Alle inzendingen over verheugd

176 resultaten.

Sorteren op:

Aan mijn vriend Réne Victor

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.522
Op ’n plein – ’n Fris wijd-open Plein, - waar kinders stoeien En om hun spel verheugd zijn En waar blije meisjes voorbij komen Met knappe stap, - Daar staat een boom die immer bloeien Zal, door Winter en door wind: De sterke, hoge boom Van onze vriendschap, Groot en vroom.…

Wat er ook gebeurt

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Gedachten willen wel maar woorden komen maar niet, zodat mijn tong stil blijft terwijl mijn brein kolkt en ik die me zo had verheugd om je eindelijk te kunnen zeggen – al is het maar in een droom – dat ik je mis, zo mis.…

Het zee-geruis

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.034
Verheug u toch, gij die dit rijmke lezen en nog in gloed der zonne wandlen meugt de stranden langs, wen mijn verstorven wezen reeds lang ontbeert wat 't zozeer heeft verheugd. Zegen dan uwe zinne' en uwe dag!…

Het raam.

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 893
Blind verheugd vervolgt zij haar spel En geen medeleven dat stoort.…
Mathe Lovaba27 februari 2011Lees meer >

Avondschemering

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
ze houdt niet van het daglicht zo onbarmhartig zo meedogenloos fel ze hunkert naar de avondschemering die geheimzinnige sfeer tussen licht en donker als de dag langzaam afscheid neemt begroet ze verheugd de naderende nacht ze houdt van de nacht het troostvolle donker verzacht de pijn haar nachtlichtjes zijn aan een schemerlampje…

Pijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 314
ze houdt niet van het daglicht zo onbarmhartig zo meedogenloos fel ze hunkert naar de avondschemering die geheimzinnige sfeer tussen licht en donker als de dag langzaam afscheid neemt begroet ze verheugd de naderende nacht ze houdt van de nacht het troostvolle donker verzacht de pijn haar nachtlichtjes zijn aan een schemerlampje…

De dichter aan zijne vrienden

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.646
Hebben vaak zijn ziel verheugd! Speelgenootjes! laat ons zingen! Hier rust onzer aller vriend!"…

De grootvader

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.323
Zijn lachen werd alwetend, en zijn blik Omving ons met een zuiverend liefkozen, Zoals men ’s avonds kinderen en rozen Kan naderen met een verheugde schrik. En als hij kalmpjes treuzlend ’t zonnig pad Afwandelde, kwam ons een groot ontroeren. Waren Gods englen bezig hem te ontvoeren?: Wij zagen dat hij haast geen schaduw had.…

Als het goud is verwond

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 816
Facet in de glorie der zomer, stilte beroofd zinloos vreugde Staren in geheimen van oudsher, het blad dat de wind verheugde De ontbering van warmte, bij nachtelijke koude zeeën Marteling van geloof in alle, grijpt elk contact buiten leven Herkenning van oude magie, als verwarring van de grens Dromen lijkt een pijnlijk fobie, eeuwig zwart…
Marcel12 augustus 2013Lees meer >

Wanneer het zomer werd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Gestadig werd mijn hoofd verheugd met licht, Ik ruiste zoals windbestoven blaren, Ik stond gelijk een windzuil opgericht, Gereed langs hemel, zee en aard te varen. Ik heb gegeten van de hemelspijs, Die opgedekt staat aan het ochtendverre, Ik ging met gouden wolken op de reis, En zat te kijken van de gele sterren.…

De ster van Bethlehem

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
De ster bleef schijnen boven een stal In de plaats die de naam Bethlehem droeg De Wijzen uit het Oosten wisten genoeg En ze verheugden zich over dit geval. Ze zagen het kindje Jezus in een voederbak En bogen zich eerbiedig voor Hem neer Ze brachten het in stilte alle lof en eer Totdat een groot engelenkoor de stilte verbrak.…
Fedde Nicolai10 december 2017Lees meer >

Wat Liefde Achterliet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 317
Dit eens zo luchtig hart, vervuld met geestdrift en met vreugde Nu ontwricht door pijn en smart, waar het zich in liefde ooit verheugde Mijn ziel is mee gezonken, in de donkere diepten van een oceaan In weemoed gestaag verdronken, en als een schip in een storm vergaan Dit hart dat eens subtiel, werd ontstoken door jouw wakkerend vuur Nu…

Statusbewuste tandarts

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 812
De dentist, die een zeer speciaal pand had, zei verheugd: 'Het is stijl, waar 'k van houd: ieder wiel van m'n Buick is een tandrad en m'n huis is van tandsteen gebouwd. Neem bijvoorbeeld m'n exterieur: veel ontzag heeft men voor m'n bezit, want een fietsenrek staat naast de deur in de vorm van een reuzengebit.…
Aubrey12 oktober 2007Lees meer >

De betekenis van de olie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 812
Ga met voldoende voorraad verheugd Hem tegemoet. Geschreven n.a.v. een preek over Mattheüs 25 : 1 – 13.…

Zevenentwintig april

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 581
geboorte van een koningskind aan ik een vijftienjarige knaap vol geestdrift fiets door het avondduister naar Breda 's stadshart sta daar stil voor een oude taveerne de waardin opent haar deur _ vraagt me verbaasd waarom al die blijde mensen bijeen komen mijn tong werkt sneller dan mijn nuchter denken een ieder in de gelagkamer roept verheugd…
Han Messie31 oktober 2015Lees meer >

Het zee-geruis

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.313
Verheugt u toch, gij die dit rijmke lezen en nog in gloed der zonne wandlen meugt de stranden langs, - wen mijn verstorven wezen reeds lang ontbeert wat 't zózeer heeft verheugd. Zegen dan uwe zinne' en uwe dag!…

Anti-matheid

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 695
Volkomen verheugd raken over éen ding. Je zult ook niet zo gauw meer moe worden. Voortdurend heb je het over éen ding! Tegenwoordig moet je van alles gedaan hebben. Haha, dat 'alles' ga ik hier niet noemen. Daar wordt de lezer alleen maar moe van. Dát wil deze dichter nu juist voorkomen.…
K.Bladzij15 augustus 2015Lees meer >

Oversteek

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 744
Zang en dans, het zal aan beide zijden klinken want het wachten duurde immers als zolang en alsdan verheugd en tot tranen toe bewogen ziende beelden van de overzij,- en een ander leven. Echter, zwart op wit geschreven stond een nieuwe vorm van leven, eeuwenlang bij het Paasfeest al beschreven...…

De stad herboren

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.451
Hij vult zijn stad in met herrie en troep, wil stil bij de vuilnis, de veegwagen, roept lantaarns aan, verstomt bij de rijzende brug, wacht verheugd. In anderhalf jaar ben ik om, heb ik hekel en haat laten gaan, is er dankzij zijn geestdrift een heldere lusthof ontstaan.…

Zij heeft niet te leen gegeven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
het koren buigt in warme wind het koor zingt en tokkelt op Davids akkoorden verheugd galmen de zangers in de toren tot ver in het noorden te horen…

VAN DE NATUUR

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.628
Ik ga verheugd tussen de wonderen Van schoonheid om mij heen, een eenzame; Ik weet mijn tijd genaakt, ik val weldra, Als een der blad'ren, die de goede aarde dekken Met bloed, waaruit de nieuwe lente groeit.…

doodgewoon geluk

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 384
camping in het najaar waar op het terras de zomer nog een heerlijk briesje waait ik probeer mij voor te stellen weer voldaan thuis te komen na een lange dag van werken op het nu te vertrouwde nest ik verblijd mij al met de knuffels die ik weer geven mag en ontvang aan het grut dat groot en klein te lang op afstand blijven moest ik verheugd…

Adem Heliade

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 203
SEMPER EADEM Ik ben blij en verheugd op deze bijzondere dag - gelijk wouter koolmees in haagse sferen - om van uw virtuele herfstdoordrenkte doch desalniettemin vederlichte tabblad te mogen vernemen dat alles in u van binnen van buiten en van boven klopt en veegt en wederom, als steeds, ademt zoals het moet dat ge vroeg…
Nemo4 november 2025Lees meer >

De donkere verroeste blaren...

poëzie
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.413
Ik ga verheugd tussen de wonderen Van schoonheid om mij heen, een eenzame; Ik weet mijn tijd genaakt, ik val weldra, Als een der blaad’ren, die de goede aarde dekken Met bloed, waaruit de nieuwe lente groeit. ---------------------------------------------- uit: Van God en van de natuur(1921)…

NACHT MET HAAR

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Op het tapijt beneden Onnodig..nu de liefde werd betracht Verheugd glimlachte de volle maan tussen wat wolkjes van louter satijn Gelukkig dat nog liefde kon bestaan op deze wereld van verdriet en pijn Zachtjes onze eeuwig trouw beloven tussen alle tedere liefdeskussen door Schenen mij vlot ‘t verstand te roven wetende aan wie ik slechts…
Ton Rijkers24 augustus 2011Lees meer >

Alter ego

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
bij dezen dus hierbij heel graag in eerste instantie heel even erop wijzen dat ik sinds vandaag op de kop af tien jaren geleden een bijzondere band in mij draag van mysterieuze geneugten in de vorm van late night conversatie delicate tele-conversatie waar ik mij heel vaak op verheugde met dikwijls real live rendez-vous Geen secret…
Beau1 november 2024Lees meer >

Zoeken naar geluk.....

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.315
Verheugd dat ik iets vinden kon uit een tijd, waarin ons geluk begon. Ik ging er eens voor zitten, vouwde mijn beide handen eromheen. Ik voelde het patroon, de koelte van het glas ging door me heen. Toen was het of mijn ogen water werden, mijn hart ging als een razende tekeer.…
Antje17 juli 2012Lees meer >

En toch

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.098
ze zou zich mooi maken maar daar kwam het niet meer van toen haar echtgenoot haar vond ze had zich tijdens de afwas echt lelijk verwond, lag bloedend op de grond (een glas , geheel per ongeluk) terwijl ze naar het ziekenhuis werd gebracht verheugde ze zich op rust. gek ze had niet eens geweten dat ze zo moe was geweest. haar huwelijk…
Fairouz17 juli 2013Lees meer >

Het is een blijde dag

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.206
Wij gaan tezaam, verheugd en stil, Gezicht naast vredig aangezicht, En één van hart en één van wil, En zalig in de blankheid van dit uur. Kortstondig als de sneeuw, maar wit en hel en puur!…

Op zon beschenen wegen kom ik hen steeds tegen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Een sijs en wielewaal klonken al in alle vroegte wellicht was dat even wat verheugde en bedroefde. Oude vriendschapsweelde is immers al voorbij vandaag proost ik i.m. denkbeeldig naast hun zij. Want kijk hoe toch die gouden bol weer fris straalt door hun blijdschap boven ook weer in mij nederdaalt.…