2296 resultaten.
liefde
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.198 gezicht, doch
voelde ik me toen slecht
alleen en verlaten
niemand die met me wou praten
tijd liet ik aan me voorbijgaan
vrienden liet ik staan
ze waren niet echt
haren werden wat langer
ogen steeds banger
ik stond op het punt het te begeven
en toen stond jij er plots
uit het niets kwam je dagen
zonder kijken, zonder vragen
kuste…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis
De machteloosheid van de beweging
dwingt alle machten in een rust
sinds de avond waarop hij heenging
buldert de gesel op mijn kust…
Maria van Magdala
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 Noem mij Maria
al ben ik niet als mijn naamgenoot
een zedige vrouw
ja zelfs de onbevlekte maagd
dat zijn jullie woorden
waarom mijn naam verguizen
door mijn lange haren
die zijn tranen drogen
door mijn lippen die
voeten kusten of zelfs
de nardusmirre waarmee ik balsemde
Noem mij gewoon Maria
zonder de steen
voor mijn voeten te gooien…
ZEEBEVING
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
640 heeft lichte averij
Maar blijft voor haar het neusje van de zalm
Zijn denken lijkt geheel te zijn bedolven
Verdoofd nog van de huizenhoge golven
Slapen wat restgedachten op het strand
Ze legt ze in een aangevreten mand
Aan wie in 's hemelsnaam geeft ze die prijs
Aan onbekenden, middels flessenpost
Aan strandvonders, bij ontij aan de kust…
Iets als een sonnet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
723 Hoe weet ik of na zo'n lange tijd
jij niet al iemand anders kust
onze liefde niet al is geblust
of raak ik je nu zelfs voorgoed kwijt.…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
651 een traan verlicht
je bleke aangezicht
voor jij je ogen
eeuwig sluit
ik kuste je mond
en hield je hand
nu uitgebrand
jij rust weervond
de dood is wreed
maar wat hij deed
deed mij berusten
na al jouw leed
je laatste feest
dat is geweest
in onze kring
vertedering
je schoon gelaat
licht op met vlam
de geest verlaat
zoals hij…
Muzische mist
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
661 ze kuste me ’s nachts
legde woorden op mijn lippen
die ik ’s morgens als ontbijt
genoot en met liefde toevertrouwde
aan mijn nog maagdelijk wit papier
ze fluisterde zonder geluid
maar met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige Griekse schone…
Kennemerpark
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
819 Een meisje gooit steentjes het water in
De ochtendlucht lacht de middag door
In de schaduw van bomen staan stappen
De postbode is de schaduw voor
Het meisje gooit water de steentjes in
Een diepe zucht, de zon is in rust
De schaduw wordt één groot laken
dat de hele straat in een slaap kust
Later, als de post z'n cijfers heeft gevonden,…
zwart-wit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.393 Door oude films van vroeger
Bevangt mij steeds weer de gedachte
Dat men vroeger zwart-wit dronk
Zwart-wit zong en lachte
Zwart-wit rende over zwart-wit gras
Grijsjes vree en kuste
Zwart-wit ploegde, zwart-wit zwoegde
Dat men witjes rustte
Dan wekt iets weer kleur tot leven
Zoals een wilde hondenblaf dat kan
Je gedachte lijkt opeens zo…
thuis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.020 op weg naar de heilige burcht
zicht op
het pad
het licht
ruimte vullen
met levenskleuren
ontwaak en houd wacht
de spiraalvlam
brand tot diep
in de nacht
overgang naar dag
de dauw als instrument
een trompet
luid is de kreet
ontwaak
o luid
ruis
de dag is grauw
maar zon komt toch
wel weer een keer
keerpunt naar het strand
die kust…
Claire Elisabeth
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 Je bent echt mooi
Je jongleert met sterren
hinkelt over oceanen
kust de wolken en danst
op het touw van de horizon.
Hé Claire Elisabeth!
Kanjer!
Je houdt mijn hart
stevig in de hand.
Je bent echt mooi…
mijn vriend
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
682 zodra ik één stap buiten zet
laat hij zich rap bemerken
hij woelt mijn haren stevig om
en kust hartstochtelijk mijn wangen
blaast nevels weg en spinnenwebben
gooit open mijn verlangen
alsof hij mij te wachten stond
mijn vriend de wind
soms wil hij naar mij luisteren
mij zwoel en zacht befluisteren
de warmte even tastbaar maken
als gevoelens…
Dromerige nacht
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
938 Die dromerige nacht
hield ik mijn werkelijkheid
dicht bij de lantaarn, mijn licht
een blonde zangeres, een gedicht
dat zij vloeiend vertolkte
tussen spelonken van liefdesdicht
wist niet meer over de liefde
dan tijdens avonturen, trillende sprieten
onwennige uren, getuigenis van zangkunst
in ontuchtige schuren, met burgers die gluren
ik kuste…
Zeemoedig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
502 verlangen
over de deinende golven
naar de branding staarden
ze heeft de zee gekust
met schelpjes in
haar beide handen
zand tussen haar tenen
de wind fluisterend
in haar oren, wapperend haar haren
ze heeft de zee gekust
denkend aan hem
die ze zojuist een groet bracht
haar vriend
nooit verder weg
dan die ene glimlach
waarmee ze de zee kuste…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 de melodie van mijn gedicht
groeit in de adem die ik voelbaar leg
tussen het spreken en de aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 opening van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen van wisselend licht
door het schaduw gedogen
zo dicht ik landschap
met refrein aan de hei
golft poëzie in wispelturig
bewegen onze kusten…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij kan warmen, koesteren
zoals het bekoorlijke zonlicht
dat zo mooi rond een fluwelen roos rust
de zachte aanrakingen van een voorjaarsvlinder
als zij het slapende bloemhartje wakker kust…
te warm om te vrijen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 zwoel
Hij vroeg met zachte stem of hij haar haren
mocht wassen …
Ze probeerde niet om haar lijf te bedekken
zonder schroom bewonderde ze ook zijn naakt
zijn…en dat hij naar haar keek vond ze fijn
Wat een heerlijke manier om de dag mee af
te sluiten…ze liet zich door hem verwennen
Slapen we buiten vroeg hij zacht
En ze lachte hardop en kuste…
KNUFFELEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 Kousenflarden om haar benen;
tenen staken uit haar schoenen
Kusten bij elke stap ’t steen en
niettemin was zij om te zoenen
Lorren rondom haar schouders;
grote vlekken op haar vale rok
Met haar wat moeilijke, ouders
had ze het dikwijls aan de stok
Rode haren in wilde wind en;
ze wuifden al van ver naar mij
Oh ze was een heerlijk kind en…
Zonder één dag ouder te worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Gesprek waar geen woorden
Voor nodig zijn -
Samen genieten van het
Hemels vergezicht dat
Zich hier aan ons ontvouwt
Zacht zonlicht dat de
Bergen in de verte kust
En zelfs de laatste
Hooggelegen sneeuw
Weet te verwarmen
Kabb'lend water van het
Meer dat ons verzen zingt
Omgeven door olijfstruiken
En een terras dat een dak…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de…
EINDE VERHAAL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Al eeuwen jagen wolkenluchten
Voorbij wijd open mensenogen
Staan veelbelovend regenbogen
Boven te vaak geslaakte zuchten
Laat oorlog vele volkeren vluchten
Kust schaduw zacht het onvermogen
Verschijnt de zon te opgetogen
Gaan er hardnekkige geruchten
Dat ooit de aarde nieuw zal zijn
En haar bewoners welbewust
Niet meer gehinderd door hun…
Zee van liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
709 Dragende krachten
Mij voortstuwend
Met jouw heerlijkheid in mijn nabijheid
Eeuwige dank
Zuchten van geluk
Wanneer jij mij kust
Acceptatie van alles
Zelfs de stormen
Mijn leven gedeeld met jou
Nooit meer anders willen
Als een devotie waarheid geworden
Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt
Het geloof in het lot
Ook al zouden…
Oneindig verlangen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
768 Ik zoek de vrouw in mij
en vind haar
in jouw naaktheid, jouw overgave, jouw goddelijke mannelijkheid,
een oneindig verhaal,
eeuwigdurend, lijdend, smachtend, gevangen,
verlos me,
bemin mij tot ik niet meer weet
wie ik ooit was
voordat jij
mij wakker kuste, donkere prins
op een gebroken paard, verguisde jager
met een hart bezwaard…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 Strooi de as van sneeuwvlokken
uit mijn winterhart als ik naar
onbekende tijden reis,
bedek de sporen van de golven
van een gekortwiekte oceaan
die mij ontwaken laat voordat zij
op de kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat…
In mysterieuze ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 ik streelde je huid
voelde hoe warmte
liefde licht kleurde
heb met penseel
en pigment het
maagdelijk linnen verkend
waar streken zon
de verf langzaam droogden
kuste schaduw contrasten
vingers brachten
weloverwogen het donkere
terug in mysterieuze ogen
plots maakte je gezicht
een sprekend geluid
sprong jij er ineens helemaal uit…
Troost te midden van chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Met één beginnen en doorgaan
tot het vervelend wordt
een serie van vijfentwintig
de laatste met wit dicht geverfd
Van links naar rechts dwalen
het abstracte laten blijven
in een vierkante hoge ruimte
lijnen verbinden de vormen
Een rugwervel van een schaap
waarmee men vroeger bikkelde
kust wordt op zijn kant gezet
het beeld 90 graden gedraaid…
De zon in het glas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Zie de zon toch in je glas,
laat die veeg met rust,
ga met je toet de zon in,
daar waar de straal je kust.
Die plek, is er morgen ook nog wel…
Weerbarstigheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
413 ik weet dat
water me zal dragen
als ik mee ga
met golvende slagen
geen gespartel
van ik worstel en kom
boven maar je overgeven
aan de stroom van leven
dat wind mij niet
gaat snijden op de hoek
als ik rustig laveer kust
hij mij met koude snoet
zacht koestert zomerzon
de nog winters witte huid
die zonder smeren en keren
al snel…