en mijn gedachten
Woorden werden zinnen
‘t spreekt tot mijn geweten
‘t drong mijn hart toen binnen
de Geest heeft het bezeten
Door Liefde toen verlicht
‘k werd erdoor gevoed
‘t wezen wordt zo onderricht
hoe het daarin wandelen moet
‘k Mag zo blijven groeien
met zielen om me heen
wie zich ook laat snoeien…
dichterlijke octrooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 een binnenkomer voor de late gast
de winter loert vanuit het wolkendek
en bekommert zich alvast om een
nieuwe kou te schenken die deze bolling
van de aarde kan opslaan
in haar nog te schrijven kroniek
de geest is vluchtig en hangt binnenkort
als een ijzig schreien aan de vorst
die rijkdom verwart met liefde
struik en boom vasten en snoeien…
Boomgedicht
gedicht
3.6 met 41 stemmen
13.768 Traag en moeizaam is mijn ringen
en even moeizaam wen ik aan het snoeien van handen,
de taal die mensen spreken.
Uit mijn hout worden geen goden gesneden,
ook zonder hen wordt mijn hout ouder.…
Speedy de turboslak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 Het is weer tijd om te gaan snoeien
Mijn schaar doorklieft de stelen met gemak
Want dat is wat mijn planten doen; groeien
Het afval gooi ik daarna in de bak
Wel potverdrie. Kijk hier. Wat is dit gek!…
Harlekijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe commercie,
één twee, iedereen deed mee, uitzonderingen daar gelaten
ze vocht als een koningsleeuw; voedde zich met zijn honing
ademde de adem van een witte duif
huppelde als een ree, zong met één rechter long, de hoge rots Zijn woning
De bloem zal voor uw ogen bloeien
Landman zal haar takken snoeien…
Viooltjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 voor de kruisdood mochten zij uitbundig bloeien
en daarna ging men hun kopkens snoeien
In het nieuwe licht van de Paasmorgen
blijven de zaden van verdriet nog lang verborgen.…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 Mijn tijdperk dendert door zonder gedoemd
te zijn zich in te houden, tot verder snoeien?…
Het mag nog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 Vandaag en morgen mag je mij nog zoenen
de trap naar boven en de keuken boenen,
de vlinderboom en seringen nog even niet snoeien
maar mij nog wel met je voordrachten boeien.…
Voor mijn vrienden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 bol
geen bres geslagen in gelederen van
geboorte tot de dood, z’n echtheid zag
als sterk geheel, maakt de essentie vol
vertrouwen, ook in verval gekozen
uit de diepste pijn daarmee te roeien
zonder te moeten rouwen, vriendschap
rekt het leven zonder sleet, smaakt
naar meer, zonder enig gereedschap in de
eindeloze tijd te moeten snoeien…
De ware wijnstok
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.050 Hij wil ons zegenen
en wat verkeerd is weg snoeien,
dan kunnen wij groeien
als vruchten zo groot.
Zodat wij de kinderen kunnen boeien,
met verhalen uit de bijbel over Jezus leven en Zijn dood.
Wij mogen danken voor
de nabijheid van onze lieve Heer,
zonder Hem kunnen wij
in het leven niet alles aan.…
Naaldhakken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Inmiddels ga ik met een zaagje langs de deuren
van elke schoenenwinkel, om die zooi te snoeien,
en als de eigenaren dan beginnen te zeuren,
toon ik ze de hoeven van een paar koeien.…
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 een daad die ik heb verricht, is mijn tuin te vergroten
middels het snoeien van het wilde bos rond mijn terras
het licht op, weg die overbodige schaduw,
zaagde takken in moten
heb zelfs zonnen lichtjes aangeplant,
zodat men mij weer ziet zitten.......
.…
Alles geeft een nieuwe kans..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
844 Els
Es
Les
Al
Alles
Ja, alles
Krijgt een nieuwe kans
De takken aan de bomen
Maken knoppen
Bloeien
Maken bladeren
Vergaan
Om plaats te maken
Voor de sappen
Van de knoppen
Die in het voorjaar komen gaan
En zich openen
Wat u dacht
En verwacht
Dat na snoeien
De boom zal doodbloeden
Fout
Er komt nieuw hout
Met alle macht
En uit volle…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder
daarover lang te moeten rouwen, maakt
een einde aan jarenlange sleet, is mijn
tijdperk gedoemd tot verder snoeien?…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 De zaaddragende planten tijdig geknipt
de heggen, nog eenmaal te snoeien,
volgend jaar weer verder.
Er daalt rust in de tuin, de wonderbaarlijke
groeikracht is sterk afgenomen,
wat nog te doen staat is te overzien.…
ACHTERUIT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 gaan denken
nu op leef-tijd neem je de tijd
achteruit gaan financieel
daar kan je mee leren leven
zonder jalousie kom je heel ver
en verwonderlijk genoeg
je hebt minder zorgen
jouw geluk neemt zelfs toe
achteruit bekeken en achteraf bezien
als ik alles zo beredeneer
kan uit jouw achteruit
jouw vooruit groeien
je moet gewoon op tijd snoeien…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Buiten bloesemt het nu mee
en het geurt er en het kleurt er,
in de straten, in de tuinen,
in de bossen, in de duinen,
het wil groeien, het wil bloeien,
het wil geven, zelfs na ’t snoeien.
Maar ik zag vandaag al een tapijt
van witte bloesemblaadjes liggen
tot mijn spijt.…
Appelboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Nu moest ik je wel snoeien.
Niet eens je bloeien afgewacht,
je verder laten groeien met een halve kruin.
Je leek verminkt door mij.
Maar na een paar jaar ben j' er weer
met knop in elke tak,
voor een top appeljaar, een schaduwdak.…
Blauw in violet gebed
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
903 mijn kop verwart dingen die gebeuren
in kleuren die slopen en uiteenlopen
door elkaar vloeien en de waarheid snoeien
in transparanteng glanzen ruimteloos begrenzen
verwensen gebonden licht en gekluisterd balans
kans op leven in eenheid met aarde vergaren
van wat wortels aan de rand van bestaan
schrikkend rood vergloeit
de purperen horizon…
De Engel van 's-Heerenbeerg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 voelde als een droom
Maar het was de werkelijkheid
Devoot schreed ik door Gods huis
zijn engel had mij binnengelaten
Of een echte heer uit ’s-Heerenberg
Een fijne man, optima forma
Hij was broodbakker geweest
Hij kwam uit Alphen aan de Rijn
Hij was de weekend-koster
Ik zong een lied voor hem
Van de heer Gerard Reve
Op muziek van Peter Snoei…
Bloeiende ‘roots’
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 Die gedachte valt niet weg te snoeien
hoewel ik dit nooit zo exact benoem.
Gevoelsmatig had ik met dit mooie land
een gestadig groeiende goede relatie;
de meest positief ervaren kant
was de mij toegekende naturalisatie.
Jaren geleden bracht ik gepland
twee lepels ‘heimat’aarde mee naar dit land.…