1878 resultaten.
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Ook de engelen die ijl en ver bestaan
Zijn onbereikbaar voor ’t gebannen ras,
Dat ze verwekt heeft in verkeer met geesten
En in volmaakte schoonheid heen liet gaan,
De goden tot genot. Zij zijn voor ons geweest, en
Nu gelukzalig en zien ons niet aan.…
Houten Pyama
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.000 Moge de engelen je dragen
naar de plek waar vrede heerst
Toen heb ik je achtergelaten...
in mijn hart huilde ik, onbeheerst...…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Terwijl ze naar een vallende ster kijkt
Lijkt het net of een engel langs haar wang strijkt
Ze sluit haar ogen en doet een wens
God, maak van hem weer een liefdevol mens…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 Met haastig weggedraaid gelaat
schuilen de zonnebloemen voor het poollicht
Het geluid van hoog afgestemde harpen
sterft weg over de juichende steppen van weleer
een schrale wind, een jammerlijk knarpen
omlijst de schepping van de vroegste Ambachtsheer
De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een…
GOEDLAND
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
9.698 grote bossen
Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan
Van voren in de akkers, eigen graan
Notenlikeur, inheemse druiventrossen
Het Letzenburg waarvoor zovelen vielen
Oktober toont hoe rood het was, het bloed
Het is straks Halloween; dus Allerzielen
Ook hier pompoen en spin en heksenhoed
Er liggen verse kransen in Vianden
Een stenen engel…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 zij komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar het beeld van morgen
het meisje van de blije verwachting
nog in de ziel van de engel geborgen
vol van licht en sprakeloze achting
wat zou ik haar toch willen troosten
wanneer de dag haar allengs zal overvallen
en ware schaduwen zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
Hoe zacht en teder
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
1.879 Hoe zacht en teder wil mijn hart nu worden,
nu Kerstmis zo vlakbij komt en de engelen
straks van vrede zullen zingen of toch niet?…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 Het fraaie teken van een godin
gehuld in naakte schoonheid
Langs de weg van haar blikken
vliegen kraanvogels, sneeuwwit
Vergeefs zoek je het in haar ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet…
Macret van harte
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
6.859 Vandaag is mijn beste vriendin jarig
al mijn wensen voor haar
had ik al in de broche
van een oktober engel verpakt
ze weet dat ik
heel veel van haar hou
gewoon omdat ze is
die wie ze is
spontaan, eerlijk en warm
ze luistert ze troost
ze droogde mijn tranen
bij het verlies van mijn pleegmoeke
bij het misgaan van mijn relatie
ze…
jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
993 Ik droom van je, ook als ik wakker ben, jij
bent mijn alles en meer, jij bent mijn klop-
pend hart dat, stel ik me voor, zelfs na mijn
dood nog zal kloppen voor jou, mijn engel.…
er is niets na de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
952 kurt
een liedje te lallen
god vertel me waarom
is de hemel zo zwaar
jimi pakt zijn gitaar
en breit een lijntje door
janis leidt het pillenkoor
niemand hoort hoe elvis belt
hij is vandaag wat later
de veerman neemt geen plastic geld
van dikkerds in een glitterpak
zijn dood valt in het water
voor elvis geen land en de rest
wacht de engel…
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 Ooit een engel ontmoet
haar al eerder gezien achteraf
in andere blotevoetenmaat
Maar steeds als zodanig herkenbaar
Haar glimlach vraagt om een lasbril
haar beloften zijn van een zoetheid
die het glazuur van je tanden slijt
altijd gevleugeld en met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen…
Wereld
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.185 Het Guinese biggetje zonder staart
woonde op Elba, een steenworp verder,
waar een meisje Engelse ziekte had.
Haar grootmoeder bad er Latijnse gebeden,
met op haar schoot een cyperse kat
en is aan Spaanse griep overleden.…
De schim
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 De dood
De schim
De dood staat overal tussenin
De dood behelst het leven
De dood doet leven geven
Tussenin
De weg
De betreding
Van je geest en je ziel
Het komt
Zoals een engel die naar beneden viel
Zij leert je het leven
Als kostbaar gebaar
Waarheid weten
Is onbereikbaar
Is alleen daar
Voor wie weten wil
Voor wie gelooft
Is het leven…
Draagkracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Zij beweerde dat de grond onder haar voeten
Zou verschuiven als zij dwaalde
En de wereld om haar heen
Haar zou verlaten als zij langzaam weer ontwaakte
Dus zij droomde over werelden van engelen
En speelde tussen wolken
Die al druppelend verdwaalden
Tussen ver verlaten volkeren
Tot de wolken zeeën werden
En het water haar gedaante verder…
Hun godinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 ik heb mensen
zien passeren die
met ogen vol bewondering
hun godinnen eren
zingend dansen zij
het samenzijn in een
kleurfestijn waarop
hemel nog jaloers zou zijn
in volle overgave
haken zij aan om een
extra ronde mee te gaan
in uitzinnig vermaak
maar de engelen
zijn aan het verdwijnen
nu de zon al te lang in
het glas staat te…
Leeg kasteel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 Er golven witte kandelaars door de nacht
ik zie hen op de weg naar Thebe
ver van de blinde massa
Het bovenaards ivoor van engelen draagt mij
en gouden meeuwen krijsen onze naam
zij hekelen de getergde gnomen
die met hun waanzin de aarde vermoorden
die niet net als ons op blote voeten
door de kasteelgangen stampen
bezaaid met glasscherven…
Koen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Een ochtend onheilspellend stil
Eenzaam in mijn
bed verlaten
De angst verlammend, akelig kil
In stilte lig ik, snik ik, bid
De engelen
ongenadig
Leven en dood in hun bezit
Het bed voelt koud, mijn wereld klein
Roerloos verbijt
ik de krampen
Onheil spreekt in snijdende pijn
Dan breekt er iets binnen, subtiel
Warm vocht verdrijft…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 oude spullen
een herfstblad uit 1989
de vleugels die mama me aandeed
om te zien wat ik moest zijn
en een paar restjes van haar stem
uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en dat ze dan gelukkig was
maar ik had een engel…
Libra
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Ze deed het
Tot ze een ons woog
Het zoog haar leeg
Het balanceren
Het doorslaan van
Haar schalen soms
Twijfelen, weifelen
Muggen, olifanten
Zout, zoet, liefde
Haat, leven, dood
Ja, nee, vasthouden
Loslaten, angst, moed
Aanvaarden, versmaden
Waarheid, leugen
Lichaam, geest, engel
Beest, hemel, aarde
Oorlog, vrede, ziekte
Gezondheid…
visioen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 zag jou
staan voor
de paradijslijke
dichte deur
bedekt met
een super grote
diamant
daarvoor de
strenge engel
met de
recente foto
uit de
aardse krant
vol afschuw
wees hij
daarnaar en wel
een ronddraaiende
stervende stier
dwaas joelende
medemensen niemand
trok zich
iets aan
aangaande het
gemartelde dier
de heilige
Rechter…
Moeilijk is het niet.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
533 de muziek,
het verlies,
van geboorte,
van spelonken,
neigen,
een neigen,
oorverdovend trekt de stilte,
ik verberg,
mij, het,
zij, Zijn,
lichaam, ziel,
of ik het ben,
is niet de vraag,
of ik het ben,
is plotseling de vraag,
melodie in ontkenning,
schrijft het woord,
roest wappert, fier,
tentoongesteld,
voor engelen…
fijn stemmers
netgedicht
1.0 met 50 stemmen
419 ik zag hoe jij
warmte schiep
in blauw koude
atmosferen
door tonen
van geluiden
te ronden
scherpe kanten
af te vlakken zo
dat zij subtieler
passen in de
melodie van
leven en bestaan
jij had al ogen en
lach als fijn tuners
je zangerige stem
vatte nu alles
samen in de liefste
woorden van
jouw lichaamstaal
nog waren er
engelen…
Uitzending gemist: Eleanor Rigby
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
471 Ik weet heel goed wat liefde geven is
Ik weet ook wat het is om het te krijgen
Zou ik als dichter daarvan moeten zwijgen
Dan wordt gebrek een dubbel kommernis
Werd het tweevoudig, dat erosgemis
Dan zou ik het ook dubbel laten wegen
Je veux l'amour heb ik nimmer verzwegen
't Is een psychofysieke
ergernis
Wil elckerlyk niet naar 'n engel…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Een gewonde engel schildert
boven een vlucht wilde ganzen
verten van onbeschreven lucht.
Zal ik woorden tussen lijnen schrijven
in de omheining van lege taal gaan staan
op verkleumde dichtershanden zitten?…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 Verweerde graven in zwarte grond verzonken
Kleurrijke korstmossen groeien op
de oude grafmonumenten
Laaghangende takken van de treurboom
bedekken de uitgehouwen naam
Voor het diepste verdriet zijn geen woorden
Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet
Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld
Gespreide vleugels van een marmeren engel…
Kille wintermist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 collectieve angst
........dat nog steeds gegijzeld wordt
........door de veelkoppige draak van
........de arrogante schreeuwers die ons
........in hun belang een oorlog in jagen
............dat mij alleen laat staan naast
............de kazerne en de nieuwe golfbaan
............van de zakenlui, ik roep alle
............wijzen, heiligen en engelen…
Na winterslaap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
283 Ik vroeg; “Bent u de engel
die mij in 't holst der nacht
komt halen?”
ze glimlachte en zei “Nee,
ik kom je alleen maar wekken,
de nacht is al zolang voorbij
de nacht moet je niet rekken.
Ik ga de dag is nog zo jong.”
Haar gezicht verdween
tussen de kieren van “t gordijn
schenen de warme stralen
van de lentezon.…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij,
hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers.
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…