Alle inzendingen over voor 't

25122 resultaten.

Sorteren op:

Perfectie bestaat echt niet!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Perfectie in dit leven is iets wat niet bestaat geloof me maar, ‘t is oprecht dat wat perfectie heet en hierboven staat is eerder iets wat ooit werd beslecht! Een ieder mens maakt fouten, bij de vleet echt, ‘t is een voldongen feit wie denkt zonder fouten te manoeuvreren is ‘t besef van “ leven “ een beetje kwijt!…
An Terlouw16 augustus 2021Lees meer >

Het regenwoud

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 349
Het gezoem van muggen en bijen Vormen de klank van ’t symfonisch orkest, Waarop de gasten rondzwieren Op de walsmuziek van Johann Strauss. Als de avond vanuit de sterrenhemel Nederdaalt op ’t tafereel Van ’t feeërieke bostheater, Keert weer de rust wijl ’t bal is over.…

Zwarte water

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
Het zwarte water is diep, Dieper dan mijn hart, Diep, diep onder 't zwart, Dieper ik kijken kan. ’t Zwarte water is stil, Stiller dan d’eeuwige stilte, De stilte in ’t graf, Stilte niemand horen mag. Het zwarte water is zo zwart, Zwarter dan mijn zielenpijn, Een pijn zo verschriklijk zwart, Pijn van d'allerdiepste smart.…
Joris Olivier24 december 2025Lees meer >

Met zen achten

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.359
Toen kwam ze op ‘t kerkhof, kort bij ‘t hek, In ‘t graf; vlak naast een iep; zo’n dikke; We speelden dikwijls op de plek, Mijn broertje Jan en ikke. '’t Was zomer; maar toen ‘t winter werd, (De sneeuw lag dik op ‘t doornenhegje) Kreeg Jantje ook de koorts, heel hard, En ging heel gauw naar Brechtje.' 'Maar daar hij nu naast Brechtje ligt…

Dorpsbegrafenis

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.070
En 't koren dat hij zelf er zaaide, Een andre zal het rijpen zien; Een andre zal de sikkel zwaaien Op 't maatgezang der arbeidsliên. Toch zal hij sluimren zacht en dromen, Bij 't wiegend reuzlen van het graan.…

HET DENNENBOSJE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.160
nevelvaal, Dan rust nog 't oog met stil genot Op 't altijd frisse groen, Waarvan Ge uw kruin een tulband vormt, Uw lenden een festoen.…

Leven.

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.195
't Is komen met zwier en ziehier mijn ellende. 't Is hinkende klagen hoe zeer dat het doet. Leven is spelen: het is om te lachen, zelfs als 't zo beroerd is dat men huilen moet.…

schaduwen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
de ondergang van ‘t licht verlengt de schaduwen van de sombere sparren projectie in zwart en grijs bevroren en verstijfd blad de avond in kille kleuren de nacht lijkt zonder einde in grauwdoodse nevelflarden berusting in ‘t onvermijdelijke er is elke dag een wonder als ’t opkomend licht ontwaakt de schaduwen korter worden…

Het uitgekauwde debat

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Na een uil geknapt te hebben zat de hond in de pot men debatteerde verder tot ’t laatste oor versnoept bleek. ’t Resultaat van oeverloos gezwam werd aangehouden niemand weet hoe ’t kwam dat de meute slaap bleef houden…
Johanna29 april 2008Lees meer >

mijn eerste kleinkind

hartenkreet
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.880
oma`s kleine vent met je zoekende ogen `t is of je me kent zal je me mogen je kan me weer geven dat geeft me veel moed een inhoudsvol leven dat doet me zo goed met je wuivende handjes je neusje zo klein je mond zonder tandjes zo vertederend fijn `t is alles wat deugde `t kan niet meer stuk mijn innige vreugde mijn stralend geluk.…

De terugweg

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 729
Ik loop langs de oude school, een omweg om weg te zijn uit 't spinrag en de nevel in mijn hoofd. De sneeuw was nooit zo wit als toen wij kinderen samen en hoe samen, de verse sporen liepen, de tijd vooruit, naar 't groene poortje aan 't einde van de straat. Vergeefs zoek ik de weg terug, voor altijd afgesloten.…
Give5 mei 2006Lees meer >

waar het zetelt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 690
't is voor knappe koppen niet zo moeilijk, zeg je, de plek te vinden in je brein waar het heimwee ligt na analyse van je tranen kunnen ze vast en zeker het verlangen situeren en de verliefdheid het verdriet onwijs natuurlijk ik voel nog steeds 't gebroken hart, de vlinders gevoel vertaalt zich 't allermeest in mijn vergeten lijf…

Oneigene

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.447
Mijn herte en mijn tale, mijn rede en mijn zin, 't is al zo van buiten, 't is al zo van bin' 't ligt alles daar bloot op mijn handen!…
Guido Gezelle13 december 2022Lees meer >

Lieven

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Ik wil jou lieven van een afstand Ik wil jou lieven heel dichtbij Ik wil jou lieven hand in hand Ik wil jou lieven hier bij mij Ik wil jou lieven als de zon schijnt Ik wil jou lieven tot 't regent dat 't giet Ik wil jou lieven totdat je uit 't zicht verdwijnt Ik wil jou lieven maar vandaag liever niet…
LadyLove14 februari 2012Lees meer >

ZWART IS HET DUISTER

poëzie
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Zwart is het duister Waarmee 't gewaad Van 't middernachtuur Onze aarde omslaat. Hecht zich de ellende aan onze schreên, Dan is het donker om ons heen. Maar 't diepe duister Van 's hemels trans Geeft aan de sterren Meer gloed en glans. Wanneer de ellend' bij ons zich vest, Dan kent men onze ziel het best.…

Vol schaamte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Ik leg mijn pen neer doe mijn camera uit laat de leegte vol ontzetting stromen wereldse tranen vloeien bij het aanschouwen van welke moeder houdt 't droog bij 't lezen over mannen die (zogenaamd) onze veiligheid waarborgen houden onderzoeken tegen daar gewin in 't spel is hoe ziek zij wij ?…
LadyLove22 augustus 2013Lees meer >

Dat was niets meer…

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 832
Dat was niets meer dan een even-wuiven van kleine handjes, zo blank als duiven, in ’t avondver; niets meer dan, plotseling, het opgeflonker van eêlgesteente in het wordend donker gelijk een ster; niets meer dan ’t kraken van kleine voeten op ’t weggegrint en, om mij te groeten, een licht gegil… – En tóch voldoende om, hoe vele dagen,…
Pol de Mont14 oktober 2017Lees meer >

Voor hen die leven

snelsonnet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 777
Aan ’t eind van ’t jaar betreurt men altijd even De lange lijst van hen die ’t leven lieten We zijn ontroerd, maar men wil ook genieten Waarom geen lijst van hen die heel lang leven? ‘k Noem Vera Lynn en Doris Day, die twee… Ze léven nog! Hiep, hiep, hoera, hoezee!…

Gezichtsbedrog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Soms blijft de liefde aan iets haken een land, leuk iemand, vergezicht, je kind, uit zicht soms wil je dat 't los maar dan plots, ontdek je dat niet diegene, dat land, die stad, vallei maar 't jouw eigen vuur en schat van binnen is Dus ook al denk je 't is ver en op een afstand zij...…

Goed op dreef

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 983
Toen ie ’t in zich voelde, Wist hij het meteen, Hij moest hoognodig Doen hij niet laten kon.…
Joris Olivier11 december 2025Lees meer >

Vijf Zusjes.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.416
Oom Willem deed nog gistren, Maar - o, zo'n plager is 't - Of hij in onze namen Zich altijd nog vergist. Maar als hij onze namen Nog éne keer vergeet, Dan zingen we in een versje, Hoe ieder van ons heet. Hoor maar, één, Dat is de kleine Leen. Zo'n vrolijk snappertje is dat, En ook zo vlug ter been.…

HET JUISTE MIDDEN

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.718
Ja, ’t Juiste Midden! Maar waar tussen? Tussen dwaling En dwaling ’t mag zo zijn; maar geldt dit voor bepaling Van ’t Juiste middelpunt der Waarheid?…

De weg naar de glimlach

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.693
Mijn ziel dwaalt rusteloze wegen verblind door tranen, zonder zicht `k voel me zo hopeloos verloren zoek tastend `n uitweg naar `t licht. Men zegt, de tijd heelt alle wonden als je `t maar de ruimte geeft er komt `n dag, dat ik kan zeggen `k heb mijn glimlach t`rug gevonden. Tot zolang wil ik rouwen om wie `k verloren ben.…
Rena16 augustus 2003Lees meer >

'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal

poëzie
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.045
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal, En achter haar wapperde groen en breed Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed, En luchtig woei 't kant van zijn golvenval; Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal, En, uit het wolkend zwart van haren, reet Bacchantisch zij de naalden los en smeet 'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…

Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest

poëzie
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.800
'K wist, dat ik 't kon: toch was 'k een beetje bang: Ik dacht: In sport ben 'k nooit een held geweest. Maar vierde schoonheid in mijn ziel haar feest, Dan trilde 't in zijn vleugels als gezang; Ik leunde er tegen bij zonsondergang: Dan gonsde 't, diep; maar bij muziek het meest.…

Al wat ik dacht - geloofde je - was waar

poëzie
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.339
Soms aai ik mijn haar; maar mijn vingertoppen Zijn veel te wijs: ze laten zich niet foppen; Ze denken: Neen, neen, dat was blond, niet grijs, En 't was zo zacht, en 't rook zo naar seringen.- Dan aai 'k maar door de lucht. Herinneringen Golven rondom me, en 'k drijf naar 't paradijs.…

Gemakklijk lig ik in mijn leuningstoel

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.605
Gemakk'lijk lig ik in mijn leuningstoel naast 't rode pluche van zonnig tafelkleed; Plancks quantenleer zou 'k lezen, maar 'k vergeet van mijn hier-zijn 't hoogst wetenschpp'lijk doel: want 'k zie een tulpenveld, vol gekrioel van lichte en donkre vlammen; eer ik 't weet, silhouetteert mijn hand een haas, die eet met mumm'lend mondje…

Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen

poëzie
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.138
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen, En, stadsgevang'nen, wijd zwerven door 't ruim, Komt vlokkend op de wind, als gorig schuim Uit een riool, het stadslawaai gevlogen; Twee wolken stuiven aan, ineen gezogen Door stinkende auto die, rollende fluim, Op 't stof, dat wegbolt, in kwaadaard'ge luim De stad, immense zieke, heeft uitgespogen…
J.A. dèr Mouw27 september 2022Lees meer >

Ik was aan u, gij waart aan mij...

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.384
Wij zagen nooit elkaar; met wondre snaren vereende ons onbewust verborgen minne; eens kwam de stonde dat bij 't liefdrijk paren ik eeuwge rust in zaligheid zou winnen. Wat boze geest kwam toen mijn hart beheren? 'k Versmaadde koud de stemme van 't geweten, ontembaar kondend: "'t is de wil des Heren!…