6267 resultaten.
Zomervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Jezelf geruststellen door anderen
de mond te snoeren met uitspraken
over het leven: je enige zekerheid
Misschien is er meer, moeten we
ons voorbereiden, onwetend
waarop, behalve dan op dat
nietszeggende doodgaan
alsof dat ons doel is
of de uitkomst van ons leven
alsof
de dieren en de planten die leven
om te leven en anders niet
zouden…
Ochtend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
562 Alsof de zon maar
nooit meer schijnen mag.
Alsof het nog nacht was
schuiven dikke laaghangende wolken
over de huizen aan de overkant.
De regen tekent
strepen op mijn
vensterglas.
Maar wacht, daar buiten speelt
een kind, het springtouw
in haar hand.
Haar stem schalt
boven alles uit.…
Totale onzichtbaarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Je liep weg
alsof ik nooit iets betekende.
Alsof mijn handen
nooit de jouwe vasthielden.
Totale onzichtbaarheid.
Voor jou.
Voor iedereen.
Zelfs voor mezelf.…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 zacht op lijn
niet scherper zelfs-
maar zijn
alsof herstelt werd
geen nieuw begin,
maar een thuiskomst
binnenin.…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
674 naden
van de nacht
lijkt het plots
alsof,
niet ik wakker lig
maar de wereld zelf
-
een eindeloos
interieur, dat
vergeten is
hoe donker
te worden.…
Utrecht
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
687 “De kogel die mijn lichaam heeft doorboord,
Door wie die nou precies werd afgeschoten,
Door terroristen of door idioten,
Het zal mij worst zijn wie mij heeft vermoord.
Belangrijk is dat men mijn lief laat weten
Dat ik vanavond wegblijf bij het eten.”…
Zwaarlijvigheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 Al dat drinken en dat eten
Zeg nou zelf het is te veel
Alsof ik met mijn leven speel
Maar ik moet het zelf maar weten
Ieder pondje gaat door het mondje
Lig ik straks zo onder het grondje…
In zijn ogen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.850 Ik keek in zijn ogen
zag de zon op zijn haar
een vage herinnering
gleed even voorbij
Toen was het stil
alsof de bomen gevallen waren
en de aarde
niet meer ademde…
Emotioneel opgelicht
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.683 Hoe kon ik er tóch weer in trappen
alsof ik keek met m'n ogen dicht
Je overtuigde me met gladde praatjes
voel me door jou emotioneel opgelicht…
Trojaans paard
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.110 Alsof-ie op hol was geslagen.…
zachtjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
784 ik zeg het poezenkind
en gezwind trekt zij
haar nagels terug
maar toch, heel vlug
tikt ze m'n neus
in het voorbijgaan
alsof ze zeggen wil
ik had je kunnen krabben…
Ingewikkeld
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.018 Innig omwikkeld
houdt hij verwoed vast
aan wat ooit was
daar de leegte
te donker is
en onmens diep
koestert hij
vergane glorie
alsof hij niets
meer waard zou zijn…
Mezelf
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.309 Bij collega's ben ik iemand
Die niet veel zegt
Bij vrienden ben ik iemand
Die voor een ander vecht
Bij jou ben ik mezelf
Je neemt me zoals ik ben
Want jezelf anders voordoen
Is alsof ik mezelf niet meer ken…
voorjaarswens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
615 het voorjaar
wil nog
maar niet komen
hoe anders
is het
in mijn dromen
daar
zitten vogels
op een ei
en draven
koeien
door de wei
alsof
ze juist
ternauwernood
de winter
zijn
ontkomen…
om te snijden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
586 jij klaagt
over stekende pijn in je rug
mijn neus bloedt
alsof
de besteklade wat leeg
eet wel alleen
zonder vlees vanavond…
Het kloppend hart
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
737 Handen hielden elkaar vast,
vonken sprongen over,
en weer,
ratelend waren de harten,
sissend toen het gedoofd,
werd, alsof,
ze het er niet mee,
eens was,
toch bleef het,
Kloppen.…
hoe zacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 hoe zacht de herfst kan zijn
alsof hij nu alleen voor mij is
de blaadjes neergevleid
met harmonie in kleuren
en aarzelend
het strelend zonlicht
op mijn huid
zo zacht de herfst
en jij…
Over dubbelglas.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Volgens de reclame
Hebben we verkeerde ramen,
Alsof dat de oplossing was.
Zelfs een gewoon koppie
Wordt tegenwoordig koppiekoppie.…
Genoeg vissen in de zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
829 Tijden van onzekerheid,
Verslagenheid, genegenheid
Verloren en vergeten
Alsof niets en niemand je wat boeit
Niemand anders, geen enkele vis
Voor wie je hetzelfde voelt…
Stil intens verdriet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 Als ik mijn ogen dichtsla
Hoor ik nog steeds jouw stem
Alsof je me wil troosten
Mijn stil intens verdriet
Je geluid verdwijnt weer in het niets
Omdat je er niet meer bent…
opgesloten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
461 het voelde alsof ik in een donkere ruimte zat
leegte en trillingen overheerste me
een racebaan van emoties
opgesloten in mijn eigen gedachten
geen uitweg mogelijk…
Mijmering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.122 Wanneer ik aan mijn venster zit,
zo in het vroege morgenlicht,
Zie ik weer overal in heg en struik
de zilveren draden glanzen.
Weerspiegelend in het eerste zonnelicht.
De spin weeft weer met fijne draden
in heg en struik haar fijne web van rag
Bedruppelt als met kleine parels
door zachte nevel in de morgendauw.…
opgedragen aan een immer kranige dame
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.731 ze deed daar zo heel gewoontjes over,
alsof er nooit een woord was gezegd.
Alsof het eeuwig leuk zou blijven.
Ik had haar niets in de weg gelegd.
Ooit sierde haar die jeugdige lach,
Ondertussen weggekwijnd onder druk.
Haar ogen die geen tranen meer lieten.
Ze droomde verder van liefde en geluk.…
De narcissen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.107 Toen werd het maart....en in hun volle pracht
ontluikten rond het huis, waar ze eens woonde,
de narcissen; het leek alsof ze hoonden
met de dood en diens betrekkelijke macht.
Alsof ze wezen naar het eind der tijd,
wanneer allen die herboren mochten sterven,
vanuit de dood een Land zullen beërven,
dat bloeien zal van God's gerechtigheid.…
Prooi
gedicht
1.0 met 1 stemmen
5.504 Dorpjes kraters reservaten
alles schuift voorbij, het is alsof ik door een tunnel jaag
met nat cement en aan het einde het beroemd licht
en heldere geluiden. Alleen er is geen tunnel, ik kan het
niet beschrijven.…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De wind weeft patronen in
het zand die verdwijnen nog voor ik ze kan
begrijpen, ik laat mijn handen rusten in het natte oppervlak
alsof dat een vorm van verbinding is, zonder verwachting en zonder eind.…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 Ze leeft alsof dit alles
is — en ik vraag me af hoe het voelt om zo aanwezig te zijn, zonder verlangen.
Als ze verdwijnt, blijft het
glooiend landschap onveranderd, maar
in mij heeft iets zachtjes verschoven. Ik blijf nog even zitten,
alsof ook ik maar één dag heb, en alles erop aankomt — dit licht, deze adem, dit nu.…
Kapotte telefoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 Soms doe ik alsof –
alsof er bereik is,
alsof er woorden vloeien –
maar de batterij lekt leeg in mijn hand.
De reparateur probeert:
extra stroom, nieuwe onderdelen,
maar telkens breekt de verbinding weer.
Ik blijf achter, een eiland van glas,
glijdend naar de rand.…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Mijn adem vindt
zijn ritme in dat zwijgen, alsof ik meedrijf in een grotere stroom.
Wanneer het bos mij omsluit,
vertraagt iets diep vanbinnen, alsof mijn
open zintuigen thuiskomen in hun eigen taal. Elke
schaduw wordt een uitnodiging om te voelen wat ik voorbijga.…