169 resultaten.
Ik word OMA?!
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
5.576 Van de dáken willen schreeuwen
er is een kleintje weer
op komst,
al is ’t niet de eerste,
‘k word Oma, wát een vondst.
Zo’n hummel met alles erop
en eraan, o ja en groeien
doet ’t goed, want Oma komt
eraan.Ach jee ‘k word Oma
wat een heerlijk tof gevoel.
Alleen jij die al
Oma bent weet wat of ik
bedoel.
Een overgelukkige OMA.…
Fantasiën
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.308 Het drijven watten wolkjes,
van zonnelicht doorboomd.
De jongeling ziet ze drijven
en droomt...
En onbewust elk wolkje na
drijft zachtjes een fantasia,
doch in de ruimte smelten beî
voorbij, voorbij,
voorbij.
Het drijven blanke zeilen,
waar 't meer de hemel zoomt.
De jongeling ziet ze drijven
en droomt...…
Ga maar...
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
2.489 De muziek speelt door mijn hoofd
Paradiesvogel van James Last
Prachtige muziek...maar nu niet meer
Jouw lievelingsmuziek
Tot aan je sterfbed
Ik hoor je zware ademhaling
Zachte muziek, fluitende vogeltjes
M'n hoofd vol watten
En ik waan mij weer onderuitgezakt
In de stoel naast je bed
Ik zie je bleke gezicht
Je stotende ademhaling
Ik…
kant noch wal maar gaaf
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
826 ach ja elk schatje
een eigen hartje
en de scharrel
gaat voor de baat uit
zoals de reutel thuis
klingelt
is west op z'n Best's
doet men met ganzeveder
vet op het leder
in diepe waat'ren
met troebele wonden
afgetroefd
door Nel van Klaveren
als vrouw verschopt
schuilend achter ramen
tranend tuitjes
nog te potten cyclamen
op kluitjes…
Eik
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.565 Stug loof uit kromme takken barstend, querus robur,
wát u zegt! - meer heb ik niet te geef behalve schaduw,
als wolkendek ontbreekt. Dus hou uw mond,
tenzij u eikels vreten wou; ze vallen
straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn
u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos.…
Vol in Leegte…
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
21 En daar sta je dan, met een hoofd vol watten
schaduw weerkaatst niet in je gedachten
en je vraagt jezelf af: wat is er loos?
Maar het heeft geen zin om hierover na te denken
je voelt je angstig, geïrriteerd en boos……
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 bloeiden de bloemen indertijd
met felle vorst van buiten
in huis binnen op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend…
Droeve gebeurtenis
poëzie
4.1 met 17 stemmen
4.183 Wát vrucht er ook verloren ging,
De godsvrucht bleef gespaard!
---------------------------------------------------
uitgebracht onder het pseudoniem van zijn alter ego
Cornelis Paradijs…
vakidioot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.365 Met zijn muil vol zweren
Lalt hij over een verre oom
Die hem inwijdde in algebra
Met ontstoken tong
Dramt hij maar door
Over abstracte dingen
Die hij niet begreep
Toen hij nog lag te woelen
In zijn wieg van watten
Nu is hij heer en meester
Over oerknal en zwaartekracht
Reikt hij naar de rand
Van zwarte gaten
Speelt hij met e=mc²…
Sporen van morgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
612 Donzige watten van stilte,
zwijgend in ordelijke akkoorden
die een menselijke kilte overstijgen
geregen tot eigenzinnige verhalen
verbouwd tot uitgeplozen woorden
in stille gang nooit zullen zwijgen.…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 ik ben alleen en mag van je genieten,
wát een voorrecht.…
L S D anno 1977
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
545 de dwaas van geen rook
muren rood groen en paars
buiten pink of is het vaars
steeds kleiner het plafond
in de kijkdoos zonder watten
is het luikje nog steeds dicht
m'n kop in de douche
zitten.....…
DE REE IN HET VOORJAARSBOS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 Wát wou ik weten zo graag.
"Wandelaar, wat doe jij hier
zoek jij hier je vertier?"
zeggen de ogen van de reebok.
"Verstoor jij de rust in de natuur
of breng jij door dit uur
in rust en kijkt alleen naar de natuur,
die nu is aan het ontwaken?"
Plots verdwijnt voor immer de reebok.…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Haar lichaam blijft sterk, de geest
verdwaald, treedt terug in zachte
watten, zonder ze het weet
ben ik heel dichtbij geweest.
Dementie: een sluipmoordenaar.…
het moet gezegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 het is als het ware, verstandelijk gezien, mijn bekende weg
maar ik kan niet ontkennen, dat mijn gevoel zich verengd
in mijn eigen schaduw, die ik ongewild in de watten leg;
de beleving van de nacht wordt onhoudbaar aangelengd
.…
Het is niet anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.482 konden zijn, nooit meer liefdeloze
dagen, als je liep, alsof elke stap daar hoorde te zijn
schreven je voetafdrukken in het zand me een brief
met een eindeloze zin over onze schoonheid en pijn
zodat ik nóg nietiger werd, me tot je onderdaan verhief
en dat ik dan nu in de schaduw van je liefde verdwijn
het is niet anders, maar ik neem je wát…
Voor wie nog inspiratie mist
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.408 Trekt nu zónder grensformulieren,
Over daken en door Laakkwartieren,
Vraagt in muisstille tocht,
Wát u dit jaar ook kocht,
Om Zijn dag vooral vredig te vieren.…
Zwaan
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
990 Hoe zij krakend omhoog opnieuw
de zwaartekracht overwon
oploste in het diffuse licht
van de opgaande zon
een offer van aarde en water
aan de wolken en de lucht
een beeld van een plek
die wiegend achterbleef
Waarheen zij gaat, op zoek naar wie
naar wat zin geeft aan bestaan
gedempt in oren met watten gevuld
en het kloppen van het hart…
LIMERICK
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.516 Die deed dit of dat,
het maakt weinig uit wát
want de clou is toch vaak nogal flauw.
. . . . . . . .
Een dichter uit oer-Zeeuwse klei
zei over zijn rijmelarij:
“Zoals ik het nu zie
is dit mijn conclusie:
een limerick, da’s niks voor mij”.…
amoreus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 in de koepel die ons hoog omspant
scheuren grauwe watten open,
onthullen omfloerste zonnebrand,
goud langs de rafelrand gekropen.
onder dat goud doorlopen baldakijn
klimt langs geworpen stralen
ons oog op naar de zonneschijn:
vuur in spelonken en wolkenzalen.
het grauw uitgewaterd, het is droog.…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 Het vuur is toch langzaam gedoofd,
Hun lijven zijn
Gevuld met witte watten.
Ze gaven zich over
Zonder witte vlag.
De lijfeigenen zijn
Monddood gemaakt.
Geen zwijgende
Verhalen meer uit
Lamgeslagen monden.
Afgesloten oren als
Een kluis.
En dan is er Stilte.…
Heel mijn leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.859 gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij gaat, zingend of zij zal
Zó eeuwig zingen zonder leed,
Nu voel ik - of 'k mij zelve wieg
In dromen die maar kort bestaan
't Is beter zo 'k mij zelf bedrieg
Dan 't leven droomloos door te gaan -
Nu voel ik zalige vreugde in mij
Bij 't luistren naar haar lach en zang
Want weet, wát…
Mijn lief is blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.520 val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij gaat, zingend of zij zal
Zó eeuwig zingen zonder leed,
Nu voel ik - of 'k mij zelve wieg
In dromen die maar kort bestaan
't Is beter zo 'k mij zelf bedrieg
Dan 't leven droom-loos door te gaan -
Nu voel ik zaal'ge vreugde in mij
Bij 't luistren naar haar lach en zang
Want weet, wát…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 Het lichaam blijft sterk, de geest
treedt terug op zachte watten.
Dementie: een sluipmoordenaar.…
KLEINE GELUKJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 Witte watten wolken, voortgedreven door de wind.
De schaterlach van een kind.
Kwetterende vogels in de tuin.
Op zoek naar vetbollen en broodkruim.
Natuur gesluierd door de dichte mist.
Beroerd door de muziek van een solist.
Een teder gebaar.
Een streling door je haar.
Een vreemde die vriendelijk groet.…
Moeilijke woorden....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.763 Maar een patient is een zieke, wát ie ook mankeert,
álle moeilijke woorden ten spijt.
En ik.... ben maar gewoon een simpele
Hollandse meid!…
Grenzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Het vliegtuig trekt zijn grens door blauwe lucht
maar grenzen bestaan daar boven niet
de streep wordt een zee van watten
tot zonnig besneeuwde bergtoppen vervormd
waarover de wind zijn prikkelende zilver zucht.…
Een mistige dag uit het leven van..
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
530 Zoals vroeger is het,
toen geluid nog in watten was gedrenkt
en spinnen vanuit in hun bedruppelde webben
buiten op haar loerden.
Zij ontpelt zich en kruipt terug in bed
met een doos tissues op de vrije plek
en boeken op de grond.…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.…
afscheidskus
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.836 liefde en haat op één A4
bleef bij je waken, tot 's morgens vroeg
we bespraken van alles, je kanker was taboe
wát kon ik je nog geven?…