2545 resultaten.
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Nog even straalt de zon alof het
hoogzomer is
en al ruik je de ondergang, het donkere,
het verdwijnen van zoveel licht en kleuren,
deze uren zijn heel kostbaar:
ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren.
Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen,
ze vullen je herinnering
met dankbaarheid en erkentelijkheid
om onverdiende gaven.…
Dicht over de tong
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
772 vurig likt de nacht
dichte duisternis bloot
dorstig en hunkerend
naar schone handen
violen klagen de modder aan
die langs veel mouwen druipt
duisterval laat zijn sporen na
op blondgeverfde traptreden
de snerende klanken
glijden langs de leuningen
naar beneden en eindigen
in een weerspannige schoot
er is geen weg terug
al krijsen…
het boek
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.179 Ongeloof en twijfel
aan klanken gegeven.
Uitvluchtoord van eenzaamheid.
Gebonden in gedichten.
Snakkend naar de vrijheid,
Geduldig in al zijn facetten
van bescheidenheid.…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
Werelden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
626 Wie leeft in de wereld
van de muziek
leeft van tonen en klanken,
wie woont in verf en tinten
van licht en klaarte
vindt geen gehoor
bij de bankdirecteur en de centen,
en niemand weet en verstaat alles,
dus laat ons maar nederig wonen
in de eigen wereld en
openstaan naar de ander,
zo verschillend en toch gelijk.…
De ijzeren dame
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Mevrouw van Blerck
was een fragiele oude dame
maar die ook van ijzer was
ooit zorgde ik voor haar
ze vertelde mij
over het Jappenkamp
waar zij kampuniformen naaide
wijl haar zus
troostmeisje was
ze zijn beiden
reeds jaren overleden
maar de herinnering
aan de woorden
de bittere klank ervan
blijft leven
soms zie ik slakjes met hoorntjes…
Hyper door testosteron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 hij patste wat rond
hyper door testosteron
een lijf getekend door
winst en zware verliezen
stoeide met gewichten
die wij nooit konden liften
uitte wat klanken die
dumbells spontaan deden dansen
getergd liep hij langs
op zoek maar een prooi
mij keek hij niet aan
zag ons op zeker niet staan
ik zwaaide bij weggaan
hij lachte en wilde…
- Evenwicht -
netgedicht
3.6 met 54 stemmen
564 duizendmaal gebroken,
staren door alle transformatie heen
muziek en creativiteit pakken
het ongelofelijke verstandelijke levensgeschenk,
zijn nauwlettend strenge leermeesters,
dankbaar en onverschillig in hun wijze doen
evenwicht in mijn geest en droombewustzijn,
niet verschroeiend, niet oogverblindend
luistert naar geluiden en naar klanken…
In Gouden Handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 bloot op de eenzame weg waar donker
moed in de schoenen zoekt drijf ik rond
zwarte rozen op klanken van engelenzang
tot aan mijn grenzen laat ik jou komen
oude schoenendoos vergeeld om tranen
adem jij schaam momenten in zwart wit
de geur hangt nog steeds rond het eiken
lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter
zal ik nooit meer knielen…
Met huilende mond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 Zij keek mij zonder ogen aan
en zag welhaast door mij heen
Haar ogenlicht leek uitgegaan
Inwendig dood, zo het scheen
Lege blikken zagen door mij,
als van een onbestaand mens
In hemdje met jeans, als kledij
uitte zij haar zwijgende wens
Stille woorden, zonder klank
zweefden uit haar droge keel
Dan week ze van de mistbank
haar blikken…
merels in het gras
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
538 de eeuwige jeugd bezat vandaag wat veren
grijzer, tussen bruin, want eeuwigheid bezit wel jeugd
doch ook de ouderdom
ik hou van ze, van hoe ze tussen groen
wat wormen rapen en de dag bezingen met hun stem
zo wonderlijk in mooie klanken
en zo tijdloos, zoals slechts muziek kan zijn
die voortgebracht wordt door iets puurs
zonder pijn…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 ze rollen af en aan, langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een…
het lot dat stuitert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 hoe bedreven de geest verrijst
boven de klanken van geduld
laakt het lichaam de behoefte
aan warmte en wijsheid
bedwelmd schittert het blauw van de tv
door een traan van het rechteroog
alhoewel dag veertien volmondig
het weten flankeert van wijze witte
jassen woorden is deze onrust
als knisperend van grind op mijn graf
geen dag zal nog…
manifest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 zoals warme tranen koele meren doen ontspringen
wil ik hier mijn voetstap achterlaten
in enkele woorden en zinnen onthouden worden
bewijzen dat hoe nietig ook
ik was
zoals in kleur en klank het schrijnend leven
hoog zwevend boven het grauw
ongezien maar krachtig als de bron
die de bergwand kan doorboren
ik ben
en de woorden luider laten…
Dwalende schaduwen.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
666 Engelen zullen hen daar ontvangen
als ze staan voor de gouden poort die
open zal gaan en hun verwelkomen
met muzikale klanken hen omarmen
met de warmte van het eeuwige licht.
De poort zal voorgoed achter hun sluiten
ze zijn thuis bij “de bron van het bestaan”…
Als de avond nadert
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
906 fijnbesnaarde klanken
vertellen over mijn innerlijke waarden
zij omsluiten heden mijn trage denken
woorden blijven liggen op de aarde
alleen mijn vingers bewegen
door wat mij wordt opgedragen
ik volg slechts de toonaangevende zegen
die opborrelt uit onaantastbare lagen
afscheid hangt boven het meer
in een dromerig hemels groen
stilte geeft…
De muziekkamer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
717 Na haar vertrek
keek ik de kamer door
met een vernieuwde blik
tussen het oude en vertrouwde
hoorde ik zacht de klanken
van piano, fluit en koormuziek
onder mij kraakten
de veren van ’t antiek
en bij het achterover leunen
ontmoette ik de ogen
van mijn altijd
Aanwezige
aanmoedigend publiek.…
Natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Jouw schoonheid nooit beschreven
jouw frisheid vanaf de morgendauw
mijn liefde voor jouw is altijd gebleven
vertolkt zich in zorgzame trouw
je kleuren zijn niet te vervangen
je vormen zo kunstig iel en teer
het gemis van mijn diepste verlangen
hervind ik in jouw schone klanken weer
leven van zoveel afhankelijk
dat toch alle liefde en rust…
Een rijmpje voor Ella
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.662 Ella, Ella,
o bella bimba,
‘goed’ en ‘voornaam’:
dat betekent je naam,
de klank van zon en zuiden,
van klokjes die helder luiden.
Ella, Ella,
O bella bimba,
volmaakt meisje,
soms krijs je,
maar niemand wordt boos,
meestal slaap je als een roos.…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 de te gekke woorden, de klanken
van de melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.
Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd
in ruimten klein als cellen tussen muren
en leven slechts vandaag tot morgen.…
Tortelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De kopjes in hun teder neigen
zo passend bij die tere klanken,
drukken louter ware liefde uit.
Genegenheid verdient geen zwijgen,
maar zangen om daarvoor te danken
in jubelende tonen, vaak en luid.…
Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 getergde lichaam
baant zich een weg
door gesponnen weefsels
in eindeloos bestaan
daar aan de einder
staart zij gebroken gedachten
vingers omsluiten een gedroogde grashalm
roerend in een kolkende rivier
versteend met geknakte vleugels
vlijt zij zich tussen spiegelscherven
en rozenblaadjes
achter gelaten door een eenzame pianist
die klanken…
Op zoek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
525 raad niet mijn gedachten
als ik naar buiten tuur
vaak is het ook voor mij wachten
zwijgen lijkt dan mijn beste buur
overbruggen van diepte
naar een heldere klank
is meestentijds afhankelijk
van een onzichtbare kracht
meestal wordt het beheerst
door eenvoud op zoek naar macht
of chaos die door aderen jaagt
en hard wil vertalen naar…
kerstlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.188 ik draag een ster in mijn raam
ze straalt haar zachte licht
rond alles, dat verduisterd lijkt
binnen prijkt een boom
er hangen engelen in, verscholen tussen
goud en witte winterbeelden
proef de weelde van vandaag:
de boom beschermt een Kind, een vrouw
en steunt haar stoere man
ik voel verlangen naar jouw naam
haar klank verkleurt mijn…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 In diepe stilte
krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas…
Binnenwereld...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 Zachte diepe monotone klanken brengen het denken tot rust
en dragen naar het hoogste bereik van sereniteit,
waarin het wezenlijke zijn
samenvloeit met het volmaakt microkosmos geheel,
tot dat het harmonische beeld ook in het macrokosmische versmelt !
In dat eeuwigdurend lijkende stil-punt-moment
is dan nog slechts vredige rust mijn deel !…
Dicht bij jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 Een steinway klinkt
Publiek afwachtend en stil
Klanken komen uit
Een ingetogen gedaante
Vingers glijden
Over toetsen
En raken jouw
Luisterende ziel
Ultieme verklaring
Van verlangen
Van dromen
En wachten
Ik wacht op jou
Doorzie mij
Hier ben ik
Zo dichtbij
En toch
Levens verwijderd
Van haar, zijn inspiratie
En wanhoop
Zien…
Als het bloed niet stolt,
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Ieder waarde werd een ding,
iedere zin die ons toekwam
in zandkorrels opgegaan, toen
de vloed onverhoeds aanviel
ieder woord dat werd gewogen
ontoegankelijk,
tot eigen gebied verklaart
elk verzwegen woord,
als het bloed niet stolt
en de klank zich niet bewust
wordt in het zwijgen,
hult zich in kwetsbaarheid.…
Frontaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 wij zitten radicaal aan tafel
zoals onze flessen zich ledigen
in klanken tot woorden
van platgeslagen schuim
tijdens vetgerande glazen
waarmee taal onhoudbaar is
die eenmaal gesproken
monden heeft verlaten
zich nestelt in geheugen
en plooien van moleculen
verzadigd van onbegrip
in morfemen ondeelbaar
wij verlaten stellingen…