1813 resultaten.
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.
Onze reis, ruw gestuit na de start,
begon niet alleen met vage dromen,
wij schuilden bij elkaar, heel dicht:
het lot heeft ons dat wreed afgenomen.…
Opwaarts
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
509 De ontembare wilde in de woeste nacht,
een trage winterpijn, hoop, die nooit
zal smelten, alhoewel de wereld staat
niet stil, maar niemand zag hem toen
de duisternis zijn wezen kuste, de
hemel nam hem terug en het onsterflijke
is gewonnen: de liefde na de dood, waar
niemand omheen kan.…
Mount Everest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 genoten
De zon ging onder in het westen
In het oosten kroop de nacht langzaam dichterbij
Er was geen ontkomen aan
Daalde af over begaande paden
met de sterren als mijn gids
Mijn pad leidde mij naar
ongekende oorden
Naar onontgonnen woeste gronden
Waar de verlatenheid in elke rots
in iedere dorre boom
gegrift stond
Het dal
in duisternis…
De zon is goud voor wie ervan houdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 verblindt door
de koperen ploert
die je het uitzicht beneemt
ik zie hoe je tastend
kreunend
naar de ijskast loopt
van de ronde blokjes
uit het diepvriesvak
bestemd
voor de cola-rum tover je
ijskompressen:
legt ze op je ogen
een gebroken stem
uit de duisternis
grijpt je bij de hand
fluistert met
omfloerste…
Sol Iustitiae
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Zon der rechtvaardigheid
Oorsprong des levens
Glans van het eeuwige
Licht in de duisternis
Allerverduldigste
Minnaar van zuiverheid
Waarheid en schoonheid
en eeuwige wijsheid
Minzame hoeder
der broeders van zonden
van stenen des aanstoots
van ledigheids oor kussen
listen des duivels
van onkuise deernen
en vallende vrouwen
Zon…
Kameraad van de sneeuwwind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.171 bent verdwaald
stille vriend, beleden schaduw
eenzaat van de wandeling
in de witheid van de winter
ik volg je, ik volg je
ritmisch vormen zinnen strofen
onderweg naar nergens
op zoek naar niemand
en eindelijk zonder vermoeden
terwijl een enkeling het ziet
vormt zich aan het lange einde
een levenslied vol puur verdriet
in duisternis…
Warmtebron
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 Ik zit op mijn balkon
in de eerste februari stralen
van de warmte bron
die mijn ziel de warme troost doet schijnen
in de koude angst
verstarring van de oeroude planeet
met haar covid 19 leed
waar ziekte en dood
eenzaamheid en velerlei nood
zijn schaduw werpt over ons leven
dan zie ik uit naar de tijd
dat wij elkaar gewoon…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 De dagedampen daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte…
Om mijn oud woonhuis peppels staan
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.836 Het huis is hol en vol duisternis
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven"
gefluister is
boven op zolder, het dakgebint.
Er woont er een voorovergebogen
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven"
met lege ogen
en die zijn vrede en rust niet vindt.
-----------------------------
uit: Verzen (1897)…
Wereldbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
832 meest verduurde tijd
de beweging scheidde onberekenbaar
Maar vanuit de ruimte, hoog aan perspectief
zagen we een ander, heerlijk hoopvol beeld
alle levensvormen groeiden explosief
en het nieuwe uitzicht werd ons voorgespeeld
Elke ademtocht hergreep verbintenis
en de nieuwe kansen keerden vliegensvlug
levensvormen stierven uit door duisternis…
In de knoop
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.261 Het vuur in hem
Staat op punt van doven
Sintels her en der
Liggen triestig na te stoven
Vonken onder as verborgen
Wachten op zijn levenslucht
Om opnieuw te kunnen branden
In torenhoge vlucht
Anderen vaak gekoesterd
In de hitte van zijn haard
Het eigen vuur nooit opgerakeld
Is het schemer dat hem aanstaart
Als duisternis gaat heersen…
vlindervlucht 1965
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.282 langzaam vervagend in vergetelheid
verdwijnt de tijd
die donkersomber, omberkleurig
het allervroegste "vroeger" heet
nog één keer kijk ik om
en zie in duisternis
de Wanhoopmoeder, Schildervader zonder geld
en het Broertje dood.…
Vergeelde beelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 Vertel me, waarom je huilt
is het omdat de vogels zich groeperen
voor het schuilen tegen de moesson
of vanwege de duisternis die begon
voordat de dag zich kon profileren?…
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Ja, straks begrijp je, zelf in duisternis,
Niet meer, wat onder en wat boven is,
En twijfel je in wiss'lende kontemplatie,
Of soms de Melkweg is een rodelbaan,
En of je in sneeuw'ge nevelvlek ziet staan,
Beneden, ver, een blauwe konstellatie.…
CONVICTIE
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.084 ik schrijf m'n eigen regels naar de letter
boetseer een heilig, openbaar gedicht
nee, eer mij niet, ik doe alleen mijn plicht
afvalligen behandel ik als ketter
ik overweeg slechts zaken van gewicht
mijn omvang groeit, ik ben een binnenvetter
de spanning tap ik af als gele etter
ik druk me uit in Duisternis en Licht
dan keert het om, weerkaatst…
's avonds
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.376 bewust
de stem van het verstand die zachtjes sust
en spreekt van hoop met haar verborgen krachten
nog draalt de vulpen boven het papier
en dwaalt haar geest op zoek naar ware woorden
voorbij de lijfwacht van de nachtportier
ze hoort de klank van stil vergane oorden
en van dit schril en onvertaald gemis
verhaalt haar pen en zwijgt de duisternis…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 Ik ben alleen
met de rest,
ons vroege hart
stuurt wegen afgelegen
Vlinders dragen vragen
van bloem naar bloem,
De duisternis valt,
sterren vallen mee,
vanachter zonnestralen,
zielen zien,
zielen delen de avondlucht met velen.
Vergeef ons later
want nu is het te vroeg,
één dag is niet genoeg !…
tot u spreekt uw krant
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
637 met de ogen dicht
ik toon u mijn woorden die u bij de lurven
zullen grijpen als een bonte stoet van
valse predikers en krachtige leugenaars
lyrisch, met een scheutje azijn, gevangen
in loos gepraat, tobbend met de ruis van
terreur en zondagse psalmen
hoe een mens wikt, zwijgt en vals beschikt
het ware licht blijft zoeken in de duisternis…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 - We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van -
Sterren in de duisternis
van blauw tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd…
Sterrennacht in Nederland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
851 Als de ochtendzon het felle kaslicht bestrijdt
wordt om de verloren duisternis luid getreurd.…
lentezon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 Ze lijkt wat rond te kijken
en begint dan langzaam te drinken
van de koude duisternis.
Dan vertelt de lentezon me van je ontwaken.
Ze doet haar traag verhaal,
over je haren, een voor een, op het kussen,
over je armen, die ze betovert in brons.
Dan zal het licht je wekken,
zul je je bronzen armen strekken.…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 Wieg me in de stilte
Onarm me in het gevaar
Geef me de veiligheid van gisteren
Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het…
Schemerende stromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Niettemin kruipt licht onder
de deur naar de duisternis.
De contouren van de schemer
vervagen in de ijle nacht.
Geduldig blijft de deur gesloten
waarachter onwetend het duister wacht.…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis
Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …
Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en…
Kom, gooi het rep en roer om
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ontslagen tot oppervlakkig meer
Water wordt slechts gevoeld
In een natuurlijk tranendal
Verdriet oogst in vruchtbare grond
Een geweldige bodem potentie
De drainage is tijdelijk aangesloten
Op de stroming vanuit de goot
De één na de andere plant het kruid
Schiet vanuit de aard omhoog
Het licht valt op zijn schijnbaar
Duisternis…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Alleen de afname van warmte
kondigt tijdelijke duisternis aan.
Dan breekt de dag die eindelijk
zijn verschroeiende adem laat gaan.…
over leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.060 het is jaren geleden dat ze me vertelde
van de duisternis die in haar huisde
de littekens ziet alleen zij ´s morgens in de spiegel
de angst die ze kende bestaat nog steeds
al is het nu meer een volgzaam beest….therapie
daar geloofde ze niet in en de jaren gaan nu
bij haar tellen dus dat heeft ook nauwelijks nog zin
haar leven zou er niet…
Overstuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 Wie kan dit echt verstaan tenzij wie zelf die
duisternis ooit heeft doorwoond, het niet
meer kunnen ordenen van heel die wereld die
chaotisch en onheilspellend op je afkomt,
met dromen die heel angstig zijn en beelden
die je hart verpletteren met kilheid en
alsof er nooit nog andere dingen zijn die
vreugde kunnen geven.…
Einde van het eiland
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Minnaar van dromen
zou je willen vragen
aan het einde van het eiland
dingen die echt deugen
zingend over liefde
zoete wens in duisternis
dat je best weer wil begeren
voor die droom aan vasteland
zo lief jouw lieve zinnen
dromend over liefde
overtuiging van geluk
zoektocht naar waarachtigheid
vliegend over erotiek
een onbestemde dorst…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Maar in sprakeloze wanhoop,
als het licht van de duisternis
herpakt in de seizoenen om een
herwaardering strijdt,
naar hogere ruimten stijgt
waar het – evenzo – een
bandeloos leven leidt, zonder
verbanden naar de letters van de
realiteit, de voordeligste
positie kiest en voorrang krijgt.…