26274 resultaten.
Dood
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.703 Maar de dood is slechts de stilte
nadat het laatste woord geklonken heeft
dat ieder meeneemt met zichzelf
en invult in zijn eigen leven.
Soms is de leegte prominent
vaak ook snel vergeten.
Verdriet verdroogt
goed om te weten
bij je eigen dood.…
stilte droomde heel verlegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
800 de rug
tegen een boom
stilte droomde
heel verlegen
woorden
bleven steken
alleen handen
vonden wegen
aan onze voeten
lag een vergezicht
zich te verrijken
in de regen
we kusten langer
dan verwacht
die liefde is ons
altijd bijgebleven…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
Een heremiet
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
807 ben ik tot
heremiet verworden
als ik zwijgend spreek
over mijn gedachten
die soms,
zo de mens eigen,
een geheim lijken
te betrachten
het zijn vaak
volkomen woorden
die reeds verdampen
eer ze mijn tong
beroeren
maar binnen
het heelal van stilte
kan ik onbeperkt
de gehele schepping
vervoeren…
Mijn lentebruid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
608 oorverdovend
is de stilte
waarmee jij spreekt
je blikken raken
handen gaan met vingers
de gebaren maken
die je nooit
gesproken woorden
feilloos onderstrepen
wonderschoon is het geluid
waarin ik voor jou zal breken
kom open maar mijn lentebruid…
In gebroken zinsverband
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 de woorden zwijgen
gaan je met stilte bekijken
in onuitspreekbaarheid
hun eigen plaats
niet meer begrijpend
in gebroken zinsverband
ze dragen geen
taal en tekens gedoemd
tot verdergaand vergetelheid
pas als jij geluid
laat horen is hun nieuw
geboren aanspreekbaar zijn…
Ik citeer niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Als dagen versleten in sneeuw
in stilte om de nachtwenk schreeuwen
en jouw honingzoete belofte
in een duistergrauw gewaad
langs het heimweebed mag
slenteren op zoek naar de juiste
toonzetting van verloren woorden
toevertrouwd aan ’t innerlijk behang
ik zal niet citeren.…
Versteent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wind droogt mijn tranen op jouw gezicht
de tijd versteent alsof je niet daar bent
duizend gedachten schieten door me heen
ik omring je met serene stilte, daar woorden vervlogen zijn
nemen gevoelens het over, samen versmelten we
in de eenzaamheid van tijd…
Oude belofte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
595 de stilte heeft mij toen
geroepen
een vinger op mijn lippen
gelegd
ach had ik alles beter
begrepen
ik had een laatste woord
gezegd
na jaren van dit dwingend
zwijgen
ontsnapt aan mij een luid
verweer
schreeuwt mijn mond
van oude wonden
en werp de last ver van
mij neer…
aan het einde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 in het wegstervend
licht werden
vleugellamme woorden
voorgoed tot stilstand
gebracht en in
vergetelheid begraven
buiten wierp de warse
wind de glazen om
de stilte suisde
toen heimwee
ongezien naar
binnen schoof
bidt men tot een god
aan het einde van
het verlangen?…
Eeuwige dialoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik heb
stilte gewist
maar lees op
de gezichten
geen woord
als lichaamstaal
faalt staat
men naakt
ongekend in het
bestaand moment
waar wij het
medemenselijk
aan elkaar
ontlenen is de
dood verdwenen
leven heeft
een eeuwige
dialoog omdat zij
deel is van en deelt
zonder stervensnood…
pasvorm
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
405 er viel geen zin
te ontleden tot woord
iemand besprak het weer
in een verbroken stilte
zichzelf hervonden als
hemellichaam
dit liet gewicht kantelen
naar bestaande aard
gedurende voortgang
van herhaalde volmaaktheid
tot een gebeurtenis aantrad
die naar zwijgen deed neigen…
waar niemand kan komen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
173 over het verre ijs van de dood
een geheim landschap
waar niemand kan komen
zwerf jij in slaap en stilte
tussen het wit en het zwart
duizendjarige stenen
een klok zonder cijfers
een gans op de vleugel
woorden van inkt
alleen maar dit gedicht…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 –
wereld in wording
ontdaan van oude, getekende huid
verwordt het rood tot vruchtbaar grijs;
de heuvels tooien zich weer, langzaam,
tonen trots hun nieuwe tijd
gesproken woorden van stilte verwarmen
mijn handen rustend op je ogen;
ik voel jouw verten: groene heuvels
drijvend in het witte licht…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Het meanderen van waanbeelden
liederen van verloren tranen
het eerste zachte maanlicht
in de beschaving van verlangen
naar de eenvoud van de dood
de droevige stilte van de stilte
je brengt het dichtbij
jouw bruine verdorde gras
deprimerende schaamte
door jou ben ik mijn kompas kwijt.…
Verzwegen panorama
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
587 Welke woorden heb ik begrepen?
Ons gesprek heeft de stilte niet omhoog getild.
Ik hef mijn glas op en mompel: “Fijn dat ik je weer zag”.
Op het scherm praten we jaren verder.…
terwijl de hartstocht laaide
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.801 je koestert stilte
omdat woorden
pijn doen op papier
gekwetst ben je
door zinnen die je
raakten diep van binnen
je wilt alleen herinnering
aan onze grote liefde
verder in een nieuw begin
als vrienden uit elkaar
terwijl de hartstocht laaide
bleek slechts een loos gebaar
je zocht een reden om mij
ongewenst te maken, zelfs
vriendschap…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.
In de stilte kan ik leven,
ik kan daar zijn zonder beven.
Niemand die me daar kan kwetsen
of mijn lijden in leugens kan schetsen.…
MANTELZORGER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 U kent ze niet...
misschien is het
die stoere vent
of die statige oude dame
zij doen het stille werk
achter de ramen
Aan een lintje
kan je ze niet herkennen
een voetstuk
daar zetten wij ze op
zij moeten in het licht
vandaag
krijgt de mantelzorger
een gezicht…
In al die boeken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
495 Toch vind ik niet het laatste woord
in al de boeken die verschijnen
want ieder is toch met zichzelf alleen
en moet de weg in 't leven vinden.
We zijn verschillend en toch één
en kunnen eindeloos wel leren,
maar ieder heeft een eigen pad
op weg naar zin en vreugdig leven
en 't lijden vormt en slijpt de ziel.…
Stille im Brandenburger Tor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 onder de Brandenburger Toren
die kleine stilteruimte van een ongekende eenvoud en doeltreffendheid
doen mij doen zitten, schrijven, blijven en denken aan Bach's cantate:
“Sei stille plaudert nicht"
als we in het drukke Berlijn ons bezoek vervolgen echoot de stilte nog lang na!…
Als de ziel zingt
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
622 Als de ziel zingt
De melodie van stilte
ken ik inmiddels uit het hoofd
omdat het ligt opgeslagen
in de krochten van mijn ziel
leegte en volheid
komen daar ze tezamen
het maakt me vrij
daar ontwaarde ik
dat eenzame leegte
ook volheid van het leven kent
de ziel vertaalt die melodie
eens immers
is mij die rozentuin beloofd
een witte…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd zo stil,
zo stil
dat woorden
niet geschreven werden,
dat beelden zachtjes werden losgelaten.
Het werd zo stil
zo stil
omdat dromen zachter maakten
wat werd achtergelaten,
omdat later
veel later
d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken.…
Wachten op verlossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.062 Van de verloren tijd en rampspoed
die een stilte
baart en alles hopeloos maakt
voor wie nergens meer
durft te kijken en alleen
nog zijn eigen woorden gelooft.…
verstaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 in welke taal
geef ik je woorden
zodat je me kunt horen
in welke blik
in welke stilte gaan we
elkaar verstaan
hoe laat ik je
laag na laag
wolk na wolk
het stotteren
van de zon horen
hoeveel zinnen
hebben we nodig
om elkaar te omarmen
de zee aan te roepen
of moeten we alleen
maar luisteren
de woorden zwijgend
laten…
Een woord is zo gauw gevonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
817 Dat woord - niet doorgrond maar gekleurd door
het nieuwe groen van de lente en de tere
blaadjes van de bomen die opengaan omdat
de zon al wat warmte geeft -
dat woord wil ik horen en drinken
met een verlangen veel groter dan de
verzadiging ooit kan brengen;
dat woord wil ik leven,
hier en nu, misschien voor even
of nog wat langer.…
Het een na het ander
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Het een na het ander verbleekt,
De man, de vrouw, het kind,
Hun dromen, wensen,
Daden en verlangens
Verbleken, net als
De maan en de zon -
Het enige dat blijft
Is een restje hoop
In het licht van
De ondergaande zon -
Zo leven man, vrouw en kind
Alsof elke dag het leven
Overnieuw begon…
Discriminatie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
728 Wat je allemaal niet meer mag zeggen
Negerzoenen
Jodenkoeken
Zwarte Piet
Teveel om op
te sommen
vul het zelf maar in
Wat wel mag in het spinrag
van de hypocrisie
De Heer van het
boek der boeken vervloeken
Wat dringt als een speer
door de zielen
van de kinderen
van de Heer…
De eenzaat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.662 in diepe stilte
van vergeten leven
huist de kille mens
met gehaat lichaam
zwarte bloemen
als kern van ik
verstenen zonden
zonder naam
weg van gedachten
gijzeling van licht
dood voor woorden
met vergeest gezicht
niets kan hem
nog meer verteren
dan tot stof
te wederkeren…
Donkerrood
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
1.125 Vragend in het naakte licht
fluister ik
naar haar vreemde gezicht
wat de tijd niet antwoordt
en
breekbare woorden
machteloos herhalen
met een stem die
bang
de tijd
vraagt
wat
achterblijft
als de stilte
weer
terugkeert
waar onze liefde
slecht
een eenzame echo
is…