het moet gezegd

mijn gemoed heeft bij tijd en wijle windeieren gelegd
als ik bij een herstart de lat te hoog leg,
iets dat voorkomt uit mijn manische naïviteit,
dan is de vreugd helaas van korte duur
en word ik door een blinde droom verleid
.
dan komt de aanloop naar een volgend licht,
door mij ongevraagd of wellicht uitgedaagd
op een pad waarop ik mij aan de werkelijkheid schuur
en mijn energie zich mateloos naar binnen richt
.
het is als het ware, verstandelijk gezien, mijn bekende weg
maar ik kan niet ontkennen, dat mijn gevoel zich verengd
in mijn eigen schaduw, die ik ongewild in de watten leg;
de beleving van de nacht wordt onhoudbaar aangelengd
.
u ziet aan woorden ontbreekt het mij niet
het verdeel en heers kan ik goed duiden
en stuur mezelf met een kluitje in het riet;
.
zeker, ik heb ook weet dat de klokken
voor een ongewisse tijd het -Angelus- luiden

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 16 augustus 2026

julius.dreyfsandt.zu.schlammgmail.com

Biografie van deze schrijver

stemming

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10