1594 resultaten.
Symbolische misère
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Een innerlijke stilte uit beloofde tijden,
uit nabije toekomst, een harmonie die niet verstomt,
geheimzinnig als nachtschadeblauw of grootheide-paars
als Chinese karakters die uitglijden op het papier; vrede,
eerst als maanlicht zacht, die sterker wil, een zon wil zijn.…
VIJF LANGE MINUTEN MET JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 De langste vijf momenten van mijn leven
waren die waarin jij geheel niets meer zei
Mogelijk duurde het voor jou slechts even
ik wist echter ‘t eind van onze liefde nabij
Vijf minuten niets dan je ijselijk zwijgen
de koude oorlog scheen dit wel in ‘t klein
In je zwijgende woorden klonk ’t dreigen
en uit je blikken droop een tankauto azijn…
De asielschepen in de Waalhaven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.031 Nabij Asjkelon uit Gaza, kwam Youssef Nasr,
Palestijn: allen om de Waal te zien, golven
in het kustland bij de groene zee, vele honderden
aan boord van drie uitvarende schepen op de Waal.
Ver weg de Syrische grens voor Zohier Hashem
en Rima, ginds is het gevaar, eentonigheid
loopt hier de hondenwacht - ver weg de grote brand.…
Mijn liefste, ik heb je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 Zo dichtbij, zo nabij, zo in mij.
Ik speel je favoriete muziek.
En jij vult de ruimte van mijn hart.
Mijn liefste,
Wat ben je dichtbij en zo onzegbaar ver weg.
Het gemis doet pijn,
maar de leegte zou oneindig veel groter zijn zonder jouw beeld.
Ik staar de nacht in terwijl de wind mijn gezicht beroerd.…
liefde vindt wat gevonden moet worden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 bart en jitske
jitske en bart
zij vonden elkaar
ergens in het westen
troffen zij de liefde
in elkaar
zij - van capelle
hij - uit zwijndrecht
leren van elkaar
hoe tot elkaar nabij
geliefden kunnen zijn
elke dag is een belofte
van ‘nooit laten gaan’
elke dag is een ontdekking
van niet geweten gevoelens
bart en jitske
jitske en bart…
Zoektocht
gedicht
3.8 met 4 stemmen
10.266 Nabij het Reitdiep duikt je krans van essen op. Wat houd jij
de door schelpen ingelijste pakweg honderd doden hoog!
Dat jij bewaard mag blijven, stille hoop voor wie rust zoekt.…
In dubbel meerfoudt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 Subtitel: Aderlating
Tijden veranderen met jaren die slijten
Ware liefde ebt weg, stabiliseert zich of gaat verloren
Degene om wie je geeft, van wie je houdt, wil jij slechts nabij
Lanterfantend, liefde gevend tot werkelijk de tijd dat je niet meer bestaat
Daar bloed zich vermenigvuldigde in dubbel meerfoudt
Met prognoses houd ik mij doorgaans…
U ziet mij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
496 Heer, U ziet mij zoals ik ben
Wonderlijk dat U alles weet van mij
Waar ik ook ga, U blijft mij nabij.
Heer, U ziet mij zoals ik ben
Met alles wat ik doe bent U bekend
U bent steeds bij mij op elk moment.
Heer U ziet mij zoals ik ben
Elk woord dat ik uitspreek kent U al
En alle woorden die ik nog spreken zal.…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 denk aan jullie
waar ook, aan kinderen uit 't veld geslagen
omringd door coronaplagen
ik denk aan jullie
waar ook, die het land moeten besturen
schrijf de zinnen gekooid als een tijger in mijn huis
en veeg het gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil
zal ik vrezen, noch huilen of beven
voor de corona adder onder 't gras, want jij
bent ons nabij…
thuis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
666 terug te gaan
om er schuilend rust te vinden
een eigen thuis
is de sleutel tot nieuwe stappen
in het leven van haar bewoners
die zich bij elkaar veilig weten
een eigen thuis
is waar je jezelf kunt zijn
je jouw eigenaardigheden kunt leven
zonder te worden beoordeeld
een eigen thuis
is de plek waar je samen bent
met wie je heel nabij…
Fortuna In Liefde
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
471 ontdaan
Licht in manifestatie
Lot van delen
Samen spelen
Jij wentelt de tijdslijnen
Van goede wil
Jij staat nooit stil
Al dansend geef jij seinen
Jouw reflectie
En affectie
Jouw dagelijkse zegen
Heden draaiend
Heling zaaiend
Jij doet mijn ziel bewegen
Lot van voorspoed
Stralende gloed
Gunstige constellatie
Jouw helderheid
En nabijheid…
Tijdsdrempel?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 Kuierend door december tinten,
in thuis te komen, mogen bewonen
om te beminnen, een omtrekkende
beweging tussen bestaande richtlijnen,
die ontspruiten uit gedeelde blijdschap
dat pallet kleurt het hele wezen,
in alle geuren, die samenvloeien een
wisselend raamwerk van de dromen, dan
ben ik je zeer nabij, vandaag en…
Met de trein naar Transylvania
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Het einde is nabij.
Na het hevige gevecht, hebben wij eindelijk die Dracula verslagen.
Na het gevecht heeft Belmond een levensdrankje voor mij gemaakt.
Na het drinken ben ik eindelijk na een maand uit de coma.
Met de volgende Trein.
Ben ik onderweg naar Transsylvania.
Zo ben ik eindelijk in de stad Transsylvania!…
VRIJHEID SCHRIJDT VOORT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 De eerste Augustusnacht van het jaar
twaalfhonderdeenennegentig
trilt in het zwarte Vierwoudstrekenmeer
een keten van rossige lichtjes
vol vaste wil voor de toekomst
overal op de hellingen
der nabije bergen branden vuren
waarmee Zwitsers elkaar sterken
om gezamenlijk strijd te voeren
tegen vorsten en keizer
die hun kleine bergland beheren…
Zoeken naar het nu. Gedachten in de ouderdom 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik was even weg
en huisde elders
niet dat ik mezelf kwijt was
maar vertoefde nabij kwelders en schorren
kreken en blauwe luchten
en zocht mezelf
en terwijl ik dat zeg
zag ik velden vol uien, neen, zij waren
nog ver van een dreigend verdorren
wel deed de lucht mij drukkend zuchten
ik zocht mezelf, op zoek naar mijn middelpunt
wilde het…
De toverdrank
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
607 Dieren kwamen samen in het grote toverbos
Uilen, vossen, wolven, egels, zelfs een schaap liep los
Merels, muizen, ganzen, zwanen, roodborstjes en zwijnen
Uiteraard ontbraken niet de hazen en konijnen
Rond de grote toverpot op ’t vuur nabij de beuk
Snoven zij de heerlijk en vertrouwde nieuwjaarsreuk
Niemand anders kon dit heerlijk brouwsel…
Kikkers en padden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
534 Sindsdien groeit er nabij kootwijkerzand
Een wingerd die zich tergend traag en sloom
Om een bolide slingert langs
een boom
Waar bugs en zoef en max
loom zijn gestrand…
De hemelse geest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 je genoot van de vlucht
die jij de tijd
hier zag maken
voelde stenen
hoorde de specie
hun voeggeluid maken
waar schoonheid
door mensenhanden
werd geschapen
in grootse gebouwen
waar kosten noch
moeite werden gespaard
en de ultieme balans
van hemels presteren
ruim werd gehaald
weer vlogen zwarte
vogels naar de toppen
van nabij…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 Uit de schaduw van vals licht
van haar verre verleidelijkheid
nog immer bevreemd ontheemd
spreekt nu de eenzijdig
herwonnen rede
spreken zal hij in haar nabijheid
over dertigduizend mijlen
hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging
uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Het is een gave en een
gewicht tegelijk, de schoonheid van
nabijheid, de last van te veel voelen. In elk detail gloeit
een verborgen waarheid, alsof het leven me voortdurend zachtjes aanraakt.
Maar in dit diepe weten
schuilt er ook rust: de zekerheid dat
verbondenheid de kern vormt.…
Wat altijd blijft
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
440 In deze eenvoudige nabijheid
hoeft niets samen te vallen, ik adem, ik blijf,
ik laat het moment zichzelf zijn, traag en ongehaast, en voel
hoe de natuur mijn aanwezigheid beantwoordt met een stille, dragende rust.…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Wanneer je in mijn rustige
nabijheid beweegt wordt de stille ruimte
in mij helderder alsof mijn zintuigen zich afstemmen
op je ritme en ik mag rusten in wat zich zonder moeite ontvouwt.
Soms raken onze voorzichtige
blikken elkaar op een plek waar woorden
ontbreken.…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Tussen de bloemen trilt iets
ouds dat mij herinnert aan het moment
hoe het voelt om te zijn, zonder ruis of haast, alleen de
stille nabijheid van dit veld dat me raakt zonder ooit iets van mij te vragen.…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
329 Tussen bloemen trilt iets
dat ouder is dan dit moment, een weten
van hoe het is om te zijn zonder ruis of haast, alleen de
stille nabijheid van dit bloeiende veld dat mij aanraakt zonder iets te vragen.…
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Ver weg in ’t prachtig land van hoog en laag,
nabij een rustig kronk’lend glinsterlint,
besteeg een wandelaar een berg gestaag,
bezield door eeuwenoude fluisterwind.
Wat hogerop, diep in het heuvelbos,
verhief zich rank een stille stenen stulp.…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar droeg eindelijk de ruimte vindt om weer vrij te ademen.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 In haar nabijheid wordt stilte
een lichte stroom die meebeweegt zonder
iets te willen dragen, een ruimte waarin niets hoeft te
worden vastgehouden en de wereld zich toont zoals ze is, zonder haast.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 De motor werd de storm die in haar woedde,
zwart leer omarmde een lichaam, wild en vrij;
ze raasde door een stad van liefde, leugen en verlies,
steeds onderweg, geen stil compromis nabij.…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden…