1541 resultaten.
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai
om niet te vergeten, zal ik blijven
zoeken en is het de moeite waard
in het onbekende door te dringen,
gemaskerd in de schaduw, achter
de dagelijkse dingen, al zijn ze
klein in schoonheid, zal ik dromen
over grenzen heen, een geluidloos
gevecht tussen verwachting en
wanhoop…
VERDWAALD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.417 terug wil
Waar woon jij, o lieve meid
vroeg ik aan dat kleine kind
Mamma zoekt jou al een tijd
ze is stellig blij dat ik je vind
Ik woon aan een stille weg
waar die hoge bomen staan
En voor ons huis is een heg
met gemene prikkels eraan
Kom zei ik geef mij je hand
dan zoeken we gauw je huis
Je ma, in radeloze toestand
is absoluut wanhopig…
Kraaienogen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.213 '
Ik droomde dat mijn geliefde bloemen
neerlegde op mijn graf, dat ze huilde
en wanhopig begon te graven, de kist
met een bijl opensloeg, mijn dode gelaat
zag en mij kuste. 'Vergeef me!' schreeuwde.
Droom dood. Ikzelf fiets in de lentezon
langs haar woning, waarin ze nog niet is
teruggekeerd.…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen
alsof u mij bedekte met satijnen strelingen
de stilte tastbaar werd en mijn huid deed schreeuwen
ik heb geen weet van uw lippen
maar achter uw gelaat wil zinken
verlaat me niet zo vluchtig zo rauw zo wakker
dat wanhoop…
OVER PESTEN
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
991 Ze was alleen in die donkere nacht
in diepe stilte die om te snijden was
Ze bestreed de tranen uit alle macht
morgen wachtte opnieuw haar klas
Ze leed alleen in de eenzame nacht
toen pijn voorbijtrok aan haar geest
Men had haar na school opgewacht
en haar uren getreiterd als een beest
Ze was wanhopig deze lange nacht
en raadde alsmaar naar…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Waar liefde woont....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
793 Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.…
Aan de zee bij Katwijk-Binnen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Diep wanhopig buiten zinnen,
want haar lief ging plots'ling heen.
Tranen stroomden uit haar ogen.
Ook van ond'ren werd zij nat.
Langzaam kwam de vloed naar boven.
Zij zuchtte: "'k Ben het leven zat".
Reeds omspoelden zilte golven
haar middel en haar leest.
Binnenkort wordt zij bedolven
en dan is zij er geweest.…
ZEGEN NA SMART
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 In mijn roerig verleden
ontmoette ik mooie herten
die me vergezelden
met schone beloften
maar opeens waren het draken
sprongen vol wrede bloeddorst
tegen deze jongeman op
wierpen me meedogenloos
in een zwarte afgrond
op de rotsbodem der wanhoop
was het reddeloos voortkruipen
overal tasten en stoten
een veld van berusting…
a taste of honey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 hoe oeverloos ik van je hield
en woorden die ik niet kon spreken
uit angst voor een ommuurde morgen:
zo duur dacht ik
mijn voze vrijheld van vandaag
nu zit ik hier
een trieste clown
en knik als men me zegt
que femme égale putain,
en denk
was jij er een geweest
dan zou ik nu niet treuren
vannacht
weet ik,
loop ik de muren van mijn wanhoop…
Ooit gewaardeerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
463 schijntje onderweg zijn
Van de vroege morgen
Tot in de late avond
Om de high-tech internetaankopen
Bij iedereen te bezorgen
Ook al doen ze dat vaak vergeefs,
Want geadresseerden willen nog wel
Eens niet thuis zijn,
Om voor het nodige inkomen te zorgen
Dan maar bij de buren bezorgd,
Bij wie het overdag een komen en gaan is
Van wanhopige…
De juiste toon te vangen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
583 Zelfs als je luchtledig hangt
tussen wanhoop en verlangen
is uiteindelijk de juiste toon te vangen
het ritselend herfsttapijt
voert vandaag de boventoon
de beuk klinkt hoger dan de eik
beukennootjes knappen met regelmaat
op het geïmproviseerde pad
dat je maakt dwars door het bos
als je stilstaat is er stilte
tot de solo van een lijster…
Gedicht voor onmacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Ik maak een gedichtje voor jullie allemaal,
omdat het mens- en kind wanhopig is wat er gebeurd,
een hele familie uiteengescheurd.…
Litanie van alle vluchtelingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 welkomwoorden
en wir schaffen das
en Keulen
en modderige barakkenkampen
en mislukte spreidingsplannen
en red Schengen
en racistische oprispingen
en brandstichtingen
en afranselingen
en lafhartige politici
en hypocriete alibi's
en schurft
en mazelen
en diarree
en vermoeide vrijwilligers
en peilloze misère
en onvoorstelbare eenzaamheid
en wanhopige…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
511 Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.…
Waar liefde woont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.…
Zomer souvenir
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 hij grijnst
zoals gewoonlijk
schudt
nauwelijks merkbaar
zijn vale schedel
met beide handen
omvat ik mijn buik
kijk wanhopig omhoog
wat wil daaruit?
en wanneer?…
Paranoia
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
518 In een manisch schilderij van Liu Lui
herken ik even mijn wanhoop, maar
de sempexbombrief, die ik vanmorgen
kreeg, scheert mijn stoppelbaard niet
vrolijker. Er is werkelijk geen enkele
poes, die mij kan opbeuren en de
speelgoedtreintjes op zolder ook niet.…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 turen naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt
in het wanhopige…
Pesten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
885 Hij weet zich niet te weren
zijn omgeving zal het hem niet leren
zijn kwelgeesten worden geesten in de nacht
heel vaak heeft hij ze dood gedacht
de wanhoop en de smart, ook de angst
ze kleefden aan hem en bleven het langst
normaal zal hij niet meer worden
een opgewonden treurnis met een leeg hart
alles wat overbleef was alleen maar smart…
Een kaars in de nacht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
825 Smekend over het flikkerend licht;
in tranen, weemoed en wanhoop
lijkt het of ze schreden hoort nader komen
en iemand een zwaar pak wegneemt boven het hoofd.…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 vliegers vliegen waar de wind waait -
de zon schijnt en de wanhoop zwijgt
kijk hoe zij lachend over het zand van het strand
zich voortbewegen - de vaders - de kinderen
tot in de wolken en hoger en hoger...…
Waar angst moedig wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Angst graaft door de duisternis,
met de moed der wanhoop.
Waarom zitten mensen in de put?
Waarom graven we tunnels?
Aan het bitterzwarte einde,
van een zelfgegraven tunnel,
schijnt weer helder licht.
Ook in onze diepgegraven kuil,
wanneer we naar boven kijken.
Daar, waar we uitgegraven zijn.
Na op sterven na te zijn uitgeput.…
de lichtkracht van een ster
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
546 Toen Andromeda werd geofferd
Wreef Keros zich in zijn tentakels
En gluurde hij door de caleidoscoop
Toen de maagd was vastgeketend
En het verblinde monster zich verlekkerde
Kronkelde het gruwzame lot naderbij
Toen de wanhoop bezit nam van de prinses
En alleen schaarse sieraden haar lijf bedekten
Vielen Perseus en Pegasus uit de hemel…
EEN KAARS IN DE NACHT
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.124 Smekend over het flikkerend licht;
in tranen, weemoed en wanhoop
lijkt het of ze schreden hoort nader komen
en iemand een zwaar pak wegneemt boven het hoofd.…
verlichtte stromende champagne
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
4.496 de eerste vuurpijl knalde
verbrak in sier het nieuwe jaar
verlichtte stromende champagne
gejuich omarmde de franje
ik was alleen, zij daar
uitgelicht in hoeken
zag ik schaduwen bewegen
vergeten had ze daar gedropt
ik kon er toen niet tegen op
moest verder met mijn leven
ik zag ze kleur
en vorm krijgen, voelde
weer de wanhoop aan den…
EEN PAARSE BLOEMENKRANS
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
602 Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien
maar in onmacht en verdriet gaan groeien
paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen
ze groeien alleen langs passiewegen.
Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid
uit tranen van verdriet veelvuldig gerooid
als doornen staken zij door haar frêle hoofd
toen alle hemellichten werden uitgedoofd.…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 over een leven
in digitale brieven
officieel verzonden
door het moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even
terneergeslagen
vol twijfel
in die wanhoop…
Bitcoin crypto
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 in pure wanhoop schreeuwt ze "vergewis je
ze willen dat ik op mijn schreden keer
jij bent mijn prins, mijn liefste bitcoinvis
jij weet als enige hoe ik je mis
die nachtmerrie is een no go:
nooit meer!"
Mijn cryptomuntje zwemt in troebel water
ze schreidt haar tranen, tot mij helder werd:
zij is mijn lief prinsesje op de erwt!…