1669 resultaten.
Diepe wateren
netgedicht
2.3 met 737 stemmen
67.924 wij onder verblindende stralen vonden
naar zwarte gaten, die ons zogen van zonden
in leegte van de ruimtelijkheid der regels,
terwijl paden voerden langs dunne verheugens,
drangen dieper in een vragenmoeras stonden,
handen en voeten aan onderscheid ons bonden,
steeds minder wij het uitzicht geloven konden,
vermoedens in wild snikkende schreeuwen…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.871 Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan
verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt
Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan
figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt
En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft
negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief
Soms spelen kinderliedjes…
Vleugellam ....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.523 terug te keren
dalend en stijgend
van en naar hogere sferen
af en toe vluchtend
voor de werkelijkheid
ik wilde je voor altijd
beschermen en behoeden
vleugellam voel ik nog
de ijzige kou
van nooit verwoorde
noch getoonde woede
opgegroeid tot
een mooie vrouw
heb ik in al die jaren
niet kunnen bevroeden
dat ik geluidloos
schreeuwen…
Zijn wereld
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.241 Als je wat nodig hebt schreeuw je het uit.
Maar wat we doen interesseert je geen fluit.
Zomaar uit het niets begin je te brullen en om je heen te slaan.
Of op de bank te springen, om vervolgens op je kop te staan.
Nergens ben je voor te vinden, niets wil je doen.
Alleen even stoeien kan leiden tot een zoen.…
Rust..
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.531 Stompzinnig en bot schelt ik luid
Ongegeneerd kruip ik in ander's huid
Ken mezelf niet en voel verloren
Kan de krachten vloeien horen
Het is zoeken naar uitlaatkleppen
Liefst hard tegen een boksbal meppen
Schreeuwen totdat m'n keel verschord
Zo kwaad dat m'n geest verdord
Alles lijkt een blokkade te zijn
En verschaft m'n woede meer…
Alles valt
gedicht
4.2 met 11 stemmen
9.096 Ja alles valt
en er zal menging zijn van avond
in de vestiaire
en buiten, boven de wind
staan alle wolken stil terwijl
moeder staat te schreeuwen
op de grond met een tasje
in haar hand. Alles valt.
En het huis tegenover ons huis
is geen huis en de sterren vallen
maar we zie hen niet.…
Blokhut
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
791 gloort warmweeïg eikenhout
Tussen ons dooit geilvuur op
Handen onrustig omvatten hartgeklop
Aan de top verliest romantiek van stout
Omgeven door dennengroen neusverkwikkend
Ruw rukken kledingstukken zich een weg omlaag
Schrale lippen zijn halfweegs lustig likkend
Vlees om vlees als diepzwart glanzend ijs verweven
Wie nu geen schreeuw…
Passie
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
4.416 Genotvol eet ik vraatzuchtig dit nat gespeend festijn
En laaf mij zelf aan nippels en romige borstpartijen
Gravend verbrand ik mijn vingers in verboden vallei
Om naakt de disk te bestijgen en hongerig te vrijen
Zo ik voldaan met bloed besmeurd servet opvouw
Ligt jij onvoldaan met maagdelijk passie te hunkeren
Klinkt de schreeuw van mijn egocentrische…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 1
Riet, halsstarrig gras
de onbeweeglijke roerdomp,
een schreeuw ontmantelt de mist,
het water klotst zwartademend.
2
Op de plomp
volgen zilveren druppels,
een aardegroene kikker sprong
in de diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om…
mag ik met je mee
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
3.345 moet ik in godsnaam zonder jou beginnen
hoop dat ik je toch nog een ding vragen mag
als jij toch bij me weg gaat
mag ik dan met je mee
je laat me toch niet achter
ik word gek van dat idee
de nacht gaat voor ons spreken
want dromen liegen niet
moet ik je blijven smeken
heb jij dan geen verdriet
ik wil niet dat je weg gaat
mijn tranen schreeuwen…
De bal
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.449 Weet je, die mensen van dat hoekie
Van nummer 17
Die schreeuwen alle dagen
Dat heb ik zelf gezien
Ze hebben lange haren
Ongewassen, ongekamd
Ze hebben van de week ook
klein Lowietje in mekaar geramd
Ze eten dooie vogels
Ze plassen op de grond
Ze hebben scherpe tandjes
In een veel te grote mond
Ach jongen, alsjeblieft…
Hun monden verstomd
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
723 Het kreunen van mijn pijn was ver te horen
en 't zand werd rood als van het ochtendgloren
mijn schreeuwen werd door niemand gehoord
het voelde alsof ik moederloos was geboren.
De pijn van het gemis nog elke dag
zo zwerf ik als wees de wereld rond
nooit meer dat welterusten lieve kind
voor altijd en eeuwig hun mond verstomd.…
Regenschirm
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.104 het nu komt uit zuid of oost
druppels vallen uit de zelfde lucht
en vertrekken van even hoog
gelijkelijk verdeeld over de zijden doek
druipen ze om me heen naar benee
ik vertoef dan op een klein toneel
rondom in een cirkel gevangen
zie niet verder dan een natte waas
hier ben ik de held of zo je wilt een dwaas
huppel door de plassen
schreeuw…
GENILESCHI x TASSI
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
754 je onteerde
Hij maakt je vader en de kerk te schande
De kloosterzusters achten het bewezen
Je sliep met hem, dat deed je meer dan eens
Ze zag zich voor hen liggen, bang, wijdbeens
Ze hield van hem, van spieren, botten, pezen
Ze adoreerde ’t andere geslacht
Het schildersbloed droop langs haar onderarmen
Hij, tegenover haar, begon te schreeuwen…
zwarte spreeuwen
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
733 grote getale
zij weten op de takken telkens te huizen,
oorverdovend hun aanwezigheid te vertalen
en stilte rondom mij ver weg te sluizen
ze hebben lange tijd, ik spreek over jaren
hun vaste stek in mijn beperkte horizon
hekel bij tijd en wijle het ongevraagd bezoek
denk niet dat ik naar hen eeuwig zal staren
vaak is het zo dat ik hun schreeuwen…
Het licht
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.694 stad,
ik steek mijn haar op met een ivoren kam,
ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje,
ivoor is de sneeuw in de parken
ze worden gemeden
behalve door dichters,
mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad
geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor,
geen vis zwemt in de rivier de Moskva,
de kraaien schreeuwen…
later is nu
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.070 vallen uit als grijze haren
weer twintig en er is geen leed
de dagen lachen de jaren uit
later is een laan met duizend bomen
leven met jou is alle dagen feest
elke dag verpakt in blauwe strikken
en je lach bleef altijd schijnen
verlichtte mijn weg warmde mijn borst
leven met jou is alle dagen feest
de hele wereld mag het weten
schreeuw…
Verloren van "die ander"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.104 Een schreeuw in de duisternis,
een kreet in de donkere nacht.
Het geluid van een brekend hart,
als een explosie...met ongekende kracht.
Helse pijnen, ondragelijk verdriet,
gewond tot in het diepste van m'n ziel.
Een waterval van bittere tranen,
sinds de nacht dat het doek voorgoed viel.…
GELUK
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
873 Kogels die mij missen
terwijl overal om mij
heen granaten ontploffen
mensen gillen kermen schreeuwen
overal bloed en stukjes mens
kinderen zwijgen
in shock
De haat bezwangert
de atmosfeer
er is geen plaats
voor vredelievende woorden
is dit nu geluk?
of
is het grote
gelijk hebben dat geluk?…
Het vacuüm
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
927 Als de wind, waait de tijd voorbij
Niet af te remmen, niet te versnellen
We gaan
We gaan
Als we dat nog niet wisten
Met de tijd als de wind in onze rug
We hebben lief, we haten, we schreeuwen
We huilen, we juichen, we gaan
Hand in hand
Met de tijd.…
Heb je zien huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
949 Heb je zien huilen zonder tranen
Hoorde je schreeuwen zonder geluid
Voelde je al hoe het leven kan tanen
Ben je gekweld ben je gefnuikt
Ben je al duizend keer gevallen
Gekneusd en bebloed weer opgestaan
Schrok je ervan hoe de stilte kan knallen
Door tranen bewogen de mist ingegaan
Heb je gevochten gehaat en vergruizeld
Benijdt en vergiftigd…
Geboorte van een dichter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
507 dichter word je als dusdanig niet geboren
je wrikt en wroet je strak door je cocon
een strijd die je ter nauwe* winnen kon
met spinrag van je voet tot aan je beide oren
‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon
in een kil landschap dat me amper kan bekoren
schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren
in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer
adem kent geen tucht
in zijn brein breekt een ijzer
de klamme muren
waar een woeste zee
krijsend op de rotsen slaat
schreeuwt hij zich een meeuw
de onbekwame, de gegeselde
en de gek schreeuwen…
Spijbelende beloftes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 niet meer de dagen fluisteren
maar hoorbaar spreken tegen het gesteente
dat moest zwijgen, geen langgerekte
palissades maar wat gestapelde
kluiten uit het woeste water dat
weigerde te drijven
- buurvrouw, jij bent de verlosser
van zware lijven, en als in koor
toetst elke piano de schreeuw
van de pasgeborene -
en toch strompel ik terwijl…
"Bel je zo terug..."
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 en toen werd het stil
binnen in mij kwam alles tot stilstand
buiten werd het ijzig kil
enkel nog het kloppen van mijn hart,
het stromen van mijn bloed
alleen nog de lucht van mijn adem
haperend in mijn keel
dat buiten niet bereikt
schreeuwen en geen geluid
tussen besef en verdringen.
"Bel je zo terug...."…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.201 Ze overweegt het uit te schreeuwen, niemand zal haar immers horen.
Tenzij ze heel hard schreeuwt en de muren het niet weerstaan.
Ze zal zich een weg banen door een zwarte golf van mensen,
die op een doordeweekse dag niets beters hebben te doen
dan tekeergaan op alles en hun gelijke ellende toewensen.
Zij had het kunnen voorkomen.…
een laatste tango in de hel
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.640 schuimt
verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver
welke zichzelf toch steeds sluiten
tot de vorm die in mijn hoofd zit
en het hemelsblauw met regen is vermengd
in eindeloos gezever
over een horizon die er nooit is geweest
dáns, gééf jezelf in een helse tango
die niemand horen kan
en trek de zon uit de hemel
zodat ik je vinden kan
schreeuw…
Stalen Vuurvliegen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
563 De halfdoorgevreten poten onder zijn
bladgouden troon welke door z’n vazallen
van angst en beven omhoog wordt gehouden,
kraken als een boodschap naar zijn God
nee… meer nog een schreeuw om hulp…
maar naar wie luistert de almachtige…
Dat is zíjn angst… een die erger is dan
de vuurvliegen van staal….
niet gehoord te worden………
Vrij entree
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 Gapende muil
geopende deuren
maakt gek van verlangen
om te zien en te proeven
geuren van wierook en klokgelui
voelen het stof op de banken
horen van willekeur en leugens
dorstlessend in ongewijde ruimte
van het doopvont
om te voelen en te schreeuwen
paardenstal van het leven
volgepakt met vrienden
banken in gelid
schemerhanden en luisterende…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 Bolbliksems boven het water schreeuwen hard:
brandende kraanvogels, roepend van smart.
die moeten vluchten, naar vreemde volken.
Hun vuurglans siddert, verdwijnt dan langzaam,
waart echter nog onzichtbaar, zwijgend rond
als vlinders voor een donker, open raam.…