Alle inzendingen over verlatene

4279 resultaten.

Sorteren op:

Het intens verlatene

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 656
ik schreef kleuren op je huid trapsgewijs van licht naar donker je onderging de steek van het puntig pluis gelaten gaf jij niet thuis in emoties die de kop opstaken voeren wij op onbekende wateren gingen nergens heen in het intens verlatene waar aantrekkingskracht geen baas over de polen was…

Jou verlaten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Jou verlaten was niet meer dan een handomdraai en tijdelijk de schemer je hardvochtige terugkeer was zoveel meer onverstaanbaar maar niemand verliest zich in in tijdloosheid lang of in stilte even wandelen wij in de schaduw over zomerresten van het veld het vacht van kale bomen wachtend op de sneeuwballade van gesmolten pijn buigen doe…
Irmgard8 november 2005Lees meer >

Amsterdam verlaten

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.383
ik ga maar weer eens naar de Europoort tenslotte ben ik er geboren op zo'n korte dag mengt blauw zich met vuile strepen paarse proppen proberen nog wat te rekken iemand waarschuwt voor zakpeuteraars tegenover mij een man met brede neus hij houdt twee ballen in een hand en laat zijn vingers kraken een muziekje bereikt mijn oor…

Verlaten stad

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Zo dicht was de mist je kon het snijden met een slagersmes door de wonden ontglipte de stilte liet geritsel na gekras gesmiespel gegrom van turbines…
pebbe5 augustus 2005Lees meer >

Verlaten terrein

gedicht
3.5 met 104 stemmen aantal keer bekeken 27.418
Het mooitste van de kermis was niet het schelle geluid van botsende auto's het lonkende licht, de grijparm die het horloge miste of de zoete geur van de suikerspinwagen, maar de bleke vierkanten in het gras, de afdruk die de kermis op de grasmat van het park achterliet. En dat ik dan met mijn zusje aan de hand naar die plek terugkeerde…

De eenzaamheid verlaten

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.307
Deze nacht schurkt in het geweld van blaffende honden. Omarm mij, schreeuwt de stilte. Het duister is niet meer bij mij in mijn robe hield ik haar gevangen maar nu verloochent zij van kleur. Omarm mij, wie ben ik nog als niemand mij meer draagt. Deze nacht schurkt in de bekken der hopelozen en in de dieptes van Hades snikt weemoed…
fidelray22 december 2004Lees meer >

verlate vlinders

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.073
ik zag verlate vlinders dichtbij maar ook ver weg ze hadden op mij gewacht had ze ver verbannen, uit mijn denken gedacht had het pad verengd zag nog weinig licht sloot mij verkrampt voor ander goeds het bleek, uiteindelijk, niet echt gedicht heb die fladderaars bij me geroepen mijn ramen weer wijds open gezet dat heb ik nodig…

De stad verlaten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 32
Zal de stad maar verlaten jouw ademhart voelbaar in leegte in al het onvergetelijke denken elke stap is een herhaling van wat niet meer tastbaar is een dwalen door de kamers van een gedeeld verleden niet iets als een duurzame oplossing voor het duister dat je meedraagt in het verlangen naar ontsnappen de straten dragen nog je stem in…
mobar6 november 2026Lees meer >

verlate lente

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
welkom, lentezon, jij liefkozing van boven, eindelijk, maar toch…

Verlaten cortijo

netgedicht
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 805
Nu is het stil op de binnenplaatsen. Fonteinen keuvelen niet langer met badende merels en niemand harkt de gevallen bladeren in de boomgaard bijeen. Maar wanneer ik mijn ogen sluit hoor ik het lachen van voorbije zomers en voel ik het sprankelen van tinto de verano in mijn mond.…

Rottumeroog verlaten

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 775
1. Hiervoor werd een sloot gedempt, een vete uitgevochten, maar zelfs een maliënkolder bood geen soelaas tegen de kruisboog van de geschiedenis. Wie hier nog jager is, heet smelleken, vliegt in het geniep achter struiken en duinen, overvalt genadeloos in stilte onverbiddelijk. Wat hier verleden heet, spoelt aan, breekt af bij zijn…

Verlaten gedachten...

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 977
regent ijsdruppels in mijn hart die de kleuren doen verbleken Deze kilte is niet te verdragen Als door een nevel omsloten deken Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In gebroken glans schemert het duister Woorden kunnen de pijn niet verzachten De ijsdruppels van mijn hart bevriezen de woorden tot steen Mijn verlaten…

God verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
God verlaten staar ik in de duister door mijn natte tranen heen. Koud schijnen de heldere sterren, zo eenzaam en alleen. De kille wind waait door mijn haar, mijn vragen onbeantwoord. Waar zoek ik toch naar?…
Joanne25 augustus 2007Lees meer >

je kunt ons niet verlaten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.477
door radioactieve eenzaamheid op het laatste levensteken wordt gewacht maar jij bent Annya ik noem je bij je naam kind dat lacht, speelt en zinge-zange-zoetjes over geitjes met vier voetjes zonder fall out zing je zo helder, zonder onderbreking door het leven grijpt je onontkoombaar vast je voetjes dansen mee Annya, je kunt ons niet verlaten…
j.bakx13 september 2007Lees meer >

VERLATEN PERRON

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.025
Zij staat op 'n bijna verlaten perron Op 't punt van vertrekken In haar koffer meer verdriet Wie heeft haar door? Haar tranen zien wij niet Ze trekt liever gekke bekken Stapt op de trein Lijkt joviaal te groeten Maar in 'r gezicht met duizend sproeten Trekt mascara 'n bijna onzichtbaar spoor.…
Harry Daudt23 oktober 2007Lees meer >

De verlaten akker

netgedicht
3.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.483
als de dag buigt naar de zon en de aarde de hemel kust zoekt de schaduw traag haar weg over reeds gerooid veld dat verlangt naar stilte, een geborgen rust en vormt de herfstige kilte in de groeiende duisternis, langzaam spreidend, een deken van droefenis…

Verlaten weg

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.183
De eenzaamheid op zonbeschenen wegen is erger dan die in de schemer sluipt, kom haar niet op de volle middag tegen als zij met huiverkilte uw hart bekruipt. Zij is en is er niet, zij is doorschenen gelijk een spooksel van het levend licht, maar alle leven is uit haar verdwenen en dood staart uit haar wezenloos gezicht. Toch houdt zij u in…

De geur van verlaten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.577
Het vers boeket op tafel vulde de ochtend met kater zomaar afscheid van een nacht die toch gemeenschap had gebracht Hadden je ogen dus gelogen toen je sprak over later over dat wat buiten van binnen verwacht Een boeket een tafel vol vragen en ik rook weer de geur van verlaten die zo penetrant ver kan dragen…

Verlaten gezichten

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 862
woorden zeggen niets splijten slechts de stilte na de storm weerlichten sterven in de gezwollen lucht wassend water stroomt langs verlaten gezichten flinterdun hangen de laatste stemmen aan de wind voorbij het witte kind…
Hanny29 mei 2008Lees meer >

Een verlate episode

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 580
De stoep lijkt schoongeveegd ontdaan van oude jaren de zakken weer geleegd het journaal kan het beamen En toch knaagt nog een verlate episode als een oud refrein in mijn gedachtebode En kan ik niet laten mij te zetelen in ’t oude zeer waar ik praten kan met mijn gestorven oudeheer…
elze8 september 2008Lees meer >

Verlaten land

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.479
Gedragen in het hart gedoemd door onwetendheid gewond, geslagen neergehaald zonder enig belang diepe groeven, aangebracht in emotie naar verlangen gestrand in achteloosheid van wetenschap en vooruitgang waar onverdraagzame waarheid beklemtoont, geen smeekbede aanhoort elke scherf zijn doel bereikt en angsten doet overstijgen mateloze…

de kade verlaten

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.729
zou ik je wel bij naam willen noemen of schreeuwen over de kade waar ijzeren schoenen van houten karren kletteren in een oceaan van lawaai ik vaar de haven uit onder een opgeheven brug handen als geklonken aan het draaituig waarvan het hart niet klopt omdat de richting door vuisten wordt gekozen mijn rug schermt…

Verlaten stad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
(voor Leonid Ivanovitsj Dobytsjin) Leningrad is in het zwart gedompeld nadat alweer een schrijver zijn hart, zijn ziel met zijn pen heeft doorboord, Leningrad gaat in het zwart haar eigen straten over, Leningrad is moe van al die zinloze zelfmoorden op een artistieke draaimolen - er staat geen lach meer op het gelaat van Leningrad, zij is…

Verlaten straat

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.309
In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt, En welig gras, voortwoekrend, ongestoord, In groene lijst de grauwe keien vat, Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis.…

Alweer verlaten

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.815
Ze heeft me verlaten Ik ben weer alleen Telkens zie ik het weer voor me De dag waarop ze voorgoed verdween Soms zie ik het niet meer zitten Dan wil ik overal mee stoppen Op dit moment lijkt niets meer te kloppen Alles gaat mis Laat me toch herleven Laat me toch stoppen met lijden Wanneer gaat voor mij ook het licht weer eens schijnen…
snoop21 oktober 2009Lees meer >

De stad verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 664
Zal de stad maar verlaten omdat ik jouw ademhart voel in al het onvergetelijke denken o troosteloze nacht zonder doel ik vertrek, maar heb geen antwoord of zwanenzang voor onze vriendschap niet iets als een duurzame oplossing voor het duister dat je meedraagt in het verlangen naar ontsnapping misschien in het diepste van mijn voelen…
mobar29 januari 2010Lees meer >

verlaten zandkasteel

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.027
wordt verslonden door de golven van de zee het neemt elk gevoel voor jou mee elke minuut een stukje meer zonder jouw bescherming zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee de zee maakt het zand weer plat zodat het lijkt alsof het nooit is opgebouwd of kapot is gegaan alleen mijn herinneringen zijn er nog aan de prins van mijn verlaten…
eline26 april 2010Lees meer >

verlaten straat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
niemand die met dit weer zijn hond nog uit laat met bakken komt het neer geen hond die er nog uit gaat…
Fred26 september 2010Lees meer >

HET RODE VERLATEN

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.028
morgen roept oktober rond de ochtend kleuren nachten valer eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten vanuit het oosten raast de herfst al eender met een open dag de blik door het raam verraadt herkenning en gespitste oren vangen reeds de oude roep uit vroeggeboren nevels overal waar afscheid blaast leg ik rode bladeren neer…
switi lobi28 september 2010Lees meer >

VERLATEN HERENWONING

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Het deftige huis naast het wijde moeras kent allang geen bewoner meer heeft één scheve wandkast van molm ribbelig hout vol grijs pluizig stof gemoedelijk nodend tot behaag'lijk luieren de ingezakte trappen en vloeren met gaten bergen lome mistroostigheid 's avonds kringelt kille poeldamp door kapotte ramen binnen voert heerschappij over…
Han Messie21 januari 2011Lees meer >