177023 resultaten.
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.116 Oktober tovert in de bomen,
strooit gouden zonlicht op het plein
waar kinderen druk bezig zijn
de tijd te vullen met hun dromen.
Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.
Het vallend blad, het valt nog...
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.525 Getij van Westerstorm en stille wolkendagen,
Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, -
Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen
De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw.
Geen mens doorproeft zo zoet als de eerste rode kersen
Der lenten in wier eeuwigheid hij had geloofd,
...
SCHOON BEHOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Helle lichtglanzen prijken in zalen,
strijken langs verspreide schaduwplekken
op wand en zoldering, willen taal wekken
van kunstwerken, die hun woord uitstralen.
Toverschijnsel, lichte schemer behalen
samen eer, welke zich uit mag strekken
bewonderaars te helpen ontdekken
wat schilderij en...
incursie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
609 het zich ontdoen
van aardmantel, randzee
in kaalheid blaken van
naakt gesteente
taxonomisch anoniem
aanspreekbaar door leemte
geen weerwil te ontginnen
slechts struweel op maaihoogte
en dan te bedenken
wat eventueel mocht ontbreken
het overige weglaten
zonder represaille
Blij om veel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Ineens
als je was van de lijn
je blij bent met je schone kleding
door je wasmachine
Dat je kasten, laden hebt
ze in op te bergen,
onder jouw dak
Je toch,
bijna schuldig voelt
Van Jas naar Mantel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 Wie vaker een jas uitdoet
die voedt mantelzorg!
Zonder leven (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
534 in de veelheid
van leven en
bewegen
ben jij bewogen
met eigen ogen
door de natuur
het schitterend
passend systeem
kapot zien gaan
omdat de
synchronie door
mensenhanden
is gaan stokken
de natuur en wij
zitten met
onherstelbare
brokken nu ook de
schepper is vertrokken
Exportise
snelsonnet
4.6 met 9 stemmen
563 Vermaard om onze exportkwaliteit
verzenden wij komkommers en tomaten,
Gazellefietsen, Philipsapparaten
en chipmachines (bijna) wereldwijd.
En daar komt nu – unieke kroonjuwelen! –
het puikje bij van onze criminelen.
Ritueel
gedicht
2.6 met 37 stemmen
15.575 Zij hebben ons hart ingepikt,
Onze groei, onze poppen genekt,
Onze tuin op de trein gezet,
Ons verblind met hun lichtende as.
Zij hebben de zwarte zak
Van hun afwezigheid strak
Over ons heengetrokken
En toen onze oren verpest
Met de ruis van hun hemelse spraak.
Dus waar ik vandaan kom, ...
De oude van de berg
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.214 ‘k Heb eens gedacht: de tijd zal komen,
Dat Poëzie heeft afgedaan; -
’t Is uit met mijmren en met dromen,
Geen zang of zucht kan meer bestaan; -
Of zal de kunst het veld behouden,
Zij spare ons grotten, klippen, wouden,
En minneleed en dweperij, -
Wil ze in de branding niet bezwijken,
Z...
Een ster.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Zij kijkt naar het licht
van een ster die fonkelt ver.
Zij verwondert zich.
paradox
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
541 breek
je
een been
ben je
gelijk
onthand..
een poging tot...
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
699 een liefdesgedicht schrijven
blijft een lastig gegeven
het is als een vorm van
'naakt zwemmen' zonder je
al te veel bloot te geven
'onmogelijk dus'
je gaat spoedig op zoek
naar superlatieven die
nog niet blasé zijn
'ook al moeilijk te vinden'
ten einde raad doe je met het
sch...
Potdicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 het blauwt nog niet aan het hemelgewelf
de boventonen staan in het vale grauw
voorlopig ligt de stad in ochtenddauw
de lucht ploetert al dagen met zichzelf
het lukt haar niet de pleinen te versieren
de bewolking biedt haar streven tegenwicht
dat geeft de straat een somber aangezicht
ook me...
Aan het verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Je rust onder donkere, rulle aarde;
Je zegde me verdriet aan
En ik was bang
Nu is er de zachte, stille vloed van de tranen
En ik ben niet meer bang
Poëzy
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
598 Je aforismen zijn van hoog niveau,
ik zag zelfs een excellente Amsterdamse school...chapeau!
En des te fraaier is de anti-poëzie in dit poëem
al mis ik ten enen male assonantie en alliteratie.
Ik vergeef je het ontbreken
van binnenrijm en beeldspraak
ik verheug me echter over je...
Honora division
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 Vooruit, even een rondje langs de velden
of liever, op mijn flashscore applicaat
de app die alles weet van sport,
hoe laat
gescoord wordt, wie gemist heeft en hoe vaak
Geen cruijff ruud krol sjaak swart van hanegem
geen eddy pieters graafland coen moulijn
van beveren, zou hij een bijnaam h...
Dank voor schone schepping
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
431 Dank aan Hem die heel dit grote wonder schiep
het grote wonder waar wij op mogen leven
het wonder waar Hij alles tot leven riep
het wonder ons in bruikleen gegeven.
Als rentmeesters heeft Hij de mens aangesteld
te verzogen Zijn paradijs, Zijn aarde
maar helaas was de mens daar niet op ...
[ Zonder voorbehoud ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
374 Zonder voorbehoud
de dag beginnen, vrolijk --
als de leeuwerik.
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
late...
VOGELS VOEREN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
695 ik zie de mezen
aan de bollen hangen
dan de een dan de ander
en enkelen blijven geduldig
aan de kant wachten
vol verlangen
zij zijn de laatsten
in de pikorde
en houden het bij wensen
en hoopvolle gedachten
want zij weten we zullen
nooit de eersten worden
en kunnen slechts wachten
op onz...
En als ..
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
683 en als ik overlijd,
sluit dan eerst mijn ogen
voor het licht van de wereld
en kijk daarna dan eventjes
voorzichtig in mijn mond
want alles wat jij graag
nog had willen horen
maar ik niet durfde te zeggen,
ligt op het puntje van mijn tong
Reflectief
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
711 Steeds vaker kijk ik op mijn leven terug
En ben dan helemaal niet ontevreden
Met wat de jaren brachten tot op heden
En wat ik nu doe, ouder, minder vlug
Ik dicht, dit maakt mijn dagen stukken lichter:
Hier heb ik het gebracht tot zondagsdichter!
Gelijk men kakkerlakken ziet
gedicht
3.9 met 31 stemmen
11.037 Gelijk men kakkerlakken ziet
(die men ook later in de taartvorm vindt),
zo kan men reageren op wat de wandklok toont.
Niet op de uren die in muren dringen
van woonst of werkvertrek.
Maar op de uren die, van de wijzers afgespat,
verdwijnen en verdwenen zijn,
hoewel ze in glitterpakken
op het ...
HERFST
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.568 De avonden donkeren al.
dit is het regenende jaargetijde
waarin wij haar eenmaal ten grave droegen;
ook toen sloegen de bladeren en de regen
over de paden en de zwarte wegen
en het woei duister in de donkre groeve.
alleen was het toen vroeger herfst
en droever.
--------------------------...
Kaleidofonie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 Als de zoemer gaat is het
voorbij
het naseizoen van indian summer liefde
op bronzen vleugels van
melancholie
als kaleidoscoop in een
kakofonie
kleuren van de herfstzon die
mijn hart doorkliefde
Is zij nog steeds of niet meer
van mij?
PAUS FRANCISCUS, WAAROM, WAAROM, WAAROM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
525 Waarom Paus Franciscus
bent u wel in Luxemburg en België?
en niet in Rusland bij Pipo Poetin
die monsterlijke verschrikkelijke clown?
Waarom Zijne Heiligheid, waarom niet?
Waarom ook niet in Israël en Palestina?
De bakermatten van uw Rooms Katholicisme
het land van Jezus, de VredesVo...
Quasi chinees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
756 Wie schetst mijn en
wellicht nu ook
jouw verwondering
toen ik mijn hedenochtend
ritueel beëindigde
bleek een verstekeling
uit een der verre oostenlanden
zonder geldig schengenvisum
ontsnapt aan 't wakend oog
der heren frontexofficieren
mijn inbox schalks te visiteren
Zij gro...
mijl op zeven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 er ligt een lange weg te gaan
die honger met brood verbindt
langs stadslicht, hemelbogen
en schaduw, ter aarde geworpen
een kalf huilt als een geit
geen omtrek in de verte te zien
soms waait tederheid voorbij
op de tast, zoals dat hoort
de omstandigheden moeten hun
samenloop nog vin...
[ De honden ruiken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 De honden ruiken
aan gevallen blad en mos --
Ze jagen niet meer.