158 resultaten.
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Voorjaarskoningin
Op een steen in de diepte van de aarde
Zit Zij op en wacht in het duister
Een gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem uitkijken…
De Afgedwongen Stilstand: hij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Hij kan niet uitkijken naar de liefde
als ‘t voor z’n voeten ligt te branden;
hij kan niet struikelen over dromen
als hij nooit verder komt dan een zwart gat;
hij kan niet verdwijnen uit z’n leven
als de dood niks te vrezen heeft van hem.…
Sudak Krepost
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
803 Ukraine,Sudak Krepost 212 n.chr
Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal
Voel ik dreiging van eeuwen verval
Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij
Besluipt mij angst wreedaardig ten deel
Onvermeend werd onschuld vermoord
Om nimmer belang van pril te voeden
Slechts wapengekletter de nobele kreet
Altijd wederom blind geloof te behoeden…
Zoals het vroeger was
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.663 Knolletjes werden uit het veld getrokken
aan het gras een beetje schoongemaakt
als de boer kwam waren we snel vertrokken
maar de knolletjes hadden lekker gesmaakt
We moesten op onze tenen staan
om bij de maïskolven te kunnen komen
de bladeren er meteen maar af gedaan
maïs voor de kippen van oma meegenomen
Om beurten op de uitkijk bij de…
Ballade van de traagheid
gedicht
3.0 met 31 stemmen
15.580 ik hou van de traagheid van liggen in gras, als een vorst:
ik, uitkijkend over mijn aanhangers,
mijn ledematen, zeggend tot mijn linkerarm:
jij daar, breng mijn hand eens voor
mijn mond, dat ik geeuw, in orde,
ga maar weer liggen, goed zo,
tucht moet ik hier hebben.…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 vergaderingen opgeschort
en de straten vullen zich met ogen en geroezemoes
een vorstelijk banket, jagers in een herfstbos
zegels en paperassen, gesluierde naakte vrouwen
iedereen ziet in de vijverwand iets anders
maar allemaal blikken ze diep in de tijd terug
En eindelijk kunnen de hofvissen ook eens
over de schubbenhuid van de daken uitkijken…
Eiland onbewoond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.101 Op de uitkijk naar een teken
een leven dat aan mijn oog voorbijschuift
of toch niet…
Lange(r) Hans of Banting/ Best(e)
Om het even wie er vaart
of het schip wat om de kolk roert
Grasduin heilzaam door mijn veste
Pancreas briest Diabetes
omdat zij zeer lang zijn getrouwd
Eiland deel van Insulin(d)e, maar geen
Gordel van Smaragd, of…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Ik kan je alleen inspireren, misschien
Als we vallen, vallen we samen
Als gelouterde druppels in de oceaan
Waar we eindelijk gelijk zijn
Maar groeit voorbij de golven gras
Dan zoeken we de hoogste berg
En baden ons in ambrozijn
Uitkijkend over de archipel
Met zijn veel te hoge horizon
Daar zul je het voelen
Eindigheid, sterfelijkheid…
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 Bij het opstaan in mijn aan de rivier gelegen appartement vermengt de dichter in mij zich ook met de pragmatische plicht te blijven bijdragen aan mijn stad Rotterdam, wat het volgende gedicht oplevert:
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
Het is half zes, de dag verheft zich
en ik zie uw ongelovelijke potentie
uitkijkend over de Maas en de Zwaan…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Ik herken de stem van Yak.
’Zal ze even aan ons denken
bij ons zitten onder 't raam
weten weer haar oude naam
in de kom de yonnah schenken
die tezamen met ons drinken
en vergeten wat ons scheidde
uitkijken over de weide
waar de zilverklokjes blinken?’
’t Is, al zijn wij even samen
reeds miljoenen eeuwen later.…
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 De geel-oranje bloemenzee
in jouw tuin
Je opknapbeurt boven,
de gordijnloze badkamer
Je schouders die aandacht
krijgen na zoveel gedaan
Ons praten op de bank
over een knuffel piemel
Hoe pluche kinderonschuld omhult
We uitkijken op vlinders
tussen de vlinderstruiken,
de vijver die rimpelt
door roze visjes,
een kikker zien zitten op…
Als een meeuw
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
619 Op welke wijze haar lenige, uitgestrekte
vleugels in kracht en pracht allerlei windvlagen temmen
zodat zij evenals de kustlijn kust waar ze zich wijdt aan duinlandschappen
en strandgezichten, een nabije uitkijk gevuld met haar fracties appetijt en nieuwsgierigheid.…
Strandwandeling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
213 De zon zakt langzaam onder de kim,
Een eenzame ruiter komt langs,
De wandelaars zijn op weg naar huis,
En wij zetten ons neer op ’n duin,
D’armen om elkaar heen geslagen,
Dicht tegen elkaar aan geschoven,
Stil uitkijkend over ’t donkre water
Naar ’t ondergaan van de rode zon.…
Sonate van Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
259 Hoor mij aan in het licht van ochtendgloren,
waar ik uitkijk over onbevlekte velden.
Uit gratie geraakt, voorgoed verloren,
als in obscuriteit gevallen helden.
Daag mij uit, als een ode aan het bestaan,
vervliegend als damp in sluimerende mist.
Waar gemoedsrust mij heelt, kwetsbaar begaan,
in vlagen van wanhoop, voorgoed betwist.…
Een roos is het leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 Hoog wil ik boven alles uitkijken,
Niemand die mij deert.
Niemand kan mij pakken en niemand die mij niet ziet.
Opgenomen wil ik worden met heel hart en ziel.
Accepteren moeten jullie, dat is alles wat ik wil.
Mijn bladeren dat zijn jullie, de mensen van wie ik houd.
Een groep voor mij uitverkoren.
Zo teder en toch zo hard.…
Verantwoord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.314 Hoe konden wij meten wat voor ons lag door de
hangende ochtendnevel het in raadselen gehuld,
prille lente nog geen bloei weerstond in arcadisch belang
enkel een uitkijkende plezierschipper voorts vol geduld.…
Bestiarium
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 - de laatste republikein in Nederland
- een goedgelovige Thomas
- een boven het maaiveld uitkijkende dichter…
Rode petunia's voor de ramen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
685 Oma zie ik weer zitten in het hoekje van haar kamer
oud geworden,ingekrompen en dichter bij het vuur
’s zomers hield ze van het zonlicht en open ramen
met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur
ze zag graag overal bloemen en planten staan
rozen en dahlia’s in de tuin, cyclamen voor de ramen
en toen ze met broze knieën niet meer in…
Het krantenmeisje
hartenkreet
4.9 met 66 stemmen
823 Voor mijn slaapkamerraam zit ik op de uitkijk
Te wachten op het meisje van de krantenwijk.
In haar ene hand heeft zij de krant
En maakt een kom beweging met haar andere hand.
Snel ren ik van de trap af naar buiten
Van blijheid begin ik te fluiten.
Maar was haar wenk wel voor mij
Of was ik voor niets blij.…
Rode petunia 's voor de ramen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
852 Oma zie ik zitten in het hoekje van haar kamer
oud geworden, ingekrompen en dichter bij het vuur
’s zomers hield ze van zonlicht en open ramen
met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur.…
Zaterdag & Zondag
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
1.728 hoop en vertrouwen voor ons allebei
In rust en ruimte om ons heen
Keer op keer opnieuw beginnen
Ik doe mijn ogen dicht
En voel
Hoe jouw naam zich schrijft over mij
En hoor
Jouw zachte jou in je stem
Hier diep in mij
Is een eindeloos werken aan onze nieuwe plannen
Klein en stil van onzekerheid over ruimte om te groeien
Keer op keer uitkijken…
Den Haag, haar duinen en de zee, éénheid in vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 armen om mij heen
haar zand glijdt zacht schurend van mij af en
nestelt zich in de lijnen van mijn hand
ik schud en zij laat los, ik kus en zij geeft zich bloot
blank met pluimen aan de randen, rakend aan het water
rakend aan de zee, spelend, altijd spelend
in dit nu vrije veilige land
de bunkers, groot, woest, spannend, uitdagend, uitkijkend…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Hoe wolken worden geschilderd in een palet van blauwe en roze
tinten, een enorm wit tapijt strekt zich eindeloos zacht glanzend uit naar de
horizon, ijskristallen in vormen en gedaanten van waar een laatste restant nog even
blijft hangen aan een oude boom waar wij uitkijken naar een licht en warmte voor het nieuwe jaar.…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Wolken worden geschilderd in een palet van blauwe en roze
tinten, enorm wit tapijt strekt zich eindeloos zacht glanzend uit naar de
horizon, ijskristallen in vormen en gedaanten van waar een laatste restant nog even
blijft hangen aan een oude boom waar wij uitkijken naar een licht en warmte voor het nieuwe jaar.…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller.
Men zwijgt nu over de offers van het bloed.
Alles verwaait,
het zout eet de fundamenten op,
het dorp legt zich neer bij het stoffige lot.
Nacht.…
Het land Duimeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
646 Dit plaatst de uitkijk van de Duimelozen,
in deze wereld op een hoger plan,
men heeft voor boeken lezen nu gekozen
en leest van C.S. Lewis tot Bunyan.
Het land kreeg eindelijk weer filosofen
en ook veel dichters kwamen in dit oord,
ja in dit land schreed zonder dikke duimen
in een hoog tempo de beschaving voort.
Richteren 1:6…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Neen ik tel geen rimpels meer op het water
maar de jaren die nog gaan komen
waar we samen naar uitkijken
samen van dromen....!…
Ophef over vorige hartenkreet: ik heb zo de klere........
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 vertegenwoordigd
want vrouwen kunnen het echte, hechte verschil maken
omdat ze leven voortbrengen en geen kanonnenvoer
zie dat maar eens in die verminkte mannengeesten te ijken
kijk naar die foto van die top: Rutte: 5 vrouwen, Maxi niet meegerekend
mag ik ijveren voor veel meer vrouwen aan de topjes van Europa
dan ben ik in mijn nopjes, uitkijkend…
Dood, je wist niet hoe het voelde
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
3.638 alleen
Blijf achter met heel veel vragen
Met heel veel pijn
Veranderen kan ik het niet
Helaas, nee dit kruis zal ik moeten dragen
Maar het is zo zwaar, loodzwaar
Soms mis ik de kracht en ontbreekt de moed
Maar ik moet verder
Vaak bezwijk ik innerlijk
Maar niemand die dat ziet
Met een bloedend en gebroken hart
De toekomst tegemoet
Uitkijkend…
koperdraad en vossenbloed
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
555 het miezert in de vroege avond als
ik boven het hoge duin uitkijk
lamsoren liggen goed verborgen
tussen paarse blommekes, zeekraal
en winde staan in de luwte te wuiven
er klinkt een lichtelijk gejammer
vanachter enkele duindoornstruiken
stillekes ga ik nader, zie en huiver
dedju, het is de vos die daar zit
als hij mij ziet spitst hij…