2304 resultaten.
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.637 Hij bleef gesloten als een rots,
volhardend in zijn volharding,
buitenkant met alleen buitenkant.
Hij was een slot dat niet meegaf.
Een buitenstaander voor het raam.
Een man in de vorm van een man.…
Een dieper gouden zon verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Sneeuwklokjes luiden in, tussen het donker
groene gras; een nieuwe vrije wereld,
die voorheen gesloten was.…
De Krokodillentranenstoet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
682 Uit menig oog kwam in de stoet
Op Driehuis Westerveld
Een krokodillentranenvloed
Want men dacht aan zijn geld
Er werd gesproken bij de kist
Zij stonden in de rij
En niemand kende zeer beslist
Een beter mens dan hij
Gesloten nog het testament
De inhoud daardoor niet bekend
Zodoende bracht men enkel hulde
Terwijl de hebzucht alom brulde…
Zij wachten nog altijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 sirenes huilen allang niet meer
de mensheid nog wel
zij die verborgen zitten
onder trappenhuizen
mensen die iedere dag weer
worden opgeschrikt door
inslagen, terwijl het ziekenhuis
hun veiligheid zou moeten bieden
scholen zijn al jaren gesloten
daar straten niet meer veilig zijn
kinderen zijn allang geen kind meer
daar oorlog iedere seconde…
Anonymus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 je deed moeite mij te plezieren met
de gesloten envelop: mijn naam in ronde letters
jouw cadeau: een diner voor twee
maar mooier het gedicht
'Een reden als een andere'*
(...) Dromen wegen die iets?
Dichten, is dat eenzaam?
Niet bijzonder.
En toch ga je door?
Dat is een oud verhaal (...)…
Loot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Onwetend of de tak
nog levend, dood,
dan bultje
op plek die niet verwacht
zwelt zomaar in de nacht
door bast
eerst als kast gesloten,
opgeruimd, dicht,
kiert plots, wil uiten
laat, laat me naar buiten
ik ben een nieuwe loot,
wij wisten niets van je komst
wilt nu ontspruiten
zo heel langzaamaan tot leven
daar kijk ik tegenaan.…
Een bos met sleutels
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 Dat een duidelijke keuze
voor het leven wandelt waar
geen gesloten deuren kunnen
bestaan. Als het hart zich opent;
er altijd de juiste sleutels bestaan.…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 nu jouw boek is gesloten, wordt er naar woorden gezocht
om te verhalen over wat voor mooie ziel je was
jouw bevlogenheid maakte je strijdvaardig
van klein mannetje die voor zijn zieke moeder zorgde
tot en met de werkzaamheden bij de NVSH & COC waarmee je kleur bekende
confrontatie ging je niet uit de weg, en zo stond je voor wie je was
op…
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Het kirrend gelach
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 gelardeerd met uithalen
in hoge tonen gesticulerend
het kirrend gelach
speelt met de ernst van
zaken doen zonder beklag
de massa is
organisch en ademt
de primaire levensgeur
de compassie is
verbonden aan boodschappen
en het even weg van thuis
ook zij onderhouden
netwerken in eigen
en vooral familie belang
houden hun benen gesloten…
Anoniem?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Op een bankje
begroeid met mos
ze zat roerloos
gefixeerd op
de stilheid van
haar natuur, haar
verloren
blik verzonken
in spiegeldelen
tussen geest
en haar frêle gestalte
in een wit geklede
wattendeken
verpakt in de kwaal
van het geleefde leven
de mond gesloten
geen zinnen zonder
eenzaamheid, toen
ik de ontmoeting
verbrak…
geen gewone dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 of het nu zonnig is
winderig of regenachtig
als je wakkert,
je ogen nog gesloten
weet je
vandaag is geen gewone dag
hier en nu begint het nieuwe jaar
van jouw kalender
vier en gedenk wat achter je ligt
ervaar het hier en nu
intens
en droom
over morgen en de dagen daarna
durf te verwachten
in het weten
soms zoet, soms zuur zal het…
En het verdriet sterft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 In mijn hart, 'mi corazón'
doden de muzikanten
met liefdesliedjes vol zon
mijn verdriet, 'muere la desazón'
Met gesloten ogen dansen we
in marmeren weelde
onder een versierd plafond
beelden zien op ons neer
Iemand neemt mijn hand
laat me rondjes draaien
mijn ziel zweeft omhoog
schudt zijn tranen af
en strekt zijn armen uit
als een…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Plooi je als een kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
bij overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 jlb
stil en gesloten
kan met lieve aandacht
worden ontsloten.
jlb
als t' einde nadert
hoop je op je kinderen
tot bij de overgang.
jlb
met zoveel plannen
heb je nog jaren nodig
om die waar te maken
jlb…
NIETS EN ALLES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 De zeer bijdehande
en wijze Tom Poes
laat tijdens gesprekken
met zijn vriend Olivier
dikwijls een eenvoudige
neusklank bij gesloten mond
voor zich uit gaan
die eentonig klinkt
maar iets onvoorstelbaars
mag bevatten
twijfel na een kloeke uitspraak
van de trotse heer Bommel
dubben over een plan
waarin wellicht gevaar schuilt
tevreden…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.
Daarna is het rumoer te horen
onder op de flank waar waarheid
voor de leugen is gezwicht,
het geschuifel van de stappen,
van de toortsen het prikkend licht.…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In een mengeling van
blues en folk de hemel vóórdat
de deur gesloten wordt
pogen te bereiken.…
Europa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
358 D’Europese leiders roepen
Luidkeels ach en wee,
Maar doen wat ze altijd deden,
Hoe houden we ’t eigen volk tevree,
En hebben ze door jarenlang
Plichtsverzuim en egotripperij,
Voor oorlogsgeweld, ziekten en honger,
Hun ogen en portemonnee
Gesloten gehouden…
heimwee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
342 straatbeeld na straatbeeld komen
voorbij achter de half gesloten ramen
waarvan de gordijnen zelfverzekerd
hun eerste wasbeurt hebben ondergaan
vroeger zetelde men in de zetel, nu
hangen stoelen op twee benen en
wankelen hoekige gedachten als
verweerde vaandels in de plooien
van een aftandse kokosmat
tijd voor tijd, het nemen ervan
is…
De gang door mijn verleden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
352 De gang door mijn verleden
kent vele gesloten deuren,
dichtgemetselde doorkijkjes,
lijken misschien wel
in weggewerkte kasten.
De vloer ligt wisselend bezaaid
met klinkklare kletskoek,
vurige vreemdelingenhaat,
onvolprezen voorwendselen,
grenzeloosheid in ruime mate,
om over schreden niet te spreken.…
De roos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 vlammend rode kleur
De wind waait over
In de hand van de geliefde
Is geen brief nog neergedaald
Houdt zij van hem
Of is het voorgoed geweest
Zij die besluiten denkt hij
Beraadslagen daarover in afgelegen werelden
Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit
Of daalt mijn ziel af in het duister
Weet toch jongeling
De ring is in stilte al gesloten…
Wachten op de nieuwe maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
146 De oproepen kammen de wijken uit
Ze maken de huizen leger
en mensen incompleet
Ook zonder gesneuvelden lijden we
al verlies, laden we door
de dag seconden
met tijdloze verlangens
en blijven de nachten donker
hoeveel sterren er ook zijn
We wachten op de nieuwe maan
en het levend terugkeren
van de onzen en hun belagers
Geen gesloten…
Tante Trix
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
2.561 Haar ultieme kick het gevoel van macht
Nummer vier heeft ze op de chat ontmoet
Een rijke knul verkikkerd op rijpe vrouwen
Tijdens de eerste date was hij gelijk verkocht
Zodat ze niets anders kon dan hem houden
Tante Trix is eigenlijk maar een vreemde
Iedere feestje sleept ze haar mannen mee
Ze hangen dan kwijlend aan haar lippen
En behandelen…
Ik geef het toe, ik ben manisch
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
680 Dan wordt stilstand mijn vriend
Geen afspraken meer
Geen toezeggingen
Geen bezoekjes
Geen telefoontjes
Geen, geen, geen
Ik wordt niet echt depressief
Maar wel stil en verdrietig
Orgelmuziek laat mijn tranen
Stromen van de oerbron om de oerbron
Waarom, waardoor, waarvoor
Mijn schaapachtige gezicht
Doen wolven huilen en brullen
behandelen…
De bloem die Liefde heet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 Geuren en kleuren
stuk voor stuk meesterwerken
de taal van een bloem
In tuin van mijn breekbare-en-kwetsbare
bloeit er slechts een bloem die ik met zachtheid behandel
Elke morgen besproei ik menig blaadje met enige dauwdruppels opdat
ze zal groeien met de zon mee tegelijk opent ze haar hart om te delen met eenieder.…
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Als papa boos is maakt de jeugd zich zorgen
...want uren worden dagen en
de nacht duurt veel te lang
weken worden maanden want
het kind voelt zich alleen
gelaten door de ggz
wacht op behandeling
de jeugdzorg is door Rutte
1-2-3 volkomen uitgehold
waar wachten wij nog op
wie doet er wat wie helpt het kind
en wie betaalt de rekening…
vrijheid vraagt een antwoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 mogen én moeten wij doorgeven
dus als wij
na een dag van feesten
slapen gaan
wacht ons de dag daarna
de opdracht
het feest voor de toekomst
blijvend te borgen
dat doen we
door vrijheid niet als vanzelfsprekend te zien
maar als iets dat we beschermen
elke dag weer
in hoe we leven
hoe we kiezen
hoe we spreken
en hoe we anderen behandelen…
Antieke Globe
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
912 De wereld staat op mijn tafel van glas;
naar behoeven draai ik de bol
met gesloten ogen.
Deze aardbol is ongelogen
ongeschonden, niet boordevol
vervuiling, zonder effect van een broeikas.
Het draaien van mijn wereld stopt
zodra ik er een vinger op zal leggen
en mijmer over de bestemming die ik aanwijs.…