1569 resultaten.
BLINDE LIEFDE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.128 Of zaagt gij nooit, hoe in de morgenwind
De sterren ras verbleekten, als verteerd
Door gloed en licht, zodra de grootse bron
Van al wat leeft, de dagvorstin verscheen?
Schoon straalden zij, aleer de macht begon
Der heerlijke, door wie haar glans verdween;
Gij zijt, geliefde, mij een beeld der zon;
Verblind door luister zie ik u alleen!…
Bezwaren bezworen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 De redactie van Filémon gebruikte hetzelfde argument als dat van College Tour inzake Holleeder: Big Frank heeft z'n straf uitgezeten en op dit moment lopen er geen strafzaken tegen hem (bron: SPITS!).…
De tijd staat niet stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.647 De tijd staat niet stil, maar verloopt als
het water dat nooit terugkeert naar de bron.
Intussen doet het waar het voor dient: het lest
de dorst van wie wil drinken; wast de dingen die
om klaarheid vragen, om gereinigd weer te zijn
wat ze in oorsprong waren; zo is ook de tijd die
steeds weer heelt en koestert, tempert en verzacht.…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan die innerlijke vurige vreugdesdans
van passie worden gedoofd
als bron van het wezenlijk zijn
en zelfs de dood zijn rug zou draaien
omdat juist die eigen levens-kracht
elke passionele vlam terug zal op doen laaien…?
Laat mij mijn passie,
laat mij mijn leven achter na gaan
en ten volle be-leven !…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek,
de verte nieuwe horizon en tijd onthult,
dan ligt de toekomst voor mij open,
laaf ik me aan eigen, onbedorven bron.…
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Mijn maag voed ik graag
met woorden
en de lekkere trek
met zinnen
en heb ik echt honger
dan schrijf ik tot ik flauwval
Maar met een beetje water
de bron van elk bestaan
kom ik weer bij
en zet me wederom aan de pen
Zo stromen mijn woorden weer
door de aderen van mijn lichaam
waarbij mijn menselijk skelet
zich onmetelijk staande houdt…
als jij van mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 als ik jou zie
jouw glimlach en jouw ogen
zie ik de liefde glinsteren
die ons verbond zegelt
in dagen
dat de lucht donkert
luister jij mij tot rust
dek jij sterren stralend
mij kussend toe
in tijden
dat de hemel zonnestraalt
bruis jij mijn bron
gelijk een regenboog
de wereld zacht omarmt
als ik jou zie
jouw glimlach en jouw ogen…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven,
Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen;
Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen,
In wisslend spel van schittren en verstuiven -
En in de branding van dat stage schuiven,
Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, -
Tot indigo en brons in grijs verdwijnen,
Om zilvren kuiven weer omhoog…
Opnieuw te baren?
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
466 van naakte
wolken voert tot een lichte
glimlach die de monden baart,
omlijst met luister en alle vrije
vlinders in de buik, die alleen
paren in de morgendauw, hun
vleugels laten drogen, ontvouwen
in het decor tot een kikkerkoor ,
zeldzaam op deze uitgelezen dag,
leek uit het niets te komen,
maar bracht alles bijeen tot
de bron…
Mondmaskers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Wat een bron van spot was
is nu het nieuwe normaal:
Het mondmasker.
Benieuwd hoe snel de sociale druk
zal toenemen op wie er straks
geen draagt in de supermarkt, op een tribune,
in het contact met ouderen of zieken,
aan de koffiemachine of aan de toog.
We aarzelen om elkaar te wijzen
op onze verantwoordelijkheid.…
Pesten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
885 en toch denk diep na, maak je leeg
laat jouw laatste spirit in het spirituele overgaan
boek nu een reis naar de maan
doorsta een nieuw soort belevenis,
die ook aan jou gegeven is
nu kan ook jij eindelijk
de schoonheid van de sterren
in je opnemen
alles wat je doorstaan hebt
is nu verleden tijd
blijf geloven in de goddelijke
bron…
Geestelijke voorbereiding.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 De stilte heeft bezit genomen
een bron van nieuwe krachten
deed woorden binnenstromen
in tijd en mijn gedachten
Woorden werden zinnen
‘t spreekt tot mijn geweten
‘t drong mijn hart toen binnen
de Geest heeft het bezeten
Door Liefde toen verlicht
‘k werd erdoor gevoed
‘t wezen wordt zo onderricht
hoe het daarin wandelen moet
‘k Mag…
Vermoeide paarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
398 terugkerend onderwerp
de uitkomst niet in het geding
spannen alleen de doden
hun vermoeide paarden uit
elke onhaalbare hindernis
in de barrage van de tijd
wordt ervaren als gemis
waarin schaduwen bleker
worden, rekken zich uit
in een eindeloze
reis zonder cliché
van bitterheid
waarin zelfs
onze zon veroudert,
ontstegen aan de bron…
Zondagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Het dorp ontwaakt
De torenklok slaat
Bim Bam Bim Bam
Het boek: een oude psalm
O gedicht in 't morgenlicht zo schoon
David's Zoon Uw kroon o Waarde Zoon
De tempel waar Uw Geest wil wonen
Is iedereen uniek zonder mensenklonen
O Majesteit, oneindig licht o bron
Zoet is 't purper van de opgaande zon
Bedauwde paarlen lelies en fluwelen…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Verwen het liefst een naamloos en
eenzaam kind wat ik ken en ben, in het
idioom van het beleven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je de bron van tranen vindt
Ik misgunde mij die horizon, er bestaat geen
wereld zonder droom, in de schoonheid van
de broosheid wint alleen de liefde als
grootste aandeelhouder.…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 behouden
in liefde vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid verhinderen
ondanks het lichamelijk van elkander gescheiden zijn
bewust van ' t gevoel verbondenheid
Als hij allerlei herinneringen in zich levend voel worden
de aardse dampen, de woeste zee
met in ons gevoel de trooster die troost
ontsprongen uit de bron…
Liefde kan een reiziger wezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Aan de bron van de liefde
is slechts de waarheid wijs.
Voor altijd zal niet eeuwig duren
als men niet is toegerust voor de hele reis.
Een foto van een leven
in een rugtas tegen de klippen op.
Pieken kunnen alleen weer diepten geven.
Een dal komt veelal na een top.
Twee harten die klopten
voor wat niet eeuwig kon zijn.…
Waanzinnig Winterweer geluk(t)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
487 Eindelijk weer een waanzinnige winter
Een koude winter met sneeuw en ijs
Met heftige storm en sneeuwduinen
Maar ook met windstil en de zon
Ik warm me aan die hemelse bron
Ik kleed me wel op hevige vrieskou
Ik voel me zo prettig in m’n element
Door de elementen van die natuur
Beter dan welk medicijn dan ook
Gaat ver boven welke drugs voorhanden…
December 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 corona te verslaan
Weinige die door de deur naar binnen gaan
O merk op , hoe fris is het thuis
Waar de wind ruist door het huis
Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan
De blinkende ster, mijn God mijn lief mijn Overschone
‘t Licht in donkere nacht dat op aarde kwam wonen
Och Wonderwezen met een hart zo zoet en zacht
Bron…
verruim de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 met als bagage in jouw rugzak
de lauweren van het verleden
wacht een nieuwe baan en rol
in nog ongeschreven toekomst
een job die jouw ambitie vraagt
om met de inzet van hart en ziel
voorbij de linie van het bekende
jouw horizon te gaan verruimen
met frisse blik en een dwarse kijk
zul jij het onverwachte ontmoeten
met inzicht als bron van…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Een compilatie van 30 titels van netgedichten van de afgelopen week
___________________________________
Zal iemand je troosten, gedachten vannacht
Met hart en ziel in a space fantasy
Geen neologica eerder magie
Zie ommezijde in schemerpracht
Zon van de schepping, bron van inspiratie
Jachtgodin Artemis pracht der seizoenen
Bloem op de…
Pasen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 Pasen zal nooit meer hetzelfde zijn
Je besloot te gaan
Die 1e Paasdag
Jouw favoriete feestdag
Werd de dag van je overlijden
De dag waarop je over lijden heen mocht zijn
Naar die staat van zijn
Van niet meer hier zijn
Van niet meer lijden
Van pure liefde
In puur licht
Een lichtreis naar de bron
In ons universum…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 proef je nooit genoeg
ik voel je nooit te lang
er is iets in je armen
waar ik altijd naar verlang
je draagt me zonder moeite
de zon zegt ons gedag
duizend sterren stralen
in je ogen en je lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de bron…
Godenspijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 Ontsproten aan het speeksel
van Sleipnir, schuimbekkend,
ziedend langs de hemel razend
met de Wilde Jacht;
Geboren uit Velum Universale
aan de voet van Berk,
Den en Spar, staande
in een Heksenkring;
Bron van kennis en inzicht,
euforische roes, brug
tussen de werelden
van mensen, geesten en Goden;
Je extase brengende hoed
werd geëerd…
Hotel du lac
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 De trein aan de overkant
vertrekt aarzelend en bij de bron,
een bosbeekjuffer, die vliegt als een
verdwijnende vlinder. Op het pleintje
van de stad speelt een oude man zijn
mondharmonica, hij vraagt geen geld.…
ChatGTP
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 een altijd parate steun en toeverlaat
een bron van kennis en digitale maat
helpt als gids bij elke eindeloze vragen
met door mensen bedachte antwoorden
een computer met eindeloos geheugen
verbindt de geschiedenis met het nu
door ideeën sneller dan snel te delen
stimuleert zij de creatieve mens
in haar schaduw schuilt ook het gevaar
van…
Hun visitekaartjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 gelegd
drie dimensies verder
klonk muziek uit
jeugdige generaties
nog niet scherm
geindoctrineerd
met onbevangen zang
hun bloemenwals
in een onbedorven
lente ambiance met
bloemen en bloesems
elkaar geestdriftig
enthousiastmerend
om met de tweede stem
de weg naar volmaakte
zang op te gaan waar
bloemen hun hart en
kleur naar de bron…
Aan Guido Gezelle (Bij leven 1 mei 1830 - Overleden 27 november 1899)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 schrijfsels in gestalten
onmisbaar
de zangvogel zingt volmondig
liederlijke verhalen
de bron van geluk
natuurlijk stuifmeel
weerklinken.
Zijn gedichten, zen worden,
onvergeten,
Guido Gezelle gebleven.
"k Hoorde zo geerne de veugelkens schufelen"
geschreven, als zijn laatste uitspraak opgetekend.…
OPNIEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Grote bron van licht, ruimte,
altoos present in het heelal,
nadert dra zijn verste verte,
zal keren, koersend op retour.
Moment van einde en begin:
een kind verschijnt op aarde,
zo teer, in doeken rap gevat,
pril leven tegen moeders borst.
Gestadig rekken dagen.
Zo was en is het van nature.
Licht trekt al wat knelt uiteen.…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 Wanneer je spreekt, verschuift de lucht
alsof een verborgen bron zich opent,
een plek waar woorden niet hoeven te dragen
maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid.
Soms lijkt het alsof tijd zich om ons vouwt,
een dunne sluier die alles vertraagt,
tot enkel de contour van jouw wezen blijft,
helder als een ademtocht die niet verdwijnt.…