2258 resultaten.
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.
Ik heb van ze,
gehouden, alle liefdes,
alles wat ons ooit, verliet.
Nooit zal ik,
hun pracht vergeten,
en kan, alleen maar hopen,
vergeet mijn naam,
ook niet..
-…
Eleonora, Minnevorstin
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 Uw zoon Richard Leeuwenhart, Albion’s Koning,
in Kruistocht gevangen maar toch weer bevrijd,
hield veel van zijn moeder: uw hart was hem woning.
U leeft, net als hij, immer voort in de tijd.
Partner van Eros, van Venus de hartklop:
vol liefde en hartstocht dus ook heel vaak smart.…
Koe in de wei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.082 Verlang zo naar de rust van dit vredig zijn,
maar zit gevangen in de mallemolen,
de aanblik van koe en gras doet zelfs pijn.
Ik doe iedere dag trouw mijn plichten,
draag een steentje bij,
moet mijn geest verlichten,
ben dan pas als de koe zo vrij.…
Poortwachter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Gevangen in eenzaamheid
Gevoed door schuld
Waar ik zo onder lijd
Het bestaan niet langer geduld
Vooruit wil ik wel
Maar door mijzelf gestuit
Gedachten een moordend spel
De poort die sluit
Zij blijft lang gesloten
Tot haar naam luidt
Onbezoldigd en liefdevol
de poort geruisloos opengestoten
Brute kracht is haar vreemd
Begripvol geeft ze…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 En neem het tussenrijk mee,
het wit waarin ze zijn gevangen,
want geen verhaal kan bestaan
als niet met zicht en gehoor
een hart de dingen verbindt.
Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend in de sneeuw
jouw diepere sporen ontdekken,
onttrekken aan bevroren grond.…
AOW-gerechtigd en uitgerangeerd!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
601 Ik ben nu AOW-gerechtigd
ik hoef niet meer te werken
ik krijg een basisinkomen
ik zoek m'n weg elke dag
ik voel me verlost en gevangen
ik zit nu in het buurthuis
ik en zovele 65 plussers
ik en zij, zij en ik
ik ga dat spul bestellen
ik ga er mee stoppen
ik ga lekker overlijden
ik heb tenminste dat lef
ik had het leven lief,…
een kale bomenlaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
654 wie speelt nog tikkertje
of diefje met verlos
alleen in kinderspel gevangen
zijn wij volwassenen de klos
de knikkers tellen echt
er is geen spel meer
in het ellebooggevecht
de verliezer moet betalen
kan niets meer
uit het potje halen
want het is geen samenfeest
die kameraadschap is geweest
het huis de auto telt
het burenoordeel…
vibreert in hoge tonen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
844 snaren
tot strijken
kom ik niet
moet stemmen om
in jouw muziek de
klank te laten paren
je vibreert
in hoge tonen
om het ijle
tot zijn recht
te laten komen
contrasteert
met donker zwaar
langzaam naderen
wij elkaar
jij bent
mijn concert
vurig op het
lijf geschreven
ik mochtje beleven
heb je uitgevoerd
je melodie gevangen…
in koperkleur en staal gelijst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
909 het donkere hout
heeft afgedaan
de wortelnoten glans
waar kinderhanden smetten
op barokke rondingen
is weer een nieuwe vangst
in kringloops grote netten
in glas
brengt licht de
luchtigheid die kaatst
in chroom en spiegelruit
pas kleur ontmoet in
het zwarte leer waarmee de
bank en stoelen zijn getuigd
ik heb de zon gevangen…
voor buitensporig gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
740 een zacht gebaar
waarmee hij haar
de stoeprand wees
de knik, een hand
het lachje van begrijpen
toch wist zij zich
van beiden nog de wijste
er zijn geen
woorden meer
er is ook geen verzetten
gevangen in haar
regelzucht van rust
de stille tucht voor
buitensporig gaan
hij had de naam
van een charmeur
kende kleur en…
Hoera, leve hernia
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
698 Wat weemoedig opgestaan,
een depressie lijkt te komen
ik voel het aan mijn ogen
dus laat ik 't water stromen
Geen blije dag in 't verschiet
en de stilte laat me varen
ik zie het niet meer zitten,
voel me gevangen door de jaren
Starend naar mijn kerstboom,
wat flikkeren die ledjes raar...…
Bessel van der Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Op televisie werd onlangs bewezen
-Soms is het medium nog niet zo gek
Smijt het eens niet met veren en met pek-
Dat je van trauma’s zeker kunt genezen
Dat de herinnering uit lijf en leden
Vervaagt en dan uiteindelijk verdwijnt
Er afstand tot het gruwelijks verschijnt
Het voelen weer uit het gevang kan treden
Het is een zoektocht om te…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Waar de echo eindigt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
914 de weerklank van mijn geweten
voedt zich met de vragen
die onbeantwoord en
eindeloos bleven zagen
door bergen en door dalen
door kronkelende gangen
waar niemand ze kon horen
door eigen leugens gevangen
de waarheden bleven uit
zodat niemand ze ooit zag
de woorden zonder geluid
schreven in neerslag
als opgedroogde tranen
diepe scheuren…
Tover staf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.507 Heeeey een toverstokje in het stof
wat zal ik daarmee eens gaan wensen
geluk en lief voor alle mensen
dat lijkt mij werklijk uiterst tof
Geen ziektes meer of ongelukken
vaarwel met pijn, de dood gevangen
geen mens kan zich meer echt verhangen
in de spiegel zien we ware stukken
Wie schildert kan geen ezel kiezen
het doek valt niet meer te…
hoe ik van je hou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.991 over ruwe huid
glijdt de hand,
ontdaan van gevoel,
naar nieuwe vragen
een woord dat stuit
op koppig verstand
in een vieze poel
van dode dagen
zoeken naar licht
in donker verlangen
maar alles blijft koud
en leven hoeft niet
alweer een gedicht
door ogen gevangen
verre van eenvoud
van knagend verdriet
tijd om te laten
wat weg…
Luchtbel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
964 Als in een vacuüm
Als in een luchtbel
Gevangen en opgesloten
Emoties in de knel
De tijd hier staat stil
De wereld buiten tolt rond
Want buiten dit vacuüm
Wacht voor mij de afgrond
In het vacuüm is het veilig
Buiten is onbekend
Toch heel voorzichtig
Grenzen worden verkend
Ondanks de geborgenheid
En bescherming van deze bel
Haal ik…
Zwarte sluiers
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.028 Fluisterend roept de dood je
Zijn donkere stem streelt je lichaam
In zijn zwarte sluiers voorgoed gevangen...…
hij straalt iets uit
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.206 gaten in zijn armen
waar de plakkers
zijn verwijderd
zelden zag ik iemand
met zoveel geweld
de toetsen van een
telefoontje
dan komt het bericht:
er is vertraging
hij stampt, krijgt zin
de trein te slopen
ik mag niet kijken
gasvlammen komen
uit zijn oogkassen
ik ben als een konijn
gevangen in groot licht
ik moet oppassen
hij…
Blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Zielsveel pijn
De dader is bekend
Jouw signalement
Je snijdt zonder geweten
Zonder te voelen
Zonder te zien
Je doet me pijn
Onzichtbaar veel
Meer dan lief
Vul je mijn hart
Met verdriet
Verwarring
En smart
Begrijpen doe ik niet
Ik vraag om warmte
Je geeft me kou
Desondanks
Is er soms hoop
En vrees
Maar het vervaagt
Zo gauw
Gevangen…
Muren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ik zit gevangen tussen hoge muren,
en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn.
Ik zit ontredderd voor mij uit te turen,
volledig aan het eind van mijn Latijn.
Het is ontzettend moeilijk te verduren,
omdat ze door mijzelf gemetseld zijn,
gemetseld in de niet te tellen uren,
de niet te tellen uren van de schijn.…
Mist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 Je leeft voor even in een kooi
van ongeveer zeventig meter doorsnee,
je zit gevangen als zijn prooi
maar wel reist hij met je mee.
De weg ga je dadelijk achter je laten
maar de mist lijkt niet te verdwijnen,
want de mist kun je namelijk niet verlaten,
behalve als de zon weer gaat schijnen.…
De zandloper
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.088 Gevangen in een glazen woestijn
door vluchtige bergen omzoomd
vraag ik mij verveeld eens af,
of het zand niet voor niets stroomt.
Iedere nacht lijk ik dichter te zijn
bij het gat, zovaak gedroomd,
dat mij aan de rand te denken gaf,
of het zand niet voor niets stroomt.…
ZOMERAVOND
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.686 Elk begin is heilig zwanger
van een zwellend universum
ook wanneer je langzaam
je witte bloes losknoopt
doorheen de stilte
als het droge knetteren
van een insectenvleugel
en het bleke zonlicht
zachtjes vallen laat
op je bange schouders,
ik echter ben gevangen
in de diepte van je navel.…
* Een zucht zo zacht *
hartenkreet
4.2 met 50 stemmen
2.597 Jij bloeide als een roos in mijn hart
Zacht als zijde beminnelijk van kleur
Vol van liefde en intense tederheid
Omgeven van een honingzoete geur
Jij overspoelde mij met golven passie
Benevelde de lucht vol van verlangen
Mijn gedachten enkel en alleen bij jou
Jouw beeld in mijn dromen gevangen
Jij voerde me zachtjes naar het paradijs
Liet…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om ooit weer gevangen…
Emotie
hartenkreet
3.2 met 51 stemmen
18.800 Op het buro daar staat een foto
van mijn kinderen
die ik voor me zie:
juist die
Beiden kijken blij
Al die jaren tot die foto
van mijn zoon en dochter
spiegelen aan mijn geest voorbij
Dierbare en minder vrolijke momenten
weerspiegelen zich in hun gezichten;
zijn gevangen in de tijd
Woorden smeed ik tot gedichten
Herinneringen raak ik…
Scandeerden fel haar naam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 nog hield zij
hun blik gevangen
maar als in een
vertraagde film bleef
hun glimlach hangen
onzekerheid was
al bereikt in de
discontinuïteit van
het anders zo bekende
en soepele protocol
angst lag op de loer
in de ongecontroleerde
decibellen die in de
menigte al bezig waren
koppen te snellen
toen nam zij met
ferme armzwaaien…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 Hortensia's, in kleur gevangen
waar goud en rood uit 't zomerlicht
vol weemoed rond de stengels hangen -
we zijn tot zacht verstaan verplicht.…