Alle inzendingen over schreeuwen

1669 resultaten.

Sorteren op:

Diepe wateren

netgedicht
2.3 met 737 stemmen aantal keer bekeken 67.924
wij onder verblindende stralen vonden naar zwarte gaten, die ons zogen van zonden in leegte van de ruimtelijkheid der regels, terwijl paden voerden langs dunne verheugens, drangen dieper in een vragenmoeras stonden, handen en voeten aan onderscheid ons bonden, steeds minder wij het uitzicht geloven konden, vermoedens in wild snikkende schreeuwen…
ccatcynn30 april 2002Lees meer >

ALZHEIMER

hartenkreet
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.871
Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief Soms spelen kinderliedjes…
Doortje23 september 2003Lees meer >

Vleugellam ....

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.523
terug te keren dalend en stijgend van en naar hogere sferen af en toe vluchtend voor de werkelijkheid ik wilde je voor altijd beschermen en behoeden vleugellam voel ik nog de ijzige kou van nooit verwoorde noch getoonde woede opgegroeid tot een mooie vrouw heb ik in al die jaren niet kunnen bevroeden dat ik geluidloos schreeuwen…
metha5 september 2004Lees meer >

Zijn wereld

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Als je wat nodig hebt schreeuw je het uit. Maar wat we doen interesseert je geen fluit. Zomaar uit het niets begin je te brullen en om je heen te slaan. Of op de bank te springen, om vervolgens op je kop te staan. Nergens ben je voor te vinden, niets wil je doen. Alleen even stoeien kan leiden tot een zoen.…
Jolanda10 januari 2005Lees meer >

Rust..

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.531
Stompzinnig en bot schelt ik luid Ongegeneerd kruip ik in ander's huid Ken mezelf niet en voel verloren Kan de krachten vloeien horen Het is zoeken naar uitlaatkleppen Liefst hard tegen een boksbal meppen Schreeuwen totdat m'n keel verschord Zo kwaad dat m'n geest verdord Alles lijkt een blokkade te zijn En verschaft m'n woede meer…
Jouke14 april 2005Lees meer >

Alles valt

gedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 9.096
Ja alles valt en er zal menging zijn van avond in de vestiaire en buiten, boven de wind staan alle wolken stil terwijl moeder staat te schreeuwen op de grond met een tasje in haar hand. Alles valt. En het huis tegenover ons huis is geen huis en de sterren vallen maar we zie hen niet.…

Blokhut

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 791
gloort warmweeïg eikenhout Tussen ons dooit geilvuur op Handen onrustig omvatten hartgeklop Aan de top verliest romantiek van stout Omgeven door dennengroen neusverkwikkend Ruw rukken kledingstukken zich een weg omlaag Schrale lippen zijn halfweegs lustig likkend Vlees om vlees als diepzwart glanzend ijs verweven Wie nu geen schreeuw…

Passie

hartenkreet
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.416
Genotvol eet ik vraatzuchtig dit nat gespeend festijn En laaf mij zelf aan nippels en romige borstpartijen Gravend verbrand ik mijn vingers in verboden vallei Om naakt de disk te bestijgen en hongerig te vrijen Zo ik voldaan met bloed besmeurd servet opvouw Ligt jij onvoldaan met maagdelijk passie te hunkeren Klinkt de schreeuw van mijn egocentrische…

Sloot Impressies

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 741
1 Riet, halsstarrig gras de onbeweeglijke roerdomp, een schreeuw ontmantelt de mist, het water klotst zwartademend. 2 Op de plomp volgen zilveren druppels, een aardegroene kikker sprong in de diepbruine sloot. 3 De welige ogen van de man, de zachtwitte lelies, met handen uit karmozijn, een dromende visser te zijn. 4 Om…

mag ik met je mee

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.345
moet ik in godsnaam zonder jou beginnen hoop dat ik je toch nog een ding vragen mag als jij toch bij me weg gaat mag ik dan met je mee je laat me toch niet achter ik word gek van dat idee de nacht gaat voor ons spreken want dromen liegen niet moet ik je blijven smeken heb jij dan geen verdriet ik wil niet dat je weg gaat mijn tranen schreeuwen…

De bal

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Weet je, die mensen van dat hoekie Van nummer 17 Die schreeuwen alle dagen Dat heb ik zelf gezien Ze hebben lange haren Ongewassen, ongekamd Ze hebben van de week ook klein Lowietje in mekaar geramd Ze eten dooie vogels Ze plassen op de grond Ze hebben scherpe tandjes In een veel te grote mond Ach jongen, alsjeblieft…

Hun monden verstomd

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 723
Het kreunen van mijn pijn was ver te horen en 't zand werd rood als van het ochtendgloren mijn schreeuwen werd door niemand gehoord het voelde alsof ik moederloos was geboren. De pijn van het gemis nog elke dag zo zwerf ik als wees de wereld rond nooit meer dat welterusten lieve kind voor altijd en eeuwig hun mond verstomd.…
Moeke7 augustus 2006Lees meer >

Regenschirm

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.104
het nu komt uit zuid of oost druppels vallen uit de zelfde lucht en vertrekken van even hoog gelijkelijk verdeeld over de zijden doek druipen ze om me heen naar benee ik vertoef dan op een klein toneel rondom in een cirkel gevangen zie niet verder dan een natte waas hier ben ik de held of zo je wilt een dwaas huppel door de plassen schreeuw…

GENILESCHI x TASSI

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 754
je onteerde Hij maakt je vader en de kerk te schande De kloosterzusters achten het bewezen Je sliep met hem, dat deed je meer dan eens Ze zag zich voor hen liggen, bang, wijdbeens Ze hield van hem, van spieren, botten, pezen Ze adoreerde ’t andere geslacht Het schildersbloed droop langs haar onderarmen Hij, tegenover haar, begon te schreeuwen…

zwarte spreeuwen

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 733
grote getale zij weten op de takken telkens te huizen, oorverdovend hun aanwezigheid te vertalen en stilte rondom mij ver weg te sluizen ze hebben lange tijd, ik spreek over jaren hun vaste stek in mijn beperkte horizon hekel bij tijd en wijle het ongevraagd bezoek denk niet dat ik naar hen eeuwig zal staren vaak is het zo dat ik hun schreeuwen…

Het licht

gedicht
3.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 20.694
stad, ik steek mijn haar op met een ivoren kam, ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje, ivoor is de sneeuw in de parken ze worden gemeden behalve door dichters, mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor, geen vis zwemt in de rivier de Moskva, de kraaien schreeuwen…

later is nu

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.070
vallen uit als grijze haren weer twintig en er is geen leed de dagen lachen de jaren uit later is een laan met duizend bomen leven met jou is alle dagen feest elke dag verpakt in blauwe strikken en je lach bleef altijd schijnen verlichtte mijn weg warmde mijn borst leven met jou is alle dagen feest de hele wereld mag het weten schreeuw…
rietvr14 februari 2008Lees meer >

Verloren van "die ander"

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Een schreeuw in de duisternis, een kreet in de donkere nacht. Het geluid van een brekend hart, als een explosie...met ongekende kracht. Helse pijnen, ondragelijk verdriet, gewond tot in het diepste van m'n ziel. Een waterval van bittere tranen, sinds de nacht dat het doek voorgoed viel.…
Willeke22 september 2008Lees meer >

GELUK

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 873
Kogels die mij missen terwijl overal om mij heen granaten ontploffen mensen gillen kermen schreeuwen overal bloed en stukjes mens kinderen zwijgen in shock De haat bezwangert de atmosfeer er is geen plaats voor vredelievende woorden is dit nu geluk? of is het grote gelijk hebben dat geluk?…

Het vacuüm

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
Als de wind, waait de tijd voorbij Niet af te remmen, niet te versnellen We gaan We gaan Als we dat nog niet wisten Met de tijd als de wind in onze rug We hebben lief, we haten, we schreeuwen We huilen, we juichen, we gaan Hand in hand Met de tijd.…
Jochem Spekken10 september 2009Lees meer >

Heb je zien huilen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 949
Heb je zien huilen zonder tranen Hoorde je schreeuwen zonder geluid Voelde je al hoe het leven kan tanen Ben je gekweld ben je gefnuikt Ben je al duizend keer gevallen Gekneusd en bebloed weer opgestaan Schrok je ervan hoe de stilte kan knallen Door tranen bewogen de mist ingegaan Heb je gevochten gehaat en vergruizeld Benijdt en vergiftigd…
falm19 januari 2010Lees meer >

Geboorte van een dichter

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 507
dichter word je als dusdanig niet geboren je wrikt en wroet je strak door je cocon een strijd die je ter nauwe* winnen kon met spinrag van je voet tot aan je beide oren ‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon in een kil landschap dat me amper kan bekoren schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…

Te gek voor woorden

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 824
tegels delen licht en donker hij tekent het op schaduwen die verder schuiven versnipperen het denken aan vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer adem kent geen tucht in zijn brein breekt een ijzer de klamme muren waar een woeste zee krijsend op de rotsen slaat schreeuwt hij zich een meeuw de onbekwame, de gegeselde en de gek schreeuwen…
Hanny5 juni 2010Lees meer >

Spijbelende beloftes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
niet meer de dagen fluisteren maar hoorbaar spreken tegen het gesteente dat moest zwijgen, geen langgerekte palissades maar wat gestapelde kluiten uit het woeste water dat weigerde te drijven - buurvrouw, jij bent de verlosser van zware lijven, en als in koor toetst elke piano de schreeuw van de pasgeborene - en toch strompel ik terwijl…
elze1 februari 2011Lees meer >

"Bel je zo terug..."

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
en toen werd het stil binnen in mij kwam alles tot stilstand buiten werd het ijzig kil enkel nog het kloppen van mijn hart, het stromen van mijn bloed alleen nog de lucht van mijn adem haperend in mijn keel dat buiten niet bereikt schreeuwen en geen geluid tussen besef en verdringen. "Bel je zo terug...."…
bulsara7 november 2010Lees meer >

Uitweg

hartenkreet
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.201
Ze overweegt het uit te schreeuwen, niemand zal haar immers horen. Tenzij ze heel hard schreeuwt en de muren het niet weerstaan. Ze zal zich een weg banen door een zwarte golf van mensen, die op een doordeweekse dag niets beters hebben te doen dan tekeergaan op alles en hun gelijke ellende toewensen. Zij had het kunnen voorkomen.…
Emma23 november 2010Lees meer >

een laatste tango in de hel

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.640
schuimt verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver welke zichzelf toch steeds sluiten tot de vorm die in mijn hoofd zit en het hemelsblauw met regen is vermengd in eindeloos gezever over een horizon die er nooit is geweest dáns, gééf jezelf in een helse tango die niemand horen kan en trek de zon uit de hemel zodat ik je vinden kan schreeuw…

Stalen Vuurvliegen

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 563
De halfdoorgevreten poten onder zijn bladgouden troon welke door z’n vazallen van angst en beven omhoog wordt gehouden, kraken als een boodschap naar zijn God nee… meer nog een schreeuw om hulp… maar naar wie luistert de almachtige… Dat is zíjn angst… een die erger is dan de vuurvliegen van staal…. niet gehoord te worden………

Vrij entree

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
Gapende muil geopende deuren maakt gek van verlangen om te zien en te proeven geuren van wierook en klokgelui voelen het stof op de banken horen van willekeur en leugens dorstlessend in ongewijde ruimte van het doopvont om te voelen en te schreeuwen paardenstal van het leven volgepakt met vrienden banken in gelid schemerhanden en luisterende…
Hein Pierik25 september 2011Lees meer >

ZWERVEND HONKVAST

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
Bolbliksems boven het water schreeuwen hard: brandende kraanvogels, roepend van smart. die moeten vluchten, naar vreemde volken. Hun vuurglans siddert, verdwijnt dan langzaam, waart echter nog onzichtbaar, zwijgend rond als vlinders voor een donker, open raam.…