2724 resultaten.
uiteindelijke werkelijkheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.544 ken geen zorgen
wanneer zonlicht sterft
in melancholie van uren
die de ziel raakt
schemerende nacht
je omweeft met getover
wij zijn één
door ’t zachte licht van maan
schaduwwerpend over ons verlangen
warmend, minnekozend
’t onvergetelijke ligt al in de lucht
in ‘t ademen van gedachtes
aan zoete geur van liefde
tedere omarmende schaduwen…
Ardeense lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 wild opgestoten rotslagen
zijn teder toegedekt met mossige tapijten
rijzig afgetopt door slanke dennen
immer ongerept tot in de hemel
ingebed in een stenige schoot
wringt een woedende slang
zich schuimbekkend in bochten
zonder aflaat
een penetrant voertuig remt
juist op tijd
een ever zwijnt welhaast onopgemerkt
onder de onervaren…
Mijn lief bloempje
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.357 Elke morgen wanneer de sluiers
weer voor mijn ogen verdwijnen
kijk ik naar jouw zacht gezicht
je silhouet met alles erop en aan
en ik weet dat ik je aan mag raken
telkens weer bijzonder maar o zo fijn
en in jouw slaap zoek ik je lippen
die ik dan teder tussen de mijne neem
maar ook mijn lief is het geluk
de galerij van m’n hart, de rozentuin…
Onder het dons
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
1.858 Ik leef in dagen
waar liefde woedt
Passie in mijn hart
brandende gloed
Mijn droom ben jij
zacht tegen me aan
Samen vervlochten
De nacht in te gaan
Ik voel en.. ik voel
jouw warmte in mij
Versmolten tederheid
Liefde is zo dichtbij
Ik huil in mijn slaap
soms tranen van geluk
Zweef door de nacht
veilig en verrukkelijk
En in de…
Romantisch belicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
551 zwart wit
mijn vingers op de toetsen
het klavier romantisch belicht
ik keek je aan
jij liet je gaan in
frank en vrij bewegen
op mijn melodie van dromen
ik wist dat je zou komen
na het laatste akkoord
je ogen nog in hogere sferen
een lach die mij applaus offreerde
weer gaan mijn handen
over het warm zwart wit
uiterst langzaam kus ik teder…
De voortekenen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.898 later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt
door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen,
dat hij zich door haar kussen verraden vond, en zich, gekrenkt
door de tederheid van haar machteloos en vermoeid erbarmen
langzaam uit de angst van haar tengere armen bevrijden moest.…
nabij zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
976 sterven
geopend
groot genoeg
om alle liefkozingen
onaangeroerd te laten
of om de richting van verbeelding
te veranderen
wanneer het de vorm
van de nacht aanneemt en naamloze schimmen snijdt
uit tranen van een vlinderboom
slechts door jou ingewijd, nog voor nevels
uit mij glijden als wijzers van het weten
vaak zonder wind of tederheid…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 ogen niet zag
daardoor belandde ik
in een andere stroming
een kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet echt is
voel ik de warmte
van je handen
je tederheid…
Onvolmaakt?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
645 Kijk mij niet meewarig aan
met een keurende oogopslag
gun mij louter dit ogenblik
even langer dan we nu bestaan
tederheid grijpt me naar de keel
in onuitgesproken zelfbeklag
moeilijk te ademen als ik stik, je
hoeft deze strijd niet te vrezen
in de keuzes krijg ook ik mijn deel,
het verleden heeft dat uitgewezen
verwacht niet dat je mij daarin…
Het vale licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
599 Straks komt weer de lente
en we zullen zingen, niet alleen van
hartstocht of tederheid, maar van moed
en vertrouwen, al is het licht nog vaal.…
Eeuwige liefde (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Vroeg in de morgen, de zon staat aan de horizon
een roze gloed verwarmt teder onze harten.
Ik houd je stevig vast met beide handen
mijn vastberaden blik;
het doet jouw ogen branden
het moet zo zijn, zeg ik
jij mag door mij niet stranden.…
Wat is het toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
544 stem
mijn oorschelp binnendringt
zijn hand mijn hand
tintelend hartelijk omringt
mijn voeten zweven
dansen, pasjesblij
mijn hart dicht letterklanken
gelijk de lijster zijn zang
laat horen in heggenranken
rond een bloeiende mei
wat is het toch
dat ik hem zo heel graag mag
och, waarom het nog verklaren
na zoveel jaren
het is het tedere…
Gedichtendag 2012
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 men schrijft
zo’n tienduizend jaar
poëzie naast verslagen
verslagen poëzie
het woord is altijd sterker gebleken
geschiedenis, lyriek, epiek, liefde, dood…
het was en geeft ons de toekomst
wie anders dan de dichter
kan verhalen over oerknal
een bezoek aan blauwe maan
springen door meanderend water
de o zo tedere eerste zoen?…
Vreemd lichaam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.896 Drank – en later een vreemd lichaam:
mijn handen blijven tedere snelle
werktuigen;
mijn mond denkt aan iets anders.
Mijn mond, mijn hele lichaam denkt:
het goede lichaam, het vertrouwde
is hier niet.
Het woont weer in een te zachtgroen land:
gras dat lispelt,
gelogen bloemen.…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Slaap zacht, wacht en wacht
de dagen wiegen in voorlopig getreuzel
verdoven de pijn van het eenzaam
oorverdovend langzaam ontwaken
uit een zekerheid dat wellicht verlaten
van ooit tedere warmte niet anders kan,
verandering en het haast vaste weten
dat duidelijk in mij weerklinkt
ga beginnen met beminnen
wat ik als landschap heb geschilderd…
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
Oktober
gedicht
4.2 met 12 stemmen
15.776 Teder en jong, als werd het voorjaar
maar licht nog, want zonder vruchtbegin,
met dunne mist tussen de gele blaren
zet stil het herfstgetijde in.
Ik voel alleen, dat ik bemin,
zoals een kind, iets jongs, iets ouds,
eind of begin?…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 Ik wacht op een schouder,
een tedere lach.
Maar tranen glinsteren al,
als gebroken kristal.
Vastklampend aan herinneringen
blijf ik hangen in het verleden.
Maar angst voor de toekomst
Verpest al het fijne.
Alleen warme herinneringen,
Tot het einde.…
In niemandsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
756 In niemandsland teder omarmd
in verbinding met jouw warmte
drijft jouw beeld sprakeloos
Draaierig in mijn hoofd om haar
sluiten mijn ogen met genoegen
in een wereld waar jij niet voor koos.…
in gedachtenis, Wim Brands
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
738 toch doet het telkens zeer
als een dichter de nacht opzoekt
om de ochtend te mijden,
heb zijn ogen
niet zien lijden
hij had wel iets dat mij raakte
en heb vaak zijn rug zien buigen
ook diepte in zijn woorden gehoord
die zijn lippen teder maakten
was het een mokerslag van de duivel
op een wellicht niet verwacht moment;
de muur…
Woordeloos alleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 Nu ik uit jouw stilte ben gestapt
wil ik toch nog iets zeggen
over de wilgenwouden van mijn jeugd
de denkbeeldige wolven en tedere beren
een tatoeage op jouw linkerarm
en een verleden van dwangmatige moeder
moedertjes noem ik ze nerveus
terwijl het eiland eenzaam alleen wordt
zonder jouw berichten uit de Oeral
met de meren en de bergrivieren…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Uw verzonken gedachten leven op
met spontaan een brede glimlach
met mijn hand teder op uw schoot
tijdens de dagbesteding van uw dag.
Verdwaald duidt u verborgen ontroering
bij emoties met een onwetend gevoel
waarom beslist de bureaucratie in deze fase
terwijl ik alleen staar in mijn sta-op stoel.…
halftwee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Hoe teder is de nacht die ook mij gauw lokken zal
en balsemt wat alleen de dag zo striemen kon.…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
Groet van een vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Wanneer ik een vlinder aanschouw
Die heel zachtjes neerstrijkt
Uit een hemel van helder blauw
Het mooiste van Gods schepping lijkt
De wind teder door zijn voelsprieten aait
Als een waardevolle liefkozing
Terwijl de zon om Moeder Aarde draait
Volgende haar vaste kring
Stil kan ik daarnaar staren
Naar het o zo fragiele diertje
Herinnerend…
in warme straten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
943 licht in je ogen
de donkere tinten
aan je lijf bewogen
je lachte zon
in warme straten
kusten we het
sprookje dat begon
we hebben zee
gezien met vloed
aan onze voeten, ze
schuimde ons ontmoeten
we proefden zout
in afscheid nemen
met lippen winddicht
op elkaar gekust
geen woorden meer
in blik en zwaai en
na een laatste tedere…
canapé
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 de rust zocht mij op
zij fluisterde in mijn oor,
bezoek de canapé
en wacht tot ik je zal verwennen,
zodanig dat ik je amper stoor
het is dommelen op donzige veren
die je dromen in liefde verheffen
en almaar in tederheid aanlengen
ik zal over je wangen zachtjes zuchten
als een zomerwind aan zee
en optillen naar wolkenluchten;
hemelsblauw…