Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Frisia

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 125
Frisia droeg de zee diep in haar bloed waar wind nog sprak in zout en oude stenen waar storm zich mengde met het oerbegin zij kende de kracht die uit de bodem groeide een stil instinct ouder dan het land wanneer de zwarte schepen nader schoven de Vikingen kwamen donker op het water met ijzer vuur en honger op hun kiel frisia week…
Silann Nara27 augustus 2026Lees meer >

Zaaitijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
waar de wind ergens uit waaien gaat tussen duin en zand en stengels gras waar het landschap op een kier staat ontbloot in wat aarde daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen schuchter verlangend zullen ze daar groeien gaaf en broos in ademloze uren in het zand van de tijd niet langer verstard door onzekerheden tot wat onverwacht en zacht…
Nadine16 maart 2010Lees meer >

Liefde en mededogen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
vorm is behoud en een zucht is de drager van de wind- mijn hand in die van jou en die van jou in de schoot van Moeder aarde de kring laat zich sluiten door liefde en mededogen…
elze5 augustus 2013Lees meer >

Sshhh

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Zij werd één met het weder, zonder aardse naam ontving zij bevrijding; het was haar eender! Deze vrouw, alleen en eenzaam, doch thuis in de wind, waarmee alle blaren waaiden en woeien... vereenzelvigde zich met Al, dit buitenaards! Bovennatuurlijk natuurlijk.…

De Meerkoning

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
loop niet zo dicht bij het water.. wacht even.. Waarom zeggen ze niet... kijk hoe mooi het water is.. zie je de zon die spiegelt... hoor je de vogeltjes roepen.. kijk maar hoe klein de steentjes.. doe maar met rust.. luister naar de wind.. wat hij vertelt.…

we lezen elkanders lief

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.007
ik zie ons in mijn dromen de eenden dansen op een podium van helder water en de zon schenkt ons deze aardse hemel onze lichamen fluisteren de warmte tegen elkaar ik strijk een haartje uit je smeltende oogjes het belemmert mijn dwaal bomen ruisen wat muziek ze zijn zo gelukkig even dansen onze lippen ze lezen elkanders lief…

Een prachtig beeld

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
Als ze je in de verte zien, roerloos als een regengordijn; ondoordringbaar, omdat je afstand genomen hebt van deze ongedwongen sfeer; de leegte van het bestaan op- vullend, je verzettend tegen waar je nooit thuis was, op eigen initiatief afstand nemend van water en aarde, stille stranden, blauwe luchten, de ontwakende steden: definitief…

DE WATERVAL

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 755
De waterval sprenkelt helder water met intense helende kracht aan de bron ontsproten uit de diepten der aarde waar het goede tot heden verborgen bleef nu aan het licht gekomen uit een kloof geperst met grote kracht drommen mensen van heinde en ver aanvaarden dit fenomeen met dankbaarheid het wonder zal voortbestaan in alle eeuwigheid…

Gebroken vleugels

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
donkerrood is de dag waar het zand scherper is dan glas waar kale stammen fel afsteken aan de horizon verzonken in het eeuwige licht gedwongen te buigen voor de nacht nog kaler dan dorre aarde is de wens om een teken van leven slechts schaduwen halen het water waar dromen sterven voor ze de ochtend zien…

Het lukt even niet

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
ik zie het water golven het maanlicht verlicht een schilderij van troost bij het verdriet ik zou iets kunnen willen schrijven maar, het lukt even niet misschien later ik kan geen zinnen verzinnen, woorden die er nog niet zijn - thans kraait weer de haan begroet deze morgen de aarde houdt haar mooiheid niet verborgen ze…
Hilly Nicolay15 november 2014Lees meer >

Wormvorm

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Daar vormde zich een tweede worm, enorm appendix dat zich in haar wormen wilde er lilde dril dat uit het gilde in een glas water storm.…
Guus Maris25 augustus 2022Lees meer >

Bladeren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Beuk en eikenblad Van ouwe boom Als woorden dwarrelde 't blad Dalend op dak, in goot Besprak het hele jaar 't Verhaal van hem en haar De dakgoot ving het daar Zodat woorden niet verstoppen Het water stromen kon Ververste tot verzen De aarde bereikte Voor wortels van beuken en eiken Rijmend alle ongelijk…
Ralameimaar24 november 2022Lees meer >

verwoording

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
uit witte weerbarstige klei groeit breekbaar porselein ontstaan uit water en aarde hoor het ritselen van de goede gave verweesd in Pandora’s doos laat ontroering stromen als de kleine mond zich naar mama’s aaah en oooh in trappelende verwoording vormt uit weerbarstige witte klei groeit breekbaar porselein…

Zomernacht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 932
nu kun je dromen waken en val je samen met de nacht zo heel dicht bij de aarde drinkend van hetzelfde water als de nachtbloem druppel voor druppel wacht maar totdat de regenwolk voorbijgaat…

Cyclus

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Water is er een, Getrokken door de maan, Die werkend als een spiegelraam De nacht toelacht met zachte gloed En zorgt voor eb en overvloed Met naam.…

Zij heeft niet te leen gegeven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
het koren buigt in warme wind het koor zingt en tokkelt op Davids akkoorden verheugd galmen de zangers in de toren tot ver in het noorden te horen…

In de adem van de natuur

netgedicht
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Wind in hoog gras onder zwervende wolken ademt de aarde Wandelen door een veld van hoog gras, de dauw hangt als lichte lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik. Langs de bosrand strekt de mist zich uit, als een fluweelachtige deken over mos en varens.…
CB1 juni 2026Lees meer >

smaragd

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.106
daar lig je dan akker van belofte glooiend in het licht als een beminde deinend in mijn blik hangmat van verlangen gekoesterd door de zon met weligheid omhangen de elzenhaag hoedt je voor de strakke wind een smaragd voor ieder die je mint je boomgaard lokt geen merel is beducht je aarde komt tot leven de hemel opgelucht…
delius19 april 2007Lees meer >

Wanneer de vogels zwijgen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 919
Steel niet mijn illusies van achterhaalbare waarheid in de geboorte van jaren die mijn spiegelbeeld verscherpen Laat mij nog wat dromen in dit vergroende veld waar wind boomkruinen streelt en bloemen de aarde benevelen Maar wanneer de vogels zwijgen neem ik jouw vleugels over maak mij dan ademloos in de stilte van één tocht…

Groeiend uit het zwart.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
Zwart naakte aarde. Geploegde akkers, dicht vloeiend groen tapijt. Ingezaaid door de mens. Goudgeel golvend graan, bewogen door de wind. gerijpt door verguldende zonnegloed. Groeiend tot ons voedsel, het brood. Geoogst, gemalen graan. Het leven uit zwart geploegde naakte akkers.…

ik hou van jou

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.092
zoals de wind van de bomen de nacht van de maan hou ik van jou mag dit eeuwig bestaan? zoals de aarde van het heelal God van het leven hou ik van jou en zal je altijd liefde blijven geven…

Voor het donker werd

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
Je stampt je voeten, je stampt de aarde warm, onder een loodgrijze lucht is je hart veel te koud. Voor altijd verliezen; onthoofd door een snijdende wind, die de kop op stak.…

Verzwolgen

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Soms voel ik mij als verwaaid blad Door wind en regen vertrapt doornat Koud kleurloos broos en zo zwak Nerven gescheurd los van mijn tak Liggend op aarde nevelig vol vocht Nergens beschutting tegen kou en tocht Dan is het wachten tot ik zal vergaan Verzwolgen verteerd niet meer zal bestaan…
car1 december 2009Lees meer >

Simpel geluk

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Met de handen in de aarde de wind in mijn haren en beide voeten aan de grond Met de zon hoog aan de hemel de fluitende vogels aan het front Met de geur van groen gras de smaak van frisse lucht die prikkelt in de mond Met een hapje om te eten en een pleister op de wond Dan voel ik me een gelukkig mens en is mijn cirkel rond.…

Morgenlied/fado

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 726
Als een violist die met geloken ogen zijn melodie laat suizelen, zo zacht streelt de wind het bedauwde gras. Aardse geuren kruidig gevormd, kronkelen omhoog langs ontluikende bloem omzich te vermengen met lange zilverwitte zonnestralen, die door de morgen schemer, de dag doet ontwaken.…
lijda22 maart 2010Lees meer >

Het ochtendkind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
fluister het tegen de wolken vertel het aan de wind leg het te rusten in de takken om haar te koesteren als het ochtendkind ontwakend in vele armen verscholen onder een bladerenbed doet ze zich te goed aan zonnestralen die haar weldra in het middelpunt zetten ontstijgt ze al gauw het aardse uiteindelijk is ze volgroeid om haar vleugels…
LadyLove8 november 2010Lees meer >

Kind van de zon

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
je bloeide als sneeuw dauwde lentetranen weerkaatste de hemel met een spiegelend hart zomerde lieflijk in waterkristallen verdampte met wind als kind van de zon oogstte de kleuren van het volrijpe herfstgebeuren bundelde alles in wit de winter getekend die met dons van de deken aarde bedekt met het ongerept licht van de schepping…
wil melker26 november 2013Lees meer >

In verwarring

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Wakkert wind aan of gaat ie liggen? Kunnen we er -na 11 weken griep- nog tegen? Gaan onze kinderen 'dit aards paradijs' .....van ons erven?…

De buigzaamheid van het verdriet

poëzie
3.3 met 140 stemmen aantal keer bekeken 70.629
dag zei ik tegen haar dag kom ik je nog eens tegen, glimlachend maar de wind blies weg haar gezicht in het water en ik knikte en ik werd onzichtbaar in het stille leven. --------------------------------------------------------------------- uit: 'Het innerlijk behang en andere gedichten', 1952.…