25122 resultaten.
Perfectie bestaat echt niet!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
594 Perfectie in dit leven is iets wat niet bestaat
geloof me maar, ‘t is oprecht
dat wat perfectie heet en hierboven staat
is eerder iets wat ooit werd beslecht!
Een ieder mens maakt fouten, bij de vleet
echt, ‘t is een voldongen feit
wie denkt zonder fouten te manoeuvreren
is ‘t besef van “ leven “ een beetje kwijt!…
Het regenwoud
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
349 Het gezoem van muggen en bijen
Vormen de klank van ’t symfonisch orkest,
Waarop de gasten rondzwieren
Op de walsmuziek van Johann Strauss.
Als de avond vanuit de sterrenhemel
Nederdaalt op ’t tafereel
Van ’t feeërieke bostheater,
Keert weer de rust wijl ’t bal is over.…
Zwarte water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
365 Het zwarte water is diep,
Dieper dan mijn hart,
Diep, diep onder 't zwart,
Dieper ik kijken kan.
’t Zwarte water is stil,
Stiller dan d’eeuwige stilte,
De stilte in ’t graf,
Stilte niemand horen mag.
Het zwarte water is zo zwart,
Zwarter dan mijn zielenpijn,
Een pijn zo verschriklijk zwart,
Pijn van d'allerdiepste smart.…
Met zen achten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
6.359 Toen kwam ze op ‘t kerkhof, kort bij ‘t hek,
In ‘t graf; vlak naast een iep; zo’n dikke;
We speelden dikwijls op de plek,
Mijn broertje Jan en ikke.
'’t Was zomer; maar toen ‘t winter werd,
(De sneeuw lag dik op ‘t doornenhegje)
Kreeg Jantje ook de koorts, heel hard,
En ging heel gauw naar Brechtje.'
'Maar daar hij nu naast Brechtje ligt…
Dorpsbegrafenis
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.070 En 't koren dat hij zelf er zaaide,
Een andre zal het rijpen zien;
Een andre zal de sikkel zwaaien
Op 't maatgezang der arbeidsliên.
Toch zal hij sluimren zacht en dromen,
Bij 't wiegend reuzlen van het graan.…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 nevelvaal,
Dan rust nog 't oog met stil genot
Op 't altijd frisse groen,
Waarvan Ge uw kruin een tulband vormt,
Uw lenden een festoen.…
Leven.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.195 't Is komen met zwier
en ziehier mijn ellende.
't Is hinkende klagen
hoe zeer dat het doet.
Leven is spelen:
het is om te lachen,
zelfs als 't zo beroerd is
dat men huilen moet.…
schaduwen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
504 de ondergang van ‘t licht
verlengt de schaduwen
van de sombere sparren
projectie in zwart en grijs
bevroren en verstijfd blad
de avond in kille kleuren
de nacht lijkt zonder einde
in grauwdoodse nevelflarden
berusting in ‘t onvermijdelijke
er is elke dag een wonder
als ’t opkomend licht ontwaakt
de schaduwen korter worden…
Het uitgekauwde debat
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
539 Na een uil geknapt te hebben
zat de hond in de pot men
debatteerde verder tot
’t laatste oor versnoept bleek.
’t Resultaat van oeverloos
gezwam werd aangehouden
niemand weet hoe ’t kwam
dat de meute slaap bleef houden…
mijn eerste kleinkind
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
4.880 oma`s kleine vent
met je zoekende ogen
`t is of je me kent
zal je me mogen
je kan me weer geven
dat geeft me veel moed
een inhoudsvol leven
dat doet me zo goed
met je wuivende handjes
je neusje zo klein
je mond zonder tandjes
zo vertederend fijn
`t is alles wat deugde
`t kan niet meer stuk
mijn innige vreugde
mijn stralend geluk.…
De terugweg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
729 Ik loop
langs de oude school,
een omweg
om weg te zijn
uit 't spinrag
en de nevel in mijn hoofd.
De sneeuw was nooit zo wit
als toen wij kinderen samen
en hoe samen,
de verse sporen liepen,
de tijd vooruit,
naar 't groene poortje
aan 't einde van de straat.
Vergeefs zoek ik de weg terug,
voor altijd afgesloten.…
waar het zetelt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
690 't is voor knappe koppen
niet zo moeilijk, zeg je,
de plek te vinden
in je brein
waar het heimwee ligt
na analyse van je tranen
kunnen ze vast en zeker
het verlangen situeren
en de verliefdheid
het verdriet
onwijs natuurlijk
ik voel nog steeds
't gebroken hart, de vlinders
gevoel vertaalt zich 't allermeest
in mijn vergeten lijf…
Oneigene
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.447 Mijn herte en mijn tale, mijn
rede en mijn zin,
't is al zo van buiten, 't is
al zo van bin'
't ligt alles daar bloot op mijn handen!…
Lieven
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
553 Ik wil jou lieven
van een afstand
Ik wil jou lieven
heel dichtbij
Ik wil jou lieven
hand in hand
Ik wil jou lieven
hier bij mij
Ik wil jou lieven
als de zon schijnt
Ik wil jou lieven
tot 't regent dat 't giet
Ik wil jou lieven
totdat je uit 't zicht verdwijnt
Ik wil jou lieven
maar vandaag liever niet…
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Zwart is het duister
Waarmee 't gewaad
Van 't middernachtuur
Onze aarde omslaat.
Hecht zich de ellende aan onze schreên,
Dan is het donker om ons heen.
Maar 't diepe duister
Van 's hemels trans
Geeft aan de sterren
Meer gloed en glans.
Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan kent men onze ziel het best.…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
Dat was niets meer…
poëzie
4.0 met 1 stemmen
832 Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ’t avondver;
niets meer dan, plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente in het wordend donker
gelijk een ster;
niets meer dan ’t kraken van kleine voeten
op ’t weggegrint en, om mij te groeten,
een licht gegil… –
En tóch voldoende om, hoe vele dagen,…
Voor hen die leven
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
777 Aan ’t eind van ’t jaar betreurt men altijd even
De lange lijst van hen die ’t leven lieten
We zijn ontroerd, maar men wil ook genieten
Waarom geen lijst van hen die heel lang leven?
‘k Noem Vera Lynn en Doris Day, die twee…
Ze léven nog! Hiep, hiep, hoera, hoezee!…
Gezichtsbedrog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Soms blijft de liefde aan iets haken
een land, leuk iemand, vergezicht,
je kind, uit zicht
soms wil je dat 't los
maar dan plots,
ontdek je dat niet diegene,
dat land, die stad, vallei
maar 't jouw eigen vuur en schat
van binnen is
Dus ook al denk je
't is ver en op een afstand zij...…
Deemoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 preek vanuit
‘t hemeloord…
Goed op dreef
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Toen ie ’t in zich voelde,
Wist hij het meteen,
Hij moest hoognodig
Doen hij niet laten kon.…
Vijf Zusjes.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.416 Oom Willem deed nog gistren,
Maar - o, zo'n plager is 't -
Of hij in onze namen
Zich altijd nog vergist.
Maar als hij onze namen
Nog éne keer vergeet,
Dan zingen we in een versje,
Hoe ieder van ons heet.
Hoor maar, één,
Dat is de kleine Leen.
Zo'n vrolijk snappertje is dat,
En ook zo vlug ter been.…
HET JUISTE MIDDEN
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.718 Ja, ’t Juiste Midden! Maar waar tussen? Tussen dwaling
En dwaling ’t mag zo zijn; maar geldt dit voor bepaling
Van ’t Juiste middelpunt der Waarheid?…
De weg naar de glimlach
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.693 Mijn ziel dwaalt rusteloze wegen
verblind door tranen, zonder zicht
`k voel me zo hopeloos verloren
zoek tastend `n uitweg naar `t licht.
Men zegt, de tijd heelt alle wonden
als je `t maar de ruimte geeft
er komt `n dag, dat ik kan zeggen
`k heb mijn glimlach t`rug gevonden.
Tot zolang wil ik rouwen
om wie `k verloren ben.…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest
poëzie
2.9 met 15 stemmen
1.800 'K wist, dat ik 't kon: toch was 'k een beetje bang:
Ik dacht: In sport ben 'k nooit een held geweest.
Maar vierde schoonheid in mijn ziel haar feest,
Dan trilde 't in zijn vleugels als gezang;
Ik leunde er tegen bij zonsondergang:
Dan gonsde 't, diep; maar bij muziek het meest.…
Al wat ik dacht - geloofde je - was waar
poëzie
3.4 met 35 stemmen
3.339 Soms aai ik mijn haar; maar mijn vingertoppen
Zijn veel te wijs: ze laten zich niet foppen;
Ze denken: Neen, neen, dat was blond, niet grijs,
En 't was zo zacht, en 't rook zo naar seringen.-
Dan aai 'k maar door de lucht. Herinneringen
Golven rondom me, en 'k drijf naar 't paradijs.…
Gemakklijk lig ik in mijn leuningstoel
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.605 Gemakk'lijk lig ik in mijn leuningstoel
naast 't rode pluche van zonnig tafelkleed;
Plancks quantenleer zou 'k lezen, maar 'k vergeet
van mijn hier-zijn 't hoogst wetenschpp'lijk doel:
want 'k zie een tulpenveld, vol gekrioel
van lichte en donkre vlammen; eer ik 't weet,
silhouetteert mijn hand een haas, die eet
met mumm'lend mondje…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen,
En, stadsgevang'nen, wijd zwerven door 't ruim,
Komt vlokkend op de wind, als gorig schuim
Uit een riool, het stadslawaai gevlogen;
Twee wolken stuiven aan, ineen gezogen
Door stinkende auto die, rollende fluim,
Op 't stof, dat wegbolt, in kwaadaard'ge luim
De stad, immense zieke, heeft uitgespogen…
Ik was aan u, gij waart aan mij...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.384 Wij zagen nooit elkaar; met wondre snaren
vereende ons onbewust verborgen minne;
eens kwam de stonde dat bij 't liefdrijk paren
ik eeuwge rust in zaligheid zou winnen.
Wat boze geest kwam toen mijn hart beheren?
'k Versmaadde koud de stemme van 't geweten,
ontembaar kondend: "'t is de wil des Heren!…