1419 resultaten.
beschikken over een toverkracht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 kabouters in bruin of rood gekleed
vaak met een rode muts zijn sneller.
die ventjes zijn enorm sterk,
verzetten bergen werk
denk maar niet dat ik hen vergeet.…
Onmondig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
550 Zo trouwe bruine lodderogen, Spike wat ben je toch lief
Twinklende indringende olijfgroene kijkers, my lady Emilie.
Rotverwende jochies werpen zich ik winkels krijsend tegen de vloer
Bloed kookt dan laaiend, 't was vroeger even anders hoor.…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Russula daar sta je, dik te zijn
En inktzwam, te druipen in het gras
Vijverwater, waar zijn de vissen
Jij slikt de bruine lelie bladeren in.
Astertje, welkom, je was niet eerder in deze tuin
Ik heb je geplukt om te weten
van welke familietak je afkomstig bent.…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 geworden haar
in hun zwakte, ziekte en zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
d’ ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels als diepe groeven
bruine…
Mijn dagkeuze snel gemaakt: de SNOLLEBOLLEKES natuurlijk!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 alleen met de hond
levenspartner in Belgie, Oostende
ouderpartner in Italtie, Luca
vrienden in Oostenrijk, Salzburg
en ik: Jan Jacob in Nederland, Amsterdam
en niet te vergeten mijn dochter
mijn onbeperkte dochter Giulia
onder de pannen, op kamers
in de Marius Meijboom op Ijburg, Amsterdam
7.00 uur al buiten lopend in de Jordaan
bruine…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Het bruin blauwtje rust
op zacht geel boerenwormkruid
licht danst op mijn huid
Soms is het genoeg om
de zon op mijn huid te voelen dringen,
het licht door bladeren te zien spelen, het zachte zoemen
te horen van een bij die even bij me blijft alsof ik deel ben van dit ritme.…
De arts
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.544 Ik denk: de Bruin heeft zeker niet z’n dag.
Hij weet: hier knaagt een pustulosis.
En als ik zeg: man, lach een beetje meer,
roept hij: gewoon een sterk’re dosis.
Hij denkt: een typisch tandradfenomeen,
als ik een nachtportier zie lopen.
Wanneer ik blij een oude vriend begroet,
zegt hij: die moet een breukband kopen.…
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 Een glas rosé een terras vol mensen
Twee honden stoeiend in het zand
Mijn ogen dicht sproeten op mijn neus
Ik geniet met volle teugen van het strand
Zoveel mensen bruin of roodverbrand
Allerlei soorten dun lang slank of moddervet
Allemaal een dagje lekker naar de kust
Op handdoek of lezend op een ligbed
Blikjes bier en ijsjes worden gretig…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Je denkt dat hij zijn gezicht
heeft verloren, maar ieder jaar heeft hij
zich herschminkt met het lieflijke ruisen
rood en bruin en oker van het krentenboompje,
de bolle struik waarachter het kermen
schuilt, het jammeren, stilletjes, zodat
de mensen zeggen: kijk toch hoe mooi.
Angor van toekomst.…
Theo van Gogh vermoord
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
784 verstonden
Dat betekent niet dat alle Islamieten
Radicale moslims zijn en gekken die gaan schieten
God, Allah, Mohammed, of naar wie je je ook keert
Geen van allen wensen Zij, dat de mens zich zo onteert
Wie het recht neemt in eigen hand
Is een vijand van dit land
Een vijand van de vrijheid
In een ongelijke strijd
Maar ieder, blank, bruin…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 probeert te weren
toch blijft het telkens koppig keren
tot haar denken; moe en dof
De bonte plekken tussen het wit
sorteert ze als onrusten knagen
bij het strijken van de dagen
terwijl haar prinsje heerlijk zit
Zij perst de kreukels uit het leven
terwijl hij zijn stoom afblaast
bevelend naar de koelkast baast
om hem zijn koude bruin…
Blauw in violet gebed
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
903 rand van bestaan
schrikkend rood vergloeit
de purperen horizon verflart in
regens die grijzer nevelen dan wit
een bui valt trager water naar de zee
waar golven sissen trekken en bijten in
stijgen tegen zwart massief de steen graniet
basalten rots als trots de aarde uitgekotst
rennend hijgend hart op hol
zoekt groen zijn weg naar geel en bruin…
ongelooflijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
796 we vormen een lange lange rij
van tachtig mannen gearmd
een weggevaagd perspectief
we waren eens keurig begraven
gruwel onttrokken aan het zicht
na bijna een eeuw aanschouwen
onze bruine knoken het daglicht
zie eens onze versplinterde botten
die verroeste tommyhelmen
met daarin onze verwoeste hoofden
en onze modderlaarzen nog aan
zie…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Regen, die zich verslindend in bruine vegen
van verrotting, omzet in snijdend riet.
(Een sfinx wendt zich af
en verschuift de eeuwen.
Meridiaan en evenaar
komen samen.)
Zucht, huil en het lijkt dag te worden
waarin waanzinnige grootheden zich vermengen
met vaal licht, dat spiedend kiert.…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Een echte oudduitse taveerne,
zingende Burschen ter lindebank,
op de drempel een blonde deerne,
om ‘t houten geveltje wingerdrank;
van binnen gerookte balken,
een krachtig bruine schemertint,
en een zonnestraal, de schalke,
die dartelt over kroes en pint.
De tabakswolken blauwen.…
Geheel van Jou
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
3.944 Ik voel de vlinders branden
Gewoon als ik naar jou kijk
In je mooie donkerbruine ogen
En weet dat ik voor je bezwijk
Je glimlach is zo aanstekelijk
Bruine haren strak in een staart
Lippen om te zoenen zo zalig
Ik raak compleet van de kaart
Handen beginnen mij te strelen
Mysterieus als een natuurtalent
Jouw hitte ontwaakt mijn passie…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Een zure vloeistof wordt bij hem naar binnen gegoten
De haren op zijn tong rijzen tot grote groene
Bergen beklommen door bolle bruine griezelberen
Zwelgend in de galsap van zijn sexdode slaap
Plengt de maan hem haar laatste zilveren traan
In zijn ogen valt en hem wekt uit zijn droomorkaan
Gilde het grindpad?…
Het bankje...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.713 Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Prachtig gelakt mijn voeten in beton gegoten
In de eerste zonlichtstralen glom mijn bruine kleur
Trots kwamen de eerste mensen zitten op mijn schoot
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Mijn uitzicht was adembenemend zo mooi
Prachtige bomen aan de waterkant
Trots liet ik mijn schilderij zien…
Mijn handen
poëzie
3.9 met 32 stemmen
7.220 Ze hebben al rimpels en vouwen,
vlekken bruin, die geen water wist.
Ach! Al te groot vertrouwen!
Wat hebben ze vaak zich vergist -
Mijn handen! Mijn handen! Hoe dikwijls
hun schoonst bedoelen gemist.…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…
Angstzweet
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.727 Hij staat er weer
die kutvaas en de fragielheid
druipt ervan af
Een bosje lavendel met
bruine stengeltjes en blauwe bloemetjes
Het is veranderd, het was mooi
maar het doet helemaal niets meer
het is uitgewerkt
tot het minimale
in kracht
beperkt
Maar de geur van bloesems
hangt als een warme walm in deze kamer
En het is geen warmte van…
er zijn dagen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
546 zich
schokkend en draaiend, er zijn dagen
dat ik m'n lippen geloof de woorden
die ik er vanaf rol articuleren illusies
op hoogte, aan de grond de hinderlaag
verloren jacht vervloekte liefde
geboeide polsen kinderstemmen
vervagen, de bruidssluier -mot erin-
vergaat tot stof het goud aan m'n vinger
blijkt roestvolstaal laat bruine…
hetzelfde
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
497 Bruin of blond?
Niemand is hetzelfde.
Bijna Iedereen is gezond.
Als we zo doorgaan stort de aarde in.
Niet van geluk, maar van verdriet.
En dat heeft geen zin.
Dat hoop ik niet.
Groot of klein?
Niemand is hetzelfde.
En niet iedereen kan hetzelfde zijn.
Er zit veel verschil in mensen.
Iedere mens is ongelijk.…
Lente.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
753 Als de grote bruine beer wakker wordt
Uit zijn diepgegraven hol
En weer op zoek gaat naar blauwbosbessenland
Dan is het lente.
Lente is voor mij als ik wakker word uit slaap en coma.
De lichtjes in mijn hoofd weer branden
Ik als een vogel weer op het stokje sta
En weer liedjes durf te zingen.…
Winterkoning
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.068 17 gram botjes en veertjes, mooiste kleuren,
dit roestige kaneelbruin, zwart gestippeld,
een kleine winterkoning kleurt de struiken,
ik voel dit tere en slordige hoopje veren
oprecht leven, bruin en zwart gespikkeld,
kwetsbaar hoopje licht en lucht, donker asfalt,
dit vogeltje: teer, een zacht kloppend hartje,
grootste woorden helpen nu niet…
No! No! No!
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
583 Je dronk de wodka uit een
limonadeglas, je keel verschroeiend,
je vervloekte je vader door je tranen
en kilterillingen heen, te dronken om
nog iemand te bellen, je viel met een
harde knal op de stenen vloer, boos
spoot je nog meer bruine suiker naar
binnen, boze wezens overmeesterden
je niet van zwart naar zwart
een onverwachtse engel…
Agathe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 wie van jullie herinnert zich Agathe
donker springhaar
grote bruine ogen
een oh zo zachte mond
welvend buikje ingesnoerd
en handen die almaar bewegen
langs de lijnen van elke schaduw
met ieder geheimzinnig woord
kom op wees eerlijk
wat maakt het nu nog uit
na al die jaren
wie van jullie hield echt van haar
of ergens liefde vluchtig
op…
zo van die dingen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
780 ook is mijn interlockje al lang niet meer verschoond
en wordt mijn laatste slipje al wekenlang bewoond
‘k heb jeuk aan alle kanten en ruik niet al te fris
gewoon omdat ik al zo lang een geurend zeepje mis
mijn huis grenst aan een mestvaalt, zo noemt de buurt mijn tuin,
de toiletpot is verstopt en riekt naar geel en bruin
mijn aanrecht is…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
DE KOEHOEDSTER.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.043 Zo blauw als ver de lucht, omhoog,
was 't jurkje en 't droomwijde oog,
en goud als zon en koren glom
lag 't wilde haar heur hoofde om,
en bruin tot donkerbrons gebrand
was 't rond gezicht en voet en hand.…