1730 resultaten.
Gelukkig
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
4.235 Ik ben niet meer onzichtbaar,
en ze zijn geen gevaar.
Gelukkig ik kan weer denken,
en aandacht aan iemand schenken.
Ze luisteren weer als het moet,
ik begin een gesprek vol goede moed.
Gelukkig ik ben er vandaag,
er zit geen knoop in m'n maag.
De zon schijnt alleen voor mij,
gaat deze dag nog voorbij?
Gelukkig, zei ik dat echt?…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 waar kan hij nog schuilen nu hij je onzichtbaar
heeft gemaakt en je stem luider dan ooit
zal blijven echoën van noord tot zuid
van west tot oost?
geen windrichting ontkomt
de hyena’s hebben je niet kunnen doden
voor jouw lichaam stierf immers reeds duizendmaal
slechts onoverwinnelijk adem je voort…
Recovery
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.329 aan draden
het eentonig piepen
machines met lichten blauw, rood
waar pijn in kreunen
de werkelijkheid benaderen
bleke gezichten, blauwe lippen
weg van licht
in nachtelijke schijn
gedempte stemmen vol van rust
waar tijd en plaats niets bepaald
alleen het wakker worden
de groenen dwarrelen
van links naar rechts
als onzichtbare…
Bescheidenheid siert de meester
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 De wetenschap stelt geen schuldvraag
zo denken sinds Adam Smith onze economen
koel en afstandelijk door de bank genomen
Laisser faire laisser passer graag
Wij spelend voor blinde krachten
formeren samen een onzichtbare hand
zo komt het natuurlijk proces tot stand
met geen tot sturen bij machte
Het echte wonder is ons tijdenlang wel varen…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 verenigt alles in een
ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven
die mij behoedde voor aanstormende bussen
vallend gesteente en nog niet vermoede rampen
wellicht volgt mijn aanstelling als beschermer
een proeftijd eerst van ruim een millennium
dan de eeuwigheid om de wereld te behoeden
voor alles wat de sterveling daar niet kan zien
onzichtbaar…
Helse compositie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het rondgemaaide graan
dansend in een gloeiende spiraal
vlamt hij het vuur aan de schenen
vloekt en spuugt withete taal
Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het dolgedraaide graan
weer zal hij onzichtbaar landen
het vuur van…
DE GEEST RIJPT
poëzie
2.4 met 5 stemmen
1.824 Wij doen van klanken dronken d'ogen toe
En worden lichtende als nooit te voren
En zweven weg naar een onzichtbaar feest.…
Vuurdans
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
542 Twee ongelijke stenen
in melkwegen vol vuur
ontstaan in een tomeloze
energie van warmte, de
ijskristallen waarmee ik je
huid bespeel, kippenvel
ontdooit op den duur,
verbrandt de littekens uit
de as van het verleden,
alleen de vonken houden
stand, trekt de werelden
strak, vrijwillig verlangen
in onzichtbare tekens, van
kwetsbaarheid…
requiem voor een eeuwige zucht
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
689 waaraan denk je
met de ogen dicht
wanneer ik zeg dat de tijd zal komen
dat de dood me zal bergen
in zeeën van tijd
en, voor daarbuiten tot stilte gesloten,
het onzichtbare mijn toekomst zal erven
in stil zo stil
zo onnoemlijk stil
het glanzen van golven
misschien dringt
niets meer tot me door
werpt het sterven de beelden ver…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 Strooi papavers
als korrels der vermetelheid
in het verblindend oog van de tijdloze muze
Op het moment dat de draak
zijn vuur verzengt en dwergen
in hun smidse zonniger goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning…
Schaamte.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
741 Haar haren vallen over haar gezicht,
Onzichtbaar stralen haar ogen,
Creëren haar wangen kuiltjes,
Krult haar mond in perfectie.
Ze geniet in schijnbare schaamte,
Ze lacht alsof het niet mag,
Zich onbewust van mijn gevoelens.…
Naar de overkant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
549 voor mijn oog
nog onzichtbaar een zon
diep in de nacht
Opgenomen in Pontjespoëzie 2, uitgave van ‘Vrienden van de voetveren’,
€ 9,99, vandaag op de jaarvergadering gepresenteerd.
http://www.voetveren.nl/…
Al gaande
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
702 ik loop mee
met jou en de tijd
samen in een pas
die ongelijkmatig oogt
maar ons zeker leidt
zo het diepste dat beoogt
onderweg naar daar
waar ‘samen’ ons roept
met wuivende hand,
haast onzichtbaar ver,
waar wellicht geluk
ruimhartig teder baadt
langs een paradijselijk strand
voel de loop van mijn rimpels
van links naar rechts
andersom…
soulmate
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.036 zonder jou ben ik incompleet
zoals bij een nummer
waarvan je alleen het refrein maar weet
je bent m'n maatje,
m'n zielsverwant
en ondanks alle tijd en afstanden
blijft er toch die sterke band
de dag dat je weer in m'n leven zal zijn die komt
dat is iets wat ik zeker weet
en tot die tijd gaan we door, apart
als aan een onzichtbaar…
was jij maar dood
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 was jij maar dood
dan was het zoveel erger
mijn tranen niet onzichtbaar
mijn hoofd niet zo bewolkt
een meisje
een vrouw
in rouw
in stilte
in zwart
en niemand zou iets vragen
want zwart is een gevoel van
leegte
onzekerheid en
zaam
want één is weg…
BEKOMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Die onzichtbare wezens van de lucht
hebben een verhaal onder hun zolen,
dat gewillig meedanst, afwachtend zucht,
dan langzaam wegwaait, altijd rond zal dolen,
tot mensen spreken als treurspel of klucht,
in hoog gras schrijven; de taal blijft verholen.…
verwintering
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 dwars door ledematen duurt mijn pijn
nog langer dan de scherpte van een mes
de wind snijdt…
onzichtbaar weggewreven tussen
sparren en het leven dat zijn dagen telt
kou velt vele vormen
in mijn wollen normen schuilt de zwarte nacht
hij had gewacht op dat, wat immer weer
dit leed meebracht
gezoet met licht, gezouten door een witte maan…
Namen en rugnummers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Anoniem beweegt de amorfe
Kuddemens langs onzichtbare
Paden - niemand die hem kent
Of zelf gekend wordt - de mens niet
Meer dan een microbyte op een
Overlopend computerbestand
Zo kan hij gerust misdaden begaan
Niet alleen door het hacken van
Andermans databestanden met
Dito bank- en creditcardsaldi -
Heel anders wordt het ineens…
winter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 ,
ver onder nul,
als ik de schaatsten onderbond
dwong mij wel die richting kiezen
de tijd van de kolenkit
buiten vullen in de vries
op sloffen, nog geruit
de drogende was
rondom de warmtebron
de ketel met die
flutterige fluit
je wist niet beter
het was de zon
waar je een soort
van moed vond
nu draai ik aan een knop
met onzichtbare…
Winterdag, begroet mijn ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 Winterdag, begroet mijn ziel
neem even mijn gedachten weg
langs landelijke kronkelwegen
onzichtbaar in gedachten
als een clown in droef besef
waar de mensen om mij lachten
en negeerden mijn humeur
slenter ik eenzaam langs de grachten
nergens ooit een open deur
er slaapt een schim in mijn geweten
daar waar de dood de vijand huwt
heb…
Het sterven van mijn ik.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Mijn handen liggen, naakt en leeg, open in mijn schoot
als een graal gevuld met liefdevolle onzichtbaarheid.
Eeuwen oude zinnen glijden aan mijn zijn voorbij,
onhoorbaar in de uitgestrekte stilte,
op het zachte ritme van mijn innerlijke stem.…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 Wasem meegevoerd door leeuweriks klim
tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip,
onzichtbaar gouden zeilschip
verdwenen achter de kim.
En toch, mijn twee goede zorgende zussen
blijft mij het afscheid zwaar
en smeek uw verdriet te blussen.
In de luwte van uw hart, gelukkig vertoef ik daar.…
Eigen evolutie ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
van hun kwetsbaarheid, ik omgord het
zwaard van woorden als laatste
middel, waarmee ik het vege lijf
wil redden, in eigen vooroordeel.…
sinds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
691 je het zegt
zoals alleen jouw mond
en ik wacht dan
met mijn handen, op je huid, op wat je doet
het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes en badjas
het tikken van uren en eitjes
de klok die zich verliest met vingers
om jou te zien
het onzichtbare…
Timiditeit
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.714 Het kroop in de kast om zoek te raken,
dook dieper onder, zette zijn tanden in de bruidsjapon
van zijn ma, bedekte heel zijn muizenziel,
alsook het kippenvel rondom zijn kindertepels,
met alle onzichtbaarheid van de wereld.…
Virus versus vaccin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 dit vreemd tentakelbolletje
is de enige die het weet
Het tij moet beslist gaan keren
al is 't alleen voor Helden in Zorg
Onzichtbaar, maar te bestrijden
gaat 't COVID-19 eraan...!…
samenzwering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 ijdel eigenwijs openbaart hij
de blond gekuifde president
van de verzamelde staten
als in de meest slechte film
het niet bestaande bewijs
dat het virus wat ons dreigt
geen natuurlijke afwijking is
maar met opzet ons gemaakt
door vreemde mogendheden
die macht veroveren willen
door onzichtbaar op de radar
wereldwijd verderf te zaaien
uit…
Kenmerken van liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Liefde is een licht, dat nooit dooft
liefde overwint alles, geeft kracht
liefde blijf erin geloven
het leven verloopt vaak anders dan gedacht
Liefde is iets geven van jezelf
liefde is een kwestie van vertrouwen
liefde is onzichtbaar, onmeetbaar,vaak onbereikbaar
weet op wie je kunt bouwen
Liefde verdraagt geen wrok
liefde is het ritme van…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 land
kortwiekt geketend waggelen zij
in het moeras van winst en verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het zwart gepekte verenkleed
de zware last lenigen of nemen willen
zal de geforceerde vlucht naar huis
de zwanenkolonie levensreddend zijn
of is zij dodelijk bedrogen aangedaan
door een onzichtbaar…