27289 resultaten.
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 Frisia droeg de zee diep
in haar bloed
waar wind nog sprak in zout
en oude stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 vorm is behoud en een zucht is de drager
van de wind- mijn hand in die van jou en
die van jou in de schoot van Moeder aarde
de kring laat zich sluiten door liefde
en mededogen…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Zij werd één met het weder,
zonder aardse naam ontving
zij bevrijding;
het was haar eender!
Deze vrouw, alleen en eenzaam,
doch thuis in de wind,
waarmee alle blaren waaiden en woeien...
vereenzelvigde zich met Al, dit buitenaards!
Bovennatuurlijk natuurlijk.…
De Meerkoning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 loop niet zo dicht bij het water..
wacht even..
Waarom zeggen ze niet...
kijk hoe mooi het water is..
zie je de zon die spiegelt...
hoor je de vogeltjes roepen..
kijk maar hoe klein de steentjes..
doe maar met rust..
luister naar de wind..
wat hij vertelt.…
we lezen elkanders lief
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.007 ik zie ons in mijn dromen
de eenden dansen op
een podium van helder water
en de zon schenkt ons
deze aardse hemel
onze lichamen fluisteren
de warmte tegen elkaar
ik strijk een haartje
uit je smeltende oogjes
het belemmert mijn dwaal
bomen ruisen wat muziek
ze zijn zo gelukkig
even dansen onze lippen
ze lezen elkanders lief…
Klei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
736 genoemd
als drager van het water
ontoegankelijk blauw…
Een prachtig beeld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
497 Als ze je in de verte zien,
roerloos als een regengordijn;
ondoordringbaar, omdat je
afstand genomen hebt van
deze ongedwongen sfeer;
de leegte van het bestaan op-
vullend, je verzettend tegen
waar je nooit thuis was,
op eigen initiatief afstand
nemend van water en aarde,
stille stranden, blauwe luchten,
de ontwakende steden:
definitief…
DE WATERVAL
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
755 De waterval sprenkelt
helder water
met intense helende kracht
aan de bron ontsproten
uit de diepten der aarde
waar het goede
tot heden verborgen bleef
nu aan het licht gekomen
uit een kloof geperst
met grote kracht
drommen mensen
van heinde en ver
aanvaarden dit fenomeen
met dankbaarheid
het wonder zal
voortbestaan
in alle eeuwigheid…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Wormvorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Daar vormde zich een tweede worm, enorm
appendix dat zich in haar wormen wilde
er lilde dril dat uit het gilde
in een glas water storm.…
Bladeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Beuk en eikenblad
Van ouwe boom
Als woorden
dwarrelde 't blad
Dalend op dak, in goot
Besprak het hele jaar
't Verhaal van hem en haar
De dakgoot ving het daar
Zodat woorden niet verstoppen
Het water stromen kon
Ververste tot verzen
De aarde bereikte
Voor wortels van beuken en eiken
Rijmend alle ongelijk…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
Zomernacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
932 nu kun je dromen waken
en val je samen met de nacht
zo heel dicht bij de aarde
drinkend van hetzelfde water
als de nachtbloem
druppel voor druppel
wacht maar
totdat de regenwolk voorbijgaat…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Water is er een,
Getrokken door de maan,
Die werkend als een spiegelraam
De nacht toelacht met zachte gloed
En zorgt voor eb en overvloed
Met naam.…
Zij heeft niet te leen gegeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 het koren buigt in warme wind
het koor zingt
en tokkelt op Davids akkoorden
verheugd galmen de zangers
in de toren
tot ver in
het noorden te horen…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Wind in hoog gras
onder zwervende wolken
ademt de aarde
Wandelen door een veld
van hoog gras, de dauw hangt als lichte
lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens.…
smaragd
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.106 daar lig je dan
akker van belofte
glooiend in het licht
als een beminde
deinend in mijn blik
hangmat van verlangen
gekoesterd door de zon
met weligheid omhangen
de elzenhaag hoedt je
voor de strakke wind
een smaragd
voor ieder die je mint
je boomgaard lokt
geen merel is beducht
je aarde komt tot leven
de hemel opgelucht…
Wanneer de vogels zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
919 Steel niet mijn illusies
van achterhaalbare waarheid
in de geboorte van jaren
die mijn spiegelbeeld verscherpen
Laat mij nog wat dromen
in dit vergroende veld
waar wind boomkruinen streelt
en bloemen de aarde benevelen
Maar wanneer de vogels zwijgen
neem ik jouw vleugels over
maak mij dan ademloos
in de stilte van één tocht…
Groeiend uit het zwart.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
774 Zwart naakte
aarde.
Geploegde
akkers,
dicht vloeiend
groen tapijt.
Ingezaaid door
de mens.
Goudgeel
golvend graan,
bewogen door
de wind.
gerijpt door
verguldende
zonnegloed.
Groeiend tot
ons voedsel,
het brood.
Geoogst,
gemalen graan.
Het leven
uit zwart
geploegde
naakte akkers.…
ik hou van jou
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
3.092 zoals de wind van de bomen
de nacht van de maan
hou ik van jou
mag dit eeuwig bestaan?
zoals de aarde van het heelal
God van het leven
hou ik van jou
en zal je altijd liefde blijven geven…
Voor het donker werd
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 Je stampt je voeten,
je stampt de aarde warm,
onder een loodgrijze lucht
is je hart veel te koud.
Voor altijd verliezen;
onthoofd door een
snijdende wind, die
de kop op stak.…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
Simpel geluk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.076 Met de handen in de aarde
de wind in mijn haren
en beide voeten aan de grond
Met de zon hoog aan de hemel
de fluitende vogels aan het front
Met de geur van groen gras
de smaak van frisse lucht
die prikkelt in de mond
Met een hapje om te eten
en een pleister op de wond
Dan voel ik me een gelukkig mens
en is mijn cirkel rond.…
Morgenlied/fado
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
726 Als een violist die
met geloken ogen
zijn melodie
laat suizelen,
zo zacht streelt
de wind het
bedauwde gras.
Aardse geuren
kruidig gevormd,
kronkelen omhoog
langs ontluikende bloem
omzich te vermengen
met lange zilverwitte
zonnestralen, die
door de morgen
schemer, de dag
doet ontwaken.…
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
In verwarring
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Wakkert wind aan
of
gaat ie liggen?
Kunnen we
er -na 11 weken griep-
nog tegen?
Gaan onze kinderen
'dit aards paradijs'
.....van ons erven?…
De buigzaamheid van het verdriet
poëzie
3.3 met 140 stemmen
70.629 dag zei ik tegen haar dag kom
ik je nog eens tegen, glimlachend
maar de wind blies weg
haar gezicht in het water
en ik knikte en ik werd onzichtbaar
in het stille leven.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang en andere gedichten', 1952.…