2287 resultaten.
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten de reigers me op
Staand op lange poten in de koele ochtenddauw
Hun snavels op zoek naar wat er onder het gras verborgen…
En zie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
373 En zie de lichtval op mijn handen
hoe zij breekt op heldere snaren
De aarde strak, haar vezels trillend
een lied dat echoot in verborgen wonden
Geklank van helden, stil en stervend
verstrooid als korrels in de tijd
Hun schaduwen dansen, vaag getekend
schimmen in het avondlicht
Beelden kloppen, ijl van dromen
gedachten stromen als gesmolten…
Geuren van toen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
322 Ik sta in het circus
midden in de rondedans
van de clowns, ver weg
van het strand
waar we verborgen
achter het zonnescherm
lachten en kusten
Iedereen mocht het horen
In de tent dans ik
met jou in mijn armen
mijn lege armen
Buiten regent het
roze-witte bloembladeren
van de magnolia
op de droge aarde
Geuren wellen op
Patchouli,…
revisie: ‘zweten zul je; jij!’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
260 alle trillingen uit verledens klinken door
in flinke wortels als verborgen verzinsels
gegrond verbeten op zich laten wachten
alle vormeloosheid met zich meeslepend
of de terugtrekkende zee heeft nagedacht
over het naderende einde van de dromen…
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend bed
vangt me op, het eet de vlammen
en bekleedt me met goud
Het was er al
mijn derde oog
de verborgen…
Snippers
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
346 Sterrenkijkers en natuurkundigen
verlegden de grens, God verborgen ze
achter het universum, het veelvoudig ene
Kennis maakte de mens kleiner
Groot kan nog slechts een enkeling zijn
l'uomo universale, de veelvoudig ene
Zoveel kanten heb ik niet
De wereld valt versnipperd als confetti
langs mij heen, hoe ik ook mijn best doe
om alles samen…
Liefdesbrieven uit het grensgebied
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
107 In hoeverre het waarheid is, hetgeen jij schreef
vanuit de diepe armoede van het bloed,
de maag en het eenzame brein
waar jij verborgen achter muren leeft –
ik weet het niet; ik ben het die jij ontmoet
binnen het grensgebied van dit gedicht.…
DE SMOKKELAAR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Door bosranden omgeven
kijkt de boerderij van eens
over weiden vol vee en wild
is thans een geliefd spijshuis
waar men in alle rust geniet
tussen en onder steunbalken
van de gewezen stal
dit oord van smullend verpozen
was ooit voor smokkelaars
een huis van samenkomst
en voorzichtig vertrek
om langs verborgen bospaadjes
Nederlandse boter…
De wedergeboorte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
745 Ik hield ooit mijn gevoel verborgen,
ik liet nooit zien hoe ik echt was.
Mijn hart liet ik nooit spreken,
en mijn tranen hield ik binnen.
Ik ging gebukt onder mijn zorgen,
zonder dat je het in mijn ogen las.
Mijn hart liet ik zo vaak breken,
en de pijn kon ik niet overwinnen.…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 dan slaat ook de gloed niet zo licht meer
met snelle en vluchtige slagen naar buiten
in gelach en geween;
maar er zal een stil vuur in ons zijn,
verborgen in merg en been.…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 dan slaat ook de gloed niet zo licht meer
met snelle en vluchtige slagen naar buiten
in gelach en geween;
maar er zal een stil vuur in ons zijn,
verborgen in merg en in been.…
Terrasdieren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.368 Opgekruld en opgedoft
strijken ze neer op het terras
bestellen koffie en likeur
bespreken met elkaar hun voorkeur
half verborgen achter een krant
soezerig, de ogen geloken
ontgaat hun niets van wat passeert
even gaan ze er tussenuit
om aanstonds terug te keren
de lippen wat meer aangezet
een extra vleugje parfum
om het tij te keren
in het…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je hem waden planten en poten
harken de paden.…
Spraakwaterkind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 Verborgen gedachten zoeken mededogen
maar in werkelijkheid ligt zij ingetogen
in badwater te woelen weggegooid
van hartstocht beroofd van woorden berooid.…
Rits dicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
810 Kom maar
dan vouw ik
jouw angst dubbel
scheur het doormidden
en deel leven
wanneer jij het dan
in dat donkere jack
stopt en jouw handen
gestoken in de zakken
het duister zoeken
misschien, ja heel
misschien vind je
daar dan diep verborgen
nieuwe hoop zonder
dat de rits pijn
buitensluit
ik wandel even
met je mee en
geef je…
Gevoelsmatige Sluier...
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.147 Psychische bagage was soms loodzwaar;
containers kon ik ermee kunnen vullen…
De verborgen littekens van zoveel jaren
innerlijk gevecht zijn niet meer te verhullen.
Ik ben ongesluierd; al voelde het dan
als het effect van een Chador… ik kan
een gesluierde ziel gebruiken als vergelijking.…
HET DEERT NIET MEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.422 Het ligt verborgen achter flinterdunne kleuren
Het grijze weggevaagd door nog een stoffig blauw
En in de ochtendnevel geurt de zoete aarde
Als bloesems openvouwen dat ik van je hou
Het is verdronken in de opgedroogde parels
De nachten uitgedauwd in lome dageraad
En in de middagwarmte kleurt de tijd de waarde
Omdat de zon verlangend aan de…
Aantrekkingskracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.314 in mijn kop
Vliegend op vurige vleugels
smelt allerlaatste weerstand
'n briesend paard zonder teugels
zo dacht ik zonder verstand
Trappelend in jouw moeras
dat borrelend trekt en beeft
blijkt gedachte eendagsvlieg
die zich martelend overgeeft
Met mijn ogen open dromend
waar waarheid sluimert zacht
zal de leugen handig verpakt
verborgen…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 De nacht verschuilt haar duisternis,
de dag blijft verborgen in nevels
van droefenis.
Druppels van de dauw
hullen zich in zwarte stiltes.
Ik heb het zo koud.…
pijn
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.290 pijn die niemand ziet
is stil verborgen verdriet
daardoor gaan hemelse dromen
soms aan jou verloren
beheerst het doen en laten
moeilijk over te praten
laat jouw lachen vergaan
in het huilen van een traan
pijn is nooit te meten
gaat langzaam aan jou vreten
toch pogen mensen in lijden
anderen met een lach verblijden
dit zou ik willen…
Op kousevoeten
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.159 Met allerzachtste kousevoeten
kneed je een onzichtbaar brood
sensueel verlangen nestelt warm
en zichtbaar voelbaar in mijn schoot
Trefzeker en gevoelig juist
de snaar die wordt geraakt
subtiel gericht op het effect
speciaal voor jouw publiek gemaakt
Onpeilbare diepten verborgen
in alomvattend groen
vervuld door slechts een simpele wens…
Uit de hemel van Pim Fortuin
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
807 U hebt uw God gedood uw smart is groot,
in welk verborgen graf is Hij begraven?
Hoe vindt u in uw kommer en uw nood,
nieuwe kracht uw levensgang te schragen?
Ach, ware ook ik niet door u gedood,
ik zou hier niet in brons hebben gestaan
en was u zélf in 't zoeken voorgegaan.…
zo ongeveer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
744 in deze rechterhand
met haar littekenwaas
getuige van wat leven
houd ik het heelal gekneld
tussen gisteren en morgen
verborgen achter toen en later
en de heerser over het lijden
in het hier bevoel ik
het eindeloze nu
dat getijdeloos gemurmel
van water in een beek
die hopeloos blijft zoeken
tussen bron en zee
nu adem ik niet
dat doet…
klein retoriekje
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
839 of zouden we de volmaaktheid kennen
onder al wat is gewoon verborgen
achter de grenzen onzer ogen
oren, neus en geest ook
de grenzen aan de wereld?
zullen we?
zouden we?
of moeten we dan maar?…
Verdoving
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.142 huiverig snijden
verborgen plekken
die jij driftig droef
met woorden vult
je lichaam hecht
en verdooft de zinnen
stilt de pijn, steeds
wreder en meer
de duisternis grijnst
naar een grote stilte
de enige uitweg in
een wereld die zwijgt
dromen zoeken een
onsterflijke geboorte
van letters in
je koortsige stem
ik wil jou wel
mijn…
de ziener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 ziener
het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend…
De pincode van je leven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.310 aangeven
Vier cijfers, voor de
geboortedatums van de kinderen
Vier cijfers, om geld
uit de muur te kunnen halen
Vier cijfers om je boodschappen
te betalen
Vier cijfers om te
kunnen tanken
En nu vier cijfers om te janken
want de één na laatste bestemming
kun je alleen verlaten
door het intoetsen van vier cijfers,
ze zit dus verborgen…
Voor jou
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.823 in veel te korte nachten
Want ik had je gezien
in het eenzame duister
van de nieuwe maan
het kristal van sterrenbloemen
Je beeld
een geur
een waan misschien
zo ijl en dun als spinrag
het hield me gevangen
intens zalig
als winde van de nacht
Vreemde vrouw, zo mooi
ravenzwart gelokt
Je ogen blikten verloren
een weten dat smart verborg…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 de voorposten van haar verlangen
verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn…