2289 resultaten.
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Samen wandelen naar het verre
kijken naar de sterren
schreeuwen naar de golven
"we komen eraan
...
Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.…
Beloftevol
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 ik zal je verhalen over een verre zomer
die we sjouwden als een warme deken,
en je streelde vlinderwoorden
van een ongeschoolde schilder
van jaren her.
zo woelt een vreemde wereld:
groot in meer verliezen,
klein wat ons nog rest.
lees mijn bevreesde letters
over herfst en winter
en de langzame kou
zonder jou.…
Heimelijke horizon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 liefdesvriendschap
wanneer de eenzame mannen elkaar ontmoeten
in het bedwelmende duister van het Russische nachtwoud
donkere vlinders dwarrelen in dronken buiken
een baard houdt de wodkafles hoog in de lucht
illustere wolken bevloeien intimiteit met regen
en in het eenvoudige van de ochtend
aan tafel met oma en het graanontbijt
denkt hij aan zijn verre…
Morgen-gebed
poëzie
2.9 met 13 stemmen
1.146 O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwe love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven weg gezeefd
het strakke stoere strand
print onzekerheden in de ziel
het verre…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 een witte deken die ons omsluit
zo teder wollig zacht
lijkt het bekeken van huis uit
de kou die zie je niet
als een witte angoravacht
vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
Het spel van nu ...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Wanneer ik weer kind word,
die naar verre sterren kijkt.
Daarheen wordt opgelicht.
Naar waar worden zijn is.
Waar dood leven wordt.
Verleden al overleden.
Toekomst altijd nu.
Leven immer spel.…
Dwarse universums
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
552 ik weet
dat jij er bent
in dwarse universums
die ik soms
voor de kiezen krijg
in schaduw
en contrast van
verre vroege kleuren
woont de wereld
van hiernaast
waar jij ze vaak
op hun aanwezigheid
kunt betrappen als
zij nonchalant
hun gangetje gaan
nog is er ook het
heerlijk tijdloze
mystiek fysieke
waarvan ik wel de
stof en voiles…
Het schip der dwazen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 De reis is onrustig, maar
het schip is geweldig
een prachtig schip
Helaas zonder scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
er zijn alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen…
Onvoorstelbaar fout
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 zijn ziek
maar niemand
die dat ziet ervaart
en het uiteindelijk
hoog van de
toren blaast
onze consumenten-
drang heeft alles al
heel lang opgeslokt
en vraagt nee eist meer
en anders dan de
medemens het heeft
alles is de deur
uitgezet baby’s peuters
kleuters bij de opvang
neergelegd vrije tijd op
een laag pitje en geld
voor verre…
Spottevlaai
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
418 Een vogelaar uit Deezengenemuiden
Een verre achterneef van oma njai
Zag in zijn lens een Vlaamse spottevlaai
En belde Gé Nidé om dit te duiden
Die zei "wat moekemé en hekkeran
Is het een wolfspin die je daar ziet vliegen?
Je moet met Gé niet spotten en niet liegen
Kijk nou eerst of die vlaai wel vliegen kan!…
Salonnière
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
780 timmerde stevig aan haar carrière
ontmoette Van Gogh en Toulouse-Lautrec
Rond ging haar naam, zij raakte
in tel
bij dichters en schrijvers in cafés
en serres
vertolkte hun liedteksten als chansonnière
Zij danste en zong in de Folies Bergères
als kunstenaarslichtbron, gevierd salonnière
was zij op haar best van dichtbij -
niet van verre…
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 het was moeilijker
dan ik dacht
de zware pigmenten
hadden nog zoveel
spirit en kracht
dat met frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet te verre…
Geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Ergens bedolven onder stof
van gestold verlangen
achter echo’s van psalmen en gezangen
in de laatste kelder van het hof
naast het hakhout uit oude linden
hoop ik het terug te vinden
Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand
verpakt het pad in gedoofde kolen
en nauwelijks tastbaar ligt verscholen
het bruine sieraad uit het verre land
Ik breek…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre…
De Styx
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
964 Hoe weet ik hoe het hen vergaat
als ze nooit wat laten horen
Ik zal ze heus niet gaan bezoeken
om hun slaapje te verstoren
Ik heb trouwens ook geen geld
voor de veerman van de Styx
En zonder eeuwig paspoort
bereik je daar ook niks
Daarom heb ik nu een zender
met de meest ijle frequenties
In de hoop contact te krijgen
met de meest verre…
Toerisme
gedicht
3.4 met 77 stemmen
40.334 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden we bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 de deur is open, maar je kunt niet staan
een ongenode gast kan binnensluipen
je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte…
wat is een vreemdeling?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
940 nieuwsgierig, uitzichten
een reiziger, een rijke pop-
ster in verre romantische
kansarme landen?
voldaan weer aan 't werk?
het was zeker fijn, er even uit...
bevreemdend toch, hoe eens zo ster-
ke beschavingen, zo anders...
vergaan?
oh, waarom beangstigen vreemde dingen
ons thuis, onze gewoontes?…
Vaarwel mijn liefste...
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.303 zijn
Zacht verschijnt er een lichtstraal
Als je lichaam ter aarde gaat
Het zachte afscheidslicht
Laat ons beroeren
Tot tranen als je afdaalt
In je laatste rusthuis
De dood heeft je opgehaald
Je reis mag nu beginnen
Achter blijven wij in rouw
Maar nooit zullen we je vergeten
Kaarsen verlichten je foto
In rust mag je gaan
Naar het verre…
Tot de slaap
gedicht
3.0 met 94 stemmen
34.468 Vertrouw u aan de nacht,
te slapen gaat nu alles op de aarde -
en geef verloren wat uw hart bezwaarde,
langs verre stromen wordt het thuis gebracht.
Zo kom tot rust - en hoor naar het gestadig
ruisen des levens. Al wat is geschapen
doorwoont het, aan zijn hartslag moogt gij slapen:
Ook in u zelve arbeidt het genadig.…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre…
Bij 't verwachten der Liefste.
poëzie
3.7 met 23 stemmen
5.356 Ik weet het wél - het zal mij droevig zijn
als wie gevangen 't verre zonlicht ziet,
en tranen zullen komen, daar mijn ziel
't geheimnis onzer liefde niet begrijpt.…
Mummie
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.240 Heerser van sphingisch wich'lend wereldrijk,
Die uit verre gebergten had gesticht
Ongenaakbaarheid tot het laatst Gericht,
Buiten heiligschennend mensenbereik,
Diep op de bodem slaapt van de eeuwigheid
Uw vrome chrysalide, en wacht, en wacht:
Ik wilde, dat voleindigd was de tijd,
Die verned'ring aan uw weerloosheid bracht,
En opsteeg naar…
Yellow Submarine
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.049 dat kon niet anders dan in Rotterdam
een oriënt zag men aan zijn knipoog
leek vergeeld maar voelde zich ontembaar
als onderofficier maar bovenal
besteeg bevoelde en bevredigd' haar
liet hem achter klaar voor gynaecoloog
zonder bescherming verre…
IJdeltuit
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.157 De IJdeltuit komt voor in parken
en tuinen, op verre haciënda’s
en catwalks, in toiletruimtes,
kleedkamers en uitgaanscentra.
Veelvuldig is hij gesignaleerd
in politieke kringen en TV-studio’s.
Aanraken wordt sterk afgeraden.
Voor verzorging: teletekstpagina……
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 patrijzen
lager wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord als baas van allemaal
zijn schip gestrand na verre…
Reizen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.650 Als je koffer in de gang bleef staan
Dan wist ik dat je snel weer ging
Naar weer een nieuwe bestemming
Rome Parijs Madrid Milaan
Pakte je al je mooie kleding uit
En gooide je ze naast de wasmand
Lag je je tandenborstel op de badrand
Dan wist ik je blijft een tijdje thuis
Totdat je uitgerust was en niet meer moe
Dan waren er nieuwe verre…
Stappenteller 3
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
800 Ze gaat op zomervoeten
haar handen spelen door
op de préludes van Chopin
en in haar hoofd
sluipt heimwee binnen
naar het verre land
van blije kinderzomers
hoe zuiver is
de geur van dorstig-
droge dennebomen
en blauwe bessenstruiken
dauwbedekt
hoort bij het langzame ontwaken
de koer van houtduif
heen en ook weer terug
door oma's stille…