1878 resultaten.
Kerstziekte
gedicht
2.7 met 67 stemmen
37.035 Geen plaats voor paarden, engelen;
in geen herberg thuis. Ga liggen
onder zeven dekens, koorts ranselt
de gewrichten, laat hem, hij maakt
zich zwaar in haarwortels en oogkas.
Straf, teken? Na een troebele
nacht ligt water glad over radeloos
gras, een zuiver blinken tussen
wolk en vroegere weide.…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 Laten wij de hemel vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen
Het paradijs nam;
Om een teder etgroen…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 ik zal bij je zitten tot de lichten doven
ik zal je verwarmen met mijn strelingen
alles voor je doen om je tranen te stelpen
en dan tevreden weten dat het goed is
dat je gaat waar je vliegt en waar je daalt
in de vleugels van opwachtende engelen.…
mystiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 van verre ten hemel rijzend
het einddoel van de pelgrim
die onder in de stille reus
schamele heilige resten aanbad
engelen van de kerk daarboven
die met hun zachte glimlach
de oude mystiek beschermden
tegen barbaarse granaatscherven
in de hoge gewelven is de schemer
speelt het orgel een tere fantasie
daaronder fluisteren kleine mensen…
Thai-hard
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
921 ongeloof op de lippen
dit is fictie, tranen zijn echt
majesteitsschennis
een hamerslag heeft de boom geveld
berecht uit onrecht
om te schrijven, want
men doet hier niet uit de doeken
dat koning en prins talloze
dames bezoeken, bandeloos
de bastaard en moeder verdrijven
© Hanny
3 Jaar cel voor Australische schrijver/leraar Engels…
De tijd opgeheven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
753 binnen draaien
als opgeblazen carnavalsballonnen, prikkeldraad,
onder de ijzeren wals gillen de eenzame, ineengedoken
lieveheersbeestjes om de genade die uitblijft
en er zijn graankorrels die met handen en voeten
het overgewicht van de destructie uitschakelen,
waar windmolens exploderen, baraka de ruimte neemt,
nooit kan Lucifer onze engelen…
's werelds grootste zot.
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
2.721 Recht kijk ik de engel der wrake weer in het gezicht.
Voor de zoveelste keer van naïviteit beticht.
Levenslessen zijn weer duur betaald,
En weer geen certificaat behaald.
Intuïtie heeft mij moeten leren
Mij tegen list en bedrog te weren.
Maar hoop had mij weer in haar macht
En heeft zo weer mijn ziel verkracht.…
wat moet ik nu?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.061 ik ben de duivel,
zij is de engel.
ik vecht om hem,
hij vecht om haar.
wat moet ik nu?…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 .
-----------------------------------
uit: 'Perspectief met Engel', 2003.…
Bij je vertrek
gedicht
2.7 met 35 stemmen
26.320 breuklijnen konden verzachten tot de
fluwelen ongereptheid van een olijftak
waarin we je ogen weer inktglad konden strijken
je bedremmelde beentje
in glans konden laten overtreffen
waarin we je huilbuien en woedeaanvallen
voor altijd konden afwenden. uit het slagveld
van je ouders wilde ik je wegplukken
je koesteren en hoeden voor verraad
je engel…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wanneer de mistige ochtend
de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen,…
Lang geleden.
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.583 Waar Engelen het kindje door
hun lied een welkom lieten horen.
Herders spoeden zich naar de stal
hun schapen warmde het kindje,
dat lag in een kribbe gevuld met stro.
Een kind dat was gekomen, om vrede
te brengen tussen alle mensen.
Jaren later vieren wij nog steeds
de geboorte van het kind, maar
vrede is nog steeds maar een woord.…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 De oude nacht
is helder als door engelen gedronken water.
Het is een zegepraal. Het is volbracht.
Alle vogels vliegen zachter en steeds jonger.
Het woord is vleesgeworden en het klinkt
levend in den lijve van een heilig wonder:
mijn zonen zijn geboren en de koning drinkt.…
298
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
500 298 zielen onschuldig neergeschoten
298 mensen op weg naar een bestemming
zonder te weten
dat die bestemming in een andere wereld zou zijn
298 keer mogen we niet vergeten
hoeveel van ze gehouden is
hoeveel ze voor onze wereld hebben betekend
298 bloemen in een bloemenzee
298 knuffels nemen ze met zich mee
298 engelen is de hemel rijker…
Woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
837 Daarin zingt een fluistering,
indringend en niet te verstaan
Als de maan die tussen de bomen door,
licht schijnt op de verduistering,
Waar de stemmen over gaan
Is gekerfd in het zwarte hout
Deze bomen met hun tekens eeuwenoud
Door maanlicht als van goud
Zijn onzichtbaar en eeuwig verbonden
via een roodgloeiende band
Tastbaar en door engelen…
Ontwaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
764 Vredig lig je daar,
ogen gesloten,
wonderschone engel.
Mijn vingers beroeren je naakte lichaam,
Wereld in mijn handpalm.
Ik bewonder je pracht,
gesloten ogen vangen de mijne,
een blik gevuld met tederheid beroert je huid.
Vuur ontspringt mijn hart
als ik je in mijn armen sluit.…
Achter het behang
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
517 Als ze sliepen,
ja dan waren het engelen,
maar soms:
had ik ze achter het behang
willen plakken en schamen,
dat doe ik me dus niet!…
Kerstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
897 Als de donkere dagen zijn gekomen,
en de kerstviering mij verplicht;
laat ik mij leiden door mijn dromen
en de engel die mijn boom verlicht.
Als de donkere dagen zijn gekomen,
en de kerst reeds op mij wacht;
wordt ik geestelijk meegenomen
door het wonder stil verwacht.…
Wijze Domheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
896 Zo Dom te zijn als Utrecht, Trier of Keulen
zo stevig vastgenageld, zo alleen
te staan, bereid je af te laten beulen
door wind en kou en regen, stil als steen
Je hoofd een koepel met twee hemisferen
de binnenwand van engelen bekleed
waar het gezang weergalmt, het exulteren
van heel de schepping die zich heilig weet
Zo dom: geen redenering…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 meer dan bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm niet bewegen
en er was nog
geen 'wacht der wegen'
We stonden ernaast
hulpeloos
ten einde raad
en zelfs verlegen
Een boerin
met een keteltje water
'n reddende engel…
De Zone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Veer na veer, vallend
van de vleugels van de duistere
engel die vallend hoogte verliest
boven de nevelige begraafplaats
- vak na vak staken en stenen
Mannen moesten doden
jongens waren bange helden
honger en ziekte deden de rest
Het leven is mager, de borsten
van de meisjes zijn te plat
voor de baby's in hun buik
Tussen de tere zwarte…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 te weten
door de kuilen
van de nacht
beroofd van kracht
terwijl de
wolven huilen
als wij bij
elkaar schuilen
in de met sneeuw
bedekte
winternacht
rondom
witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren
wereld gedacht
de engelen…
Vier ramen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 hoe kan het dat ik
buiten aan de boerderij
vier ramen zie
en binnen
zijn het er maar drie
de landwacht van de NSB
trok zijn conclusie
vond achter een kast
zes onderduikers
de familie Sachs
boer Lammert Huizing
moest ook mee
en Reinders de dominee
die de kinderen Sachs
Engelse les gaf
uit Sellingerbeetse
de trein reed ze
naar het concentratiekamp…
Verdiept
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Gedragen door zachtroze wolken
fladdervlinders in de buik op jacht
gretig naar de sterren reikend als
verlangen wakkerde in nacht
stamelwoorden zoet van klank
alsof 'n engel hemels zong
wat hadden we de liefde lief en
och wat waren we nog jong
nu peinzen we de wolken weg
is één woord al voldoende voor
wat er onuitgesproken bleef en…
Van lood door leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Na Pinksteren alsnog aan mij verschenen
Vermomd als duif op een rood pannendak
Verlaat en zonder zijn verzoeningstak
Zo zwaar als lood, er was een kind verdwenen
Het werd na dagen levenloos gevonden
Nabij een huis geblakerd na een brand
Een engel nam het zag ik bij de hand
Wees het op bloemen en vertrokken monden
Wees het op 't lijfje…
de doden komen altijd terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 montere man
in korte broek
baardje
het tanige bovenlijf
ontbloot
verwarde piekharen
steken onder de
verfomfaaide hoed
pretoogjes glinsteren
achter de ronde bril
slaapzak onder de arm geklemd
de waterzak in zijn hand
een zweetdoek bungelt
aan de riem van zijn kaki broek
no dead man walking
deze man praat
niet met engelen…
Ami ancien,
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 ha... hele oude vrind
wat is het lang geleden
dat we deden wat we deden
in de schaduw... uit de wind
o ouwe, ouwe rot
waar is die tijd gebleven
toen we nog memoires schreven
als engel en jonge god
en... oude vriend van mij
weet jij van al die uren
nog het fijne van die kuren
op zo'n snoepreisje voor…
De deskundige en het doorzichtige meisje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
946 vroeg hij steeds en steeds
zweeg ze wereldwijd maar zodra hij dacht
dat ze was verdwenen verscheen ze
een spiegeling in een fysieke kamer
Ze is een engel, dacht de deskundige
Af en toe stoot ze engelachtige
klanken uit. Af en toe
voel ik dat ze lacht
Ben je daar? Ben je daar? Heb je me gezien?…
Betlehem
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.856 Ons moeder heeft ons reeds geleerd
Dat men uw heil'ge naam vereert;
Dat boven de heem'len uw glorie zweeft
En de engel voor uw aanschijn beeft.
Maar neen! ge lacht zo gul en blij,
Gij hebt een moeder, zo als wij.
Niet waar, ge wilt ons broerke zijn,
O kindje lief, o kindekijn?
engelen.…
En zoveel schande werd in liefdes naam...
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.694 Maar voor een ogenblik bezinning keert,
Men weet weer de verrukklijke engel veil
Voor alles wat zij maar op aard begeert,
En reinheid zoekt weer in verdriet zijn eigen heil.
------------------------------------
uit: Al dwalend XI (1941)…