1725 resultaten.
Zwetcetera ad intimitum
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
294 U bent nergens toe verplicht!…
Niet vergeten (Fecisti nos ad Te et inquietum est cor nostrum, donec requiescat in Te, “Augustinus”) Voor L
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 Het slenteren doorheen vale novemberdagen,
gebukt onder grijze wolken met vroege avonden,
wordt de zomerpoort gesloten weergevonden
nergens kon ik naar je naam vragen.…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Er lag een kaart in mijn bus
zonder naam,
sneeuw die niet valt,
een handschrift
dat mij nergens naartoe bracht.
“Warme feestdagen,”
alsof warmte iets is
dat men kan verzenden
zonder afzender,
zonder bewijs van leven.
De envelop rook naar niets:
geen huis, geen keuken,
geen verleden.…
Lachende hyena
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
600 Mijn nachten zijn als lucide leesvoer
voor de duisternis in mijn gedachten
ik heb de mensheid lief met haar gebreken
het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
is de leegte onweerstaanbaar optimistisch…
Onder het niets
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
377 te licht om te vallen
te leeg om te staan
geen spoor dat haar hield
geen plek om te gaan
woorden verwaaiden nog
vóór ze ontstonden
haar naam lag
verloren in ongekende
gronden
ze liep door het leven
als langs een rand
zonder gewicht
zonder tegenstand
geen begin dat bleef
geen einde dat sloot
alleen een bewegen
dat nergens in…
Mijn hond verstopt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
412 hij draaide zich om
met een waardigheid
die nergens
op sloeg
achter hem
een klein biologisch
rampgebied
ik-
zogenaamd opgeleid
gewapend met kennis
en...een schaar
de schaar twijfelde
zichtbaar
alsof ze dacht dat
dit niet stond in
het studieboek
hij keek me aan
alsof ik dit had
veroorzaakt,
ik knipte
met de ernst van…
Muizenvallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
218 Ik zette muizenvallen
langs de plinten
van mijn huis, niet
uit wreedheid,
maar omdat iets bleef
knagen
in de nacht
hoorde ik geritsel
achter de muren, kleine
haastige gedachten
die nergens vandaan
kwamen en overal
tegelijk waren
ik legde lokaas neer,
een geur van zekerheid
een stukje toekomst,
een antwoord
dat glom in het…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Mijn vleugels slaan nog,
maar dragen mij nergens heen.
Ik draai,
kringen van herinnering rond mij,
een sierlijke val
die nooit naar overleven smaakt.
Een oog op de hemel,
een oog op de diepte,
en ik dans —
niet uit schoonheid,
maar omdat stilstand zinken is.
Ze zeggen: rust als je sterft.…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 hij stak de
regels
over alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen…
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om zo doende activiteiten te ondernemen
En natuurlijk deden zij aan meerdere sporten
waaronder op verschillende vloeren en velden
op het gebied van beweging geen tekorten
Overal en nergens…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Zo groeit een verhaal
dat nergens hoeft aan te kloppen
om overal
binnen te komen.
Misschien was er schuld.
Misschien ook niet.
Maar tussen die twee woorden
ligt een ruimte
die steeds kleiner wordt.
Alsof twijfel
een gebrek is geworden.
Alsof stilte
zich moet verontschuldigen.…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De zomer dralend, alsof hij nergens om gaf,
behalve om deze nacht van rust en eeuwigheid.…
Butlers
gedicht
3.5 met 6 stemmen
637 zij dienden elkaar zonder woorden
butlers in een huis van huid
hij kende de kamers van het zwijgen
wist waar verlangen schuilt
zij droegen elkaars kleine dagen
de jas, het verdriet, de stille last
alsof de liefde had geleerd
dat nabijheid nergens haastig past
soms boog hij dieper dan durfde
soms knielde hij voor wat brak
in het…
Zeeuwse koningin
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
72 De deur naar het nest zat op slot,
maar ik wist het slot eruit te zagen,
ik werd eerst door de slechtvalk bespot,
zij was bang dat ik haar kwam verjagen,
maar daarna zijn we samen weggevlogen,
we hebben een heerlijke vliegtocht gemaakt,
de foto's zijn helaas teveel bewogen,
maar we zijn nergens uit de koers geraakt.…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 De wereld hoeft nog nergens heen,
de dag heeft haar nog niet gekust.
Er hangt wat nevel op het water,
een dunne sluier, teer en licht.
En tussen al die stille dingen
krijgt ook de tijd een zacht gezicht.
Hier mag je even niets verklaren,
geen antwoord weten, niets verstaan.…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 stil eens
hoor ik daar de stilte
hoor ik de stilte
die ons ontstolen is
die ons de ruimte gaf
om te bezinnen
hoor ik de stilte ronddolen
de stilte van ooit
uit den beginne die ik nu mis
hoor ik die stilte
op zoek naar een plek waar
ze zich kan verholen
of droom ik haar slechts
voor ons te kunnen winnen
door simpel opnieuw te beginnen…
Herfststorm
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
849 Dwarrelende bladeren moeten wijken
Zwevend in hun vlucht
Als snelle hoogvliegers
Bestrijken zij de grauwe dichte lucht
Geen levend wezen dat zich buiten waagt
Alleen de enkeling door nood gedwongen
Beweegt zich met gekromde rug
En wordt door felle druk besprongen
Ik zit thuis door kaarsen omringd
En van een goed glas wijn vergezeld
Ik hoef nergens…
Ik wist dat je er was
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.080 Ik wist dat je er was
Een schaduw op de achtergrond
Ik kon je zien vanuit mijn ooghoeken
Maar toen ik mijn blik op je wilde richten
Leek je nergens te zijn
Ik wist dat je er was
Een rimpel in het water
Ik kon je horen toen je zachtjes tegen de kant aanstreek
Maar toen ik mijn oren spitste
Leek je niet te bestaan
Ik wist dat je er was…
De stroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
755 Ons doel drijft verder op de stroom
van die verschroeide dromen
die jouw hart en mijn lichaam
verbonden als twee oevers
zo innig en waar
Zie, mijn lief, de hemel huilt
maar nergens zie ik graven.…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 alles mij teveel is
Verdwaald in mijn bestaan
Uitzichtloos mijn deel is
Te moe om door te gaan
Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 De winterreiziger die het riet-
mager plaatsje aandoet,
moet wel veronderstellen:
nergens binnen deze periferie, gevormd
door trimsalon Pluto en Karins kapsalon,
gebeuren droeve dingen, toch -
De pottenbakker draait zijn schijf
om er weer in te komen,
uit eigen koude hand
een schaal voor eigen fruit:
één weemoed al
voor wie dat ziet.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.317 zonder de intimiteit
ik weet niet of ik die knop om kan zetten
dat wordt waarschijnlijk een zware strijd
Toch wil ik het proberen
als het niet lukt kan ik altijd opgeven
Het is misschien meer dan de moeite waard
ik wil jou nu eenmaal niet uit mijn leven
Wellicht komt er dan een moment
dat jij je voor mij zult openstellen
Ik zal echter nergens…
Het blauwe uur
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.771 Het was een laat
uur in één van die overloos droeve dagen,
lege straten als muren, een pad dat nergens
toe leidt, je weet wel, het onbegane
in mijn hoofd ook. En op die lijnen,
hurkte ik, verging ik. Alleen maar kijken,
hangen aan lijnen met die andere ogen
van mij, en dan ook een beetje van haar.…
Vader
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.734 grijze masker
Toch is dit niet de apocalyps die je verwacht
’t Is de gloed van m’n vuur dat je afschrikt
Wek de klank die slag om slag terugkeert
De wekker tikkend, levend in je zachte handen
Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten
Alfa tot Omega, illusie tot de muur
Verleden, veredel, verdeel
De vloek ontspruit in elke lenteknol
Nergens…
ontvluchten uit dit leven
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.368 Waar je dagelijks hetzelfde doet
Zoals je opgedragen wordt
Gewoon omdat het moet
Als ik uit de hoop wegloop
Dan zal ik heel erg eenzaam zijn
Zonder iemand die ik ken
Heel alleen heel erg klein
Maar toch droom ik ervan
Ontvluchten uit dit leven
Iets anders op te bouwen
Zonder mensen die om je geven
Geen mensen die je pijn kan doen
Nergens…
Dood van een bodybuilder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.508 Hun knieën zwart gezwachteld,
want groot was ie onbetwist
De tocht komt hier ten einde
bij die hele zware steen
en als die straks boven op hem ligt
kan hij echt nergens meer heen
En met een allerlaatste rep
in een allerlaatste squat
laten zij hem zakken
in zijn allerlaatste gat.…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 wens
van de hardleersheid en het minzaam buigen
van knieën en het hoofd op een begerig mens
langs de wand fluistert verlaat zijn stem
de ontwaakte spiegel knipoogt nog naar hem
Bewegende lippen over een onzekere zee
zijn zacht geluid draag, nu ik gestrand aan wal lig,
ik uit een vertekend verleden mee
en verschijnt hij aan mij overal en nergens…
Zijn wereld
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.241 Nergens ben je voor te vinden, niets wil je doen.
Alleen even stoeien kan leiden tot een zoen.
Maar je leidt je eigen leven.
En bent niet in staat te geven.
Je bent er wel maar eigenlijk ben je er niet.
Als wij je zo zien geef dat een hoop verdriet.
En als je mijn hoofd vasthoudt en dwingend mijn ogen zoekt.…
Het duister
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.009 Verward loop ik rond
Waarom dat weet ik niet
Alles lijkt te zweven
Terwijl ik doelloos loop
Een vogel die fluit
Doet mijn hartje springen
Ik kijk nog eens rond
Maar mijn vreugde verdwijnt
Het geluid is weg
Mijn zicht is zwart
En ik kan nergens heen
Ik kan wel gaan lopen
Maar ik zie niet waar ik ga
Ik kan wel blijven
Maar ik zie…
Hyperventileren
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
832 Hyperventileren, draai nog een keer rond,
gaan kan je nergens, leven aan de grond.
Bekijk me niet, je ogen die me eren,
zweten tot en met, hyperventileren.
Langzaam lopen langs het water,
dansende lippen, Limburgs getater.
Licht geruis, lieve woorden ingraveren,
je schoonheid maakt me zwak, laat me hyperventileren.…