voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.262):

In jouw nabijheid

In het zachte licht van een late middag
waar stilte zich hecht aan elke beweging,
blijft jouw aanwezigheid een trage stroom
die onder mijn huid haar weg naar warmte zoekt.

Wanneer je spreekt, verschuift de lucht
alsof een verborgen bron zich opent,
een plek waar woorden niet hoeven te dragen
maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid.

Soms lijkt het alsof tijd zich om ons vouwt,
een dunne sluier die alles vertraagt,
tot enkel de contour van jouw wezen blijft,
helder als een ademtocht die niet verdwijnt.

En wanneer je gaat, blijft iets achter -
een lichte trilling in de ruimte tussen ons,
een belofte die geen naam verlangt
maar toch haar weg vindt naar het hart.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 31 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 304

Er is 1 reactie op deze inzending:

Adeleyd, een week geleden
Heel mooi, Catherine! De mooiste zin erin vind ik' tot enkel de contour van jouw wezen blijft, helder als een ademtocht die niet verdwijnt.'

reageer Geef je reactie op deze inzending: