1727 resultaten.
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 ik wandel zo graag
met de vredige waan
dat de nacht zich gedraagt
als een goede vrind
maar in de oude sporen
van mijn voortbestaan
drijven dromen weg
met een noordwestenwind
nu brengt u terecht
zonder enige schroom ter sprake
waarom juist in die waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken…
Zelfacceptatie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
731 De rest is toegift, waar ik extra dankbaar voor ben,
prachtige wandelingen met superrode vliegenzwammen.
Vrienden Rozenkruisers, de aangename leegte gaapt mij
aan, ik ben een slaappoes in de warme vensterbank
van mijn lucide dromen.…
Verheven nachtrust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 Wij wandelen naar buiten, verlaten het strandhuis,
witte duiven in de mist, ontsteek met mij
de kaarsen die zullen vlammen in de nacht,
omhoog vlammen! Niet als een fata morgana,
een wind die waait en verdwijnt, de tijd
verplaatst, maar verandert nooit vereeuwiging.…
Herfst in de stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Rijke heren met stormparaplu's wandelen als
windhaantjes manmoedig naar hun werkterrein,
terwijl de terrassen met de opgestapelde stoelen
net zo mistroostig terugverlangen als ons.…
Dromerig
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
652 Och, laten we verder wandelen
en in het stille samen zijn
dromerig genieten zonder woorden.…
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
Gebedje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Uit uw hoge hemelhuis
doodbliksemen dat gespuis
dat u nagelde aan ’t kruis
en weer, wandelend zoals toen
hier en daar een wonder doen?
Had ge ’t onverdiende lijden
Heer, niet beter kunnen mijden?…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Vandaag heb ik het bos beleefd
aan het eind van een seizoen
het was een zonnige zondag
ik was in mijn goede doen
een lange wandeling over brede
maar ook enige enge paden
zo trappelende door het bladerdek
kon ik me uitstekend ontladen
mijn hoofd is nu helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk,
langs de Waalkade, in bossen en steden.
We waren verwonderd om het leven op aarde:
ons niet gegund.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot ’t bitt’re eind,
door niets of niemand
wil je worden ondermijnd
dan door de wandel van de wind
en j’ op haar vleugels
laten zweven
naar verre vlakten,
heuvels …......
Laat mij zo zijn als jij,
die niemand vindt,
maar die verlost
voor nieuw leven
voedsel wordt.…
alleen wat raar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 ze heeft opeens geen zin meer in wandelen
hardop scheldend nu tegen een ieder
die haar aankijkt,
ze is heus de enige niet hoor, wat denkt men
wel.
zijn niet alle mensen even raar ?…
Als yin yang samen versmolten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
673 Samen liggen op de bank met je armen om elkaar heen
Lekker wandelen over het strand samen lopen hand in hand
Met een glimlach op je gezicht want je bent compleet
Samen vechten voor een beter leven dat je er niet alleen voor staat in het leven
Twee mensen als één als yin en yang versmolten…
Corona - juni 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ooit zullen we opnieuw in grote getale gaan fietsen, wandelen en reizen;
de organisatie van de sanitaire stop laten we best over aan de wijzen.
Handenschudden, kussen en knuffelen is door corona uit den boze;
voor al die maatregelen hebben we echter zelf niet gekozen.…
Corona juni 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
450 Ooit zullen de ouderen opnieuw in grote getale gaan fietsen, wandelen en reizen;
de organisatie van de sanitaire stop laten we best over aan de wijzen.
Handjesschudden, kussen en knuffelen is door corona uit den boze;
voor al die maatregelen hebben we echter zelf niet gekozen.…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 We zijn graag bij de zee wandelend op het strand.
Vechtend tegen de wind met je hakken in het zand.
Uitwaaiend en genietend van die natuurkrachten.
Weg negativiteit weg nare gedachten.
De wind waait dwars door je hoofd.
Alleen nog positief alsof de wind je verdooft.
Uitwaaien heerlijk bij die ruwe zee.…
Bos der drogredenaars
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
738 Kom snel nog even mee op een korte wandeling
waar je door de bomen het bos niet meer kunt zien
dan gaan we opzoek naar de redekavel waarheid
waaronder wij kunnen schuilen bij het trefpunt
neem een bijl mee zodat wij kunnen hakken daar
waar het nodig is en omdat wij het meer dan zat zijn
strooi hier en daar broodkruimels tegen verdwalen
kabouters…
die rijp zijn voor de sloop
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
561 ik zag je ogen maar
je vragen bleven hangen
in de lucht de antwoorden
zijn mij altijd ontvlucht
ik zag de golven spelen
jij een kalme zee
ik liet de zon verdwijnen
je lachte, zei, ga mee
je sportte om te winnen
die strijd bond je wel aan
ik speelde met de knikkers
voor winnen ben ik nooit gegaan
jij loopt terwijl ik wandel
ik…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
jij en ik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
820 Jij en ik
gaven een hand
jij en ik
hadden een band
jij en ik
geloofden in elkaar
jij en ik
waren een paar
jij en ik
hadden vaak plezier
om het absurde
om het vergankelijke
omdat we konden relativeren
Jij en ik
wilden altijd leren
konden goed wandelen
waren afhankelijk
wilden elkaar niet veranderen
hadden een verhaal
samen beleefd…
Wat zou ik graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
82 andere met Cantates van Bach
blijde lofgezangen en vrolijke psalmen
Wat zou ik graag mijn stem weer
laten zingen juichen
Om God de lof te zingen en
van zijn grootheid te getuigen
Wat zou ik graag weer uren
willen fietsen in de weilanden
langs rivieren genieten van
de prachtige natuur zo wonderschoon
Wat zou ik graag weer uren
willen wandelen…
de maashagedis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 de zware vliespoten plat afgezet
in het grafiet van de grot
de lange smalle bek
jaagt laag door de diepte
hij ligt miljoenen jaren op ons voor
onzeker is zijn dood
in het wandelend licht
van de zaklantaarn
schiet hij door de wervelingen
van stenen water
met een nijdige klap van de staart
verdwijnt hij in de donkere kolk
van een…
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Mooie herfstdag wandelend door het park
zocht een bankje beschenen door de zon
las op een terrasje de plaatselijke krant
een oudere man uit een ander land
kwam op enige afstand bij me zitten
we wisselden even van gedachten
ik luisterde in gebroken Nederlands
intens naar zijn vluchtverhaal,
nu is hier zijn thuis, het opnieuw beginnen…
ZOMERDAG
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.045 ik weet wel hoe ik moet vallen in
het gras, hoe te knielen in het gras,
hoe niets te doen, gelukkig te zijn,
hoe door de wereld te wandelen,
sterft niet alles uiteindelijk, en te vroeg?
wat ben je van plan te doen
met de zomerdagen van je leven?
===================…
Natuur puur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Wandel in het vroege ochtendgloren door het ontwakend bos,
over geurende vochtige paden en open plekken bedekt met donzig mos.
Hoor het geluid van een uil voordat hij slapen gaat,
schrik me rot van een prachtig ree dat daar plotseling voor mij staat.
Ogen bruin als de kleur van vruchtbare aarde,
schatten mijn langskomen op haar waarde.…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
671 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd vertoont…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…
Weerbericht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
456 Mijn vriend en mijn vriendinnen
weten altijd wel welk weer
het wordt, wanneer
En zus weet altijd welke code,
elke keer, een gele of een rode
Aan de hand van die voorspellingen
af te spreken te wandelen,
samen te zijn, voor vertellingen
En ik, ‘k kijk geen tv,
noch naar het weer,
‘k Kijk naar de lucht,
hoe blauw,
er wolken,
laat…
Genderneutraal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
255 het was warm en
ik aan de wandel
maar was moe
zag een oude tak
met versleten plekken
wist dat ook daar
mensen hadden
gezeten om even
niet te bewegen
vallende bladeren
ritselden muziek
waar je heerlijk
ontspannen van werd
tot ik iets op dit
tableau zag verschieten
dat te klein en te snel
was om menselijk te zijn
en bovendien…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 ruwe lelijkheid te pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen
ik wandel…