1300 resultaten.
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd,
Geen weemoed meer die weent om kille steen.
Een lauwe loomheid maakte plaats voor moed,
Die door de diepste aderen stroomt als gloed.
De rozenranken winden om de zuil,
Niet als een groet aan wat er eenzaam rust,
Maar als een teken van een trotse ruil:
De storm heeft thans de levenswil gekust.…
Ontvangen moet je leren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
915 kracht straalt uit beide ogen en haar
eens door hem zo hartstochtelijk gekuste
lippen zeggen luid en duidelijk nee, nee
dank je, ze draait zich om en verdwijnt
beschadigd, maar nog immer rechtop
uit het zicht met lege handen op weg
naar een gevulde toekomst terwijl er
langzaam een traan langs haar wangen
met haar meeloopt denkt ze weemoedig…
Het Huwelijk
gedicht
3.8 met 1162 stemmen
498.037 Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.
Zo gingen jaren heen.…
Muren praten immers niet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
681 bestelde een wijntje
kreeg er wat pinda’s bij
waar ze gedachteloos op knabbelde
de rusteloosheid, die haar
de hele avond bijna langzaam
verwurgd had verdween
weldra zong ze mee
“drink rode wijn” en “een beetje verliefd”
een blos kleurde haar wangen
toen een van de bezoekers
haar ten dans vroeg
een markante kop
donker krul haar
weemoedige…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 de reden dat het universum bestond
middels communicatie, was ver te zoeken
en niet alleen monologen, die jij uit je
duim had gezogen, kierden tochtig
achter nutteloosheid van weinig geluid
en onbestemde herinneringen, die onze aandacht
achter een horizon lokten, zonder besef
voor de ondergang, die ons trefzeker bleef
behagen met zijn weemoedigheid…
Mijmering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.122 Het maakt mij wat weemoedig,
ik weet de herfst is weer nabij.
Nog enkele weken en de bladeren vallen,
de herfst komt als op kousenvoeten,
brengt storm en regen naderbij.
Ik wil nog graag kastanjes zoeken,
de hazelnoten rijpen in dit jaargetij,
het wemelt van de bramen en de bessen.…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 Langs ons voetbalveldje,
waar mooie opgeschoten jongens vrolijk schoppen,
met weemoed rijd ik hen voorbij en bedenk dat ik hier
niet meer mijn tweede zoon ertussen zien zal,
omdat hij net verhuisd naar elders is,
en plotseling voel ik gemis.
Een toneelstuk hebben bijgewoond, alleen,
lievelingsuitje, 'k had het met mijn ex gemeen.…
Madame la Marquise
poëzie
4.0 met 1 stemmen
941 Zij schertsen, maar een weemoed schemert in hun oog;
Krank van verteerden lust en delicate pijnen
Paren de woordjes zich aan heus en lucht gebaar,
En de mimosa kwijnt, roerloos in 't porseleinen
Geraad, vóór 't spiegelglas van 't duisterend boudoir.…
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 tijd, voorbijgegaan voor je het weet
tijd is als je levensrefrein neuriën
zacht streel je over oude herinneringen
heel behoedzaam…weemoedig
we dansen nog steeds op lievelingsmuziek
romances, in dagen van weleer
nestelen zich tevreden in mijn ziel
rustiger en bewuster ga ik om met tijd
willekeurige beelden van jeugdherinneringen
de koepel…
...nog even dit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 Dit te moeten constateren
en te zien dat dit alles
zich manifesteert
in slinkende aantallen
vervult mijn hart
met weemoed en met spijt...…
Herfstmorgenlicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
495 Voel de kloppingen van rustig en langzaam ontwaakte
natuur dat in een lichtgroen tot donkerrood jasje wordt gestoken
het kronkelend water, de losse stukjes bos en de weilanden groeien uit tot
een harmonieus geheel waar ook streken melancholie en weemoed worden geschilderd.…
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 .
________________________________
De dagen van de week hypnotiseren
Een schepje water
spel van wind en regen
Het sap van alledag
terug in de tuin
De stilte van de herfstmaan
is gezegend
Wedergeboorte in het zachte
breken van het laatste blad
Als dans vol weemoed
laatste zomerdag
Even iets anders...een kikkerbil
op te hoog…
Een doodgewone herfstdag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
516 Voel de kloppingen van rustig en langzaam ontwaakte
natuur dat in een lichtgroen tot donkerrood jasje wordt gestoken
het kronkelend water, de losse stukjes bos en de weilanden groeien uit tot
een harmonieus geheel waar ook streken melancholie en weemoed worden geschilderd.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Hoe melancholie en weemoed van een afgelopen herfst hun
gevoelens inruilen voor een winterse verstilling die steeds meer diep
onder de huid begint te kruipen, het hart en ziel als eindbestemming waar ook
sporen van een geloof, hoop en liefde kleven, eeuwige vrede ergens hier ver vandaan.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 Zijn gezicht is van taai en van stormachtig hout,
Getrotseerd door de jaren, door weemoed omringd,
Een ziel die de wet van de kosmos aanschouwt,
Terwijl er vanbinnen een vogel nog zingt.
De lente ontwaakt uit het diepste verdriet,
En treurt om de as die de bloem achterliet.…
Mijn zwarte bruid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.205 De eerste ontmoeting in gevoelens gevangen
Brengt weemoed als zonlicht op een sombere dag.
De tijd was ons breekpunt, onze zielen te jong
Om de liefde te vangen in ons eeuwige vuur.
Verdriet en deceptie verdreven emoties
En lieten ons weerloos in dit gezegende uur.…
Goedemorgen, hemelse mevrouw Ping
gedicht
3.0 met 89 stemmen
21.305 Het is nu beter te zitten zonder weemoed in
de rauwe geurige ochtendlucht, nu de zon nog
teder is en de gordijnen levendig in de goede
vrolijke wind.…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Geen traan van weemoed deed mijn wimpers beven:
mijn ijskil harte en heeft niet meegenoten.
'k Zag, onverschillig, veld en bomen glijden:
geen frisheid! ook geen lust tot verder streven.
O wrangheid! half maar voelen, half maar lijden,
verdorde schakel van 't oneindig leven!
-----------------------------
uit: Verzen (1900)…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 gebogen en gebukt
onder het kerkedak banken vol zwart
als de vreeze die hen dagelijks omhult
nog steeds bang voor hemelse dreiging
stug volk van een schrale witte zandbodem
met paarse heide en donkere jeneverbessen
witte wieven des heeren onfeilbaar woord
somber starend naar de onvruchtbare grond
bossen vervagend in mistige verten
de weemoedige…
klein meisje
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.867 Met weemoed kijkt ze naar de kinderen, die spelen op het plein.
Zichzelf steeds maar weer vragend, hoe het is om zo’n kind te zijn.
Klein meisje loopt de klas uit, verstopt zich op de gang.
Na een ochtend vol gepest, ze is ontzettend bang.
Zit altijd in haar eentje, wordt door niemand bijgestaan.…
GIERZWALUW
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.025 de muggen zoemen rond mijn balkon, jij klinkt boven
elk zoemgeluid uit, ach gierzwaluw, met weemoed
zie ik jou en alle gierzwaluwen hoger en hoger
wervelen, tot ik je nog wel hoor maar niet meer zie...…
Wrangheid
poëzie
2.3 met 6 stemmen
915 Geen traan van weemoed deed mijn wimpers beven:
mijn ijskil harte en heeft niet meegenoten.
'k Zag, onverschillig, veld en bomen glijden:
geen frisheid! ook geen lust tot verder streven.
O wrangheid! half maar voelen, half maar lijden,
verdorde schakel van 't oneindig leven!
1892…
Oud en nieuw: In gedachten.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.118 Ik wens je een hele goede gezondheid,
En denk met weemoed aan die mooie tijd.
Zonder jou voel ik me verlaten en alleen,
Maar die tijden zijn voorbij, en ik ween.
Ik kan je nu zien gaan zonder verdriet,
Maar vergeten kan ik je niet.
Ik hou teveel van jou,
Oh waarom bleef je mij niet trouw?…
Hoe hij van de drank af raakte
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
1.395 Met weemoed dacht-ie aan de hoop
consumpties die hij vroeger zoop.
Aan 't lijden kwam een einde, want
de allergrootste olifant
vertrapte hem. De man ging dood.
Zo hielp het dier hem uit de nood.…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Weemoedig volgt een oude man
de opbouw van het schaduwspel.
‘t Herscheppen van verloren dagen;
In de mist ontwaart hij ’t meisje
- de dochters van Arcadië zijn
boven Lethes stroom verheven -
Ze was zijn eerste ware liefde
thans verrezen uit ’t verleden.…
Spiegelt zich de aanblik van het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Het leven ziet om in een weemoed van
indachtig staren. De jaren kwamen en gingen
aan het leven voorbij.
De ouderdom kenmerkt de mimiek van het
wel bewaren. Het leven dat zich omkeert uit
de erosie der jaren. De jaren kwamen en gingen
aan het leven voorbij.…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Voordat de stilte haar volledig van haar stem berooft
luistert ze gekluisterd naar een wulp
die in de verte schor, weemoedig fluit
en mee de eerste winterdagen inluidt.
Het wordt dan te stil om veel of zelfs fluisterend te praten.…
Odysseus' heimwee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Voor je makkers heer en meester
voel je je toch meer
een primus inter pares,
gelijk de golven van de zee
maar in je dromen 's nachts
word je door weemoed haast verteerd
eenzaam en alleen
verlangend naar Penelope.…
De late asters kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
912 Weer gaan te korte dagen weemoed brengen
van ochtendnevel die donkerend in de ziel
van miezerige regen tot striemende vlagen
waar tussen schuchter nog wat zonlicht viel.…
Najaarsgeluid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
523 Vol melancholie en weemoed luister ik naar enige
vogelklanken die me terugbrengen naar lente wanneer ze zich
al vroeg luidkeels lieten horen in firmament gegoten in een dromerig decor
tegelijk maakte ik kennis met eerste liefdes en prille verliefdheden op een golvende lijn.…