Alle inzendingen over woorden, stilte

26274 resultaten.

Sorteren op:

Dood

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.703
Maar de dood is slechts de stilte nadat het laatste woord geklonken heeft dat ieder meeneemt met zichzelf en invult in zijn eigen leven. Soms is de leegte prominent vaak ook snel vergeten. Verdriet verdroogt goed om te weten bij je eigen dood.…
Jeanne31 januari 2008Lees meer >

stilte droomde heel verlegen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
de rug tegen een boom stilte droomde heel verlegen woorden bleven steken alleen handen vonden wegen aan onze voeten lag een vergezicht zich te verrijken in de regen we kusten langer dan verwacht die liefde is ons altijd bijgebleven…
wil melker26 februari 2004Lees meer >

Een beetje zon al...

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Een beetje zon al die schuchter schijnt op een vroege merel in vrieslucht - een gebaar dat niet duurt - maar terwijl hoge bomen nog slaapvoeten hebben dringt het sap naar de stilte woorden barsten open van weemoed en verlangen naar lente. Uit: Kristallijn, p.19…
Adeleyd1 maart 2006Lees meer >

Een heremiet

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 807
ben ik tot heremiet verworden als ik zwijgend spreek over mijn gedachten die soms, zo de mens eigen, een geheim lijken te betrachten het zijn vaak volkomen woorden die reeds verdampen eer ze mijn tong beroeren maar binnen het heelal van stilte kan ik onbeperkt de gehele schepping vervoeren…

Mijn lentebruid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 608
oorverdovend is de stilte waarmee jij spreekt je blikken raken handen gaan met vingers de gebaren maken die je nooit gesproken woorden feilloos onderstrepen wonderschoon is het geluid waarin ik voor jou zal breken kom open maar mijn lentebruid…
wil melker7 februari 2009Lees meer >

In gebroken zinsverband

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
de woorden zwijgen gaan je met stilte bekijken in onuitspreekbaarheid hun eigen plaats niet meer begrijpend in gebroken zinsverband ze dragen geen taal en tekens gedoemd tot verdergaand vergetelheid pas als jij geluid laat horen is hun nieuw geboren aanspreekbaar zijn…
wil melker17 februari 2009Lees meer >

Ik citeer niet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Als dagen versleten in sneeuw in stilte om de nachtwenk schreeuwen en jouw honingzoete belofte in een duistergrauw gewaad langs het heimweebed mag slenteren op zoek naar de juiste toonzetting van verloren woorden toevertrouwd aan ’t innerlijk behang ik zal niet citeren.…

Versteent

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
wind droogt mijn tranen op jouw gezicht de tijd versteent alsof je niet daar bent duizend gedachten schieten door me heen ik omring je met serene stilte, daar woorden vervlogen zijn nemen gevoelens het over, samen versmelten we in de eenzaamheid van tijd…
LadyLove24 januari 2012Lees meer >

Oude belofte

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
de stilte heeft mij toen geroepen een vinger op mijn lippen gelegd ach had ik alles beter begrepen ik had een laatste woord gezegd na jaren van dit dwingend zwijgen ontsnapt aan mij een luid verweer schreeuwt mijn mond van oude wonden en werp de last ver van mij neer…
Dianah25 december 2016Lees meer >

aan het einde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
in het wegstervend licht werden vleugellamme woorden voorgoed tot stilstand gebracht en in vergetelheid begraven buiten wierp de warse wind de glazen om de stilte suisde toen heimwee ongezien naar binnen schoof bidt men tot een god aan het einde van het verlangen?…
J.Bakx25 januari 2019Lees meer >

Eeuwige dialoog

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
ik heb stilte gewist maar lees op de gezichten geen woord als lichaamstaal faalt staat men naakt ongekend in het bestaand moment waar wij het medemenselijk aan elkaar ontlenen is de dood verdwenen leven heeft een eeuwige dialoog omdat zij deel is van en deelt zonder stervensnood…

pasvorm

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 405
er viel geen zin te ontleden tot woord iemand besprak het weer in een verbroken stilte zichzelf hervonden als hemellichaam dit liet gewicht kantelen naar bestaande aard gedurende voortgang van herhaalde volmaaktheid tot een gebeurtenis aantrad die naar zwijgen deed neigen…

waar niemand kan komen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 173
over het verre ijs van de dood een geheim landschap waar niemand kan komen zwerf jij in slaap en stilte tussen het wit en het zwart duizendjarige stenen een klok zonder cijfers een gans op de vleugel woorden van inkt alleen maar dit gedicht…
J.Bakx24 juli 2026Lees meer >

drijvende heuvels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
– wereld in wording ontdaan van oude, getekende huid verwordt het rood tot vruchtbaar grijs; de heuvels tooien zich weer, langzaam, tonen trots hun nieuwe tijd gesproken woorden van stilte verwarmen mijn handen rustend op je ogen; ik voel jouw verten: groene heuvels drijvend in het witte licht…

Verontrustende machteloosheid

netgedicht
4.6 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Het meanderen van waanbeelden liederen van verloren tranen het eerste zachte maanlicht in de beschaving van verlangen naar de eenvoud van de dood de droevige stilte van de stilte je brengt het dichtbij jouw bruine verdorde gras deprimerende schaamte door jou ben ik mijn kompas kwijt.…

Verzwegen panorama

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 587
Welke woorden heb ik begrepen? Ons gesprek heeft de stilte niet omhoog getild. Ik hef mijn glas op en mompel: “Fijn dat ik je weer zag”. Op het scherm praten we jaren verder.…

terwijl de hartstocht laaide

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.801
je koestert stilte omdat woorden pijn doen op papier gekwetst ben je door zinnen die je raakten diep van binnen je wilt alleen herinnering aan onze grote liefde verder in een nieuw begin als vrienden uit elkaar terwijl de hartstocht laaide bleek slechts een loos gebaar je zocht een reden om mij ongewenst te maken, zelfs vriendschap…

Schuilen in schaduw

hartenkreet
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Woorden wandelen er op kousenvoeten, struikelen over de eenzaamheid, vallen als tere druppels in de kleine holtes van mijn stil en ongebonden zijn. In de stilte kan ik leven, ik kan daar zijn zonder beven. Niemand die me daar kan kwetsen of mijn lijden in leugens kan schetsen.…

MANTELZORGER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
U kent ze niet... misschien is het die stoere vent of die statige oude dame zij doen het stille werk achter de ramen Aan een lintje kan je ze niet herkennen een voetstuk daar zetten wij ze op zij moeten in het licht vandaag krijgt de mantelzorger een gezicht…

In al die boeken

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
Toch vind ik niet het laatste woord in al de boeken die verschijnen want ieder is toch met zichzelf alleen en moet de weg in 't leven vinden. We zijn verschillend en toch één en kunnen eindeloos wel leren, maar ieder heeft een eigen pad op weg naar zin en vreugdig leven en 't lijden vormt en slijpt de ziel.…
Adeleyd28 juli 2015Lees meer >

Stille im Brandenburger Tor

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
onder de Brandenburger Toren die kleine stilteruimte van een ongekende eenvoud en doeltreffendheid doen mij doen zitten, schrijven, blijven en denken aan Bach's cantate: “Sei stille plaudert nicht" als we in het drukke Berlijn ons bezoek vervolgen echoot de stilte nog lang na!…

Als de ziel zingt

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
Als de ziel zingt De melodie van stilte ken ik inmiddels uit het hoofd omdat het ligt opgeslagen in de krochten van mijn ziel leegte en volheid komen daar ze tezamen het maakt me vrij daar ontwaarde ik dat eenzame leegte ook volheid van het leven kent de ziel vertaalt die melodie eens immers is mij die rozentuin beloofd een witte…

Stil in de lente

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 191
Het werd zo stil, zo stil dat woorden niet geschreven werden, dat beelden zachtjes werden losgelaten. Het werd zo stil zo stil omdat dromen zachter maakten wat werd achtergelaten, omdat later veel later d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken.…

Wachten op verlossing

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Van de verloren tijd en rampspoed die een stilte baart en alles hopeloos maakt voor wie nergens meer durft te kijken en alleen nog zijn eigen woorden gelooft.…
proficiens8 december 2008Lees meer >

verstaan

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
in welke taal geef ik je woorden zodat je me kunt horen in welke blik in welke stilte gaan we elkaar verstaan hoe laat ik je laag na laag wolk na wolk het stotteren van de zon horen hoeveel zinnen hebben we nodig om elkaar te omarmen de zee aan te roepen of moeten we alleen maar luisteren de woorden zwijgend laten…
J.Bakx10 oktober 2025Lees meer >

Een woord is zo gauw gevonden

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 817
Dat woord - niet doorgrond maar gekleurd door het nieuwe groen van de lente en de tere blaadjes van de bomen die opengaan omdat de zon al wat warmte geeft - dat woord wil ik horen en drinken met een verlangen veel groter dan de verzadiging ooit kan brengen; dat woord wil ik leven, hier en nu, misschien voor even of nog wat langer.…
Adeleyd8 april 2008Lees meer >

Het een na het ander

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Het een na het ander verbleekt, De man, de vrouw, het kind, Hun dromen, wensen, Daden en verlangens Verbleken, net als De maan en de zon - Het enige dat blijft Is een restje hoop In het licht van De ondergaande zon - Zo leven man, vrouw en kind Alsof elke dag het leven Overnieuw begon…

Discriminatie

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 728
Wat je allemaal niet meer mag zeggen Negerzoenen Jodenkoeken Zwarte Piet Teveel om op te sommen vul het zelf maar in Wat wel mag in het spinrag van de hypocrisie De Heer van het boek der boeken vervloeken Wat dringt als een speer door de zielen van de kinderen van de Heer…

De eenzaat

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.662
in diepe stilte van vergeten leven huist de kille mens met gehaat lichaam zwarte bloemen als kern van ik verstenen zonden zonder naam weg van gedachten gijzeling van licht dood voor woorden met vergeest gezicht niets kan hem nog meer verteren dan tot stof te wederkeren…

Donkerrood

netgedicht
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Vragend in het naakte licht fluister ik naar haar vreemde gezicht wat de tijd niet antwoordt en breekbare woorden machteloos herhalen met een stem die bang de tijd vraagt wat achterblijft als de stilte weer terugkeert waar onze liefde slecht een eenzame echo is…
victor15 maart 2003Lees meer >